EP : 30 งานเลี้ยงฉลองที่เต็มไปด้วยเลือด
พิมพ์คำอธิบายที่นี่
“กลับกันเถอะ” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกหลังจากที่หมิงเจียเจียเดินเข้ามาในห้อง เขาเดินไปจับมือนางก่อนจะพาหายตัวไปอย่าง ไม่ปล่อยให้นักฆ่าที่กำลังมุ่งหน้ามาที่ห้องพวกเขาตามมาทัน
“พ่อบ้านฉางไปจัดการเรื่องของรางวัลของเจียเจียด้วย” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกทันทีที่กลับมาถึงตระกูล ตอนนี้สถานที่จัดงานเลี้ยงเสร็จเรียบร้อยแล้ว สมกับเป็นพ่อบ้านฉาง
“ขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยตอบก่อนจะหายตัวจากไป คงไม่ไว้ใจทางนั้นจะส่งของรางวัลมาให้เป็นแน่ ถึงได้ส่งเขาไปเอา
“ที่ตระกูลมีงานเลี้ยงอะไรหรือเจ้าคะ” หมิงเจียเจียเอ่ยถามอย่างสงสัย
“ฉลองให้เจ้า” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกก่อนจะพาหมิงเจียเจียเข้าห้องเพื่อให้นางได้อาบน้ำ ส่วนเขาก็ออกไปห้องทำงานเพื่อจะส่งข่าวไปให้ฝั่งทางนั้น
“ท่านก็ไปอาบน้ำด้วยสิ” หมิงเจียเจียที่อาบน้ำเสร็จแล้วก็เอ่ยมาหาซิวเหวยหลงที่ห้องทำงานของเขาเพราะรู้ดีว่าเขาไปไหนไม่ได้นอกจากห้องทำงานของเขาหรอก
“อืม” ซิวเหวยหลงรับคำ พลางสังเกตชุดที่นางใส่วันนี้ ชุดตระกูลของเขามันเข้ากับนางจริงๆ
ทั้งสองเดินมายังห้องโถงที่ใช้จัดงานเลี้ยงขนาดเล็ก ซิวเหวยหลงอนุญาตให้องครักษ์ของเขาเข้ามาร่วมงานเลี้ยงในครั้งนี้ด้วย
“นี่คือของรางวัลของเจ้า” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกก่อนจะโบกมือไปมาเบาๆ พัดวิเศษของหายากก็ถูกส่งให้หมิงเจียเจีย
“มันเหมาะกับเจ้า”
“พัดพายุ” หมิงเจียเจียเอ่ยขึ้น ว่ากันว่าพัดพายุนี้เพียงแค่โบกไปมาเบาๆ ก็สามารถทำลายแคว้นหนึ่งได้ง่ายๆ แล้วเอามาให้เธอแบบนี้ มันไม่ทำให้คนยิ่งยากตามมาฆ่าเธอหรืออย่างไร
“นายท่านไม่ต้องห่วง มีข้าอยู่ด้วยไม่จำเป็นต้องกลัวขอรับ” กริชคู่ของเธอร้องบอกเมื่อรับรู้ในสิ่งที่เธอคิด
“ขอบใจมาก” เธอตอบกลับไปก่อนจะนั่งมองพัดพายุไปมาลวดลายมันเป็นดอกท้อสีส้มตัดกับพื้นหลังที่เป็นที่ดำ อืม งดงามมาที่เดียว
“ทำพันธสัญญาไปก็ไม่มีใครแย่งเอาไปได้หรอก” ซิวเหวยหลงเอ่ยบอกเพราะเห็นได้จากสีหน้ายุ่งยากของหมิงเจียเจีย
