"กระจิ๊ดริด กระจ้อยร่อย เดี๋ยวพรุ่งนี้ไปกับน้ำมนต์ ต้องช่วยกันจับตาด้วยนะหากมีอะไรแปลกๆอย่างเช่นิญญาผีร้าย พบอีกเมื่อไรต้องบอกน้ำมนต์ทันที" เมื่อกลับมาที่หอพักมนต์ชญากำชับรักยมตัวน้อยให้ช่วยเป็หูเป็ตาเพราะเธอยังไม่คลายสงสัย
"ได้จ้า" สองรักยมรับคำทำตาใสแบ๊วให้เธอ
คืนนี้มนต์ชญาตัดสินใจเอาน้ำมนต์ที่พ่อได้ใส่ขวดให้เธอติดตัวมา แบ่งเอาใส่ขวดอีกขวดหนึ่งและใส่ลงกระเป๋าเป้ไว้คิดว่าอาจจะต้องได้ใช้
..........................
วันนี้คีตะมีงานถ่ายละคร ณ บ้านไม้เก่าหลังหนึ่ง ซึ่งแพรวพราวได้ให้น้ำมนต์กับกำปั่นมาช่วยเป็เด็กยกของจัดของเหมือนเดิม ทั้งน้ำมนต์และกำปั่นเป็ที่รักของคนในทีมเพราะสองคนนี้ใช้งานง่ายไม่เกี่ยงงาน และเช่นเคยมีคีตะที่ไหนมีแฟนคลับที่นั่น
"คีย์ไหวไหมวันนี้ พักผ่อนไม่พอหรือ" แพรวพราวทักคีตะเมื่อเห็นว่าหน้าตาเขาดูเหมือนเหนื่อยล้า ไม่สดใส
"น่าจะอย่างนั้นครับ ่นี้โหมงานหนักไปหน่อย"
"มีอะไรแก" กำปั่นสะกิดมนต์ชญาเมื่อเห็นเพื่อนสาวจ้องมองซุปตาร์หนุ่มอย่างไม่วางตา
"หน้าคุณคีตะหมองๆนะแก ฉันเห็นเหมือนมีเงาสีดำตามเขาตลอดเลย" มนต์ชญาบอกถึงสิ่งที่เธอเห็น
"ตาฝาดเปล่าแก" กำปั่นท้วงเพราะไม่น่าเชื่อว่าจะมีอะไรอย่างที่เพื่อนว่าตอนกลางวันแสกๆ
มนต์ชญาไม่ตอบเพื่อนแต่ยังคงคอยมองเขาเป็ระยะๆ ระหว่างที่พักกองเธอสังเกตุเห็นว่ามีกลุ่มแฟนคลับเอาทั้งขนม ของกิน เครื่องดื่มมาเอาใจดารานักร้องในดวงใจ ของมันเยอะมากจนไม่รู้ว่าใครต่อใครให้มาบ้าง
"อย่ากินค่ะ" มนต์ชญาเอามือปัดขวดน้ำหวานที่คีตะได้มาจากแฟนคลับกำลังจะยกขึ้นดื่ม
"เธออีกแล้วหรือ อะไรเนี่ย" คีตะเริ่มหัวเสียที่มนต์ชญามาขัดคอเขาอีกแล้ว
"เกิดอะไรขึ้น" แพรวพราวได้ยินเสียงคีตะโวยวายเลยรีบเข้าไปดู
"ก็ยัยนี่นะสิ ไม่รู้เป็อะไรชอบมาขัดขวางตอนผมจะกินเรื่อยเลย"คีตะฟ้องผู้จัดการสาว
"ทำไมทำอย่างนั้นล่ะน้ำมนต์" แพรวพราวหันหน้าไปทางมนต์ชญา
"ก็...ก็.."
"ก็อะไร" คีตะเสียงเขียวใส่เธอ
"ก็มันไม่สะอาดน่ะค่ะ น้ำมนต์เห็นตะกอนที่ก้นขวด มานี่ค่ะน้ำมนต์เอาไปเปลี่ยนให้" มนต์ชญาแก้ตัวพร้อมรีบฉวยเอาขวดออกมาจากมือเขา
"ตะกอน?จะมีได้ยังไงฉันเพิ่งเปิดขวดเมื่อกี้เลย แฟนคลับเพิ่งเอามาให้ เธอตาดีขนาดนั้นเลยหรือ" คีตะว่าเธอ
"มีจริงๆค่ะ เอาขวดใหม่นะคะ น้ำมนต์ไปเอาให้" มนต์ชญาไม่รอช้ารีบเทน้ำในขวดออกทันทีและไปหยิบน้ำขวดใหม่มาให้เขา
"เด็กพี่แพรวท่าจะเพี้ยน" คีตะบ่นพึมพำกับแพรวพราว
"เอาน่าๆเด็กมันหวังดี" แพรวพราวเคลียร์เื่ก่อนที่จะลุกลามซึ่งเธอก็คิดว่ามนต์ชญาอาจจะเรียกร้องความสนใจจากศิลปินในดวงใจก็เท่านั้น
แต่ก่อนหน้าน้ำขวดนี้ที่มนต์ชญาสังเกตุเห็น คีตะก็น่าจะเผลอกินอะไรแปลกๆจากแฟนคลับเข้าไปบ้างแล้วล่ะ
