21.30 น.
“สวัสดีค่ะพี่หลิน ลูกค้ากลับไปนานหรือยังค่ะ”พวกเรามาถึงวีคลับหลังเวลานัดเพราะอยากให้พี่หลินคุยงานกับลูกให้เสร็จก่อนจะได้ไม่เป็การรบกวนเวลางานของพี่หลินด้วย ฉันไหว้พี่หลินก่อนจะนั่งลงข้างๆ เธอ พี่หลินคงนั่งรอพวกเราอยู่ก่อนแล้วดูได้จากที่บนโต๊ะมีออเดิร์ฟจานเล็กวางอยู่สองสามอย่าง
“ไม่นานหรอกวันนี้ดื่มอะไรดีจ๊ะสาวๆ” พี่หลินยังคงยิ้มแย้มและห่วงใยพวกเราเสมอ
“น้ำส้มแล้วกันค่ะพี่หลินพรุ่งนี้น้ำต้องออกแต่เช้าค่ะกลัวรถติด”
“อย่างที่บอกกับพี่หลินไปเมื่อครั้งก่อนว่าพวกเราจะไปทำโปรเจคที่รีสอร์ตของป๊ากับม๊าค่ะพี่หลินวันนี้เลยอยากมาขอคำแนะนำพี่หลินเื่หัวข้อที่จะเสนออาจารย์ค่ะ”นุ่มนิ่มขอคำแนะนำกับพี่หลินอย่างเกรงใจ
“ได้อยู่แล้วจ้าแล้วคิดหัวข้อที่จะทำโปรเจคกันหรือยังว่าจะทำเื่อะไร” พี่หลินยินดีให้คำแนะนำพวกเราเราคุยกันเื่หัวข้อโปรเจคกันพี่หลินก็ให้คำแนะนำอย่างตรงไปตรงมาตามแบบของคนที่เคยเสนอโปรเจคก่อนจบมาก่อน
“ขอบคุณพี่หลินมากๆ เลยนะคะหนึ่งกับน้ำยังกังวลอยู่เลยค่ะว่าหัวข้อนี้จะดีหรือเปล่าได้พี่หลินแนะแนวทางแบบนี้เบาใจได้เยอะเลยค่ะ”
“ใช่ค่ะต่อไปเราก็ส่งหัวข้อและทำรายละเอียดเสนออาจารย์แล้วรอคำแนะแนวจากอาจารย์ที่ปรึกษาอีกทีก็เดินหน้าโปรเจคได้แล้วค่ะ”
“ของน้องกับนุ่มนิ่มก็ไม่น่ากังวลแล้วค่ะจากคำแนะนำของพี่หลินน้องคิดว่าปรับรายละเอียดอีกนิดหน่อย คงไม่น่ามีปัญหาอะไร”
“นิ่มขอบคุณพี่หลินมากๆ นะคะที่ช่วยแนะนำเื่โปรเจคทั้งๆ ที่ก็ดึกมากแล้วพี่หลินน่าจะได้พักผ่อน ขอบคุณนะคะ”
“อย่าเกรงใจเลยจ้าสาวๆพี่เห็นพวกเราเป็น้องสาวที่น่ารักน้องมีเื่ขอคำปรึกษาแล้วพี่สาวคนนี้จะอยู่เฉยได้ยังไงล่ะ ไม่ต้องเกรงใจพี่เลยนะแล้วถ้าโปรเจคมีปัญหาตรงไหนยังไงก็โทรมาถามพี่ได้ตลอด พี่ยินดีช่วยน้องๆของพี่เสมอ”
“ขอบคุณนะคะพี่หลิน”พวกเรายกมือไหว้ขอบคุณพี่หลินแล้วก็สวมกอดเธอ เหมือนกับเด็กน้อยๆที่กำลังอ้อนพี่สาวยังไงยังงั้น
“จะเที่ยงคืนแล้วเหล่าซินเดอเรลลาของพี่ควรจะกลับได้แล้วนะ ไม่งั้นพรุ่งนี้ตกเครื่องแน่นอนจ้าแล้วก็มื้อนี้พี่เลี้ยงส่งแล้วกัน ขอให้โปรเจคผ่านฉลุยนะมีปัญหาอะไรให้พี่ช่วยก็โทรมา ไม่ต้องเกรงใจพี่นะ”
“โอเคค่ะ ขอบคุณพี่หลินมากๆสำหรับทุกเื่นะคะ” พวกเรากอดขอบคุณพี่หลินอีกครั้ง
“จ้า จริงสิ วันนี้หนุ่มก็มาที่คลับนะ พี่เห็นไปนั่งกันที่โซนวีไอพีข้างห้องทำงานพี่โจ้ไม่เข้าไปทักทายกันหน่อยหรอสาวๆ”
“มาจริงๆ สินะน้ำคุยกับดินเมื่อบ่ายค่ะ เค้าบอกว่าจะมา”
“น้องคงไม่เข้าไปนะขอไปเข้าห้องน้ำก่อนเสร็จแล้วจะไปรอที่รถแล้วกัน”
