หลังจากที่ปื๊ดล้างห้องน้ำเสร็จ เขาอาบน้ำใหม่อีกรอบ และแต่งตัวลงมาข้าง ปื๊ดยังเห็นแม่ของเขานั่งอยู่ที่จักรเย็บผ้าตัวเดิมที่เธอเคยนั่งเป็ประจำ
ปื๊ดเลยค่อยๆ ไปกอดแม่ของเขาจากด้านหลัง
" อืม ทำอะไรอยู่ครับแม่ "
แม่ของปื๊ดสะดุ้งใเล็กน้อยเมื่อโดนลูกชายคนเดียวของเธอกอดจากด้านเธอหันมาค้อนใส่ลูกชายตัวดีของเธอวงใหญ่และตอบกลับลูกชายของเธอ
" ตกอกใหมดเลย ตาปื๊ดถ้าแม่หัวใจวายตายขึ้นมาแกจะว่าไง "
" ขอโทษครับแม่ ใครใช้ให้แม่ของผมน่ากอดขนาดนี้กันละครับ "
" ไม่ต้องมาปากหวานเลย หิวรึยังแม่ต้มโจ๊กเอาไว้ เดี๋ยวแม่ไปตักให้กินเอาไหม "
" ไม่เป็ไรครับแม่เดี๋ยวผมตักทานเองได้ ว่าแต่แม่ยังไม่ตอบผมเลยทำอะไรอยู่ครับ "
" แม่จะตัดเสื้อใหม่ให้พ่อของแกใส่ในวันที่พ่อเขาออกมา "
แม่ของปื๊ดกำลังเย็บเสื้อตัวใหม่อยู่ แค่ดูก็รู้ว่าน่าจะเป็ของพ่อเขา
ปื๊ดก็แค่อยากที่จะแซวแม่ของเขาก็เพียงเท่านั้นเอง เธอดูตื่นเต้นเป็อย่างมากที่พ่อของเขาจะได้ออกมาภายในไม่กี่วันนี้ มันทำให้เขารู้สึกอยากจะแกล้งเธอขึ้นมา
" แล้วของผมละครับแม่ "
" งั้นรอวันที่แกออกจากคุก เดี๋ยวแม่ค่อยเย็บให้เอาไหม ? "
แม่ของปื๊ดรู้ดีลูกชายตัวดีของเธอแค่อยากจะกวนเธอเล่นเท่านั้น ต่อให้เธอตัดเสื้อให้กับลูกชายของเธอจริงๆ ก็ยังไม่แน่ว่าลูกชายของเธอจะใส่หรือไม่ เธอเลยตอบลูกชายแบบกวนๆกลับไปเพื่อที่จะแก้เผ็ดลูกชายตัวดีของเธอ
" คร้าบๆ งั้นผมไม่กวนแม่แล้ว ผมไปหาโจ๊กอร่อยๆกินดีกว่า "
หลังจากพูดจบปื๊ดก็หอมแก้มแม่ของเขาฟอดใหญ่ ก่อนจะเดินเข้าครัวไปตักโจ๊กมากินที่โต๊ะกินข้าว ขณะที่ปื๊ดกำลังกินโจ๊กฝีมือแม่อย่างเอร็ดอร่อย
อยู่ๆแม่ของปื๊ดก็พูดบางอย่างกับเขา ขณะที่เธอกำลังเย็บผ้าไปด้วย
" ว่าแต่วันนี้ลูกจะออกไปไหนอีกรึเปล่า "
" วันนี้ผมมีนัดกับเพื่อนที่โรงพยาบาลนะครับ "
" ไปโรงพยาบาล ยังเจ็บตรงไหนรึเปล่าลูกั้แ่ที่ลูกฟื้นขึ้นมา "
" แม่ยังไม่ได้พาแกไปให้หมอตรวจเลย ให้แม่ไปด้วยไหม "
แม่คิดว่าเขาจะไปโรงพยาบาลเพื่อที่จะตรวจร่างกายตัวเขาเอง เธอได้ยินมาจากลูกสาวของเธอเมื่อว่าลูกชายของเธอรู้สึกว่าจะไม่สบาย
