ผมมี APP จากดาวโลก

หาเสียง

          การเริ่มต้นเป็นนักศึกษาของเพเนียสถือได้ช่วงแรกๆ ก็ต้องมีการปรับตัวและปรับเปลี่ยนเวลาหลายอย่างบางวิชาก็เรียนออนไลน์ตามเวลาตามตารางที่กำหนดแต่อีกกว่าครึ่งเขาเองก็สามารถมาดูวิดีโอคลิปการสอนย้อนหลังได้เช่นเดียวกัน(เนื่องจากบางวิชาเวลาสอนก็คือช่วงดึกของบ้านเขา) ทำให้พอแบ่งๆ เวลาได้บ้างเพราะมีพี่ชายอย่างเพวิสที่ก็เคยทำแบบนี้มาก่อน เลยให้คำแนะนำน้องชายได้ดีทีเดียว

          ปีนี้นอกจากจะมีสิ่งที่เปลี่ยนไปในชีวิตของเพเนียสอย่างการเรียนในระดับมหาวิทยาลัยแล้วยังมีอีกสิ่งเปลี่ยนแปลงอันยิ่งใหญ่และให้ผู้คนตื่นเต้นจนทั่วเซเรนิออสด้วยนั่นก็คือ การเลือกตั้งนั่นเอง ใช่แล้วล่ะ การเลือกตั้งผู้นำดวงดาวผู้แทนของเขตต่างๆและเมื่อผู้แทนของดวงดาวเข้าสู่สภาของเซเรนิออสแล้วก็จะมีการแต่งตั้งผู้นำสภาอีกทีหนึ่งถือได้ว่าเป็นการผลัดเปลี่ยนผู้นำและการก้าวเดินต่อไปของชาวเซเรนิออสเลยทีเดียวผู้นำมีวิสัยทัศน์ยังไงอนาคตของมวลมนุษยชาติก็จะเป็นแบบนั้นด้วยไปอีก 8ปีเลยทีเดียว ครั้งนี้ก็เป็นวาระสำคัญอีกครั้งหนึ่งของผู้คนทั้งผู้ลงเลือกตั้งที่กำลังเริ่มหาเสียง กับประชาชนที่กำลังตัดสินใจว่าละเลือกผู้ใดเข้าสู่สภา 

“ครั้งนี้พ่อของไจลงเลือกตั้งผู้นำดวงดาวด้วยนะครับ”เพเนียสเล่าออกมาระหว่างที่กำลังกินมื้อเย็นตอนนี้มีมื้อเช้าและเย็นที่พวกเขาจะได้อยู่กันพร้อมหน้า ส่วนมื้อกลางวันก็พักไม่ตรงกันเสียเท่าไหร่เลยกินใครกินมันแล้วแต่ตามสะดวก

“โอ้ จริงด้วย ดูเหมือนจะเริ่มให้ลงสมัครเลือกตั้งแล้วนี่นาแล้วก็จะเริ่มหาเสียงกันต่อเลย” หากเปิดรับสมัครเลือกตั้งแล้วเมื่อตรวจสอบแล้วว่าคุณสมบัติผ่าน ก็จะเริ่มหาเสียงได้เลย

“การเลือกตั้งครั้งนี้ต้องดุเดือดมากน่ะสิเนี่ยเพราะผู้นำคนเดิมวางมือไปแล้ว” สิวัชว่า เพราะผู้นำคนเดิมที่เพิ่งหมดวาระไปเขาเป็นผู้นำมาแล้ว 3 สมัยแถมก่อนหน้านี้ก็ทำงานในแวดวงการเมืองมาโดยตลอด เขาจึงมีผลงานหลายอย่างเป็นที่รักของประชาชน แต่ด้วยวัยของเขาที่มากขึ้นนี่จึงเป็นหน้าที่การงานสุดท้ายของเขา ก่อนที่จะเกษียณตัวเองออกไปเลี้ยงหลานเหลนอยู่บ้านอย่างที่เขาต้องการมีนักข่าวหลายคนไปสัมภาษณ์เขา ถามถึงว่าลูกหลานของเขาจะลงเล่นการเมืองไหมแต่เขาตอบสั้นๆ แต่ว่าไม่ แต่นักข่าวยังสืบต่ออีกว่าที่จริงแล้วลูกหลานของเขาไปตั้งรกรากที่ดาวอื่นหมดแล้วเป็นที่น่าเสียดายที่แม้แต่ลูกหลานของผู้นำดวงดาวยังไม่อยากอยู่ดาวบ้านเกิดของตนเองเลยดังนั้นการเลือกผู้นำครั้งนี้ถึงแม้ว่าจะดุเดือดแต่ก็เป็นธรรมต่อผู้ลงสมัครทุกคนอยู่พอสมควรเพราะไม่มีคนสนิทของผู้นำคนเดิมลงสมัครเลยนั่นเอง

