หลังจากที่ทั้งคู่ออกเดินทางมาจากบ้านของอัสลานมาได้สักพักใหญ่ในที่สุดพวกเขาก็มาถึงทางเข้าด้านหน้าเมืองใหญ่จนได้
"ให้ตายสิคิดว่าจะไม่กลับมาที่นี่แล้วแท้ๆน้า" อัสลานมองไปที่ป้ายทางเข้าเมืองแบบเนือยๆ
ทั้งคู่ได้เดินเข้ามาในตัวเมือง เหล่าผู้คนต่างมองมายังพวกเขา "นี่ๆนั่นหรือว่าจะเป็คุณหมาป่าเดียวดายคนนั้นหรือเปล่า?" "จะใช่แน่เหรอ ได้ยินมาว่าคนๆนั้นเขาหายตัวไปแล้วไม่ใช่เหรอ" "บ้าน่าแต่ชั้นได้ยินมาว่าเขาตายไปแล้วหนิ"
เสียงเ่าั้ทำให้อัสลานแอบรู้สึกใเล็กน้อย "นี่มันมีข่าวลือไปจนกระทั่งชั้นตายไปแล้วเลยเหรอเนี่ย!?"
"เพราะงั้นเลยไม่มีคนพยายามตามหาตัวคุณเลยสินะ หืม ดูเหมือนว่าชั้นจะลักกี้สุดๆไปเลยสินะคะเนี่ย ฮิฮิ" เสียงหัวเราะของเฟรย์ให้อารมณ์เหมือนปีศาจน้อยที่กำลังหัวเราะให้กับชัยชนะของตน
ระหว่างทางพวกเขาทั้งคู่ก็ได้มีการสนทนาเล็กๆน้อยๆระหว่างกันเพื่อเพิ่มอรรถรสในการเดินทาง และแล้วพวกเขาก็ไปถึงจุดหมายปลายทาง 'กิลด์'
"เอาล่ะ!งั้นเรารีบเข้าไปกันเถอะค่ะคุณอัสลาน"
ท่าทางเฟรย์จะดูเร่งรีบ
"อือ..ไม่อยากเข้าไปอะ" อัสลานพูดด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ
แต่ไม่ทันที่อัสลานจะพูดหรือทำอะไรไปมากกว่านี้มือของเขาก็ถูกจูงเข้าไปในกิลด์เสียแล้ว
บรรยากาศในกิลด์ดูครึ้กครื้นไปด้วยเหล่าอัศวินที่มาเพื่อที่จะรับงาน
"ยินดีต้อนรับเข้าสู่กิลด์ของเรา-อ้าวนั่นเฟรย์จังไม่ใช่เหรอจ๊ะนั่นแล้วพาใครมาด้วยละนั่น" พอก้าวเข้ามาเสียงแรกที่ได้ยินคือพนักงานสาวสวยผมน้ำตาล ตัวเล็กที่นั่งอยู่ที่เคาน์เตอร์ "ไม่ได้พบกันนานเลยนะคะคุณมิลลี่!" เฟรย์โบกมือทักทายกับคุณพนักงาน
"มิลลี่!!??" อัสลานะโออกมาด้วยท่าทางใ "เด็กผู้หญิงที่ขี้อายคนนั้นอะนะ??"
ทันทีที่เขาะโออกมาทำเอาทั้งกิลด์เงียบไปยกใหญ่ "นี่คุณหรือว่าจะ..." มิลลี่เอามือป้องปากตนเอง ท่าทางเหมือนกับว่าเธอไม่ได่เจอกับอัสลานมาอย่างเนิ่นนาน "อ่ะ เอาแล้วไง" อัสลานที่เพิ่งนึกการ กระทำของตนเมื่อกี้นี้ได้อุทานออกมาพร้อมเหงื่อที่โชกหน้า
"พะ พี่อัสลานใช่ไหมคะ?" มิลลี่พูดถาม
"เอ๋ ทั้งสองคนรู้จักกันด้วยเหรอคะเนี่ย" เฟรย์ทำท่าทางที่ดูสับสนเอามากๆ
"อ่ะ โย่วมิลลี่..ไม่ได้เจอกันนานเลยนะเนี่ยเรา แหะๆ" อัสลานพูดทักมิลลี่ไป ทันได้นั้นมิลลี่ก็พุ่งออกมาจากเคาน์เตอร์มาสวมกอดอัสลานแน่น
"พี่อัสลาน..พี่อัสลานจริงๆด้วย...ฮึก" เธอเข้ามาสวมกอดทั้งน้ำตา เขาทำอะไรไม่ได้มากจึงลูบหัวเธอเบาๆ สถานการณ์ตอนนี้ดูเหมือนกำลังจะผ่านไปด้วยดี... แต่ทันใดนั้นเอง
"เสียงเอะอะโวยวายอะไรกันนักหนาเนี่ย ห๊ะ!"
