ตอนที่ยี่สิบสอง กว่าเราจะรักกันได้
าคือความต่อเนื่องทางการเมืองด้วยวิธีอื่นใดเพื่อให้เราบรรลุวัตถุประสงค์ทางการเมืองที่เรา้า
หากยังค้นหาจุดที่เราหาชัยชนะไม่ได้
จงอย่าได้ก่อา
มาตรฐานของผมก็ไม่ได้สูงมาก
ผมยอมรับการมีอยู่ของทาส โจรขุนนางชั่วร้ายได้ ตราบใดที่ความชั่วร้ายนั้นคือความชั่วร้ายของมนุษย์ที่ไม่ส่งผลต่อความคงอยู่ของโลกและมิติของกาลเวลา
ออกจะเป็แนวศีลธรรมของหมอแปลก Dr. Strange ในระดับหนึ่ง
ที่ไม่ได้สนใจมาตรฐานศีลธรรมปรกติมากนักแต่การเมืองตามความเป็จริงก็ต้องอย่างนี้ โอบาม่านั้นยอมรับว่าอยากจะสนับสนุนสิทธิมนุษยชนแต่หากผลักดันเื่นั้นก็อาจจะทำให้ผลักดันในอีกหลายๆเื่ไม่ได้
อเมริกาเหมือนเมืองบนเนินที่สว่างไสวแต่เราก็้าคบมิตรกับคนอื่นเพราะมิตรมีเท่าไรก็ไม่พอในการปกป้องระเบียบของโลกWorld Order
เราต้องแยกว่าอะไรที่เรา”สนับสนุน”และอะไรที่เรา”อดทน”เมื่อกล่าวถึงความเป็มิตรกับประเทศเ่าั้
เราต้องยอมประนีประนอมศีลธรรมของเราเมื่อมาอยู่ในโลกของความเป็จริง
ดังนั้นผมคิดว่าจะเปลี่ยนรูปแบบของโจรที่จะมาเล่นงานชาวบ้านให้หันเหเป้าหมายไปทางสัตว์ประหลาดและภัยอื่นๆ
หากเปลี่ยนโจรให้เข้ามาสู่ระบบทุนนิยมได้
ทุกอย่างก็สามารถดำเนินไปได้
หากให้เงินแก่แก๊งโจรไปแล้วแก๊งโจรให้ความคุ้มครองตาม”ค่าคุ้มครอง”จริงๆ
แก้ปัญหาที่เกิดขึ้นในชีวิตของชาวบ้านได้จริงๆ
ไม่ใช่เพียง False Business ธุรกิจเทียมที่จะพังร้านของชาวบ้านที่ไม่ยอมจ่ายค่าคุ้มครอง
หากผมมีพลังสามารถจัดการทุกคนได้ผมอาจจะกลายเป็มีปัญหาแบบนายน้อยแนวปราณยุทธหรือซูเปอร์แมนที่มองโลกเป็แค่สวนหลังบ้านจะทำอะไรก็ได้
แต่พลังผมมีจำกัดเวลาผมมีจำกัดในแต่ละวัน
ไม่สามารถมีคนหลายคนมาทำงานให้กับผมได้คนแต่ละคนที่ผมเอามาช่วยงานได้ต้องมีค่าตอบแทนเพื่อตอบแทนแรงงานที่จะหายไปจากบ้านที่ยากจนของพวกเด็กๆที่ผมลองเอามาฝึกทหาร
ดังนั้นผมคิดว่าทำให้ชาวบ้านรวยก่อนถึงจะรองรับกองกำลังทหารได้นั่นคือคติที่มีมาโดยตลอด
มอ
มอ
มอ
หน้าบ้านของลุงเลี้ยงวัวมีวัวขนแดงจำนวนมากมายอยู่ตรงหน้า
ลุงเลี้ยงวัวทำหน้าตาใ
“นี่เธอสามารถใช้คาถาช่องว่างมิติได้ด้วยหรือนี่มันหายากมากๆเลยนะ”
ช่องว่างมิติ
ทักษะที่เราสามารถใช้เงินประมาณ 8000 G ก็สามารถซื้อกระเป๋าเก็บของได้เหมือนกัน
แต่พอผมมาอยู่ในโลกนี้ผมรู้ว่าการได้เงิน8000 G นั้นมันหายากมากๆ
