บทที่ 5 : การเปลี่ยนแปลงบนโลก
‘นี่มันอาวุธขนาดเล็กบ้านแกสิ!...’ หลางเฟยได้สบถคำด่าออกมา
นี่เป็อาวุธในรูปแบบใช้ครั้งเดียวเท่านั้นหรือเป็แบบที่ใช้แล้งทิ้งไปนั่นเอง ความสามารถนั้นมันได้เขียนเอาไว้บอกแล้วว่าสามารถช่วยชีวิตได้ ซึ่งขนาดคือคำตอบของอุปกรณ์ชิ้นนี้ พลังที่ล้นทะลักออกมาจากปลายดาบได้แผ่ไปทั่วบริเวณนั้น พวกสัตว์ประหลาดระดับต่ำที่เพิ่งมานั้นไม่สามารถที่จะต้านทานพลังมันได้ ก็ได้ต้องร่นถอยหนีออกไป
ส่วนเ้าแมวั์ที่ถูกรัศมีจากปลายดาบนี่กดลงมาอยู่ก็ได้แต่นอนลงไปแนบกับพื้นด้วยอาการสั่นเทา การวิวัฒนาการได้พัฒนาสัญชาติญาณของมันไปอีกขั้นและมันสามารถสรุปได้ว่าเ้าปลายดาบที่โผล่ออกมานั่น ‘อันตราย’ เป็อย่างมาก
หยางเฟยได้เหลือบตาไปมองที่เ้าแมวั์นี่ครั้งและพบว่ามันนอนแนบไปกับพื้นด้วยความสั่นกลัว อย่างเหยก็ได้ยิ้มพร้อมหัวเราะออกมา
“ฮ่าๆ ไอ้แมวโง่! ถึงตาฉันแล้วที่จะเอาคืนแก เตรียมใจไว้ได้เลยไอ้แมวบัดซบ”
หยางเฟยไม่พูดอะไรมากอีกแล้ว เขาได้รีบะโพร้อมชูมือขึ้นไปบนท้องฟ้า
“‘กริซเพลิง’ ฆ่ามันซะ! ฆ่าไอแมวบ้านี่ซะ!”
เมื่อเขาพูดจบ ปลายกริซที่โผล่ออกมาได้เริ่มมีไฟลุกขึ้นมาพร้อมกับพุ่งออกไปยังทางแมวั์ตัวนั้นทันที
ตู้มมม!!
เสียงะเิได้ดังอีกครั้ง แต่การะเิครั้งนี้นั้นเต็มไปด้วยเปลวเพลิงที่ลุกลามไปรอบๆบริเวณที่ถูกปะทะกัน
หยางเฟยที่เห็นดังนั้นก็ได้แต่สั่นไปด้วยความกลัวเล็กน้อย
“พลังโคตรจะโกงเลยนี่หว่า”
“ถ้าใช้ได้บ่อยๆก็ดีสิ เสียดายที่มันใช้ได้ครั้งเดียวเท่านั้นเอง สงสัยต้องหาอันใหม่มาเร็วๆซะแล้ว” หยางเฟยพูด
ถ้าได้มาก็จะสามารถรักษาชีวิตได้ แม้มันจะสิ้นเปลืองไปสักหน่อย แต่มันก็คุ้มค่ามากทีเดียวถ้าสามารถที่จะได้รับมันมา
เมื่อแมวดำได้ตายไปแล้ว ร่องรอยของกริซเพลิงที่ถูกใช้ไปเมื่อครู่ก็ได้ค่อยๆหายไปในกลีบเมฆเหมือนกับไม่เคยปรากฏออกมาก่อน ทำให้คนทั่วบริเวณนั้นต่างสงสัยว่ามันหายไปไหนกัน
หยางเฟยนั้นที่ไม่ได้รู้เื่อะไรว่ามีคนกำลังตามหากริซเพลิงที่ซึ่งได้หายไปแล้วอยู่ด้วยเป็จำนวนมาก
‘กริซเพลิงนั่นหายไปได้ไงกันวะ’
‘บัดซบเอ้ย ถ้าได้อาวุธนั่นมาฉันก็ไม่ต้องกลัวไอพวกมอนสเตอร์บ้าๆพวกนี้แล้ว’
‘ม่ายยย! กริซเพลิงของช้านนน’
เหล่าผู้คนที่กริซเพลิงนั้นได้หายกลับเข้าไปในกลีบเมฆได้กรีดร้องออกมาด้วยความเสียดาย สิ่งสำคัญในตอนนี้สำหรับพวกเขานั้นคืออาวุธ อาวุธที่จะสามารถต่อกรกับพวกมอนสเตอร์นี้ได้
เมื่อก่อนนั้นปืนเป็อาวุธที่ทรงพลังมาก แต่เมื่อมาถึง่เวลานี้ ปืนนั้นแทบจะไร้ค่านอกจากฆ่าชีวิตจำพวกมนุษย์เท่านั้นเพราะิัของมอนสเตอร์พวกนี้นั้นแข็งมาก ะุปืนนั้นไม่สามารถที่จะเจาะทะลุหนังของมันเข้าไปได้ กลุ่มคนจากรัฐบาลจึงจำเป็ต้องใช้อาวุธหนักจำนวนมากในการสังหารพวกมันเพียงแค่ตัวเดียว แต่การใช้จ่ายออกไปนั้นมันกลับสิ้นเปลืองเกินไป