ผู้หญิงผมดำตัวเล็กอีกคนเดินเข้ามาจากด้านหลังกิลด์ทันทีที่มีเสียงดังเกิดขึ้น
"อ๊ะ โย่วมีอาไม่ได้เจอกันตั้งนานเป็ไงมั่ง?" อัสลานพูดทักหญิงสาวอีกคนด้วยรอยยิ้ม แต่ไม่ทันที่เขาจะได้พูดอะไรเพิ่มเติมก็ได้มีหมัดน้อยๆพุ่งเข้าหน้าของเขาอย่างจัง ซึ่งเ้าของหมัดก็คือมีอานั้นเอง
"เป็นายจริงๆด้วยสินะอัสลาน" พูดจบเธอก็เข้ามากอดตัวเข้าเช่นกัน "นายหายไปไหนมา รู้ไหมว่าคนอื่นเขาเป็ห่วงนายขนาดไหน..อึก" อัสลานในตอนนี้พูดได้แค่คำว่า "ขอโทษ" บรรยากาศในตอนนี้ทำเอาเฟรย์ทำได้แค่เพียงยืนมองเท่านั้น "เอ่อ..คือว่าคุณ มีอา คุณมิลลี่คะ?" เธอทักออกมาอย่างเงียบๆ
"มีอะไร..ฮึก"มีอาตอบทั้งๆที่ยังสะอื้นอยู่
"คือว่าทั้งสองคนเป็อะไรกับคุณอัสลานเหรอคะ?" เฟรย์ถาม "อ่า เื่นั้นน่ะคือว่า ทั้งสองคนนี้เคยมาเป็ที่ปรึกษาให้ชั้นในสมัยที่ชั้นเพิ่งเข้ามาใหม่ๆอะนะ" อัสลานตอบแทนมีอาที่กำลังร้องไห้อยู่
"ก็นะ..ชั้นผิดเองแหละที่หลังจากไปที่ปราสาทมารแล้วก็ไม่ได้กลับมาหาพวกเธอเลย ขอโทษจริงๆนะ" "ตาบ้า ชั้นละเกลียดนายที่สุดเลย!" มีอาทุบไปที่อกอัสลานหลายครั้งก่อนที่จะกอดเขาอีกครั้ง
พอเวลาผ่านไปทุกอย่างก็เริ่มกลับมาเป็ปกติ
"แล้ว้าอะไร" มีอาที่กลับไปอยู่ที่เคาน์เตอร์กับ มิลลี่ถาม ในตอนนี้เธอกลับไปเป็สาวที่ดูห้าวๆเหมือนปกติ
"คือว่าชั้นจะเข้าร่วม Proving น่ะค่ะ" เฟรย์เริ่มพูด
"หือ แล้วพาร์ทเนอร์ล่ะ?" มีอาเริ่มถามรายละเอียด
"ออ ชั้นเอง" อัสลานพูดขึ้นมา
"หะ! อะไรนะ?" มีอาท่าทางดูอ้ำอึ้งไป
ก็นะเข้าใจดีที่จู่ๆคนที่เลิกเป็อัศวินไปก็กลับมาแบบหน้าตาเฉยหลังจากที่ตามตัวไม่ได้มาเป็เวลานาน
คำพูดของอัสลานทำเอาเหล่าผู้คนในกิลด์ฮือฮาขึ้นมา
"ตะ แต่ว่าแค่ชั่วคราวเท่านั้นนะพอจบเื่เมื่อไหร่ชั้นก็จะไปเหมือนเดิมแหละ"
"จะไปอีกแล้วเหรอคะ..แล้วจะไม่กลับมาที่นี่อีกแล้วเหรอคะ?" มิลลี่พูดขึ้นมาด้วยเสียงที่ดูเศร้าและเหงา "อึก..เฮ้อ อย่าทำหน้าแบบนั้นสิมิลลี่" เขาลูบหัวมิลลี่อย่างเบาๆ "ชั้นจะกลับมาหาพวกเธอบ่อยๆละกัน เพื่อเป็การไถ่โทษที่หายไปแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ยในตอนนั้นล่ะนะ" คำพูดของเขาทำเอามิลลี่เขินอายไปเล็กน้อย
"ไอ้บรรยากาศที่ดูอบอุ่นแบบนี้มันอะไรกันยะ" มีอาพูดตัดบรรยากาศของทั้งสอง
"งั้นก็ตามนี้สินะ โอเคลงทะเบียนเรียบร้อยขอให้โชคดีนะทั้งสองคน" มีอาพูดอำลา
"แล้วก็นะอัสลาน เื่ที่พักน่ะจะเอายังไงล่ะ" มีอาถาม "นั้นสินะทางกลับไปบ้านชั้นจากที่นี่ก็ค่อนข้างไกลซะด้วยสิ อืม..." "จะว่าไปเฟรย์ ให้ชั้นไปอยู่กับเธอก็ได้ใช่มะ?" อัสลานถามอย่างมีความหวัง
"เอ่อเื่นั้น..หอที่ชั้นอยู่มันเป็หอหญิงล้วนน่ะสิคะ อือ ขอโทษค่ะ" เธอก้มหัวลงอย่างเบาๆ
"งั้นมาอยู่กับพวกเราไหมล่ะ อัสลาน" มีอาพูดเชิญอัสลานมาพักที่บ้านของตนกับมิลลี่
"อะ..ไม่ดีมั้งให้ผู้ชายเข้าไปอยู่ด้วยกันเนี่ย"
"เห แล้วที่เฟรย์ล่ะ นายยังขอไปอยู่แบบหน้าตาเฉยเลยหนิ อยู่กับพวกเรามันไม่ดียังไงยะ!?"
"จะ..จริงสิมิลลี่เองก็คงไม่เห็นด้วยสินะ เนาะ?" อัสลานหันหน้าไปหามิลลี่อย่างมีความหวัง
"เห! ระ เื่นั้นฉันไม่รังเกียจหรอกนะคะ"
อะ เอาจริงดิ "เห!!!!!???"
To be continue
392