“นั่นสิครับ ถ้าได้คนเก่งๆเข้ามาทำงานก็คงดี ไหนจะผู้นำของเขตเราอีกด้วย เห็นว่าคนเดิมก็ลงสมัครด้วยนะครับ”เพวิสว่าออกมา เขาก็พอจะเห็นผ่านๆ บ้างแล้วว่าผู้นำเขตคนเดิมเริ่มลงหาเสียงแล้วเช่นกัน

“ผมไม่ชอบคนนี้เลย ที่ผ่านมาไม่เห็นมีอะไรเลยสักอย่างดีแต่ผลาญเงินจนหมด” เพเนียสออกความคิดเห็นนี่จะเป็นครั้งแรกที่เขาจะมีโอกาสได้ออกเสียงของเขาเลยนะ เลยมีความตื่นเต้นและจริงจังอยู่ไม่น้อย

“พี่ว่าคนเขาเห็นแล้วก็คงไม่มีใครเลือกคนเดิมเท่าไหร่หรอก”เพวิสว่า เขาเองก็ไม่ชอบตาลุงคนเดิมเลยตอบคำถามก็ไม่รู้เรื่อง ในเขตของพวกเขาเศรษฐกิจก็ไม่ดีการส่งเสริมการท่องเที่ยวก็ไม่ค่อยดีเสียเท่าไหร่ คิดดูสิ ที่พวกเขาซื้อที่ดินรอบๆบ้านมาได้เยอะขนาดนี้ด้วยเงินไม่มากเท่าไหร่เป็นเพราะอะไรก็เพราะว่าราคาที่ดินแถวนี้ยังถูกอยู่ยังไงล่ะ เลยทำให้ไม่เป็นที่ต้องการเท่าไหร่ยิ่งตั้งแต่ตอนที่พ่อแม่เขามาซื้อเพื่อตั้งถิ่นฐานก็ยิ่งถูกกว่านี้อีกจะยกย่องเขาดีไหมนะที่ทำให้พวกเขาซื้อที่ดินได้ในราคาเท่านี้ แต่ไม่ดีหรอกถ้ามองในมุมมองการพัฒนาเมืองถือได้ว่าย่ำแย่มาก

“ไม่แน่นะ เหล่าคนแก่ๆก็ยังชอบเขาอยู่นะ” เพเรน่าว่าออกมาในเชิงขำขัน แต่เรื่องนี้จริงๆบางนโยบายของผู้นำคนนี้ ก็ทำให้ประชาชนในเขตบางส่วนยังชื่นชอบเขาอยู่เลือกได้ว่าเป็นนโยบายซื้อใจผู้คนไว้เสียมากกว่า

“เอาน่า ต้องมีคนใหม่ๆ ที่เก่ง มีวิสัยทัศน์แล้วก็ตั้งใจทำงานกว่านี้เข้ามาก็ได้นะ”สิวัชบอกอย่างไม่ปล่อยวาง เขาเองก็ผ่านพ้นมาแล้วหลายสิบจนจะร้อยปีย่อมผ่านเหตุการณ์นี้มาแล้วหลายครั้ง บางสมัยก็ได้คนดี บางครั้งก็ได้คนเก่งหรือบางทีคนก็ทำงานไม่เป็นบ้าง แล้วแต่ช่วงเวลานั่นแหละ

[มาซิน: *ส่งลิงก์หาเสียงของพ่อไจ*]

[เวนิสต้า:มันควรเป็นหน้าที่ของลูกชายเขาไหมเนี่ย หรือถูกซื้อตัวมาเป็นหัวคะแนนเท่าไหร่บอกมานะ เอามาแบ่งกันเลย]

[ไจเองจะมาหาเสียงช่วยคุณลุงไหม: เพเนียส]

[ไจ: ไป]

[มาซิน:พวกเราก็จะไปช่วยด้วยแหละ พ่อของเวนิสต้าก็จะลงสมัครผู้นำเขตอีกสมัยเหมือนกัน]

