"มีนา! เป็นยังไงบ้าง ได้ยินพี่มั้ย" ธามวัตรีบลุกขึ้นหลังจากได้ยินเสียงของเธอละเมอออกมา
ธามวัตนั่งเฝ้ามีนาตั้งแต่ออกมาจากห้องผ่าตัดจนเคลื่อนย้ายเธอมาพักที่ห้องพิเศษ เขาไม่ได้หลับเลยแม้แต่วินาทีเดียว กุมมือและมองหน้าเธออย่างคนรู้สึกผิด ผิดจนกลัวว่าเธอตื่นขึ้นมาแล้วจะไม่มีวันให้อภัยเขา
การผ่าตัดเป็นไปอย่างเรียบร้อย ดีที่มีดไม่ได้โดนอวัยวะตำแหน่งสำคัญ
"โรงพยาบาล! มีนายังไม่ตายหรอ!" มีนายังงงกับความฝันและความจริง พี่ฟ้ามาหาเธอ?
"อย่าพึ่งขยับเลยนะ เดี๋ยวพี่เรียกหมอก่อน" ธามวัตดีใจที่เห็นมีนาฟื้น และรีบเรียกหมอมาตรวจอาการ
หมอคนไข้ประจำตัวของมีนาเข้ามาตรวจอาการเช็คยาและน้ำเกลือที่ห้อยระโยงระยางเต็มข้างเตียง
"หมอมีนาโชคดีมากเลยนะคะที่ไม่โดนตำแหน่งสำคัญ อาการหลังผ่าตัดอาจจะเจ็บๆ ที่แผลเย็บ ถ้าทนไม่ไหวเรียกพยาบาลให้เพิ่มโดสยาได้เลยนะคะ" หมอผู้หญิงยิ้ม
"ได้ค่ะหมอนิ่ม ขอบคุณมากนะคะ" มีนาเอ่ย
หมอนิ่มและพยาบาลเดินออกจากห้องไป
ธามวัตรีบถามอาการเธอทันที
"เจ็บมากมั้ย ปวดตรงไหนบอกพี่เลยนะพี่จะนั่งเฝ้าอยู่ตรงนี้เอง" ธามวัตรีบเข้ามาจะจับแขนเธอ แต่มีนาเบี่ยงหลบ
"มีนาไม่ได้เป็นอะไรแล้ว" มีนาพูดนิ่งไม่สบตาเขา
"พี่...พี่ขอโทษนะมีนา ทั้งเรื่องที่พี่ทำมีนาเสียใจ ทั้งเรื่องวันนี้ที่มีนาต้องมาเจ็บตัวเพราะพี่" ธามวัตมองมีนาน้ำตาคลอ เขาปวดใจแทบบ้า
"มีนาพร้อมเซ็นใบหย่าให้พี่แล้ว หวังว่าพรุ่งนี้ มีนาคงได้เห็นมัน!" มีนาพูดสบตาเขานิ่งจนธามวัตกลัวใจ
"มีนา.." ธามวัตไม่รู้จะพูดอะไรต่อ หมดหนทางที่ทุกอย่างจะคืนกลับมา
ตำรวจเข้ามาสอบสวนในเวลาต่อมา เพราะนี่เป็นคดีอาญา มีการทำร้ายร่างกาย
"ผมขอสอบถามเหตุการณ์ทั้งหมดที่เกิดขึ้นหน่อยนะครับ" ตำรวจสองนายเข้ามายืนข้างเตียง
"ค่ะ ดิฉันชื่อมีนาค่ะ คนที่ทำร้ายฉันชื่อกานต์ เขาเป็นรุ่นพี่โรงเรียนและเป็นเพื่อนสนิทของผู้ชายคนนี้" มีนาหันไปมองหน้าธามวัตเล็กน้อย
"แล้วทำไมถึงมีการทำร้ายร่างกายกันเกิดขึ้นครับ" ตำรวจถามพร้อมบันทึกเสียง
"พี่กานต์โทรมาหามีนาเพื่อนัดให้ไปเจอที่คอนโด มีนามีคลิปเสียงที่อัดไว้ ว่าพี่กานต์ก่อเรื่องเลวร้ายเมื่อ5ปีก่อน" มีนาเอ่ย
"แล้วทำไมคุณถึงยอมไปละครับ" ตำรวจสงสัย
มีนานิ่ง เธอบอกเรื่องลูกไม่ได้!