" ผมไม่เป็ไรครับ ผมแค่จะไปเยี่ยมเพื่อนนะครับ "
"ถ้าไม่เป็ไรก็ดีแล้ว เอาะแล้วก็แม่โทรไปคุยกับทางโรงเรียนแล้วนะ "
" ครูเขาบอกว่าถ้าแกหายดีแล้ว ให้กลับไปเรียนวันจันทร์หน้าได้เลย "
" ลูกพร้อม ที่จะกลับไปเรียนรึยังลูก "
" ได้ครับแม่ ผมจะเริ่มกลับไปเรียนจันทร์หน้าเลย แม่ไม่ต้องกังวลนะครับ "
ดูเหมือนแม่ของปื๊ดจะกังวลเื่การเรียนของเขาเป็อย่างมาก ตัวปื๊ดเองก็ไม่อยากให้แม่ของเขาไม่สบายใจ และปื๊ดเองก็เหลือเข้าเรียนอีกแค่ 1 เทอมเขาก็จะจบม.6 แล้ว
ตอนนี้ปื๊ดเหลือเวลาอีกแค่ 1สัปดาห์ ก่อนที่จะเข้าเรียน เขาอยากจะเตรียมทรัพยาการในการบ่มเพาะให้พร้อมที่สุด เขาจะได้เรียนไปด้วยบ่มเพาะไปด้วยแบบไม่สะดุด
หลังจากที่ปื๊ดกินโจ๊กเสร็จเรียบร้อยแล้ว เขาเดินเอาถ้วยโจ๊กไปล้างก่อนเดินกลับมากอดแม่ของตนแล้วหอมแก้มอีกครั้ง ปื๊ดไม่ลืมที่จะบอกลาแม่ของเขาก่อนที่จะออกเดินทาง
" ผมไปก่อนนะครับแม่ "
" จะไปแล้วเหรอลูกนี้ยังไม่ 7 โมงเลย "
" ครับแม่ผมนัดกับเพื่อนเอาไว้ผมไม่อยากไปสาย "
" เดินทางปลอดภัยนะลูก "
" ครับแม่ "
หลังจากที่ออกไปจากบ้านปื๊ดไม่ได้ตรงไปโรงพยาบาล แต่เขากลับไปยังสถาบันสอนขับรถชื่อดังแห่งหนึ่งที่ไม่ไกลจากบ้านของเขา
เมื่อวานขณะที่ปื๊ดกำลังนั่งแท็กซี่กลับบ้านเขาลองค้นวิธีทำใบขับขี่แบบที่ได้ไวที่สุด แล้วปื๊ดก็ค้นเจอวิธีทำใบขับขี่แบบถูกกฎหมายให้ได้รับใบขับขี่แบบเร็วที่สุด
หลังจากค้นหาจากหลายเว็ปบอร์ดในที่สุดเขาก็เจอวิธีที่มีความเป็ไปได้มากที่สุด
นั้นก็คือ การสอบทำใบขับขี่จากสถาบันสอนขับรถที่ผ่านที่ได้รับการรับรองการกรมการขนส่งมันสามารถช่วยย่นระเวลาในการทำใบขับขี่ลงได้เยอะ เขาจะได้รับใบขับขี่ภายใน 1 - 7วัน
หลังจากคุยกับพนักงานของสถาบันสอนขับรถนานหลายนาที ปื๊ดเลือกที่จะทำข้อสอบและสอบภาคปฏิบัติ โดยข้ามการอบรมและคอร์สสอนการขับขี่ พนักงานให้เอกสารเกี่ยวกับ กฎจราจร ป้ายจราจร และ เครื่องหมายจารจร มาให้เขา
เธอบอกกับปื๊ดว่าถ้าจำทั้งหมดในเอกสารที่เธอให้ไปได้ ก็สามารถสอบผ่านได้อย่างไม่มีปัญหา และแน่นอนเธอไม่ลืมจะเสนอช่องทางในการไม่ต้องทำอะไรแค่นั่งกระดิกเท้ารอสัก1วันใบขับขี่ก็จะมาหาเขาถึงที่