“เจ้าอยากทำพันธสัญญากับข้าหรือไม่” หมิงเจียเจียเอ่ยถามทันที
“ทำ” เสียงเอื่อยๆ เอ่ยตอบกลับมาอย่างเกียจคร้าน จากนั้นแสงสว่างจร้าก็เกิดขึ้นก่อนที่พัดพายุจะหายไปอยู่ในดวงจิตของหมิงเจียเจีย
“ของรางวัลขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยบอกพร้อมกับเอาของรางวัลมาให้กับหมิงเจียเจีย
“แหวนมิติ” หมิงเจียเจียเอ่ยถามมันเป็นเพียงแหวนมิติสีทองเพียงวงเดียวนั้นทำให้เธองุนงง นั้นเพราะบอกว่าจะได้รับสัตว์อสูรมาทำพันธสัญญาด้วย
“ขอรับ ในแหวนมิติวงนี้มีเงินทั้งสิบห้าล้านเหรียญทองขอรับ ส่วนสัตว์อสูรอยู่ด้านนอกขอรับ พระชายาจะออกไปดูข้างนอกเลยหรือไม่ขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยบอกอย่างรู้ใจหมิงเจียเจีย
“งั้นหรือๆ เป็นสัตว์อสูรชนิดไหนกันนะ” หมิงเจียเจียเอ่ยก่อนจะรีบออกจากห้องโถงแล้วเดินออกไปยังด้านนอกเพื่อดูว่ามันเป็นสัตว์อสูรชนิดใดกันแน่
“กวางเหมันต์” หมิงเจียเจียมองกวางเหมันต์ตัวผู้ที่กำลังยืนมองมาที่เธออยู่ ก่อนที่มันจะคุกเข่าลง
“กวางเหมันต์ระดับจักรพรรดิขั้นสี่” ซิวเหวยหลงเอ่ยขึ้นหลังจากที่เดินตามหมิงเจียเจียมา
“เจ้าจะทำพันธสัญญากับข้าหรือไม่” หมิงเจียเจียเอ่ยถามรู้สึกว่าวันนี้เธอได้ของดีมามากมายนัก
“ทำขอรับ” กวางเหมันต์หนุ่มเอ่ยตอบจากนั้นแสงสว่างจร้าก็ปรากฏขึ้นแล้วพุ่งมาที่หน้าผากของเธอ จากนั้นไม่นานก็หายไป พร้อมกับกวางเหมันต์หนุ่มก็หายไปเช่นกัน
“เข้าไปข้างในเถอะ” ซิวเหวยหลงเอ่ย ก่อนจะยิ้มที่มุมปากเมื่อสัมผัสได้ว่างานเลี้ยงครั้งนี้คงไม่ง่ายนัก เมื่อมีแขกไม่ได้รับเชิญมาเยือนพวกเขาถึงตระกูล
“ให้ข้าไปจัดการหรือไม่ขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยถามทันทีอย่างรู้ใจ
“ไม่ต้อง ปล่อยมันให้เข้า” ซิวเหวยหลงเอ่ยตอบก่อนจะนั่งทานอาหารกับหมิงเจียเจียพร้อมกับองครักษ์อีกสิบคน
"วันนี้อาหารของพ่อบ้านฉางยอดเยี่ยมมาก” หมิงเจียเจียทานเสร็จก็เอ่ยชม น่าแปลกที่งานเลี้ยงในตอนนี้นั้นเธอรู้สึกว่ามันเป็นการทานอาหารกับครอบครัวมากมายจะเป็นงานเลี้ยงฉลอง
“ข้ารู้สึกดีใจยิ่งนักขอรับ” พ่อบ้านฉางเอ่ยตอบด้วยรอยยิ้ม
พรึบ!!