จนผมงงว่ามันมีบางร้านค้าเอาเงิน 1000 G ไปซุกไว้ในไหของร้านค้าได้อย่างไรอยู่เหมือนกัน
เมื่อลุงเลี้ยงวัวเห็นเคนเปิดช่องว่างมิติเอาวัวออกมาก็เกิดความใอย่างมาก
“ผมเก่ง”
เคนกล่าวอธิบายสาเหตุที่ตนเองสามารถใช้คาถาช่องว่างมิติที่คนทั่วไปไม่สามารถทำได้
ในฐานะคนเดียวที่ใช้คาถาแบบเดียวกับเทพปีศาจได้นั้นคือคำตอบตามความสัตย์จริงของเขา
นี่คือแผนการของเคน
เขานั้นลำบากในเื่เงินสด
แต่จะพยายามทำให้หมู่บ้านรวยขึ้นมาโดยรวม
โดยการพยายามมอบ”ทรัพยากร”ที่สามารถหาได้จากป่าแก่คนในหมู่บ้าน
เมื่อระบบเงินตราใช้ไม่ได้เราเลยต้องทำตามระบบบาร์เตอร์
ดังนั้นเขาถึงได้พยายามรวบรวมความเป็มิตรกับคนทั่วหมู่บ้านเพื่อสร้าง”สิ่งก่อสร้างพื้นฐาน”ให้ได้มากขึ้นนั่นเองและเพื่อการนั้น เคนก็ต้องตระเวนไปทั่วหมู่บ้านเจรจาแลกเปลี่ยนสิ่งของการค้า ต่างๆเพื่อให้เขาสามารถสร้างสิ่งที่เขา้าได้
“เอ่อไอ้เื่นั้นชั้นก็รู้อยู่แล้วว่าเธอเก่งแต่เธอจัดการจ่าฝูงไปได้อย่างไรกัน?”
ลุงเลี้ยงวัวถาม
เ้าแดงทมิฬคือตัวที่คุมวัวฝูงใหญ่อยู่บริเวณป่าหลังหมู่บ้านที่เราสามารถแรนด้อมเจอได้ั้แ่แก็งโจรธรรมดาไปจนถึงั
“อ๋อ เ้านี่หรือครับ?”
เคนเอาวัวที่โดนมัดมืดมัดปากออกมาจากช่องว่างมิติ
“เ้านี่แสดงความไม่พอใจนิดหน่อยแต่ผมเชื่อว่าความตั้งใจของผมต้องทำให้มันยอมรับผมเป็เพื่อนให้ได้ผมคิดว่าใกล้แล้วล่ะครับ”
วัวแดงทมิฬนั้นแตกต่างจากบิดาของเขาที่ไม่มีแม่มาห้ามกลางทางแน่ๆ
เคนรู้สึกแปลกใจนิดหน่อยว่าทำไมในเกมส์ถึงเปลี่ยนสัตว์อสูรเป็เพื่อนได้ง่ายจัง ส่วนโลกความจริงเรามาแทนที่เคนทำไมถึงต้องลำบากออกแรงตลอด
เฮ้อเราคงเป็พระเอกอย่างผู้กล้าต้นฉบับไม่ได้จริงๆนั่นล่ะ
“งั้นฝากสวัสดีคุณป้าและเอลลี่ด้วยนะครับ“
เคนลากลับอย่างสุภาพ
โดยการลากเขาของวัวแดงทมิฬจากไป
วัวขนาดใหญ่เท่าครึ่งบ้านโดนลากด้วยแขนข้างเดียวแบบดูแทบไม่มีน้ำหนัก
“เอาล่ะต่อไปเอาดอกไม้จากูเาไปให้ร้านไวน์กับแร่หายากไปให้โรงตีเหล็ก..”
เคนชกวัวแดงทมิฬไปเรื่อยๆเพื่อไม่ให้เสียเวลาในการเกลี้ยกล่อมสัตว์อสูรให้ตกหลุมรักตนเอง
รักผม ผลั๊ก
รักผม ผลั๊ก
รักผม ผลั๊ก
“มอออเ้าจะทำอย่างนี้กับข้าหรือเปล่าหากข้าไม่ยอมสอนวิชาเวทย์ให้เ้า”
ท่านแม็กนัสถามด้วยสัญชาตญาณความเป็วัวที่ทำให้เขาอดเห็นใจวัวแดงมิฬขึ้นมาบ้างไม่ได้