บทที่ 3 การต่อสู้ของฝูงหมาป่า
- รอยเท้าเยอะขนาดนี้เลยเหรอ?
- เ้าของห้อง นี่เป็รอยเท้าของอะไรเหรอ? ทำไมถึงดูคล้ายกับรอยเท้าของไซบีเรียนฮัสกีที่บ้านของฉันเลย?
- สวยจัง มันเหมือนกับดอกบ๊วยดอกเล็ก ๆ เลย
- เป็สุนัขของทีมวิจัยอื่นหรือเปล่า?
ฮั่วอวี๋ดึงมีดกรูข่า*[1] ออกมาจากด้านหลังและเดินไปยังรอยเท้าดังกล่าว
"นี่คือรอยเท้าของหมาป่าอาร์กติก"
ชายหนุ่มมองไปข้างหน้าก่อนจะพบเข้ากับรอยเท้าหมาป่าขนาดใหญ่ที่ถูกปกคลุมด้วยหิมะ รอยเท้าดังกล่าวทอดยาวไปตามทางอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
“จากจำนวนรอยเท้าที่มากมายแบบนี้ พวกมันน่าจะมีจำนวนไม่ต่ำกว่า 30 ตัว"
“หมาป่าอาร์กติกหนึ่งฝูงจะมีจำนวนประมาณ 20 ถึง 30 ตัว ซึ่งถือเป็ครอบครัวขนาดใหญ่!" ไอเย็นสีขาวพ่นออกมาจากปากของฮั่วอวี๋
- ฉันกลัวแล้วนะ มีหมาป่าอยู่แถวนั้นจริง ๆ เหรอ?
- เ้าของห้องรีบถอยออกมาเร็ว นั่นมันฝูงหมาป่าเลยนะ!
- หมาป่าอาร์กติกประเภทที่เป็หมาป่าสีขาวบริสุทธิ์น่ะเหรอ?
- ความประทับใจที่ฉันมีต่อเ้าหมาป่าสีขาวตัวเล็กก็คือมันงดงามมาก
ฮั่วอวี๋ถือมีดกรูข่าเอาไว้ในมือและเดินตามรอยเท้าเ่าั้ไป โดยไม่สนใจความคิดเห็นของเหล่าผู้ชมในห้องถ่ายทอดสด
“ผมถอยไม่ได้ หมาป่าอาร์กติกที่ยังมีชีวิตมีคุณค่าทางวิจัยสูงมาก ผมต้องทำการบันทึกวิดีโอเพื่อรวบรวมข้อมูลของมันเอาไว้!" ดวงตาของฮั่วอวี๋ฉายแววตื่นเต้น
หมาป่าอาร์กติกเป็สัตว์หายากและใกล้สูญพันธุ์ การที่สามารถบันทึกภาพหมู่ของมันได้ถือเป็ความสำเร็จอย่างใหญ่หลวงของผู้พิทักษ์น้ำแข็ง!
นอกจากนี้หมาป่าอาร์กติกเป็สัตว์ที่อยู่รวมกับเป็กลุ่ม และขณะนี้ก็เป็ฤดูใบไม้ผลิจึงไม่มีความเป็ไปได้เลยสำหรับการย้ายถิ่นฐาน
นี่แสดงให้เห็นว่ารังของพวกมันนั้นจะต้องอยู่ใกล้ ๆ นี้!
ชายหนุ่มถือมีดกรูข่าเดินตามรอยเท้าดังกล่าวไปอย่างช้า ๆ
ยิ่งเดินเข้าไปลึกมากเท่าไหร่ รอยเท้าหมาป่าที่อยู่บนพื้นก็ยิ่งชัดเจนขึ้นเท่านั้น แสดงให้เห็นว่าหมาป่าเ่าั้อยู่ใกล้ขึ้นเรื่อย ๆ เหล่าผู้รับชมการถ่ายทอดสดเริ่มเป็กังวลแทนฮั่วอวี๋อย่างอดไม่ได้
นี่คือฝูงหมาป่าจริง ๆ มันแตกต่างจากหมาป่าเพียงตัวเดียวอย่างสิ้นเชิง
กึก!
