ธนูถูกง้างออกสุดกำลัง หมายจะยิงสุดแรงเท่าที่มี
กร๊อบ เสียงหักดังขึ้น
"ตายละธนูหักสะแล้ว ทำไงดี" ทีดาส ะโด้วยความใ พลังที่ฝึกฝนมาอย่างหนักทำให้ธนูไม้ธรรมดาไม่สามารถรับพลังขนาดนี้ไหว ระหว่างที่เด็กหนุ่มกำลังงุนงงกับพละกำลังของตน
กล่องภารกิจใหม่ก็ดังขึ้น ติ๊งเด็กหนุ่มรีบเปิดกล่องภารกิจขึ้น
[ ภารกิจเสริม : หาแร่ไทเทียม จำนวน 20 ก้อน 0/20]
[ รางวัล : ธนูไทเทียม 1 คัน ]
ธนูไทเทียมคืออะไร และมันจะดีกว่าธนูเก่าของเขาหรือเปล่า? ระหว่างที่กำลังสงสัย แผนที่ก็ชี้ตำแหน่งของภารกิจใหม่ขึ้น อยู่ห่างออกไป 1 กิโลเมตร ในทิศเหนือของที่พัก ถึงเด็กหนุ่มจะสำรวจพื้นที่ป่าบริเวณนี้จนหมดแล้ว แต่จุดในภารกิจนี้มันอยู่ลึกเข้าไปทางูเา แถมต้องข้ามูเาเข้าไปอีก น่าจะมีสัตว์ดุร้ายอยู่เป็จำนวนมาก
ก่อนออกเดินทางเด็กหนุ่มเตรียมสัมภาระไว้เต็ม [ระบบกระเป๋า] ปลาตากแห้ง จำนวน 10 ชิ้น และไม้อีก 100 ท่อน เขาคิดว่าอาจต้องเตรียมไม้ไว้เผื่อสร้างบ้านไม้ ที่พื้นแห่งนั้นและอาจต้องพักอาศัยเป็เวลาสองถึงสามวัน ช่องเก็บของใน [ระบบกระเป๋า] มีเพียง 20 ช่องเท่านั้น จากสิ่งของที่เขาได้เตรียมไว้ก็แทบเต็มกระเป๋าแล้ว จำเป็ต้องเหลือพื้นที่ไว้สำหรับเก็บวัสดุระหว่างทางอีก ทำให้เด็กหนุ่มต้องคัดของที่จำเป็ในการเดินทางเท่านั้น
การเดินทางไปเป้าหมายภารกิจนี้ ใช้เวลานานกว่าปกติ ต้องเดินทางขึ้นูเาลูกใหญ่ เด็กหนุ่มพักชื่นชมกับวิวทิวทัศน์ในยามเช้า อาการสดใส ท้องฟ้าสีเขียวอ่อน มีเมฆบางๆ เขานั่งพักใต้ร่มไม้ใหญ่หยิบมีดนายพรานมาตรวจดูรายละเอียด ในระบบอธิบายว่ามีดนายพราน ใช้ล่าสัตว์ และแล่หนังสัตว์ ลักษณะที่ดำสนิทเหมือนมีพลังอะไรบางอย่างซ่อนอยู่ภายในนั้น ทันใดนั้นก็มีแสงสีแดงแสงส่องสว่างขึ้นรอบๆ ตัวปรากฏอสูรหมาป่าขนาดใหญ่จำนวน3 ตัว พวกมันอยู่รอบๆ ตัวทีดาส เด็กหนุ่มใเพราะพวกมันสามารถเข้ามาใกล้โดยที่เขาไม่ทันได้รู้ตัวได้อย่างไร?
