"เด็กอะไรขยันเป็ข่าวเสียๆหายๆ แล้วนี่อะไรคราวนี้ดันลากตาหนึ่งเข้าไปเกี่ยวด้วยฉันว่าฉันต้องทำอะไรสักอย่างแล้วละ "
แววตาได้แต่ฟังเงียบๆไม่พูดอะไรเธอเพียงแค่รับฟังเท่านั้นคงแสดงความคิดเห็นอะไรไม่ได้
"แววเธอไปโทรบอกหนูแอนนี่มาหาฉันหน่อยนะ ฉันจะจัดการเื่นี้ให้เสร็จสักที"
"ค่ะคุณผู้หญิง"
คุณจันทราคิดว่าจะต้องรีบจับลูกชายคนเดียวของเธอแต่งงานให้เร็วที่สุดไม่อยากให้ต้องมามีข่าวเสียหายเพราะเด็กที่เก็บมาเลี้ยงคนนี้ แม้แต่ลูกเต้าเหล่าใครเธอก็ไม่รู้จัก
จำได้ว่าวันนั้นราเชนท์อุ้มเด็กเข้าบ้านมาแล้วขอให้พี่สาวที่เพิ่งแต่งงานรับรองเป็บุตรให้ ประจวบเหมาะกับที่พัชราภรณ์มีลูกยากไม่แปลกใจที่ลูกสาวเธอจะตกหลุมรักเด็กคนนี้ทันที
แต่ก่อนตนก็ไม่อคติกับเด็กคนนี้มากแต่พอโตขึ้นกลับมีท่าทีต่อด้านผู้เป็ยายอย่างเห็นได้ชัดและค่อยทำให้เธอโดนลูกชายลูกสาวต่อว่าตลอด คนที่ผ่านร้อนผ่านหนาวมาตลอดรู้ดีว่าเด็กคนนี้คิดเกินกว่าอาหลานกับลูกชายเธอแน่นอน
"คุณหญิงแม่สวัสดีค่ะ มีอะไรรึเปล่าคะถึงได้ดูร้อนรนใจเรียกแอนนี่มาด่วนขนาดนี้ " บังเอิญแอนนี่อยู่แถวนี้เลยทำให้เธอมาทันทีที่ได้รับโทรศัพท์จากคนสนิทคุณจันทรา
"แม่ร้อนใจเื่หมอหนึ่งแหละลูก พี่เขามีท่าทีจะสานต่อความสัมพันธ์กับเราบ้างไหมลูก "
เพราะแอนนี่เป็ลูกสาวของเพื่อนในวงการไฮโซคุณหญิงคุณนายด้วยกันทำให้คุณจันทรามองว่าแอนนี่เหมาะสมกับลูกชายเธอมากที่สุดแล้วในบรรดาสาวๆที่มาติดพันทั้งหมด
"วันที่เจอกันที่งานเดินแบบพี่หมอมาคุยกับแอนนี่อยู่นะคะขอเบอร์แอนนี่ไปด้วยแต่ก็ยังไม่เห็นโทรมาเลย" แอนนี่โกหกไปทั้งที่ตามจริงเธอเป็คนเข้าหาราเชนทร์เองทั้งนั้น
"งั้นเราก็มีหวังแล้ว เดี๋ยวแม่จะหาวันนัดมากินข้าวด้วยกันแล้วมัดมือชกคุยเื่แต่งงานไปเลยดีไหมลูก"
"ดีเลยค่ะคุณแม่ ขอบคุณนะคะที่คุณแม่เอ็นดูหนู "
แอนนี่รีบพูดเอาใจใครจะไม่อยากได้สามีที่หล่อโปรไฟล์ดีแบบราเชนทร์เป็บุญของเธอแท้ๆที่คุณหญิงจันทราอยู่ดีๆก็เข้าข้างเธอแถมวางแผนให้โดยที่เธอไม่ได้ทำอะไรเลย
หลังเลิกเวรออกมาราเชนทร์ก็รีบออกมาจากโรงพยาบาลตรงไปที่คอนโดของอลิสาทันทีด้วยความเป็ห่วง ดีที่เขาโทรมาบอกหญิงสาวเอาไว้ก่อนเลยทำให้เธอได้มีเวลาเตรียมตัวตั้งรับได้ทัน
ติ๊งต่อง! ติ๊งต่อง!
"ตายแล้ว! ทำไมมาเร็วขนาดนี้ " อลิสารีบแต่งตัวด้วยเสื้อผ้าน้อยชิ้นแล้ววิ่งไปเปิดประตูให้คุณอาทันที
"ทำอะไรอยู่อากดเรียกตั้ง... "
ราเชนทร์ไม่ทันตั้งตัวและตั้งสติทำให้สายตาไม่รักดีมองไปยังชุดสายเดี่ยวคอลึกแทบเห็นหัวนมของอลิสาจนต้องกลืนน้ำลายลงคอรู้สึกกระหายอยากอะไรไม่รู้แปลกๆ
"คุณอาขา หมับ! "
เห็นแบบนั้นอลิสาก็ไม่รอช้ารีบเข้าไปกอดแนบชิดและไม่ลืมที่จะเอานมถูไถอกของคุณอาหนุ่มเพื่อยั่วยวนไปด้วยอย่างแเีจนผู้เป็อายืนแข็งค้างอารมณ์ของบุรุษเพศอยู่ดีๆก็พุ่งสูงขึ้นอย่างไม่ทันตั้งตัว
"อะ...เออหนูสา ปล่อยอาก่อนนะครับ "
ราเชนทร์รีบดึงตัวหญิงสาวออกใกับร่างตัวเองไหนจะความคิดแย่ๆที่เกิดขึ้นกับหลานสาวตัวเอง ผิดกับคนตัวเล็กที่ทำหน้าตาเสียดายอย่างเห็นได้ชัด นี่คุณอาคงไม่ได้ตายด้านใช่ไหม...