แต่ปื๊ดไม่เลือกที่จะใช้วิธีนั้น มันไม่ใช้เพราะเขาเป็คนดีอะไร แต่เขาคิดว่าราคาที่ต้องจ่ายในการแลกกับความสะดวกรวดเร็วที่ได้รับมันไม่คุ้มกัน ถ้าปื๊ดสอบผ่านในวันนี้ เขาก็จะได้รับใบขับขี่ในอีก1วันเหมือนกับคนที่จ่ายเงินเพื่อที่จะได้ไม่ต้องสอบ
หลังจากที่ได้รับเอกสารมา ปื๊ดถือเอกสารเ่าั้เดินตรงไปยังที่อ่านหลังสือที่ทางสถาบันสอนขับรถได้เตรียมไว้ให้กับบรรดาลูกค้าได้ใช้กัน
ที่นี่นอกจากเขาแล้วยังมีผู้เข้าสอบคนอื่นๆอีกกว่า 30คน แต่ละคนต่างกำลังนั่งอ่านเอกสารที่เหมือนกับที่เขาได้มาอย่างไม่ลืมหูไม่ลืมตา เพราะเหลือเวลาอีกแค่30นาทีเท่านั้นก่อนที่การสอบใบขับขี่จะเริ่มขึ้น
ปื๊ดเลือกที่นั่งที่ไม่ค่อยมีคนอยู่มากนัก หลังจากที่นั่งลงเขาสำรวจเอกสารที่ไดัรับมาจากพนักงานสาวคนนั้น มันเป็กระดาษ A4 หนากว่า 200หน้า แต่ละหน้ามันเต็มไปด้วยข้อมูลเกี่ยวกับกฎจราจรต่างมากมาย
ถ้าเป็ปื๊ดคนก่อนมันเป็ไปไม่ได้เลยที่จะจดจำข้อมูลกว่า 200 หน้าในเวลาครึ่งชม.
แต่ปื๊ดคนปัจจุบันเป็ใคร เขาคือผู้ฝึกตนที่เคยไปถึงระดับพระเ้า ในโลกของผู้ฝึกตนเขาเป็ 1ใน 3 ของคนที่ถูกเรียกว่าสารานุกรมเคลื่อนที่
ปื๊ดไม่ได้รับฉายานี้มาเล่นๆ เขาได้รับฉายานี้มาจากเหล่าผู้ฝึกตนในสมัยที่เขายังคงเป็ผู้ฝีกตนระดับเซียน ไม่ว่าตำราเล่มไหนเมื่อมันได้ผ่านสายตาของเขาเพียงแค่ครั้งเดียว เขาจะสามารถจดจำพวกมันได้ราวกับเขาพกมันติดตัวอยู่ตลอดเวลา
เื้ัฉายานี้ มันไม่ใช่เพราะปื๊ดเป็อัจฉริยะทีมีความจำอันเป็เริศ แต่เพราะเขาใช้ความสามารถที่อยู่ในดวงตาที่เขาได้รับมาในตอนที่เขาถูกส่งไปยังโลกของผู้ฝึกตน
ปื๊ดพบความสามารถชนิดนี้ั้แ่สมัยที่เขาถูกย้ายไปยังโลกของผู้ฝึกตนแรกๆ มันมีส่วนช่วยเขาอย่างมากในการใช้มันเพื่อเพิ่มความแข็งแกร่งให้กับเขา
ความสามารถอีกอย่างของดวงตาปื๊ด นอกจากมันสามารถมองเห็นพลังชนิดต่างๆ มันยังมีความสามารถในการบันทึกภาพต่างๆที่เขามองเห็น และเปลี่ยนภาพที่เขาบันทึกเอาไว้ให้เป็ข้อมูล และส่งมันเข้าสู่สมองของเขาโดยตรง