อสูรหมาป่าเป็สัตว์ล่าเนื้อที่มีทักษะในการลอบโจมตีที่สูงมากพวกมันมักล่าเหยื่อเป็กลุ่ม รูปร่างที่ใหญ่กว่าปกติ ขนาดลำตัวพอๆ กับสิงโต ถ้าหลุดมาบนโลกมนุษย์ต้องมีผู้คนล้มตายเป็ผักปลาอย่างแน่นอน
พวกมันพุ่งเข้าโจมตีทีดาสด้วยความเร็วสูง มีอสูรหมาป่าอีกตัวหนึ่งอยู่ข้างหลังเด็กหนุ่ม มันจ้องรอจังหวะที่เหยื่อไม่ทันระวังตัว แต่ในความรู้สึกของเด็กหนุ่มทุกการเคลื่อนไหวของพวกมันกลับดูช้าจนเห็นทุกการโจมตี ถึงพวกมันจะเข้ามาพร้อมกันแต่เด็กหนุ่มสามารถหลบการโจมตีได้อย่างน่าอัศจรรย์
ทักษะอะไรกันที่ทำให้เรามองการเคลื่อนไหวของพวกมันออกหมด เด็กหนุ่มอดสงสัยในความสามารถของตัวเอง การฝึกอย่างหนักประสบผลสำเร็จ ทั้งความแข็งแกร่งของร่างกายและความเร็วในการเคลื่อนไหวพัฒนาจนเรียกได้ว่าเหนืุ์ ยิ่งทำการฝึกหนักในมิติแห่งนี้ด้วยแล้วยิ่งทำให้พัฒนาได้เร็วกว่าปกติหลายเท่า
อสูรหมาป่ามีขนาดตัวที่ใหญ่กว่าเด็กหนุ่มถึงสองเท่า ถ้าพลาดท่าถูกกัดเพียงครั้งเดียวอาจหมายถึงชีวิต การหลบถือว่าเป็พื้นฐานของการต่อสู้ ถึงอีกฝ่ายจะแข็งแกร่งกว่าถ้าไม่สามารถโจมตีถูกเป้าหมายได้ก็ไร้ความหมาย
ระหว่างที่อสูรหมาป่าตัวหนึ่งพุ่งเข้ามาหมายจะจู่โจมด้วยการกัดอย่างสุดกำลัง ทีดาสมองเห็นการเคลื่อนไหวราวกับภาพช้า เขาพลิกตัวหลบอย่างรวดเร็วและใช้มีดเสียบเข้าที่คอของมันอย่างรวดเร็วแม่นยำ มันถูกสังหารโดยที่ไม่รู้สึกตัวด้วยซ้ำ เด็กหนุ่มชี้มีดไปหาอสูรตัวที่เหลือ
"พวกแกที่เหลือเข้ามา"
พวกมันพอเห็นความแข็งแกร่งของศัตรู ด้วยสัญชาตญาณบอกให้พวกมันหลบหนีเอาชีวิตรอด
"พวกแกจะรีบหนีไปไหนละ มากินข้าสิ" ถึงเขาจะพูดออกไปแบบนั้น แต่ที่จริงก็รู้สึกโล่งอกที่พวกมันวิ่งหนีหายไป
เด็กหนุ่มเปิดกล่อง [ระบบทักษะ]ขึ้นจ้องมองไปที่ [ทักษะเสริมพลัง ระดับเริ่มต้น ] ในรายละเอียดที่บอกเพิ่มความแข็งแกร่ง และเพิ่มความสามารถในการต่อสู้ อาจทำให้เรามองการเคลื่อนไหวของศัตรูออก เหมือนพวกมันเคลื่อนไหวช้าลง ถ้าแบบนี้ถ้าเรายิ่งฝึกอย่างหนักทักษะนี้น่าจะพัฒนาเปลี่ยนเป็ระดับที่สูงขึ้น น่าจะทำให้เราสามารถมีชีวิตในมิติแห่งนี้ได้ไม่ยาก
"ต่อไปก็ไม่ต้องกลัวอะไรแล้ว"เด็กหนุ่มพูดด้วยหน้าตาภูมิใจราวกับตัวเองเป็เ้าป่า
เด็กหนุ่มรีบเดินทางเข้าไปในจุดภารกิจ ในแผนที่แสดงว่าจำเป็ต้องเข้าไปภายในถ้ำ เขาเดินเข้าไปภายในด้วยความระมัดระวัง ทางเข้าเป็ช่องทางแคบๆ พอดีตัวเมื่อเข้าไปบรรยากาศข้างในชั่งมืดมิด เขาไม่เห็นทางเดินจำเป็ต้องจุดโคมไฟ ถ้ำภายในมีอากาศหนาว มีหินย้อยจำนวนมาก ดูคล้ายกับรังของแมลง
ทีดาสเปิด [ระบบสร้างขึ้น] หลังจากที่เขาสร้างบ้านไปแล้วหลายหลังเพื่อใช้เป็โกดังเก็บอาหารและวัสดุที่จำเป็ ระบบได้เพิ่มแบบบ้านขึ้นให้ใหม่ 3 รายการ มีบ้านไม้ขนาดเล็ก บ้านไม้ขนาดกลาง บ้านไม้ขนาดใหญ่
เขาเลือกแบบบ้านไม้ขนาดเล็กเพราะเหมาะสมที่จะใช้หลบภัยในสถานที่แห่งนี้ เด็กหนุ่มเลือกสร้างในบริเวณมุมอับ จุดที่ลับสายตาของเหล่าสัตว์ร้าย บ้านขนาดเล็กถูกสร้างขึ้นระบบต้องใช้ระยะเวลา 1 ชั่วโมง ถึงจะสร้างเสร็จ ระหว่างรอเด็กหนุ่มออกสำรวจบริเวณรอบๆ เขาพยายามตรวจดูตามพื้นดิน เพื่อตรวจเช็ครอยเท้าสัตว์ จากรอยเท้าสามารถล่วงรู้ขนาดของสัตว์ต่างๆ ได้ เขาสำรวจภายในถ้ำด้วยความระวัดระวัง ถ้ำแห่งนี้มีความลึกมากถ้าจะให้สำรวจทั้งหมดคงเป็ไปได้ยาก