“นิ่มไปด้วย น้ำกับหนึ่งไปสองคนแล้วกันนะ”
“หนึ่งไม่อยากเจอเดียว”
“น้ำคงไม่ไปหรอกเดี๋ยวเราสองคนไปรอที่รถเลยแล้วกัน เสร็จแล้วรีบตามมานะ” ฉันกับเพื่อนบอกลาพี่หลินเราแยกกันตรงนี้ นุ่มนิ่มกับน้องเดินไปเข้าห้องน้ำฉันกับหนึ่งกำลังเดินออกจากร้านแต่ก็ยังมองไปยังโต๊ะที่พี่หลินบอกว่าเขานั่งอยู่แล้วก็ต้องเห็นภาพที่ไม่คิดว่าจะได้เห็นผู้ชายคนหนึ่งทำตัวเป็เก้าอี้ให้ผู้หญิงคนหนึ่งนั่งตักและกำลังกอดจูบกันอย่างไม่สนใจใครคนนั้นเป็ผู้ชายที่ฉันมีใจให้มาตลอดสามปีกว่าน้ำตาของฉันไหลโดยไม่รู้ตัว ฉันกำลังใหรือกำลังเสียใจกันนะฉันไม่เคยเห็นเขากอดจูบกับใครมาก่อน แต่ภาพที่เห็นตอนนี้มันชัดเจนว่าความสัมพันธ์ของเขาและเธอมันไม่ธรรมดาแล้วความสัมพันธ์ของเราล่ะ สิ่งดีดีที่เราทำให้กันตลอดมาคืออะไรเป็ฉันเองสินะที่ไม่ยอมรับสถานะที่เขาพยายามยื่นให้ตลอดหลายปีตอนนี้เขาอาจจะกำลังพัฒนาความสัมพันธ์กับคนอื่นแทนฉันก็ได้ เข้าใจแล้ว ที่ผ่านมาฉันคงหลอกตัวเองว่าเขาชอบฉันมากมันคงจะไม่จริง ทั้งๆ ที่รู้ว่าฉันจะมาเขาก็ยังทำเื่แบบนี้ นี่หรือคนที่แคร์กันฉันยกมือขึ้นปาดน้ำตาที่ไหลไม่หยุด ฉันต้องรีบออกไปจากที่นี่ให้เร็วที่สุด
“กลับกันเถอะน้ำ”หนึ่งเองก็คงเห็นเหมือนกันกับฉัน เพราะตอนนี้หนึ่งวิ่งออกไปแล้วฉันเลยต้องรีบวิ่งตามเพื่อนออกมา
“หนึ่ง.....” ฉันเรียกเพื่อนทั้งที่น้ำตายังไหลความรู้สึกตอนนี้มันจุกจนพูดไม่ออก หนึ่งหันมามองหน้าฉันพร้อมน้ำตาเหมือนกัน
“ขึ้นรถก่อนเถอะน้ำ”หนึ่งพูดกับฉันพร้อมกับกดโทรศัพท์หาใครบางคน
“เสร็จหรือยังจ๊ะน้อง พอดีเราสองคนมีปัญหานิดหน่อยต้องรีบกลับก่อน ไว้พรุ่งนี้จะเล่าให้ฟังนะ จ้า ขอโทษที่ไม่ได้รอนะ จ้าพรุ่งนี้เจอกัน” หนึ่งพูดกับน้องด้วยน้ำเสียงสั่นเครือ
“พวกเขาตามเรามา หนึ่ง”ฉันใที่เห็นดินกับเดียวกำลังวิ่งมาทางเรา
“ไปจากที่นี่กันเถอะน้ำ หนึ่งไม่ไหวจริงๆ”ฉันไม่รอให้เพื่อนพูดจบก็รีบขับรถออกจากที่นั่นทันทีตลอดทางหนึ่งนั่งร้องไห้เงียบๆ โดยไม่พูดอะไร ฉันเองก็ไม่มีอะไรจะพูดเหมือนกันภาพของดินกับผู้หญิงคนนั้นวนเวียนอยู่ในหัวของฉันซ้ำๆ
“เจอกันพรุ่งนี้เช้านะน้ำ”หนึ่งเดินมากอดฉันแล้วเดินกลับห้องของตัวเองไป
“จ้า เจอกันตอนเช้านะ”ฉันไม่รู้ว่าคืนนี้ฉันจะนอนหลับไหม ทำไมพวกเราต้องมาเจอเื่แบบนี้พร้อมกันด้วยนะดินโทรหาฉันเป็สิบสาย ฉันไม่พร้อมจะคุยกับเขา จึงกดปิดเครื่องแล้วจึงอาบน้ำและข่มตานอนพรุ่งนี้ฉันจะไปจากที่นี่และจะกลับมาด้วยหัวใจที่ได้รับการเยียวยาแล้วฉันบอกกับตัวเองแบบนั้นและหลับลงในที่สุด
23.45 น.