“หือ นักฆ่าอีกแล้วหรือ” หมิงเจียเจียที่กำลังจะจิบน้ำชาก็เอ่ยขึ้นเมื่อเห็นนักฆ่ากว่าห้าสิบคนบุกเข้ามาในห้องโถงพลางล้อมพวกเธอเอาไว้หมดแล้ว
แต่ที่เธอสงสัยก็คือซิวเหวยหลงไม่มีท่าทีตกใจเลย นั้นก็หมายความว่าทั้งหมดเป็นแผนการของเขา
หมิงเจียเจียมองทุกคนที่มีอาการนิ่งมาก นั้นหมายความว่าเขารู้อยู่แล้ว เลยไม่มีท่าทีตกใจอะไรกับการปรากฏตัวของพวกนักฆ่า
“ส่งนางมาให้ข้า” นักฆ่าเอ่ยบอกพร้อมกับชี้ดาบมาที่หมิงเจียเจีย
“เจ้าเป็นพวกเดียวกันกับนักฆ่าที่ลงไปสู้กับข้าสินะ” หมิงเจียเจียเอ่ยถามพลางจิบน้ำชาไปด้วยอย่างใจเย็น ไม่ได้ตื่นตระหนกอะไร
“ส่งนางมาให้ข้าแล้วพวกเจ้าจะปล่อยภัย” นักฆ่าคนนั้นยังคงเอ่ยต่อโดยไม่คิดจะตอบหมิงเจียเจีย
“เขาบอกว่าไม่ให้เชื่อคำพูดของพวกโจร เพราะพวกโจรนั้นไว้ใจไม่ได้” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไม่ได้ตกใจกลัวอีกฝ่ายที่เคลื่อนตัวเอาดาบมาจี้ต้นคอของเธอ
“ถ้ายังไม่อยากตายก็หุบปากเสีย” นักฆ่าเอ่ยบอก
“ดูเหมือนคนที่จ้างเจ้ามาจะยังไม่อยากให้ข้าตายสินะ” หมิงเจียเจียเอ่ยขึ้น ดูก็รู้เลยเพราะว่าอีกฝ่ายยังไม่ลงมือฆ่าเธอ ได้แต่บอกให้ส่งตัวเธอไป แต่นี่เอาคนมาเยอะไปหรือเปล่าเนี่ย
“หุบปากของเจ้าซะ!” นักฆ่าตะคอกหมิงเจียเจียทันทีที่อีกฝ่ายเดาถูก
“เจ้าจะยามหน้าข้าเกินไปแล้ว” พ่อบ้านฉางที่จู่ๆ ก็มาปรากฏตัวด้านหลังของนักฆ่าที่มาดาบมาจี้ที่ต้นคอของเธอก็เอ่ยขึ้นพลางหักคออีกฝ่ายทันทีโดยไม่เสียเวลาคิด
“แผนการล้มเหลว จัดการทุกคนให้หมด” นักฆ่าอีกคนเอ่ยบอกก่อนจะพากันพุ่งเข้าหาเป้าหมายทันทีอย่างรวดเร็ว
“ตัดแขนตัดขาทำลายตันเถียนของพวกมันซะ” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกทุกคนที่กำลังประมือกับพวกนักฆ่าอยู่ ส่วนเธอก็นั่งกับที่ไม่ได้ลุกไปไหนเพราะไม่มีนักฆ่าคนไหนยุ่งกับเธอแม้แต่คนเดียว
ไม่นานหลังจากนั้นห้องโถงก็เต็มไปด้วยเลือดโดยมีร่างของพวกนักฆ่านอนกระจัดกระจายกันอยู่ทั่วห้อง แต่ก็ยังไม่ตาย
“เอาไปส่งนายจ้างของพวกมันหน่อยก็ดีนะเจ้าคะ” หมิงเจียเจียเอ่ยบอกโดยไม่ได้ขยะแขยงกับกลิ่นเลือดที่อบอวลไปด้วยเลือดในห้องโถงนี้
“เป็นความคิดที่ดี” ซิวเหวยหลงเอ่ยตอบอย่างเห็นด้วยพลางมองไปที่พ่อบ้านฉางที่พยักหน้ารับอย่างรู้หน้าที่ก่อนจะจัดการจัดอย่างในห้องโถงให้กลับมาเป็นเหมือนเดิมราวกับว่าไม่เคยมีการต่อสู้เกิดขึ้นมาก่อน
2K
![[จบ] ย้อนไปยุค 70 เป็นสาวสุดสวยให้อดีตสามีเสียดายเล่น](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1683864654_60222986.webp)