"เขาขู่ว่าจะทำร้ายคนในครอบครัว มีนาเลยต้องไป เพื่อแลกกับการลบคลิปนั่น" มีนาพูดเสียงเรียบ
ธามวัตนั่งฟังอยู่เงียบๆ มีอะไรที่มีนายังไม่ได้บอกอีกรึเปล่า? ความลับอีก1เรื่องที่เธอยังไม่ได้บอกคืออะไร?
"แล้วคุณผู้ชายเข้าไปเจอได้ยังไงครับ" ตำรวจหันมาถามธามวัต
"ตอนแรกผมอยู่ออฟฟิศที่ทำงาน อาจฟังดูไม่น่าเชื่อ มีบางอย่างมาบอกผมให้ไปที่คอนโด" ธามวัตพูดพร้อมสบตามีนา
"หมายถึงอะไรครับ ช่วยอธิบายหน่อย" ตำรวจยังคงถามต่อ
"ผมนั่งอยู่เก้าอี้ที่ออฟฟิศ กำลังจะเคลิ้มหลับ มีเสียงคนมาเรียกให้ผมไปคอนโด ผมสะดุ้งตื่นและออกไปทันที!" ธามวัตพูดเสียงเรียบ
"ผมไปถึง กานต์ก็จับตัวมีนาไว้แล้ว เขาเอามีดจ่อที่คอเธอ และผลักเธอล้มลง แล้วเขา..ก็เดินเข้ามาจะเอามีดมาแทง แต่มีนา...เอาตัวรับไว้!" ธามวัตตาแดงก่ำ
"เอาละครับ ตอนนี้ตำรวจกำลังตามจับตัวคุณกานต์อยู่ ถ้าคุณสองคนมีเบาะแสเพิ่มเติม ช่วยโทรบอกทางเจ้าหน้าที่ด้วยนะครับ จะเป็นประโยชน์กับรูปคดีมากขึ้น" ตำรวจกำลังจะกลับ
แต่มีนาเรียกไว้
"เดี๋ยวค่ะ...ช่วยไปดูที่คอนโด มีโทรศัพท์ของพี่ฟ้าตกอยู่ข้างคอมเพรสเซอร์แอร์นอกระเบียง!" มีนาเอ่ยขึ้น
ธามวัตมองหน้ามีนาอย่างสงสัย เธอรู้ได้ยังไง? แล้วโทรศัพท์ฟ้ามีอะไรอยู่ในนั้น!!
"ในนั้นอาจมีวีดีโอบันทึกเหตุการณ์วันที่เกิดเหตุพี่ฟ้ากระโดดตึก!" มีนาพูดอย่างตื่นเต้น
"แล้วคุณรู้ได้ไงว่ามีวีดีโอบันทึกเหตุการณ์วันนั้น แล้วเรื่องโทรศัพท์ที่อยู่ตรงนั้น ใครบอกคุณ!" ตำรวจถามต่อ
"ฉันพึ่งรู้ว่ามีกล้องอยู่ในห้องตรงชั้นวางทีวีด้านบน มันติดอยู่ในนาฬิกาตั้งโต๊ะ แต่กล้องนั้นมันเชื่อมต่อกับโทรศัพท์ ส่วนเรื่องโทรศัพท์พี่ฟ้ามาบอกฉันในฝันเมื่อกี้!" มีนาเอ่ย
"มีนา!" ธามวัตตกใจ ทำไมเธอรู้เรื่องมากมายขนาดนี้ แล้วฟ้าก็มาหามีนาเหมือนกันหรอ!
ตำรวจหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาโทรหาเจ้าหน้าที่อีกคนที่กำลังเก็บหลักฐานที่เกิดเหตุ
"ฮัลโหล ผู้กองช่วยไปดูตรงคอมเพรสเซอร์แอร์นอกระเบียง มีโทรศัพท์มือถือตกอยู่ตรงนั้นมั้ย"
เสียงเงียบไปสักครู่ก่อนที่ตำรวจจะพูดขึ้น
"เจอแล้วใช่มั้ย! รีบเอาไปตรวจสอบว่ามีวีดีโอบันทึกเหตุการณ์อะไรในนั้น!" ตำรวจพูดเสียงเข้ม
มีนากับธามวัตตกใจ!
มีจริงๆ! พี่ฟ้ามากระชิบบอกเธอ!
คือเรื่องจริง!
ตำรวจขอตัวกลับ แล้วจะเข้ามาใหม่หากได้หลักฐานเพิ่มเติม
"ฟ้าก็มาหามีนาหรอ!" ธามวัตเอ่ยขึ้น
"ค่ะ พี่ฟ้ามาบอกในฝัน...เมื่อกี้" มีนาคิดถึงคำพูดของน้ำฟ้าตอนที่กระชิบบอกเธอ
"ไปดูตรงคอมเพรสเซอร์แอร์นอกระเบียงนะ"
"ส่วนเรื่องของไอ้กานต์ พี่ขอโทษแทนมันกับทุกเรื่องที่ทำให้มีนาต้องมาเจอเหตุการณ์ในวันนี้" ธามวัตรู้สึกจุกในใจ
"ค่ะมีนาจะพยายามทำใจยอมรับมัน เพราะยังไงซะ ชีวิตของพวกเราคงไม่มีทางวนกลับมาเจอกันอีก หวังว่าพี่ธามจะทำตามที่พี่พูดไว้เมื่อวาน" มีนาพูดจบพร้อมเลื่อนตัวลงนอน
"มีนา พี่.." ธามวัตกำลังจะพูดต่อ
"เชิญออกจากห้องค่ะ มีนาจะพักผ่อนและหวังว่าตื่นมาจะไม่เห็นพี่ยืนเกะกะสายตา" มีนาหลับตาลงเหมือนเธอไม่พร้อมพูดคุยอะไรทั้งสิ้น
ธามวัตได้มองมีนาอย่างปวดใจ เธอไม่แม้อยากจะมองหน้าเขา สมควรแล้วที่เธอจะโกรธจะเกลียด เขาทำกับเธอไว้มากมายเหลือเกิน
ตำรวจเข้ามาหามีนาในเช้าวันต่อมา เพราะมีหลักฐานเพิ่มเติมจากโทรศัพท์มือถือของน้ำฟ้า
ธามวัตที่โทรติดตามเรื่องนี้กับทางตำรวจตลอด จึงได้รู้ว่าตำรวจจะเข้ามาโรงพยาบาลและอัพเดตเรื่องพบหลักฐานเพิ่มเติม
แต่จริงๆแล้วธามวัตไม่ได้ไปไหนเลย เขานั่งเฝ้ามีนาอยู่นอกห้องตลอด นั่งมองประตูที่ปิดลงอยู่ตอนนี้ เหมือนหัวใจของเธอ
"ผมได้หลักฐานเพิ่มเติมจากมือถือคุณน้ำฟ้า" ตำรวจพูดพร้อมนำคอมพิวเตอร์เครื่องหนึ่งเปิดคลิปวีดีโอ
ธามวัตและมีนาตั้งใจดูวิดีโอนั้นอย่างใจจดใจจ่อ
ปรากฎภาพในห้องโถงของคอนโดจากตำแหน่งกล้องในนาฬิกาตั้งโต๊ะบนชั้นวางทีวีนั่น
"ฟ้า! ก็ดีแล้วไม่ใช่หรอที่ไอ้ธามกับมีนามีอะไรกัน เราจะได้บอกคนอื่นได้ว่าเรารักกัน!" กานต์เอ่ย
"กานต์! แต่ธามนอกใจฟ้านะ!" ฟ้ายังคงร้องไห้ไม่หยุด
"ฟ้าจะเสียใจอะไรหนักหนา กานต์ทำทุกอย่างก็เพื่อเราสองคน แต่ฟ้าทำเหมือนว่าแคร์ไอ้ธามมากกว่ากานต์! รักมันมากกว่ากานต์!" กานต์เริ่มโมโห
"กานต์พูดเหมือนรู้เรื่องทั้งหมด อย่าบอกว่ากานต์เป็นคนวางแผนนี้!!" น้ำฟ้าตกใจ กานต์เป็นทำหรอ!