ปื๊ดไม่รอช้าอีกต่อไป เขาเปิดใช้ความสามารถที่อยู่ในดวงตาของเขาทันที
ปื๊อค่อยๆเปิดเอกสารไปที่ละหน้าๆ เขาใช้เวลาในแต่ละหน้าราว 3วินาที ถ้าสังเกตุดูให้ดีจะสามารถมองเห็นประกายสีทองจากนัยตาของเขา หลังจากที่ปื๊ดปิดหน้าสุดท้ายลงเขาค่อยๆปิดตาของเขา ปื๊ดกำลังเปลี่ยนภาพที่เขาบันทึกเป็ข้อมูลและส่งตรงมันเข้าสู่สมองของเขา
ปื๊ดต้องใช้เวลาสักพักในการซึมซับข้อมูลเ่าั้ หลังจากที่เขาซึมซับข้อมูลเสร็จแล้ว เขายังต้องเรียบเรียงข้อมูลที่ได้รับมาและตัดทอนส่วนที่ไม่จำเป็ทึ้งไป และจัดเก็บมันให้เข้ากับหมวดหมู่ใหม่ที่เขาสร้างขึ้นมา
ด้วยข้อมูลต่างๆ จากโลกของผู้ฝึกตน ที่เขาใช้เวลาในการรวบรวมมันกว่าหนึ่งหมื่นปีมันมีเยอะจนเกินไป ถ้าเขาขาดการจัดการที่มีประสิทธิภาพมันจะปะปนกันจนยุ่งเหยิงไปหมด จนไม่สามารถดึงมาใช้ได้ในยามที่้า
ปื๊ดได้แยกหมวดหมู่ระหว่างข้อมูลจากโลกของผู้ฝีกตน และข้อมูลของโลกปัจจุบันออกจากกัน ั้แ่สมัยที่เขาอยูในโลกของผู้ฝึกแล้ว แต่ปื๊ดยังไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับการจราจร
ปื๊ดจึงจำเป็ต้องสร้างหมวดหมู่มันขึ้นมาใหม่ เขาใช้เวลาราว 10 นาทีในการจัดการกับข้อมูลที่เขาซึมซับ และหลังจากนั้นไม่นานการสอบข้อเขียนก็เริ่มขึ้น
ผู้คนทยอยกันเข้ามาในห้องสอบ คนที่ทำข้อสอบข้อเขียนผ่านก่อนจะได้รับสิทธิในการสอบภาคปฎิบัตรก่อนผู้ที่ทำเสร็จที่หลัง และเมื่อผู้คุมสอบให้สัญญาณในการเริ่มทำข้อสอบได้ ผู้เข้าร่วมสอบคนอื่นๆต่างก้มหน้าก้มตาทำข้อสอบของตนอย่างขะมักเขม้น
คงจะมีแต่เพียงแค่ปื๊ดเท่านั้นที่ดูไม่ได้เร่งรีบเหมือนอย่างผู้เข้าร่วมสอบคนอื่นๆ เขาหยิบข้อสอบขึ้นมาเปิดมันดูที่ละหน้าๆ ข้อสอบมีเพียง50ข้อเท่านั้นแต่เขายังไม่ได้ลงมือทำมัน เขาเปรียบเทียบข้อสอบกับฐานข้อมูลของเขาที่ละข้อๆ เขาใช้เวลากับกระบวนการนี้ราวๆ5นาที
เมื่อได้คำตอบทั้งหมด ปื๊ดจึงเริ่มลงมือถมดำในกระดาษคำตอบในทีเดียว ปื๊ดใช้เวลาอีกราว3นาที ในการถมดำคำตอบข้อสอบทั้งหมดของเขา
หลักจากที่ทำข้อสอบเสร็จแล้ว ปื๊ดเดินไปที่โต๊ะคุมสอบเพื่อนำกระดาษให้กับพนักงานที่คุมสอบตรวจข้อสอบให้กับเขา เพื่อที่จะได้สอบในภาคปฏิบัติต่อไป เขาไม่อยากเสียเวลากับที่นี่นานมากนัก เขายังมีอย่างอื่นที่ต้องทำในวันนี้
