ครั้นเมื่ออาหารถูกนำมาวางบนโต๊อาหารโซ่วหยู่เหยียนก็รีบตามผู้เป็สามีและบุตรสาวให้มาทานอาหารเย็น
โซ่วอิงหยวนอุ้มบุตรสาวตัวน้อยมาที่โต๊ะอาหารก่อนจะวางนางลงบนเก้าอี้อย่างนุ่มนวล
“ว๊าวอาหารที่ท่านแม่ทำน่ากินทั้งนั้นเลยเ้าค่ะแม้จะไม่ใช่อาหารแพงๆเช่นที่บ้านของท่านตาท่านยายแต่กลับดูน่ากินมากซะยิ่งกว่าท่านพ่อท่านรู้หรือไม่ว่าที่บ้านของท่านตาท่านยายไม่มีผู้ใดต้อนรับพวกเราสองแม่ลูกเลย”
โซ่วอิงหยวนเมื่อฟังที่บุตรสาวพูดเขามองดูฮูหยินที่มีสีหน้าไม่ค่อยสบายใจ
มือใหญ่ค่อยๆลูบที่หัวของบุตรสาวอย่างเอ็นดู
“หนิงเอ๋อหาใช่เช่นที่เ้าว่า ท่านตาท่านยายอาจจะยังไม่คุ้นชินกับพวกเ้าเพราะนี่ก็เป็ครั้งแรกที่เ้าเดินทางไปเยี่ยมพวกท่าน”
“ฮึ ท่านพ่อท่านพูดเหมือนที่ท่านแม่บอกข้าไม่มีผิดแต่คนอย่างโซ่วหนิงเอ๋อหาใช่เด็กโง่ไม่ข้าดูท่าทางเ่าั้ก็พอจะดูออกเ้าค่ะ”นางพูดขึ้นด้วยใบหน้าที่ดูจิงจัง
โซ่วอิงหยวนยิ้มให้บุตรสาว
“พ่อเชื่อว่าเ้าหาใช่เด็กโง่เ้าตัวแสบของพ่อนั่นหรือจะโง่แต่ตอนนี้เ้ารีบทานข้าวก่อนเถิดจะได้รีบไปพักผ่อนนี่ก็ดึกมากแล้ว”
นางยิ้มให้ท่านพ่อของนางอย่างน่ารัก
“เ้าค่ะท่านพ่อ”นางพูดขึ้นก่อนจะรีบทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อย
หลังทานอาหารมื้อค่ำเสร็จโซ่วหยู่เหยียนก็รีบพาบุตรสาวตัวน้อยไปอาบน้ำพร้อมกับส่งนางเข้านอนก่อนจะได้กลับเข้ามาในห้องของตนเอง
ร่างใหญ่ค่อยๆโผลเข้ามากอดนางเอาไว้ด้วยคิดถึง
“ท่านพี่ ท่านทำอะไรกันเ้าคะเดี๋ยวหนิงเอ๋อก็เข้ามาเห็นเข้าอีกหรอกเ้าค่ะ”
เขาหอมไปที่แก้มขาวเนียนอย่างแ่เบา
“แก้มของฮูหยินข้าช่างหอมชื่นใจยิ่งนัก”
“ท่านพี่”นางพูดขึ้นด้วยความเขินอาย
“ท่านพ่อกับท่านแม่ของเ้าคงจะยังรังเกียจข้าเช่นเคยสินะ”
“ท่านพี่”นางพูดพร้อมกับใบหน้าที่ดูกังวน
เขายิ้มให้กับนาง
“แต่ชั่งเถอะซักวันนึงข้าจะทำให้พวกท่านยอมรับในตัวข้าให้ได้ อื้มฮูหยินข้ามีของอยากจะให้เ้า”
นางรีบหันมามองหน้าของเขาด้วยความอยากรู้
“อะไรเช่นนั้นหรือเ้าคะ”
เขาหยิบขวดแก้วเล็กๆที่บรรจุน้ำที่มีกลิ่นหอมอ่อนๆอยู่ข้างใน
“น้ำหอมกลิ่นพิเศษที่ข้ากลั่นไว้เพื่อเ้าเพียงผู้เดียว”
นางหยิบขวดแก้วใบเล็กๆนั่นขึ้นมาก่อนจะเปิดฝาพร้อมกับดมกลิ่นหอมอ่อนๆนั่น
“นี่งั้นหรือเ้าคะที่เรียกว่าน้ำหอมกลิ่นหอมละมุนสมกับที่เรียกว่าน้ำหอมยิ่งนัก”
“เ้าลองเอาแตะที่ผิวกายของเ้าดูสิ”
นางมองหน้าเข้าด้วยความแปลกใจแต่ก็ทำตามที่เขาบอกครั้นเมื่อน้ำหอมนั่นโดนผิวเนื้อนวลของนางกลิ่นดั้งเดิมที่หอมละมุนอยู่แล้วกลับยิ่งหอมมากยิ่งกว่าเก่านางรู้สึกแปลกใจมากที่เป็เช่นนั้น
“เหตุใดน้ำหอมนี้เมื่อต้องกับผิวเนื้อจึงได้มีกลิ่นที่หอมมากยิ่งขึ้นเล่าท่านพี่”
“แล้วเ้าชอบหรือไม่”
นางพยักหน้าพร้อมกับยิ้มให้เขาเป็การตอบรับ
ใบหน้าอันหล่อเหลาจ้องมองผู้เป็ฮูหยินอย่าพอใจก่อนจะโน้มตัวเข้าไปจูบนางอย่างแ่เบา
“คืนนี้ฮูหยินขิงข้าช่างงามยิ่งนัก”
นางรีบหลบตาด้วยความเขินอายเมื่อได้ฟังคำหวานนั้นของผู้เป็สามี
ร่างใหญ่ค่อยๆอุ้มนางไปที่เตียงอย่างอ่อนโยนก่อนจะค่อยๆวางนางลงบนเตียงนอนอันแสนนุ่ม
1K
