อสูรเทพฟ้า หลงเซียน

ในขณะที่ หลงเซียน กลับไปรอ เยว่อิ๋งอิ๋ง อยู่ที่บ้านและกำลังคิดแผนการลอบสังหารฮาคุเร อีกครั้ง โจวจื่อโม่ ก็นำเทียบเชิญ จากโจวหย่าจือ นำมาให้

" ท่านพี่ หลงเซียน ท่านพ่อคิดจะใช้งานแต่งงานของเราเรียกชุมนุมชาวยุทธ ทั่วแผ่นดิน ทั้ง บู้ตึ้ง คงท้ง ง๊อไบ๊ และวัดเส้าหลิน ก็จะมาเป็นสักขีพยานในงานแต่งงานของเราด้วย "
ข่าวนี้ทำให้ หลงเซียน ได้คิด ลูกผู้ชายแก้แค้น 10 ปีไม่สาย แต่ตอนนี้เรื่องของแผ่นดินต้องมาก่อน เพราะอาณาจักรโปปุรอน ในตอนนี้ กำลังถูกกองทัพออโดนอสรุกราน
" ได้ข้าจะแต่งงานกับเจ้า น้องจื่อโม่ แต่รอข้าเปลี่ยนเสื้อผ้าก่อน" หลงเซียนเข้าไปอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้าและเดินออกมาทางประตูใหญ่ และไปหยั่งบ้านของ โจวหย่าจือ โดยฝากจดหมายฉบับหนึ่งให้ต๊กโกวหงส์ นำไปมอบให้กับเสวี่ยอู่
4 ก้านธูปต่อมา เขากับโจวจื่อโม่ ก็มาถึงบ้านของ โจวหย่าจือ ที่ๆซึ่งประดับประดาไปด้วย สวนดอกไม้ และโจวหย่าจือ ก็สวมชุดเจ้ายุทธภพ เดินออกมาต้อนรับอย่างร่าเริง
ในไม่ช้า สำนักใหญ่ต่างๆ 5สำนัก ทั่วแผ่นดิน ก็มาอวยพรวันเกิดให้กับ โจวหย่าจือ โดยมีแม่ชีทะเลใต้ เอี้ยเหนียงเหนียง เป็นตัวแทนของห้าสำนักใหญ่ กล่าวอวยพร และเริ่มงานแต่งงานของ โจวจื่อโม่ และ หลงเซียน 
ในขณะที่งานรื่นเริงของงานแต่งงานกำลังจัดขึ้น และเจ้าภาพกำลังพูดว่า
" เจ้าบ่าวเจ้าสาวคารวะซึ่งกันและกัน " อยู่นั้น ก็ได้มีบุคคลลึกลับกลุ่มหนึ่งเดินเข้ามาในงานพิธี พวกเขาคือ จอมยุทธฝ่ายอธรรม ที่เข้ากับกองทัพออโดนอส มาป่วนงานนี้
" ทุกคนหยุดก่อน " มารประจิม โหยวหยานฮา ได้กล่าวหยุดพิธีแต่งงาน ทำให้โจวจื่อโม่ไม่พอใจ เธออุตส่าห์แต่งชุดเจ้าสาวที่สุดแสนจะสวยงามนี้แล้วเชียวนะ กลับต้องมาแปดเปื้อน เพราะไอ้บ้าหมูตอนตนนี้
" ไอ้อ้วน แกมาทางไหน ก็กลับไปทางนั้นซะ " โจวจื่อโม่ กล่าวอย่างไม่ยั้งคิด ทำให้มารประจิมโกรธ จนลงมือกับเธอ มันแผ่พุ่ง ธรรมจักร เข้าใส่ โจวจื่อโม่ ในทันใด
เคร้ง เสียงของธรรมจักร ปะทะกับฝ่ามือของหลงเซียน ดังก้องไปทั่วห้อง เป็นจังหวะเดียวกันกับ แม่ชีเอี้ยเหนียงเหนียง และไต้ซือฟาไฮ่ ลงมือโจมตีตอบโต้ โหยวหยานฮา
พวกเขาทั้งสามต่างร่ายรำกระบวนท่าอันสุดแสนพิสดาร จนหลงเซียนมองแล้วตาลายไปหมด แต่ทั้งคู่ก็ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของโหยวหยานฮา เพียง 10 กระบวนท่า พวกเขาต่างพ่ายแพ้ให้กับมารประจิมผู้นี้
ในตอนนั้นเอง ก็ได้ปรากฏ ดรุณีน้อยหน้าหยก สวมชุดกี่เพ้า เหาะเข้ามา หลงเซียนจำได้ดีว่า ผู้นั้นคือใคร เขาคือ อาจารย์ เตียวฮงนั้นเอง
" ท่านอาจารย์เตียวฮง " หลงเซียน ก้มลงไปคุกเข่าคำนับอาจารย์ จนเตียวฮง ต้องหันมามอง แล้วกล่าวว่า
" ต่อไปให้เรียกข้าว่า เตียวอี้ชิง เพราะข้าเป็นผุ้หญิง หาใช่ผุ้ชายไม่ ที่ข้าใช้ชื่อปลอม เพื่อเร้นกายจากยุทธภพ นะหลงเซียน "
เตียวฮง ซึ่งบัดนี้คือเตียวอี้ชิง ได้ประมือ กับ มารประจิม โหยวหยานฮา ทั้งสองฝีมือสูสีกันมาก จนไม่รุ้ว่าใครจะชนะใคร
