เช้าวันต่อมานาราเดินเข้ามาในแล็บด้วยใบหน้าสดใสตามปกติแต่ภายในใจยังคงคิดถึงคำตอบของอชิระในลิฟต์เมื่อวาน
ผมยังไม่มีคำตอบ
เสียงนั้นยังวนเวียนในหัวของเธอแม้เธอจะพยายามบอกตัวเองว่าไม่ควรเก็บมาคิด
นารา! เสียงทีมงานเรียกเธอ ทำให้เธอหลุดจากภวังค์
คะ?
คุณโอเคไหม? เหมือนวันนี้คุณเหม่อๆ
ไม่ค่ะ!ฉันโอเค เธอยิ้มกลบเกลื่อนก่อนจะหยิบแฟ้มงานมาวางบนโต๊ะ
คุณต้องส่งข้อมูลส่วนนี้ให้คุณอชิระภายในบ่ายนี้นะ
ได้เลยค่ะ!
ช่วงบ่ายนาราหยิบแฟ้มข้อมูลเดินไปยังห้องทำงานของอชิระ เธอยืนลังเลอยู่หน้าประตูครู่หนึ่งก่อนจะเคาะเบาๆ
เข้ามา
เสียงเรียบนิ่งดังขึ้นจากด้านในเธอสูดหายใจลึกแล้วเปิดประตูเข้าไป
นี่ค่ะข้อมูลสำหรับการประชุมพรุ่งนี้ เธอวางแฟ้มลงบนโต๊ะขณะที่เขากำลังนั่งอ่านเอกสาร
ขอบคุณ เขาเงยหน้าขึ้นมองเธอเพียงชั่วครู่แต่แววตาของเขากลับดูเหมือนมีบางอย่างซ่อนอยู่
ถ้าไม่มีอะไรฉันขอตัวก่อนนะคะ เธอพูดแต่ยังลังเลที่จะเดินออกไป
เดี๋ยว
เธอหยุดชะงักหันกลับมามองเขา
เรื่องที่คุณถามเมื่อวาน...
หัวใจของนาราเต้นแรงทันที ค่ะ?
คุณหมายถึงอะไร?
เธออึ้งไปครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะแห้งๆ ฉันแค่สงสัยน่ะค่ะไม่ได้หมายถึงอะไรเป็นพิเศษ
เขาจ้องเธออยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพยักหน้า ถ้าอย่างนั้นก็ไม่เป็นไร
คำตอบนั้นทำให้เธอรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยโดยไม่รู้ตัว
ในช่วงเย็นหลังจากเลิกงาน นาราเก็บของเตรียมกลับบ้าน ขณะที่กำลังเดินออกจากตึกเธอเห็นอชิระยืนอยู่ที่มุมหนึ่งของล็อบบี้
คุณยังไม่กลับเหรอคะ? เธอถาม
ผมกำลังรอรถ
อ้อ... เธอพยักหน้า ก่อนจะเงียบไป
คุณมีอะไรจะถามอีกไหม? เขาเอ่ยขึ้น
เอ่อ...ไม่มีค่ะ
แน่ใจ?
เธอเงยหน้ามองเขาแววตาของเขาดูเหมือนจะอ่านความคิดของเธอออก
ถ้าคุณยังมีอะไรค้างคาใจคุณควรถามตอนนี้
นารากลืนน้ำลายเธอรู้สึกได้ถึงหัวใจที่เต้นแรง
ฉันแค่สงสัยว่า...คุณเคยคิดบ้างไหมว่าความสัมพันธ์ในที่ทำงานมันอาจไม่ได้ยุ่งยากขนาดนั้น?
เขานิ่งไปครู่หนึ่งก่อนจะตอบเบาๆ มันขึ้นอยู่กับว่าเรามองมันยังไง
คำตอบนั้นไม่ใช่สิ่งที่เธอคาดหวังแต่ก็ทำให้เธอรู้ว่าเขาเองก็กำลังคิดถึงเรื่องนี้
ในคืนนั้นนารานอนคิดถึงคำพูดของอชิระ เธอรู้สึกสับสนกับความรู้สึกของตัวเอง
นี่ฉันคิดมากไปหรือเปล่า? เธอพึมพำ
ในขณะเดียวกันอชิระที่นั่งอยู่ในห้องทำงานของเขาก็มองแฟ้มข้อมูลที่เธอส่งมาเขาเปิดไปเจอหน้าหนึ่งที่เธอเขียนข้อความเล็กๆ ไว้ว่า อย่าหักโหมมากนะคะ
เขายิ้มเล็กน้อย เธอช่างเป็นตัวของตัวเองจริงๆ