[มาวันไหนบอกหน่อย จะเตรียมอาหารชุดใหญ่ไว้รอ: เพเนียส]

[มาซิน: งั้นไปวันนี้เลยยยย]

[ไจ:ไม่รบกวนนายหรอก ไหนจะต้องเรียน ไหนจะต้องทำงานอีก]

[มาเถอะน่า พวกนายต้องเหนื่อยอีกมากนะ ให้ฉันเป็นทัพหลังให้เองผู้สนับสนุนเรื่องอาหารไงล่ะ *แนบภาพอาหารยั่วน้ำลายเพื่อน* :เพเนียส]

[ไจ:งั้นก็ขอบใจล่วงหน้าก็แล้วกันนะ]

[มาซิน: หิวววววว]

          ไม่ใช่แค่ไจที่ต้องมาช่วยพ่อหาเสียงแต่เวนิสต้าเองก็ด้วยปีนี้พ่อของเธอเองก็จะลงสมัครเป็นผู้นำเขตเช่นกัน อีกทั้งพ่อของไจและพ่อของเวนิสต้าก็ยังอยู่พรรคเดียวกันอีกด้วยถึงแม้ว่าเรื่องจะไม่เกี่ยวกับความสัมพันธ์ของเพื่อนทั้งสองอย่างไจและเวนิสต้าเท่าไหร่แต่ก็มีส่วนอยู่ไม่น้อยถ้าพ่อของทั้งสองคนอยู่คนละพรรค พวกเขาคงไม่สนับสนุนให้ลูกๆเป็นเพื่อนกันหรอก และอาจจะไม่ได้เป็นเพื่อนสนิทกันแบบนี้อีกด้วย

          ถึงแม้จริงๆแล้ว เรื่องการลงเลือกตั้งและหาเสียงจะไม่เกี่ยวข้องกับเพเนียสโดยตรง แต่ว่าพ่อของเพื่อนเขาก็ล้วนเอ็นดูเพเนียสอยู่ไม่น้อยถึงแม้ว่าเขาจะเป็นลูกของคนสวนปลูกผัก แต่ครอบครัวของเพื่อนๆก็ไม่เคยบอกให้เลิกคบกับเขาเลย เรื่องอะไรที่เพเนียสพอจะช่วยได้ เขาก็อยากจะช่วยบ้างก็เท่านั้นเองซึ่งก็มีเรื่องเข้ามาให้เขาได้ช่วยจริงๆ เสียด้วย...

[มาซิน: เรามาช่วยเวนิสกับไจหาเสียงช่วยพ่อกันเถอะเพเนียส!!]

[มาซิน: ไป ไปไปกันเลยยย!!!!]

[อา แล้วเราต้องทำยังไงได้บ้างล่ะ: เพเนียส]

[มาซิน:คืออย่างนี้นะ เราต้อง...]

          เรื่องก็เป็นอย่างนี้ล่ะมาซินแชทส่วนตัวมาหาเพเนียส เพราะมาซินไม่ยอมอยู่คนเดียวแน่ๆดื้อจะกลับมาพร้อมเพื่อนๆ เลยจะชวนเพเนียสไปช่วยเพื่อนหาเสียงด้วยนั่นแหละซึ่งการหาเสียงก็มีหลายทาง มีตั้งแต่วิธีดั้งเดิมอย่างการลงพื้นที่เดินหาเสียงตามพื้นที่ต่างๆติดป้ายประกาศหาเสียงตามพื้นที่ต่างๆ ซื้อเวลาหาเสียงทางทีวี หรือจะเปิดช่องทางโซเชียลอื่นๆหาเสียงก็ได้แล้วแต่สะดวกเลยแต่ก็ต้องพึงรู้ไว้ว่าต้องไม่มีการพูดเกินจริงหรือมีการทุจริตใดๆ ทั้งสิ้น จริงๆแล้วยิ่งหาเสียงผ่านทางช่องทางออนไลน์ก็ยิ่งดีเพราะจะได้ตรวจสอบง่ายว่าผู้หาเสียงพูดคุยกับผู้คนยังไงบ้างนั่นเอง

          ส่วนวิธีที่เพเนียสพอจะช่วยได้ก็คงเป็นการช่วยแชร์โพสต์หาเสียง หรือการพูดคุยกับผู้คนเล็กๆ น้อยๆผ่านแพลตฟอร์มออนไลน์ก็เท่านั้นแหละ ซึ่งเขาจะทำร่วมกับมาซินอีกคนหนึ่งนั่นเอง