หยางเฟยที่กำลังตื่นเต้นอยู่นั้นกลับได้ยินเสียงดังขึ้นในหัวของเขา
[ติ้ง! คุณได้สังหาร แมวั์ lv. 5]
[คุณได้รับ exp 50 ไดรฟ์]
[ติ้ง! คุณได้ทำการปลดล็อคการสังหารครั้งแรก]
[คุณได้รับอาวุธระดับ F ‘ดาบเริ่มต้น’ 1 เล่ม]
[เนื่องจากคุณได้สังหารมอนสเตอร์ข้ามระดับสูงกว่าคุณ 5 เลเวล คุณได้รับโบนัสพิเศษ]
[คุณได้รับช่องเก็บของขนาดเล็ก สามารถจุของได้ 100 หน่วย]
[ชิ้นส่วนมอนสเตอร์จะถูกรวบรวมไว้ในช่องเก็บของของคุณโดยอัตโนมัติ]
[เลเวลของคุณได้เพิ่มขึ้น]
[ติ้ง! ยินดีด้วยคุณได้เลื่อนระดับเป็เลเวล 1 การเริ่มต้นที่แท้จริงกำลังจะเริ่มแล้ว]
หยางเฟยที่ได้ยินเสียงดังขึ้นมาในหัวและภาพได้มาปรากฏอยู่ตรงหน้าของเขา หยางเฟยก็ทำได้แต่ตกตะลึง
‘นี่มันมีเลเวลจริงด้วย ถ้างั้นหมายความว่ายิ่งเลเวลสูงขึ้น ฉันก็จะแข็งแกร่งขึ้นงั้นสินะ’
เมื่อคิดเกี่ยวกับสิ่งนี้ จิตใจของเขาก็ว้าวุ่นทันที แต่สิ่งสำคัญในตอนนี้อย่างแรกคือสิ่งของจากระบบได้มอบให้เขามากกว่า
“ออกมา ‘ดาบเริ่มต้น’” หยางเฟยไได้ลองเรียกดาบเริ่มต้นออกมาและมันก็ได้มาปรากฏอยู่ในมือของเขา
“ว้าว นี่มันโคตรจะเจ๋งเลยนี่หว่า” เขาได้ตรวจสอบรอบๆตัวดาบที่ยาวและมีน้ำหนักที่พอดีกับตัวของเขา รูปลักษณ์ของดาบนั้นเหมือนกับดาบปกติทั่วๆไป
หยางเฟยที่ตรวจสอบมันเสร็จแล้วก็เก็บกลับเข้าไปพร้อมกับตรวจสอบที่ช่องเก็บของทันที
ช่องเก็บของนั้นไม่ต้องพูดเพื่อให้มันปรากฏออกมาแต่มันนั้นได้อยู่ในความคิดของเขาก่อนอยู่แล้ว
“อืม… มีเืแมวั์ 1 เขี้ยวแมวั์ 1 จุดกำเนิดพลังไดรฟ์ 1 เอ๊ะไดรฟ์มันคืออะไรกันนะ ก่อนหน้านี้ก็มีเสียงโบราณมาพูดนี่นา” หยางเฟยนึก
แต่ก่อนที่เขาจะนึกอะไรได้นั้น เสียงก็ได้ดังขึ้นในหัวของเขาอีกครั้ง
[ติ้ง! ระบบได้ตรวจสอบคุณแล้วพบว่ามีไดรฟ์ลึกลับ ‘ไดรฟ์แห่งการดูดกลืนอยู่’ คุณ้าให้มันดูดกลืนไดรฟ์ระดับ S ‘ไดรฟ์แห่งการสังหารหรือไม่’ เมื่อทำการดูดกลืนเสร็จสิ้น คุณจะได้รับพลังจาก ‘ไดรฟ์แห่งการสังหารทั้งหมด’ คุณ้ายอมรับหรือไม่]
หยางเฟยที่ได้ยินนั้นก็งุนงงเล็กน้อยก่อนที่จะคิดสักพัก
‘ถ้าไดรฟ์แห่งดูดกลืนที่ระบบบ้านี่บอกมานั้นถูกต้อง แปลว่ามันต้องสามารถดูดกลืนพวกมันได้เป็จำนวนมากนะสิ แต่ถ้าไม่ใช่ไดรฟ์อีกอันก็จะหายไปงั้นสินะ อืม....’
มันเป็ครั้งแรกที่หยางเฟยได้ยินเกี่ยวกับไดรฟ์ เขานั้นต้องตัดสินใจให้ดีเกี่ยวกับพวกมัน
ไม่นานเขาก็ตัดสินใจได้ เขาก็พูดออกไปทันที
“ดูดกลืนมันซะ!”
[ติ้ง! ระบบกำลังทำการ… เนื่องจากไดรฟ์ของคุณไม่เคยถูกเข้าบันทึกไปยังระบบจึงต้องใช้เวลาจำนวนมากในการบักทึก]
[ติ้ง! ระบบต้องใช้เวลาอีก 6 ปี 1เดือน ในการบักทึก ไดรฟ์ของคุณไม่สามารถใช้งานได้ใน่เวลานี้ โปรดดูแลตัวเองด้วย]
หลังจากที่เสียงได้หายไป ตัวของหยางเฟยก็ได้แต่แข็งเป็หิน
หยางเฟยโกรธเป็อย่างมากจึงะโออกมา
“ไอระบบบ้านี่ แม่งโคตรจะหลอกลวงเลย!!!”