ในตอนเช้าชลดาก็ยังลุกขึ้นมาทำอาหารเช้าเช่นเดิม แต่จากประสบการณ์สองครั้งที่ผ่านมาที่เธอต้องรับผิดชอบในส่วนของเมธัส ทำให้ครั้งนี้เธอลดปริมาณอาหารให้น้อยลง ถึงอย่างนั้นก็ยังมีส่วนของเขาอยู่ดี
วันนี้เธอทำข้าวผัดไข่แบบง่ายๆ และเหตุการณ์ก็ดูเหมือนจะซ้ำรอยเดิม เมื่อเมธัสแค่เข้ามานั่งทานกาแฟและอาหารเล็กๆน้อยๆในส่วนของตัวเอง โดยไม่แตะต้องข้าวผัดที่เธอทำไว้เลยสักนิด
แต่ด้วยความที่เธอคิดเอาไว้อยู่แล้ว เธอจึงนำส่วนนั้นมาทานต่ออย่างสบาย เธอได้กะปริมาณอาหารไว้แล้วว่ากินหมดสองจานเธอก็รู้สึกอิ่มพอดี
เมธัสที่เดินออกมาและหันกลับไปมองใบหน้าของหญิงสาวที่ดูเหมือนจะสบายอารมณ์มากกว่าทุกครั้ง แถมยังนำส่วนของเขาไปทานต่อโดยไม่ได้มีท่าทางน้อยใจเลยแม้แต่นิดเดียว
หรือว่าเธอจะไม่สนใจเขาแล้ว ทั้งที่ก่อนหน้านี้ดูเหมือนว่าเธอจะพยายามทำทุกอย่างเพื่อเข้าหาเขาไม่ใช่หรอ
เหตุผลที่เขายังไม่ใจอ่อนกับเธอก็คงจะเป็เพราะพฤติกรรมก่อนหน้านี้ของเธอที่ดูเหมือนจะรังเกียจเขาอย่างชัดเจนและยังติดต่อกับคนรักเก่าเพื่อวางแผนที่จะหนีไปจากที่นี่ซึ่งเป็การหักหน้าเขาอย่างเห็นได้ชัด
แต่อยู่ดีๆก็ปฏิเสธที่จะคบหากับผู้ชายคนนั้นอย่างง่ายดาย แล้วหันมาทำดีกับเขาอย่างรวดเร็วจนเขาตั้งตัวไม่ทัน ซึ่งมันเป็เื่ที่ผิดสังเกตมาก มาเฟียอย่างเขาแน่นอนว่าคงไม่สามารถยอมรับความผิดปกตินั้นได้ง่ายๆ ตกลงเธอวางแผนจะทำอะไรกันแน่
เมธัสคิดอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะเดินไปขึ้นรถเพื่อไปทำงานตามปกติ
ธนาเองก็สังเกตเห็นอาการของหญิงสาวที่ดูเหมือนจะไม่ได้พยายามเข้าหาเ้านายของเขาเหมือนเดิม ยิ่งคิดเขาก็ยิ่งไม่เข้าใจกับพฤติกรรมของผู้หญิงคนนี้
" จัดคนดูแลเธอไว้เหมือนเดิม ถ้าเธอ้าอะไรก็ให้ทำตามที่เธอ้า"
" ได้ครับ"
ธนารับคำ ถึงแม้ว่าน้ำเสียงของเมธัสจะยังคงเรียบเฉยเหมือนปกติ แต่เขารู้สึกเหมือนว่าอีกฝ่ายดูจะให้ความสนใจกับชลดาไม่น้อย
ตอนนี้ชลดากำลังนั่งขีดเขียนออกแบบชุดบนไอแพดเครื่องใหม่ของเธอ เธออยากจะใช้เวลาว่างใน่ปิดเทอมเพื่อสร้างอาชีพให้กับตัวเองให้เร็วที่สุด
ตอนนี้เธอก็กำลังจะขึ้นปีวามแล้ว เธอเรียนคณะนิเทศศาสตร์ด้วยความหวังอยากจะมีชื่อเสียงในวงการบันเทิง แต่ก่อนหน้านั้นเธอจะต้องสร้างความมั่นคงให้กับตัวเองซะก่อน
ภาพชุดต่างๆผุดขึ้นมาในหัวไม่หยุด ก่อนที่เธอจะถ่ายทอดมันลงไปในไอแพดอย่างคร่าวๆ ถึงแม้จะเป็แค่ภาพร่างแต่เธอก็รู้สึกพึงพอใจไม่น้อย
ในขณะที่กำลังพักสายตาและหันมองไปเรื่อยๆ ทันใดนั้นเธอก็หันไปเห็นปฏิทินตั้งโต๊ะที่วางอยู่ วันนี้วันที่สิบนี่นา อีกแค่หกวันก็จะเป็วันหวยออก เธอว่าเธอมีวิธีหาเงินแล้วแหละ