พนักงานดูไม่ได้แปลกใจอะไรกับการที่ปื๊ดส่งกระดาษคำตอบในเวลาแค่นั้น มีหลายคนที่
พยายามเข้าสอบโดยที่ไม่ได้เตรียมตัวมาสักนิด คนเ่าั้ดูถูกข้อสอบของสถาบันสอบแห่ง
นี้มากเกินไป ถ้ามันง่ายขนาดนั้นคงไม่มีคนยอมจ่ายเพื่อที่จะหลีกเลี่ยงการพบเจอกับพวกมัน
" ดิชั้นแนะนำว่า คุณอย่าพึงส่งข้อสอบดีกว่า รอรอบหน้าเมื่อคุณมันใจแล้วค่อยส่ง "
ที่พนักงานแนะนำปื๊ดอย่างนี้ไม่ใช่เพราะเธอดูถูกเขา แต่เธอแนะนำปื๊ดด้วยความหวังดีทันทีที่เขาส่งข้อสอบแล้ว และถ้าเขาตอบถูกไม่ถึง 90% ปื๊ดจะถูกกำหนดเวลาให้กลับมาสอบใหม่ภายใน 90 วันและเขาจะต้องกลับมาซ่อมเรื่อยๆจนกว่าเขาจะสอบผ่าน
ซึ่งมันจะทำให้ปื๊ดเสียทั้งเวลาและค่าใช้จ่าย แต่ถ้าเขาเลือกที่จะไม่ส่งข้อสอบในครั้งนี้ เขาจะไม่ถูกกำหนดด้วยเวลา90วัน และเมื่อเขาพร้อมเขาก็จะมาสอบได้ทุกเมื่อ
" ผมอยากลองตรวจข้อสอบดูก่อนนะครับ "
เมื่อเธอเห็นว่าคำทัดทานของเธอไม่เป็ผล เธอยึงรับข้อสอบของเขามาและนำมันเข้าเครื่องตรวจข้อสอบทันที ซึ่งผลที่ได้ไม่เพียงมันแสดงที่สถาบันนี้เท่านั้น เ้าเครื่องมันนี้มันยังอัฟโหลดผลการสอบที่ตรวจได้เข้าสู่ระบบของกรมขนส่งอีกด้วย
หลังจากที่กระดาษข้อสอบของปื๊ดได้ผ่านเครื่องตรวจข้อสอบออกมา พนักงานยังไม่เชื่อในสายตาของตน เธอจึงได้ใส่มันลงในเครื่องตรวจอีก2ครั้งเพื่อยืนยันว่าผลสอบไม่ผิดพลาด
" ยินดีด้วยนะคะ คุณสอบผ่านได้คะแนนเต็ม "
การที่มีผู้เข้าสอบได้คะแนนเต็มไม่เื่อะไรที่น่าใ แต่ทำให้เธออึ้งจนพูดไม่ถูกคือชายคนนี้พึ่งเขาสอบครั้งแรกและเขาใช้เวลาทำข้อสอบไม่ถึง10นาทีเท่านั้น
หลังจากที่เธอแน่ใจแล้วว่าผู้เข้าสอบตรงหน้าสอบได้คะแนนเต็ม เธอหันมายิ้มแห้งๆให้กับเขาพร้อมแสดงความยินดีที่เขาสอบผ่าน หลังจากนั้นเธอยื่นใบรายงานคะแนนมาให้กับและแนะนำเส้นทางให้เขาเดินไปยังจุดทดสอบภาคปฎิบัติต่อไป
สำหรับการสอบภาคปัฏิบัติมันก็ไม่ได้มีอะไรยากสำหรับเขา เขาสามารถผ่านมันไปได้
อย่างไม่ยากเย็นอะไร เมื่อเขาสอบเสร็จแล้วทางสถาบันสอนขับรถได้ออกใบรับรองให้กับปื๊ด