หลังจากจบประเด็นถกเถียงกันเื่น้ำไป คีตะก็กลับเข้าไปแสดงละครต่อผ่านไปได้สักพักจู่ๆฟ้าฝนก็ดันเกิดไม่เป็ใจ เมฆเริ่มเคลื่อนตัวเข้าหากันบดบังแสงรัศมีของพระอาทิตย์จนท้องฟ้ามืดครึ้ม เสียงลมวี้ดดังทำให้หน้าต่างของบ้านไม้ตีไปมาเองดังโครมคราม
"เลิกกองก่อนเลิกกองก่อน" เสียงผู้กำกับะโบอกทีมงาน ทุกคนรีบวิ่งเข้าไปในตัวบ้านหาที่กำบังเพราะดูแล้วฝนคงจะตกลงมาอย่างหนักในไม่ช้านี้
"น้ำมนต์ น้ามมมมมนนนนต์" เสียงกระจิ๊ดริ๊ดกับกะจ้อยร่อยตัวแสบเหาะมาหามนต์ชญาเรียกชื่อลากเสียงยาว
"อะไรมีอะไร" มนต์ชญาทำเสียงกระซิบกระซาบเบา
"ดูโน้นสิ" สองรักยมชี้มือไปบนต้นไม้
"มันมาจากไหน" มนต์ชญารู้ว่ามันคือสิ่งเหนือธรรมชาติเพียงแต่ไม่รู้จุดประสงค์ของการปรากฎกายของเงาดำทะมึนบนต้นไม้
"โหงพรายน้ำมนต์" เสียงแสบแก้วหูของกระจิ๊ดริดบอกขึ้น
"โหงพรายหรือ? มันมาจากไหนหรือมันอยู่ที่บ้านนี้อยู่แล้ว" มนต์ชญาหันไปขอข้อมูลเพิ่มจากรักยมตัวน้อย
"เหมือนมันไม่ได้อยู่ที่นี่ จิ๊ดริดถามท่านเ้าที่แล้วมีคนพามันมา"
"มากับใครคนในกองถ่ายนี้หรือ"
"ใช่แต่ไม่รู้ว่าคนไหน" กระจ้อยร่อยตอบ
"หรือว่าจะเป็คุณคีตะ" มนต์ชญาทำท่านึกถึงคนที่เวลานี้มีอยู่แค่คนเดียว
"คีย์ ไหวหรือเปล่าหน้าซีดเชียว" เสียงแพรวพราวถามเมื่อเห็นอาการของคีตะคล้ายคนไม่สบาย
"มึนหัวนิดหน่อย อยู่ดีๆก็เป็แปลกจัง"คีตะบอกผู้จัดการส่วนตัว
"มีใครมียาดมยาหม่องบ้างไหม"สิ้นความคิดของมนต์ชญาแพรวพราวก็เดินมาหาทีมงานสวัสดิการ
"ใครเป็อะไรไปจ๊ะพี่แพรว" ทีมงานคนหนึ่งเอ่ยถามขึ้น
"ก็คีย์น่ะสิบอกว่าจู่ๆก็เวียนหัวไม่รู้เป็อะไร วันนี้ท่าทางแปลกๆแต่เช้าหน้าหมองพิกลเหมือนคนอดหลับอดนอน"
"คุณคีตะไม่สบายหรือคะ"มนต์ชญาได้ยินที่แพรวพราวคุยกับทีมงาน
"จ้ะ เออน้ำมนต์มาก็ดีแล้วไปเอาน้ำหวานใส่แก้วไปให้คีย์หน่อยจ้ะ ดื่มน้ำหวานเย็นๆจะได้สดชื่นขึ้น"
"ได้ค่ะพี่แพรว" มนต์ชญาได้โอกาสก็นึกถึงน้ำมนต์ที่เธอเอาติดตัวมาด้วยหากข้อสันนิษฐานของเธอเป็จริงจะต้องมีอะไรแสดงออกมาบ้าง
"อ่ะนี่คีย์ ยาดม แล้วก็น้ำหวานดื่มซะ" แพรวพราวยื่นยาดมพร้อมรับแก้วน้ำหวานจากมนต์ชญาส่งต่อไปให้เขา
"อ็อกกก..." ทันทีที่คีตะดื่มน้ำหวานที่มนต์ชญาเอามาให้เพียงแค่อึกเดียวเขาก็ถึงกับอาเจียนออกมา
"โอ้ยยยยตายแล้วคีย์ นี่เธอไม่สบายมากเลยนะกลับบ้านไปพักผ่อนดีกว่าเดี๋ยวพี่เลื่อนคิวกับทางผู้กำกับให้" แพรวพราวรีบเข้าไปลูบหลังของเขาและจัดแจงเก็บของเตรียมไปส่งเขาที่บ้าน
"ใช่คุณคีตะจริงๆด้วย" มนต์ชญาที่ยืนดูผลลับจากการกินน้ำหวานผสมน้ำมนต์ของเธอ
"โหงพรายมันหายไปแล้วน้ำมนต์" กระจ้อยร่อยรีบบอกเมื่อไม่เห็นโหงพรายตัวนั้นที่ต้นไม้อีกแล้ว
ยังคงทิ้งเอาไว้เป็ปริศนาว่าโหงพรายตัวนั้นใครเป็คนส่งมันมา ที่แน่ๆคือไม่หวังดีกับคีตะอย่างแน่นอน มนต์ชญาคิด
..........................................
2K