ผมนั่งปล่อยอารมณ์ให้คิดถึงแต่เื่ของน้ำคิดถึงเื่ที่ผ่านมาระหว่างเราตลอดหลายปีที่ผ่านมาผมแสดงออกอย่างชัดเจนว่าเธอคือคนที่สำคัญที่สุดผมรู้ว่าเธอเองก็ชอบผมเหมือนที่ผมชอบเธอ และเธอก็แสดงออกเหมือนว่าผมคือคนสำคัญของเธอแต่ทำไมเื่นี้เธอไม่คิดบอกผม ยิ่งคิดยิ่งหงุดหงิดผมอยากให้เธอทำเหมือนเมื่อก่อนที่เวลามีเื่อะไรเล็กน้อยขนาดไหนเธอก็จะบอกให้ผมรับรู้
“มีคนฝากมาให้ครับ”พี่ชาติยื่นกระดาษใบหนึ่งให้ไอ้แดนคาดว่าคงจะเป็เบอร์ของสาวสักคนที่ชอบมัน
“ขอบคุณครับพี่ชาติ” ไอ้แดนรับกระดาษมาเปิดอ่าน
“สาวชวนไปนั่งที่โต๊ะ” มันชูกระดาษให้พวกผมดูก่อนจะเดินออกไป
“แล้วมึงจะไปไหน”ไอ้เดียวถามเมื่อเห็นไอ้ดิฟที่กำลังลุกขึ้นเดินตามไอ้แดน
“กูจะไปห้องน้ำ สนใจจะไปช่วยกูถือหรือไง”ไอ้ดิฟตอบกวนอารมณ์เพื่อน
“มันไม่ได้หนักขนาดนั้นหรอกไอ้เวร”ไอ้เดียวโบกมือไล่ให้ไอ้ดิฟรีบไป
“เจซี่ของนั่งด้วยคนนะคะ”เจซี่ที่ไม่รู้ว่ามาจากไหนเดินมาเบียดตัวนั่งข้างผมผมหงุดหงิดที่เธอเข้ามาหาผมในตอนที่ผมยังตัดสินใจไม่ได้ว่าจะจัดการความรู้สึกของตัวเองในเื่ของน้ำยังไงแต่ผมก็ไม่ได้ปฏิเสธเธอเพราะเจซี่เป็คนเดียวที่ยอมรับความสัมพันธ์แบบไม่ผูกมัดได้นานที่สุดผมไม่ได้ติดใจอะไรเธอ แต่เพราะเธอไม่วุ่นวายกับน้ำผมจึงเจอกับเธอบ่อยกว่าคนอื่นๆ
“.........” ผมไม่ได้ตอบเธอแค่มองไอ้เดียวกับผู้หญิงอีกคนที่เป็เพื่อนของเจซี่ที่ผมไม่ได้สนใจจะจำชื่อเธอพวกเธอมักจะมาพบเราด้วยกันและแสดงความ้าของตัวเองอย่างชัดเจนเสมอ
“หงุดหงิดเื่อะไรคะดิน ให้เจซี่ช่วยได้นะคะ”เธอพูดด้วยเสียงเย้ายวนเชิญชวนพร้อมกับเบียดตัวเองเข้าใกล้ผมมากขึ้นจนผมได้กลิ่นแอลกอฮอล์อ่อนๆจากตัวเธอ เธอคงดื่มมามากพอสมควร มือเธอลูบอกผมอย่างเอาใจ
“ไม่มีอะไรที่คุณต้องรู้หรอก”ผมตอบเธอแต่ก็ไม่ได้ปฏิเสธการปลุกเร้าเล็กน้อยนั้น
“คืนนี้ไปต่อที่ห้องเจซี่นะคะ เจซี่เหงา”เธอเคลื่อนตัวขึ้นมานั่งบนตักของผมพร้อมกับโอบแขนรอบลำคอของผมก่อนจะจูบผมอย่างปลุกเร้าผมจูบตอบเธออย่างเร่าร้อน คืนนี้ผมคงไปต่อกับเธอ เื่ของน้ำคงต้องเอาไว้ก่อนผมกำลัง้าปลดปล่อยและเจซี่ก็มาได้เวลาพอดี