ภายในถ้ำมีอากาศที่หนาว ถือว่าเป็โชคดีของเด็กหนุ่มที่เขาคิดเข้ามาสร้างที่พักภายในถ้ำเพราะตอนนี้ภายนอกฝนได้ตกอย่างหนัก ถ้าต้องตากฝนอยู่ข้างนอกอาจทำให้เขาล้มป่วยลงได้และโรคในมิติแห่งนี้ไม่มีทางรู้ได้เลยว่ามีความรุนแรงแค่ไหน
ในระหว่างสำรวจภายในถ้ำตามแผนที่ บรรยากาศภายในเงียบสนิท มีเสียงน้ำหยอดตามแนวหิน เขารู้สึกเสียวสันหลังอย่างบอกไม่ถูก
"ในถ้ำนี้คงมีแร่ไทเทียมอยู่แต่ไม่รู้ว่ามันอยู่แถวไหน" เขาพูดออกมาเบาๆ “ตรงไหนนะเ้าแร่” ระหว่างที่เดินสำรวจหา เด็กหนุ่มสังเกตเห็นหินผลึกสีแดงๆ ก้อนเท่าไข่ห่านสะท้อนแสงอยู่
"นี้มันแร่อะไร" เด็กหนุ่มรีบใส่เข้าใน [ระบบกระเป๋า] และรีบอ่านรายละเอียด ระบบอธิบายว่าแร่หินชนิดนี้คือแร่ไทเทียมใช้สำหรับสร้างอุปกรณ์ หรือสร้างอาวุธ
ระหว่างที่กำลังดีใจเขาเหลือบไปเห็นเหล่าอสูรค้างคาว พวกมันมีขนาดใหญ่พอๆกับแมว ลองคิดเล่นๆดูถ้ามีสัตว์สักตัวใหญ่พอๆ กับแมวและบินได้จะน่ากลัวขนาดไหน ดวงตาของพวกมันจ้องมองเด็กหนุ่มเหมือนเห็นอาหารอันโอชะ พวกมันมีฟันที่แหลมคม พวกมันใช้กงเล็บขนาดใหญ่พุ่งเข้าโจมตีทีดาส เด็กหนุ่มไม่ทันระวังตัวถูกกงเล็บขวน ถึงจะเป็แผลไม่ลึกมาก แต่สร้างความใแก่เขาอย่างมาก
ทำไมมองการเคลื่อนไหวพวกมันไม่ออกเด็กหนุ่มจ้องมองเหล่าอสูรที่บินกันเป็ฝูง
“ไม่ต้องคิดแล้วละ วิ่งสิ” ทีดาสวิ่งอย่างสุดกำลังมาในเส้นทางที่กำลังสร้างบ้านอยู่ ระหว่างทางเด็กหนุ่มต้องหนีและป้องกันการโจมตีของเหล่าสัตว์ร้ายไปด้วย เด็กหนุ่มเหลือบไปเห็นช่องเล็กๆขนาดพอดีตัว เขารีบวิ่งเข้าไปในนั้น เมื่ออสูรค้างคาวไม่สามารถโจมตีได้จากทุกทิศแล้ว ก็ง่ายกับการรับมือ เด็กหนุ่มเปลี่ยนจากหนีเป็ถือมีดเข้าสู้แทน อสูรค้างคาวพุ่งเข้าหาเด็กหนุ่มอย่างบ้าคลั่ง พวกมันหมายมุ่งที่จะฆ่าเด็กหนุ่มให้ได้ ดูไปช่างดูโหดร้ายยิ่งกว่าเหล่าอสูรหมาป่าเสียอีก พวกมันมีขนาดตัวที่ไม่ใหญ่และการโจมตีก็ไม่ได้รุนแรงเท่ากับเหล่าอสูรหมาป่า การรับมือถือว่าไม่ได้เป็เื่ยากลำบากเลยสำหรับเด็กหนุ่ม เขาใช้มีดฟันอย่างรวดเร็วสังหารพวกมันอย่างไม่ปราณี ถึงจะถูกสังหารไปจำนวนมากแต่พวกมันกลับไม่เกรงกลัวพุ่งมาไม่ขาดสาย
“เข้ามาสิ จะฆ่าให้หมดเลย” เด็กหนุ่ม ตวัดมีดด้วยความรวดเร็วกว่าเก่า เขาฟันอย่างไม่ปราณี ศพของเหล่าอสูรค้างคาวกองลงกับพื้น ชิ้นส่วนต่างๆถูกฟันขาดกระจัดกระจาย ฝีมือการต่อสู้ของเด็กหนุ่มพัฒนาขึ้นอย่างมาก การต่อสู้แบบหลังชนฝาทำให้เขาแข็งแกร่งจนเหล่าอสูรค้างคาวไม่สามารถทำอะไรได้เลย การต่อสู้ผ่านไปไม่ถึง 10 นาที เหล่าอสูรค้างคาวได้กลายเป็ซากศพทั้งหมด
“พวกนี้มันโจมตีแบบไม่คิดชีวิตเลยทำไมพวกมันไม่กลัวตายกันบ้างหรือไง” เด็กหนุ่มเห็นถึงความผิดสังเกต
“ดูจากสถานการณ์แล้ว การเก็บแร่จะน่าจะไม่ง่ายอย่างที่คิด”
เหว็ก เหว็ก เสียงร้องดังก้องถ้ำ
“ออกมาแล้วสิ หัวหน้าของพวกแก”