“ถ้าผมจะช่วยเพื่อนหาเสียงช่วยพ่อของพวกเขาจะได้ไหมครับ” เพเนียสลองเอาเรื่องนี้มาถามที่บ้านดูอีกทีไม่รู้ว่าพวกเขาจะคิดเห็นยังไง เพราะเรื่องนี้มันไม่ได้เกี่ยวข้องกับเขาแค่คนเดียวเรื่องเกี่ยวกับการเมืองมันละเอียดอ่อนมากกว่านั้นอีก

“หือ ลูกจะไปช่วยไจและหนูเวนิสต้าเหรอลูก”เพเรน่าถามขึ้นระหว่างที่กำลังปาดเนยลงบนขนมปังอยู่พวกเขาว่าจะทำขนมปังอบกรอบไว้เป็นของว่างให้พนักงานเสียหน่อย จริงๆมันเป็นหน้าที่ของหุ่นยนต์นั่นแหละ แต่เพเรน่าเห็นว่าน่าสนุกเลยช่วยด้วยอีกแรงจะมีผู้บริหารและเจ้าของบริษัทที่ไหนห่วงเรื่องปากท้องระหว่างมื้ออาหารของพนักงานเท่าพวกเขาอีกแล้วบ้างมองไปยังแห่งไหนในเซเรนิออสก็คงหายากแล้วล่ะ

“ครับแม่ พอดีมาซินชวนน่ะครับ”เพเนียสพยักหน้าตอบ พร้อมกับเนียนหยิบเอาขนมปังที่แม่ทาเนยจนทั่วแผ่นขนาดเล็กแล้วเข้าปากแหวะ!! ไม่อร่อยเลย เขาลืมไปว่ามันยังไม่เสร็จดีขนมปังที่มีความแข็งจากการอบไล่ความชื้น(แต่ยังไม่ถึงกับกรอบ)ทาเนยพร้อมกับโรยน้ำตาลนิดหน่อยมันยังเป็นส่วนประกอบที่ยังไม่เข้ากันดีเหมือนแยกเป็นชั้นอยู่ ต้องเอาไปอบกรอบอีกทีก่อน ถึงจะอร่อย

“เรื่องนี้แม่แล้วแต่ลูกนะหรือคิดว่ายังไงพ่อ” สิวัชที่นั่งอ่านเอกสารอยู่ไม่ไกลถูกถามความคิดเห็นบ้างเขาเลยหันมองให้ความสนใจแก่ลูกชาย

“เรื่องนี้พ่อเองก็แล้วแต่ลูกเลยว่าแต่มันจะไม่มีผลกระทบกันงานลูกใช่ไหม”

“ผมก็คิดอยู่บ้างครับกลัวคนหาว่าผมชี้นำแฟนคลับ แต่จริงๆ แฟนคลับผมก็ไม่ได้มีอยู่แค่ดาวทอลูเสียหน่อย”  เพเนียสเองก็คิดเรื่องนี้อยู่เช่นกันกลัวมีคนโจมตีว่าคุณลุงทั้งสองคนจ้างให้สตรีมเมอร์อย่างเขาช่วยหาเสียงถึงแม้จะบอกว่าเป็นเพื่อนพ่อ แต่ไม่รู้ผู้ลงสมัครคนอื่นจะว่าเช่นไรอีกอย่างไม่รู้ว่าจะมีปัญหากับบริษัทที่เขาเป็นพรีเซนเตอร์อยู่หรือเปล่าด้วยแต่ตามที่จำได้ ในสัญญาก็ไม่ได้ห้ามเรื่องพวกนี้นี่นา

“ถ้าเราไม่มั่นใจก็สนับสนุนเขาอยู่เบื้องหลังก็ได้แบบพวกเขาออกหาเสียงเหนื่อยๆ ก็ส่งอาหารไปให้เรื่องนี้ลูกทำได้ดีนี่นา หรือว่าลูกจะเอาไปปรึกษากับไคล่าดูล่ะ”สิวัชแนะนำอย่างใจเย็น เรื่องเกี่ยวกับการเมืองจริงๆ ก็เป็นสิทธิของทุกคนที่จะเชียร์จะชอบใครก็ได้แต่การจะแสดงออกได้ขนาดไหนมันต่างกันออกไปเพราะมันต้องขึ้นอยู่กับบริบทและหน้าที่ของพวกเขาด้วยนั่นเอง

