ตอนที่ 1
สถานที่แห่งหนึ่งในประเทศไทย ในห้องเช่าราคาถูกๆที่มืดมิดมีสภาพรกรุงรังเสื้อผ้าข้าวของกระจัดกระจายในห้องมีแสงสว่างอยู่ที่เดียวคือจอคอมพิวเตอร์หน้าจอคอมพิวเตอร์มีชายวัยกลางคนนั่งอยู่คนเดียวในจอคอมพิวเตอร์กำลังแสดงหน้าหนังสือนิยายเื่หนึ่งอยู่
“เฮ้อในที่สุดก็อ่านถึงตอนสุดท้ายซักทีบ้าเอ้ยนิยายบ้าอะไรวะร้อยกว่าตอนแล้วยังไม่จบซักที!...แต่แม่งก็มันดีวะถือว่าแก้เบื่อตอนว่างงาน..หิวน้ำโว้ย”
แล้วชายคนนี้ก็เดินไปดื่มน้ำที่ตู้เย็นข้างๆคอมพิวเตอร์มีใบสมัครงานอยู่ชื่อที่เขียนอยู่คือ
[ นาย อิทธิพล ทรงอิทธิฤทธิ์ ]
ระหว่างที่นายอิทธิพลพระเอกของเรากำลังดื่มน้ำอยู่นั้นหน้าจอคอมพิวเตอร์ก็เกิดแสงสว่างเจิดจ้าขึ้น
“เฮ้ย!!!.วรนุดแล้วคอมตู"
ด้วยความร้อนใจบักอิทจึงรีบวิ่งเข้าไปดูด้วยความใแล้วรีบทำทั้งปิดเครื่องและถอดสายไฟ...แต่ว่า
“บรรลัยแล้ว!!ไม่อยู่แล้วโว้ย”
เ้าอิทธิพลรีบหันหลังแล้ววิ่งหนีทันทีเพราะแม้จะถอดสายไฟแล้วแต่คอมพิวเตอร์ก็ยังส่องแสดงออกมาเหมือนจะะเิ
ฝั่งพ่ออิทที่กำลังจะถึงประตูนั้นก็ไม่ทันเสียแล้ว
“ม่ายยยย!!!!”
แสงสว่างเจิดจ้าส่องสว่างทั่วห้องราวกับเปิดสปอร์ตไลหนึ่งร้อยด้วงเมื่อแสงสว่างหายไปก็ไม่มีคนชื่อนาย อิทธิพล ทรงอิทธิฤทธิ์อยู่อีกต่อไป