ถ้าปื๊ด้าใบขับขี่ภายในวันนี้ เขาสามารถเอาใบรับรองไปยืนที่กรมขนส่งและที่นั่นจะออกใบขับขี่ให้กับเขาทันที แต่ถ้าจะให้ทางสถาบันไปรับให้เขาจะต้องรออีก1วัน
ซึ่งปื๊ดเลือกที่จะให้ทางสถาบันไปรับให้ เขาไม่มีเวลาไปรับเอง ปื๊ดเสียค่าใช้จ่ายกับทางสถาบันสอนขับรถประมาณ 6000บาท แต่มันช่วยประยัดเวลาให้กับเขาไปได้เยอะ ตอนนี้เวลาใกล้จะ10โมงแล้ว เข้ารีบจัดการทุกให้เสร็จเพื่อที่จะได้ออกจากที่นี่
หลังจากที่ปื๊ดออกจากสถาบันสอนขับรถ เขามุ่งหน้าไปยังโชว์รูมขายรถที่ตั้งอยู่ไม่ไกลจากสถาบันสอนขับรถมากนัก เขาอยากจะซื้อรถมาใช้สักคัน
ถ้าจะให้ดีปื๊ดอยากได้รถภายในวันนี้เลย จากข้อมูลที่ปื๊ดค้นหาในเวปการจะรับรถได้เลย ถ้าไม่ใช่รถมือ 2 คุณก็ต้องถามจากพนักงานขายเท่านั้นว่ารุ่นไหนสามารถรับรถได้เลยบ้าง
แต่ถ้าคุณกำลังมองหาตัวท็อปของรุ่นยอดนิยมอยู่ละก็ลืมมันไปได้เลยส่วนมากรถที่ซื้อแล้วได้รถเลยก็คือรถรุ่นที่ไม่ได้รับความนิยมหรือรุ่นที่ได้ความนิยมแต่เป็ตัวล่างๆที่ไม่มีกระจกไฟฟ้าอะไรทำนองนั้น หรือไม่ก็ต้องเป็รถหรูไปเลย รถพวกที่ไม่ได้ผลิตในประเทศบ้านเรา
และถ้าปื๊ดสั่งซื้อรถหรูพวกนี้เขาจะได้รับรถภายในวันนี้อย่างแน่นอน ปื๊ดเลือกโชว์รูมที่มีรถหลากหลายยี่ห้อรวมกันที่ไม่ใช่จากค่ายรถของค่ายใดค่ายหนึ่ง
จากในเวปที่เขาได้ค้นหาโชว์รูมพวกนี้ที่เขาจะมีรถสต๊อกเอาไว้อยู่แล้ว มันมีความ
เป็ไปได้สูงที่เขาจะได้รับรถภายในวันนี้จากโชว์รูมพวกนี้
ทันทีที่ปื๊ดเดินมาภายในโชว์รูม เขาเห็นรถมากมาหลายยี่ห้อ มันมีทั้งรถที่มากจากญี่ปุ่น ยุโรปหรือแม้กระทั้งจากอเมริกาและยังมีรถอนๆอีกมากมายหลายสัญชาติให้เขาได้เลือกดู
ปื๊ดเดินดูรถที่ละคันๆเขาไม่้าที่จะซื้อรถที่หรูหราอะไร เขา้ารถที่สามารถไปได้ทุกสภาพถนนลุยไปกับเขาได้ทุกๆที่ ถ้าจะให้ดีตัวรถควรมีความยาวไม่เกิน6เมตร เพื่อที่เขาจะเก็บมันใส่ในกระเป๋ามิติของเขาได้
ปื๊ดเดินดูรถอยู่หลายคันมันน่าแปลกตรงที่ไม่มีพนักงานขายคนไหนเดินเข้ามาคุยกับตัวเขาเลย เอาจริงๆั้แ่ที่เขามาในที่แห่งนี้เขายังไม่พบเจอพนักงานขายเลยสักคน มีเพียงยามเท่านั้นที่เฝ้าอยู่หน้าโชว์รูมแห่งนี้