รอยยิ้มของชลดาค่อยๆกว้างขึ้นเรื่อยๆ ่เวลานี้ถ้าเป็ในอดีตที่เธอเคยทำผิดพลาด มันเป็ตอนที่เธอหลบหนีไปพร้อมกับเจษฎา
ในตอนนั้นเธอและเขาไม่มีเงินติดตัวมากนัก และมันก็มีการออกสลากกินแบ่งรัฐบาลซึ่งเป็เลขที่ติดตาติดใจเธอมาก เธอจำตัวเลขและวันที่มันออกได้อย่างแม่นยำ เนื่องจากเป็่ที่เธอตัดสินใจผิดพลาด
เธอไม่ใช่คนเล่นหวยหรือซื้อลอตเตอรี่ เธอไม่สามารถจำได้ตัวไหนได้เลย เพียงแต่ตัวเลขนี้เมื่อเธอเห็นแล้วเธออดที่จะรู้สึกขำไม่ได้ และคิดว่ามันไม่น่าจะออกมาได้แบบนี้
ชลดาเรียกให้โกเมนที่คอยตามดูแลเธอเข้ามาพบ
" สวัสดีตอนเช้าค่ะคุณโกเมน ฉันมีอะไรอยากจะให้คุณช่วยหน่อยค่ะ แล้วก็อยากให้คุณทำให้สำเร็จด้วย"
คำพูดและรอยยิ้มที่ซุกซนมากกว่าปกติของชลดา ทำให้โกเมนรู้สึกสังหรณ์ใจและก็สงสัย
" คุณชลดา้าอะไรหรอครับ พวกเราจะพยายามทำให้อย่างเต็มที่อย่างแน่นอน"
" ดีจังเลย คือว่าฉันอยากจะให้คุณไปหาซื้อลอตเตอรี่มาให้หน่อยค่ะ"
"...!!"
ลอตเตอรี่? เธอเป็ถึงนายหญิงของตระกูลที่ยิ่งใหญ่ มีเหตุจำเป็อะไรทำไมถึงต้องไปซื้อลอตเตอรี่ด้วย แต่ถึงอย่างนั้นเมื่อเป็คำสั่งเขาก็โค้งตัวรับอย่างไม่ปฏิเสธ
" คุณจะให้พวกเราซื้อเลขอะไรครับ"
ที่โกเมนแทนตัวว่าพวกเราก็เพราะว่า ถึงแม้เขาจะปรากฏตัวเพื่อดูแลเธอแค่คนเดียว ความจริงยังมีอีกถึง 4 คนที่คอยตามดูแลเธอไม่ห่าง
ชลดายิ้มกว้างและมีประกายตาแวววาวก่อนที่จะค่อยๆพูดตัวเลขที่อยากได้
" เอารางวัลที่หนึ่ง นะคะ เลข 999997 เอาเฉพาะตัวนี้นะคะ หามาให้ได้มากที่สุดเท่าที่จะทำได้ ซึ่งสูงสุดก็น่าจะหนึ่งร้อยใบใช่ไหมถ้าฉันจำไม่ผิด อืม ใบละหกล้าน ไม่จำเป็ต้องถึงร้อยใบก็ได้นะ ปล่อยให้คนอื่นเขาได้บ้าง เอามาประมาณสิบใบก็พอแล้วพวกคุณจะได้ไม่เหนื่อยด้วย ว้าว ด้วยเงินขนาดนั้น ฉันจะเปิดร้านเสื้อผ้าและเช่าโรงงานออกแบบและตัดเย็บเสื้อผ้าแบรนด์ของตัวเองได้แน่นอน"
ชลดาที่บอกเลขที่้าซื้อให้โกเมนรับรู้เรียบร้อย เธอก็เข้าสู่ฝันหวานของตัวเองทันที
ส่วนคนที่ได้รับคำสั่งให้ซื้อเลขที่ดูแปลกประหลาดเขาก็ถึงกลับตัวแข็งไปชั่วขณะ ยิ่งมองอาการขอบคุณสั่งให้ซื้อเขาก็ยิ่งสับสน ทำไมเธอถึงมั่นใจว่าตัวเองจะถูกขนาดนั้น
แต่ในเมื่อเธอสั่งให้ซื้อเขาก็จะไปหาซื้อให้อย่างแน่นอน ก่อนที่จะรายงานให้นายท่านทราบ และระดมพลบอดี้การ์ดไปหาเลขมาให้ครบ
ด้วยศักดิ์ศรีเขาพวกเขา ดังนั้นพวกเขาจะต้องหามันมาให้ได้มากที่สุด
ซึ่งชลดาไม่รู้เลยว่าการที่เธอขอแค่สิบใบจากหนึ่งร้อยใบมันเป็การดูถูกความสามารถของพวกเขาขนาดไหน พวกเขาจะต้องหาให้ได้มากกว่านั้นอย่างแน่นอน!!
10K