“กูไปต่อนะ” ผมดันตัวเจซี่ออกเล็กน้อยให้เธอลุกขึ้น แล้วบอกไอ้เดียวที่กำลังนัวเนียกับเพื่อนของเจซี่ว่าผมจะไปต่อกับเธอมันเงยหน้าขึ้นมองผมนิ่งค้างเหมือนใ แต่ผมไม่สนใจผมโอบเอวเจซี่ออกเดินได้แค่สองก้าวก็ต้องชะงักกับภาพตรงหน้าน้ำยืนนิ่งอยู่อีกฝั่งหนึ่งของร้านและเธอกำลังจ้องมองมาที่ผม ผมเห็นเธอยกมือขึ้นปาดน้ำตาออกจากแก้มก่อนหันหลังเดินจากไปเป็ภาพที่ทำใจผมกระตุก แค่เธอเช็ดน้ำตาก็ทำให้ผมใจหาย
“น้ำ” ผมพูดชื่อเธอเสียงแ่รู้สึกจุกจนพูดไม่ออก ถึงเธอจะรู้ว่าผมมีสัมพันธ์กับผู้หญิงหลายคนแต่ผมไม่เคยทำให้เธอได้เห็นสักครั้ง ผมระวังตัว แต่วันนี้เธอเห็นผมจูบกับผู้หญิงคนอื่นและเธอร้องไห้ ผมได้ยินเสียงไอ้เดียวสบถอะไรสักอย่างก่อนจะวิ่งออกไปและนั่นทำให้ผมได้สติและวิ่งตามมันออกไป เราวิ่งมาถึงหน้าคลับแต่ไม่ทันแล้วเธอขับรถออกไปแล้ว
“เจอสาวๆ แล้วใช่ไหม เป็ยังไงล่ะมึง”ไอ้ดิฟถามพวกผม มันกับไอ้แดนกลับมานั่งที่โต๊ะเหมือนรอพวกผมอยู่
“เจอแล้ว แม่งมาเจอตอนกูจูบกับผู้หญิงอยู่พอดี”ผมพูดอย่างหงุดหงิด
“แล้วพวกมึงจะเอายังไงต่อ”ไอ้ดิฟถามเพราะรู้ว่าพวกผมใส่ใจความรู้สึกของเธอมาก
“ก็......ไม่เอายังไง” ไอ้เดียวตอบเหมือนไม่สนใจทั้งที่ก่อนหน้านี้มันใยิ่งกว่าผมซะอีก
“แล้วมึงจะเอายังไง” ไอ้ดิฟหันมาถามผมบ้าง
“กูไม่ได้คิดไว้ว่ะไม่เคยคิดว่าต้องเจออะไรแบบนี้ กูโทรหาเค้าแต่ก็ไม่รับแล้วตอนนี้ก็ปิดเครื่องไปแล้วช่างเถอะมาชนแก้วดีกว่าตอนนี้กูไม่มีอารมณ์ไปไหนแล้ว”ผมใจกระตุกที่เห็นน้ำตาเธอไหลก็จริงแต่มันก็ไม่ใช่เื่ที่ผมต้องอธิบายอะไรให้เธอฟังนี่ในเมื่อเราไม่ได้เป็อะไรกัน
“แล้วพวกมึงกลับมาโต๊ะได้ไงกูคิดว่าจะออกไปกับน้องโต๊ะนั้นซะอีก”ไอ้เดียวถามไอ้ดิฟกับไอ้แดนที่นั่งดื่มอยู่ข้างๆ แทนที่จะไปต่อกับสาวๆ
“ก็เกือบจะได้ไป ถ้าไม่ติดว่าเจอน้องซะก่อนนะ”ไอ้แดนเล่าว่ามันกำลังคุยกับสาวๆ ที่ชวนมันไปนั่งที่โต๊ะอยู่ก็เห็นน้องกับนุ่มนิ่มเดินผ่านมาพอดีมันเลยเดินตามไปคุยกับน้องแต่เธอบอกให้มันกลับไปนั่งโต๊ะเดิมและขอตัวกลับพร้อมบอกว่าต่อไปต่างคนต่างอยู่มันหงุดหงิดเลยกลับมาที่โต๊ะแทนที่จะไปต่อกับสาวๆ
“แล้วมึงไม่ไปตามนุ่มนิ่มหรอวะเวลามาที่นี่เห็นมึงชอบทำตัวติดกันตลอด” ผมถามไอ้ดิฟที่ทำหน้าเซ็งขึ้นมาทันที
“ไม่ล่ะ เค้าบอกไม่อยากคุยกับคนเ้าชู้”พวกผมหยุดการสนทนาถึงสาวๆ เพียงแค่นั้น ผมไม่อยากพูดถึงเธออีกเพราะตอนนี้ผมสับสนมากเธอทำเหมือนไม่สนใจผมแต่กลับร้องไห้ที่เห็นผมกอดจูบผู้หญิงคนอื่นเธอกำลังคิดอะไรอยู่กันแน่ เธอยังชอบผมอยู่หรือเปล่านะ ผมได้แต่ถามตัวเองซ้ำๆ
120