แล้วปื๊ดก็สะดุดตาเข้ากับรถคันหนึ้งที่เขาค่อนข้างที่จะถูกใจ มันเป็รถ SUV 4WD 8ที่นั่งจากประเทศญี่ปุ่น เขาลองเอายี่ห้อกับชื่อรุ่นของเช็คราคาดูแล้วในเวป มันก็ไม่ได้แพงจนเกินไปที่ตัวเขาจะจ่ายได้ เอาเข้าจริงๆมันค่อนค้างที่จะเป็ราคาที่สบายกระเป๋าของเขาในตอนนี้
แต่ปื๊ดยังคงติดที่ขนาดของมันในเวปไซส์เองก็ไม่มีข้อมูลเื่นี้ เลยพยายามมองหาพนักงานขายแต่ก็ไม่มีใครอยู่ที่นี่จริงๆ เขาจึงเดินดูรอบๆเพื่อกะขนาดคราวๆของมัน หลังจากที่เขาเดินดูรอบๆแล้วเขาคิดว่าความยาวมันน่าจะิ่เม่มากๆ ถ้าไม่เกินก็พอดีแบบสุดๆ
ปื๊ดอยากดูภายในรถว่าเป็ยังไง มันจะสวยเหมือนที่เขาเห็นผ่านหน้าต่างไหม เขาจึงยื่นมือออกไปเพื่อที่เปิดประตูดูภายในตัวรถ แต่ก่อนที่ปื๊ดจะัักับประตูรถ
ปื๊ดก็ได้ยินเสียงตะหวาดของผู้ชายมาแต่ไกล
" เอามือของแกออกให้ห่างจากรถเดี๋ยวนี้ !!! รถคันนี้ไม่ใช่ของที่แก่จะมาลูบๆคลำๆ !!! "
" ที่นี่ไม่ใช่สถานที่ให้เด็กอย่างแกมาถ่ายรูปเล่นลงโซเชียล !!! "
" ออกไปจากโชว์รูมของชั้นเดี๋ยวนี้ !!! "
ดูเหมือนว่าปื๊ดจะมีงานเข้าอีกซะแล้ว เขาได้แต่ถอนหายใจและบ่นพึมพำกับตัวเขาเอง
" เฮ้อ .. สงสัยคงต้องแวะทำบุญจริงๆแล้วละมั้ง พักนี้จะทำอะไรก็มีแต่เื่จริงๆ "
____________________________________________________________________________________
ขอบคุณทุกๆคอมเม้นมากๆนะครับไม่ว่าจะเป็ชื่นชมหรือแนะนำ หรือว่าติเตียนในตอนนี้ผมพยายามปรับลดคำว่า" เขา " ให้น้อยลง
ซึ่งขอยอมรับตรงนี้เลยครับว่ามันทำให้ผมเขียนนิยายยากมากขึ้นจริงๆถ้าถูกใจหรือไม่ยังไงช่วยบอกให้ทราบในคอมเม้นด้วยนะครับ
ส่วนข้อมูลเื่ทำใบขับขี่นะครับได้มาจากรุ่นพี่ล้วนๆ ตัวผมทำใบขับขี่ที่ขนส่งถ้าจะนำมาใช้อ้างอิงคิดว่าเฉพาะ่ก่อนเข้าสอบคงจะกินเนื้อหาของนิยายราวๆ3ตอน
ปล. ขอบคุณเพื่อนๆทุกๆท่านเข้ามาอ่าน ่นี้อาจลงนิยายได้ไม่ต่อเนื่องนักนะครับ
11K
![[END]ทะลุมิติมาตามหาสามียุค70](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1674625074_62708410.webp)