"ใช่ฟ้า! กานต์วางยาไอ้ธามเพื่อเขี่ยให้มันออกไปจากชีวิตของเรา มีนาก็เป็นแค่หมากตัวหนึ่ง แต่ฟ้าก็รู้ว่ามีนารักไอ้ธาม ยังไงซะมีนาคงดูแลไอ้ธามได้อยู่แล้ว" กานต์ยังพูดต่อ
"ทำไมกานต์ทำแบบนี้!! ทำไมต้องทำให้ฟ้ารู้สึกผิดกับธามมากเข้าไปอีก! แค่ฟ้าแอบคบกับกานต์ก็เจ็บปวดพออยู่แล้ว แล้วกานต์ยังใส่ร้ายให้ธามเป็นคนเลวอีก!!" ฟ้าร้องไห้อย่างเจ็บปวด น้ำตาเธอไหลไม่หยุด
"แล้วฟ้าจะให้กานต์ทำยังไง แล้วที่ฟ้าท้องอยู่ตอนนี้ อย่าบอกนะว่าเป็นลูกของไอ้ธาม! เพราะกานต์ไม่เชื่อ!" กานต์ตะคอกลั่น
"กานต์จะรู้ได้ยังไง ว่าลูกในท้องฟ้าเป็นลูกของใคร!!" ฟ้ามองหน้ากานต์นิ่ง
"กานต์เห็นรูปอัลตร้าซาว์นั้นแล้ว! ฟ้าท้องได้ 5 สัปดาห์ ก่อนที่ไอ้ธามจะกลับมาจากอังกฤษ! แล้วทีนี้จะยังพูดได้อีกมั้ยว่าลูกในท้องฟ้าคือลูกใคร!!" กานต์เอ่ยอย่าอดกลั้น
"หยุด! แค่นี้ฟ้าก็ละอายใจเกินกว่าจะมองหน้าธามแล้ว! หือๆๆ" ฟ้าร้องไห้ไม่หยุด
"ฟ้า..ลูกของเราเขาก็โตขึ้นทุกวัน! กานต์ไม่มีทางเลือก กานต์อยากสร้างครอบครัวกับฟ้า และมีลูกด้วยกัน กานต์รักฟ้านะ" กานต์เดินเข้ามากอดปลอบฟ้า
"แต่เรื่องนี้ไม่ควรมีใครต้องมาเจ็บปวดเพราะความผิดของเราสองคน! ฟ้าจะไปยอมรับผิดกับธาม และไปขอโทษมีนา!!" ฟ้าร้องไห้อย่างหนัก และพยายามออกจากอ้อมกอดของกานต์
"ไม่นะฟ้า! เรามาถึงจุดนี้แล้ว เราไม่สามารถหันหลังกลับได้!" กานต์จับตัวน้ำฟ้าแน่น
"ปล่อยฟ้า!! ฟ้าจะไปหาธาม!!" น้ำฟ้าพยายามดิ้นออกจากพันธนาการของกานต์ แต่เขาจับน้ำฟ้าไว้แน่น
พร้อมดันตัวเธอออกไปตรงระเบียง
"หยุดเดี๋ยวนี้ฟ้า!! กานต์ไม่ยอมให้ฟ้าไปบอกเรื่องนี้กับไอ้ธามแน่!" กานต์โมโหจัด พยายามจับน้ำฟ้าที่ดิ้นไม่หยุด