"ทำไมแต่งตัวแบบนี้ถ้าคนอื่นมาเห็นที่ไม่ใช่อารู้ไหมมันจะเกิดอะไรขึ้น ไปเปลี่ยนชุดเดี๋ยวนี้เลยแล้วออกมากินข้าวอาแวะซื้อมาให้"
ชายหนุ่มตั้งสติได้ก็รีบต่อว่าหญิงสาวทันที พร้อมกับไล่ให้ไปแต่งตัวใหม่ซึ่งอลิสาก็ยอมทำตามอย่างว่าง่ายค่อยเป็ค่อยไปก่อนไม่ต้องรีบอะไรมากยังไงคุณอาก็ต้องเป็ของเธอสักวัน
อลิสาเลือกเป็ใส่กางเกงสาสั้นและเสื้อยืดตัวใหญ่จนเหมือนไม่ใส่กางเกงนี่คือชุดที่เธอเห็นว่าเรียบร้อยที่สุดแล้วถ้าสุดที่ไม่โป๊บอกเลยไม่มีและไม่ใช่สไตล์ของเธอด้วย
"ถึงแม้กางเกงจะสั้นไปหน่อยแต่ก็ดีกว่าเมื่อกี้เยอะ มากินข้าวเถอะ"
"ค่ะ"
ทั้งสองนั่งกินข้าวกันเงียบๆ แต่คุณอาของเธอก็ดูแลดีทุกอย่างทั้งการตักอาหารให้หรือแม้แต่แกะกุ้งที่เธอชอบกินให้จนอลิสายิ่งหัวใจพองโตด้วยความรักที่มากล้นในใจที่มีให้คุณอาของตัวเอง
"หนูสาล้างเองก็ได้นะคะ "
"ไม่เป็ไรครับ อาทำให้ได้หนูสาไปนั่งรออาที่โซฟานะเดี๋ยวอาตามไป"
แบบนี้ไงคุณอาที่แสนดีของเธอเป็แบบนี้ตลอดแล้วจะไม่ให้เธอรักเขาได้ยังไงแสนดี ดูแลเอาใจใส่ และเป็สุภาพบุรุษทุกนาทีเวลาอยู่ด้วยกันเธอถึงต้องหาทางเอาคุณอามาเป็ของเธอให้ได้ไง
อลิสามองดูแผ่นหลังของราเชนทร์แล้วอยากที่จะอิงซบความอบอุ่นที่แผ่กระจายออกมาจากตัวคุณอาจัง ถ้าเราตื่นมาแล้วอยู่ในอ้อมกอดของคุณอาตลอดก็คงจะดี
"เสร็จแล้วเหรอคะ"
"ครับ หนูสาเป็ยังไงบ้างรู้ไหมอากับพี่พัชเป็ห่วงหนูมากเลยนะ ถึงจะไม่ใช่ข่าวครั้งแรกแต่อารู้ว่าหนูสาก็ไม่มีทางชินหรอกที่โดนคนทั้งประเทศด่า"
ราเชนทร์เข้ามานั่งใกล้แล้วพูดปลอบใจหลานสาวด้วยความห่วงใยที่ถูกส่งมาให้ทางสายตาและการกระทำจนอลิสาที่คิดว่าตัวเองไม่เป็อะไรถึงกับน้ำตาซึมพุ่งเข้าไปกอดคุณอาพร้อมกับร้องไห้ออกมา
"ฮือๆ คุณอา หนูสาขอโทษ อึก! นะคะที่ทำให้คุณอาและแม่พัชเป็ห่วง"
"ไม่ร้องนะครับคนดี เอางี้ไหมอาจะหาเวลาว่างพาเราไปเที่ยวทะเลกินของอร่อยๆดีไหมครับ"
แม้ราเชนทร์ใแต่ความรักและความสงสารทำให้เขามองข้ามความใกล้ชิดนี้ไป แต่ก่อนสมัยเด็กอลิสานอนกับเขาเกือบทุกคืนอีกอย่างเขาเป็อาเธอเป็หลานข้อนี้เขารู้ดีและบอกย้ำตัวเองตลอดแม้จะรู้สึกแปล๊บในหัวใจแปลกๆก็ตาม
"คุณอา ฮือๆ หนูสารักคุณอานะคะ"
"ฮ่าๆ ครับๆ เด็กน้อย"
ไม่รู้ว่าราเชนทร์เข้าใจคำว่ารักของเธอยังไงถึงได้หัวเราะด้วยความเอ็นดูขนาดนั้น แต่อลิสาหมายความตามนั้นจริงๆ เธอรักคุณอารักในแบบที่ผู้หญิงคนหนึ่งรักผู้ชายไม่ใช่สถานะอาหลาน
1K