“อา นั่นสิครับ เราไปถามความคิดเห็นคำแนะนำจากพี่ทนายได้นี่นา”เพเนียสพยักหน้าเห็นด้วยกับคำแนะนำของคนเป็นพ่อ คำพูดของไคล่าไม่ใช่การบอกชี้ขาดไปทางใดทางหนึ่งแต่เธอจะแนะนำว่าถ้าทำแบบนี้จะเป็นยังไง หรือถ้าเลือกอีกแบบจะได้รับผลที่ตามมายังไงบ้าง

          อาหารปรุงประกอบบรรจุลงกล่องอาหารในจำนวนหลักร้อยถูกลำเลียงขึ้นรถลอยฟ้าเพื่อที่จะไปส่งยังจุดหมายเพเนียสเอ่ยปากว่าจะช่วยทำอาหารไปสนับสนุนคนที่ลงพื้นที่หาเสียงแต่ทั้งไจและเวนิสต้าล้วนไม่ยอมและไม่อยากให้เขาเสียเปรียบทั้งสองโอนเงินมาให้เป็นค่าอาหารเกือบจะเทียบเท่ากับราคาอาหารปรุงประกอบที่มีขายตามร้านเลยทีเดียว(แต่เพเนียสก็แจกแจงค่าจ้างออกทำอาหารให้ได้หลายมื้อในราคาที่ยุติธรรม) งานนี้เพเนียสก็ต้องตั้งใจทำให้เต็มที่หน่อยเพื่อนๆ จะได้หน้าไปด้วย เพราะเงินนี้เพื่อนทั้งสองเขาออกเองเลย

“เรียบร้อยแล้วครับ”อาหารถูกขนย้ายขึ้นรถลอยฟ้าสองคัน คันหนึ่งไปส่งให้กับไจ อีกคนไปส่งให้กับเวนิสต้าเมื่อจัดเรียงเรียบร้อยแล้วพนักงานขนส่งเลยมาแจ้งแก่ผู้ว่าจ้างก่อนจะออกเดินทางพร้อมกับเซ็นชื่อในส่วนผู้ส่งของอีกนิดหน่อย

“ฝากด้วยนะครับ”

“สวัสดีค้า”

“สวัสดีครับ”มาซินและเพเนียสนัดกันที่สะพานแขวนข้ามแม่น้ำแห่งในดาวทอลู สะพานที่ไม่ค่อยจะมีรถวิ่งเท่าไหร่แล้วเพราะผู้คนมักจะใช้รถลอยฟ้ากันหมดแล้วนั่นเอง ถ้าหากไม่ใช่พื้นที่ที่ต้องข้ามทะเลล้วนใช้รถลอยฟ้าได้โดยไม่ต้องกลัวเรื่องความปลอดภัยที่ต้องเลี่ยงทะเลก็เพราะว่ามักจะมีพายุบ่อยๆ นั่นเอง

          ส่วนที่วันนี้ทั้งสองมาเดินเล่นอยู่ตอนนี้ก็เพราะว่าจะมาไลฟ์ร่วมกันโดยใช้ช่องของมาซิน จริงๆ แล้วเพื่อนอีกสองคนก็จะตามมาทีหลังด้วยเมื่อกี้ก็คือเพิ่มจะเข้ารายการเลยทักทายผู้ชมกันก่อนมาซินเองถึงจะไม่ได้มีอาชีพเป็นสตรีมเมอร์เหมือนเพเนียส แต่ก็มีผู้ติดตามอยู่จำนวนหนึ่งเมื่อเธอเริ่มไลฟ์ก็มีคนสวนใจเข้ามาดูอยู่บ้าง เพียงเปิดขึ้นมาไม่กี่วินาที ตอนนี้ตัวเลขก็ขึ้นหลักร้อยแล้ว

“ดูซิ ว่าวันนี้ฉันมาไลฟ์กันใครเพเนียสเพื่อนเลิฟยังไงล้าาาา” มาซินมาเดินอยู่ข้างกัน แต่เพียงแค่เพราะอยากยืนยันความสนิทถึงกับต้องกระโดดเกาะคอเลยทีเดียว