"ปล่อยกานต์!! ฟ้าก็ไม่ยอมเหมือนกัน!! ฟ้าจะไปบอกความจริงกับธาม!!" สองคนฉุดกระชากกันอยู่ตรงริมระเบียง
กานต์พยายามดันน้ำฟ้าเพื่อให้เธอหยุดดิ้น
ตัวของน้ำฟ้าเบียดเข้ากับระเบียงนั่นแต่เธอก็ยังสู้และพยายามดิ้นรนออกมา
จังหวะที่สองคนกำลังยื้อยุดชุดกระชาก น้ำฟ้าเหยียบเท้าของกานต์
โอ้ย!!!!
เธอหลุดออกจากพันธนาการนั้น กำลังจะวิ่งตรงเข้ามาในห้องโถง
แต่กานต์จับตัวเธอไว้ทัน! ดึงแขนน้ำฟ้าเข้าหาตัวเขาที่ยืนติดตรงระเบียงอย่างแรง
กรี๊ดดด!!!
ตัวของน้ำฟ้าปลิวตามแรงแขนของกานต์ ร่างของเธอถูกดึงและไม่สามารถควบคุมได้
เธอหงายหลังชนกับระเบียงตัวปลิว
หัวของเธอทิ่มลงตามแรงโน้มถ่วงของโลก!!
"ฟ้า!!!!!!!!!!!!!!!!!"
กานต์ตะโกนลั่น พร้อมมองตามร่างของน้ำฟ้าที่ร่วงหล่นลงสู่พื้น!!!
"ไม่จริง!!!!" กานต์ยืนตะลึง เขาค่อยๆเดินถอยหลังเข้าในห้องโถง
มองซ้ายมองขวา
"ไม่! กูไม่ได้ทำ! กูไม่ได้ฆ่าใคร!!" กานต์เอามือขยำผมสองข้างอย่างแรงเหมือนคนเสียสติ
แล้วเขาก็รีบวิ่งออกจากห้องไป!
มีนาที่นั่งดูวิดีโออยู่บนเตียงได้แต่เอามือปิดปากและน้ำตาไหลออกมาเป็นสาย
ธามวัตยืนอึ้งกับวิดีโอเหตุการณ์ข้างหน้า น้ำตาไหลออกมา ความรู้สึกของเขาตอนนี้เหมือนมีใครเอามันโยนขึ้น และฟาดลงกับพื้นอย่างแรง
น้ำฟ้ากับกานต์แอบคบกันตอนที่เขาไปเรียนต่อที่อังกฤษ
เธอตั้งท้องตั้งแต่ก่อนที่เขาจะกลับมาไทย
กานต์วางแผนทุกอย่างแต่น้ำฟ้าไม่รู้
และน้ำฟ้าตั้งใจจะมาบอกความจริงกับเขา
แต่เธอต้องมาตายเพราะกานต์ฆ่าเธอ!!
ธามวัตเดินออกจากห้องไป เข้าไปประตูทางเดินหนีไฟ
ขาทั้งสองขาทรุดลงอย่างหมดแรง!!
สิ่งที่เลวร้ายทั้งหมดถูกเปิดเผยและปิดฉากลงแล้ว
แล้วสิ่งเลวร้ายที่เขาทำกับมีนาหล่ะ มันกำลังตอบแทนเขาอย่างสาสมใช่มั้ย!!