เพียงเวลา 1ก้านธูป ทั้งสองก็สูญเสียเรี่ยวแรงกว่าครึ่ง โหยวหยานฮา และลูกสมุนฝ่ายอธรรม จึงต้องถอยร่นไป เพราะคิดว่าอยู่ไปก็ไม่คุ้ม การที่พวกมันมาป่วนงานนี้ เพราะไม่อยากให้ เจ้าสำนักฝ่ายธรรมะ ร่วมมือกันต้านกองทัพออโดนอส ซึ่งภารกิจ ก็ไม่สำเร็จไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว
เตียวอี้ชิง เมื่อเห็น พวกโหยวหยานฮา จากไป เธอก็เหาะลงมา ทวงสัญญาจาก หลงเซียน
" เจ้าจำได้มั๊ย เมื่อตอนเจ้าเป็นเด็ก เจ้าเคยสัญญาว่า จะจ่ายค่าเรียนวิชากับข้า ด้วยร่างกาย ข้าถึงได้สอนวิชาเจ้าโดยไม่คิดเงิน "
เตียวอี้ชิง แม้ตอนนี้นางจะ อายุ 34 ปีแล้ว แต่ก็ยังคงมีรูปโฉม งดงามอยู่ ราวกับ องค์หญิง หิมะเหมันต์ ก็ไม่ปาน เมื่อเธอ มาทวงสัญญาในปีนี้ ทำให้ หลงเซียน ต้องคุกเข่า และยอมรับเธอเป็นภรรยาต่อหน้าชาวยุทธ ซึ่งสร้างความไม่พอใจให้กับโจวจื่อโม่ เป็นอันมาก
" ป้าแก่ อย่ามาเกะกะ งานแต่งงานของข้านะ " โจวจื่อโม่กล่าว แล้วเริ่มลงมือลงไม้กับเตียวอี้ชิง แต่ภายใน 10 กระบวนท่าเธอก็พ่ายแพ้ให้กับ เตียวอี้ชิง และถูกจี้สะกัดจุดเอาไว้
" เราไปกันเถอะ หลงเซียน " เตียวอี้ชิงยื่นมือมาคว้าจับมือหลงเซียน และกำลังจะพาเหาะออกไป แต่โจวหย่าจือ ก็ได้ลงมือห้ามปรามด้วยการ ยิงดรรชนีเอกสุริยัน ใส่พื้น บริเวณที่เตียวอี้ชิงยืนอยู่ แล้วกล่าวว่า
" อาจารย์ กับลูกศิษย์ จะมีอะไรกัน ช่างเป็นเรื่องบัดสีบัดเถลิงยิ่งนัก "
เพียงแค่โจวหย่าจือ พุดออกไป ก็ทำให้เตียวอี้ชิงไม่ชอบใจ เธอเข้าปะทะกับโจวหย่าจือ ทันที โดยไม่ฟังคำห้ามปรามของหลงเซียน
ตูมมมม! เสียงฝ่ามือปะทะกัน ทำให้โจวหย่าจือ รู้ว่า เตียวอี้ชิงคนนี้ก็ฝีมือร้ายกาจไม่เบา ขนาดเอาเจ้ายุทธภพอย่างเขา ถึงขนาดตึงมือ เมื่อโจวหย่าจือ ไม่สามารถเอาชนะ เตียวอี้ชิงได้ เขาจึงต้องยอมให้ เตียวอี้ชิง พาหลงเซียน ไป ต่อหน้าโจวจื่อโม่ ในงานวันแต่งงานของเธอ โจวจื่อโม่ ทั้งอายทั้งแค้น เตียวอี้ชิง เป็นอย่างมาก แค่นางมารเสวี่ยอู่ ก็สร้างความไม่พอใจให้เธอมาเยอะแล้ว ตอนนี้ ยังเพิ่ม ดรุณีหน้าหยก เตียวอี้ชิง อีกคน
แล้ว หลงเซียน และเตียวอี้ชิง ก็เหาะจากไป ทิ้งให้โจวจื่อโม่ ต้องยืนตัวแข็งทื่ออย่างเดียวดาย
.
.
ใต้ต้นไม้ใหญ่ อีวา ที่ๆเทพเจ้า และเหล่านางฟ้า เฝ้าดูชาวโลก
เตียวอี้ชิง ค่อยๆบรรจงจูบหลงเซียน ภายใต้แสงจันทน์ แม้ว่านางจะอายุถึง 34ปีแล้ว แต่ก็ยังคงงดงามราวกับนางฟ้า ทำให้หลงเซียนเหมือนกับตกอยู่ใต้มนสะกด
" ท่านอาจารย์ " หลงเซียน กล่าวช้าๆ แต่เตียวอี้ชิง ก็นำมือของนางมาปิดปากเขา แล้วเริ่มลงมือ ลูบไล้ไปตามส่วนสัดที่สมชายชาตรี ของหลงเซียน
" คืนนี้เราจะเสกสมรสกัน ต่อหน้าอีวา และเทพเจ้าทั้งปวงจะเป็นสักขีพยาน " เตียวอี้ชิงกล่าว และขึ้นไปขย่มตัวหลงเซียน และหลังจากนั้น สติของหลงเซียน ก็หลุดไป เพราะความสุขระดับทวยเทพนี้ หลงเซียนไม่อาจรองรับมันได้ จึงปล่อยให้ เตียวอี้ชิง ทำตามใจชอบของเธอ จนถึงเช้า
*****************************************************************************โปรดติดตามตอนต่อไป จ้ายเจี้ยนเก้อเว่ยถงเสวีย