“โอ้ยๆๆ” เพเนียสที่ไม่ได้ตั้งตัว มีหรือจะรับน้ำหนักมาซินได้ถึงเพื่อนจะตัวเล็ก แต่มากระโดดเกาะเขาก็ไปไม่เป็นเหมือนกันนะบนหลังเดิมทีก็มีกระเป๋าเป้อยู่แล้วแต่เพิ่มมาซินแล้วมาอีกไม่ใช่เรื่องที่เขาจะตั้งรับไหวเลย

“ฮ่าๆๆ โทษทีๆ ว่าแต่อ่อนแอจังนะนายน่ะใช้ไม่ได้เลย” มาซินว่าพร้อมกับส่ายหน้าให้

“ก็เธอกระโจนมาแบบนี้แข็งแรงขนาดไหนก็ทรุดเถอะ” เพเนียสรีบแย้ง ขาข้างหนึ่งทรุดเกือบถึงพื้นดีที่มือเขาจับราวสะพานไว้ได้ ไม่งั้น ขายหน้ามากกว่าเดิมเสียอีกแน่

“โอ้ๆๆ แค่สองสามนาทีคนดูเพิ่มมาตั้งเยอะแน่ะ” มาซินชี้ไปยังหน้าจอขนาเล็กที่ปรากฏอยู่ในอากาศ หลายพันแล้ว

[วอ วอ วอเตอร์เลม่อน: โอ้ นั่นคือเพเนียสสตรีมสอนทำอาหารนี่นา]

[มิสเตอร์กัสเซิล: วันนี้มีเพื่อนมาไลฟ์ด้วยเหรอเนี่ย]

[แพนดีน:อาจารย์หนูเจอคนโดดเรียนแล้วค้า]

[ในอวกาศไม่มีอะไรแน่นอน: อยู่ไหนกันน่ะ ไปเดตเหรอ??]

“เราอยู่กันที่สะพานแขวนข้ามแม่น้ำซายครับตอนนี้อยู่ที่ดาวทอลูล่ะ” เพเนียสตอบคำถามพร้อมกับให้กล้องถ่ายภาพมุมกว้างเห็นโดยรอบของพื้นที่ที่พวกเขาอยู่ ช่วงเที่ยงวันมีคนเดินไม่ค่อยเยอะเท่าไหร่ส่วนใหญ่มักจะมาเดินหรือวิ่งกันช่วงค่ำเสียมากกว่า ช่วงนั้นอากาศจะดีและลมเย็นสบาย

“ใช่แล้วค้า เรามาเดินเล่นกัน แต่ใครที่ถามว่ามาเดตกันหรือเปล่าก็ ใช่ หรือเปล่าน้า” มาซินที่ขี้เล่นยังตอบกลับด้วยคำถามอยู่

“วันนี้เรามาเดินเล่นเฉยๆ ครับอยากให้เพื่อนๆ รู้จักกับดาวบ้านเกิดเรามากขึ้นก็เท่านั้นเอง”

“ใช่ๆๆ ดาวระดับดีก็มีที่ให้เที่ยวหลายแห่งนะคะ อย่างเช่นที่นี่ไง ถึงจะไม่ใช่สิ่งปลูกสร้างที่ทันสมัยเท่าไหร่แต่สะพานแบบนี้ก็ให้ความรู้สึกสบาย สงบ แล้วก็โรแมนติกด้วยนะคะ” มาซินเสริม 

“นั่นสินะ ไม่งั้นจะมีคนถามได้ยังไงว่าเรามาเดตกันหรือเปล่าเพราะที่นี่ก็มีความโรแมนติกอยู่สินะ” เพเนียสเห็นด้วยกับความคิดของเพื่อนสนิท เหม่อมองไปรอบๆสายตากำลังเก็บรายละเอียดไว้ด้วย น้ำในแม่น้ำซายที่ถูกแสงแดดกระทบทำให้มีประกายแวววาวเหมือนคริสตัลสายน้ำที่ไหลเอื่อยๆ ลมพัดมาเบาๆ เหมาะแก่การมาเดินเล่น ปลดปล่อยชีวิตที่เร่งด่วนมาสู่การทำอะไรที่เชื่องช้าและเก็บความรู้สึกดีๆ ไว้แทน ถ้ามากับคนรักแล้วจับมือกันก็จะดีกว่านี้ แต่วันนี้มากับเพื่อนอย่างมาซินก็จับชายเสื้อไว้ไม่ให้เพื่อนวิ่งเล่นซนแทนก็แล้วกัน