ฝีเท้าของผู้พิทักษ์น้ำแข็งหนุ่มหยุดลงกะทันหัน
บนผืนหิมะที่เงียบสะงัด เสียงคำรามของหมาป่าดังขึ้น
ด้วยเสียงคำรามนี้ เสียงคำรามอีกหลาย 10 เสียงก็ดังขึ้นติดต่อกันราวกับเป็การตอบสนอง
แววตาของฮั่วอวี๋เปลี่ยนไป เขารีบเดินไปที่โขดหิน ซ่อนร่างของตัวเอง และโผล่ศีรษะขึ้นมาเล็กน้อยเพื่อสังเกตสถานการณ์ตรงหน้า
เมื่อกล้องถ่ายทอดสดลอยสูงขึ้น คนทั้งหมดก็สามารถมองเห็นภาพของกลุ่มหมาป่าอาร์กติกที่มีดวงตาสีเขียวยืนอยู่ท่ามกลางพื้นน้ำแข็งได้อย่างชัดเจน
เหล่าผู้ชมภายในห้องถ่ายทอดสดต่างตกตะลึง
ฮั่วอวี๋ขมวดคิ้ว มีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับหมาป่าพวกนี้
หมาป่าอาร์กติกจำนวนมากกระจายตัวออกเป็สองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งมีจำนวนมากกว่า 20 ตัว ในขณะที่อีกกลุ่มมีจำนวนน้อยกว่า 10
สำหรับหมาป่าที่มีจำนวนมากกว่า ผู้นำคือหมาป่าหนุ่มตัวผู้ ร่างของมันอวบอ้วน ขนมันเงา และดูมีพลัง
ขณะที่กลุ่มที่มีจำนวนน้อยกว่านำโดยหมาป่าชราที่มีขนบางและดูอ่อนแรง
ทว่าในดวงตาสีเขียวของหมาป่าชรา ร่องรอยของความเ้าเล่ห์และความมุ่งมั่นนั้นยังคงฉายออกมา
ฮั่วอวี๋เอ่ยเสียงเบา “ดูเหมือนจะมีการต่อสู้กันภายในฝูง การต่อสู้ดังกล่าวนำโดยหมาป่าหนุ่มที่้าต่อสู้เพื่อแย่งชิงตำแหน่งจ่าฝูง!"
“หมาป่าชราตัวนั้นคงจะเป็จ่าฝูงเดิม แม้ว่าลูกน้องของหมาป่าชราจะมีอยู่ไม่มากนัก แต่ดูเหมือนว่าพวกมันจะยังไม่ยอมแพ้"
“หมาป่าหนุ่มตัวนั้นคงจะเอาชนะหมาป่าส่วนใหญ่ในฝูงมาก่อน จากนั้นจึงก่อฏกับจ่าฝูงเดิม!"
“ผมไม่สามารถเข้าไปใกล้กว่านี้ได้ ประสาทการรับกลิ่นของหมาป่าอาร์กติกนั้นเฉียบคมมาก โชคดีที่ตรงนี้ลมแรง ลมจึงไม่พัดกลิ่นของผมไปเตะจมูกของพวกมัน"
ห้องถ่ายทอดสดร้อนระอุอีกครั้ง ผู้คนมากมายทำการถ่ายภาพหน้าจอและบันทึกวิดีโอเอาไว้ ความนิยมของห้องถ่ายทอดสดพุ่งทะยานขึ้นอีกครั้ง
ฮั่วอวี๋เองก็เปิดฟังก์ชันบันทึกวิดีโอเช่นกัน จากนั้นระบบก็เริ่มบันทึกฉากที่หายากนี้ทันที
ในเวลานี้ หมาป่าหนุ่มก็สูญเสียความสงบในที่สุด มันพุ่งเข้าโจมตีฝั่งหมาป่าชราอย่างรวดเร็ว
วินาทีนั้น เหล่าหมาป่าที่ยืนเผชิญหน้ากันก่อนหน้านี้ก็พุ่งตัวออกไป มันแยกเขี้ยวและกัดพวกของหมาป่าชราจ่าฝูง
อากาศโดยรอบปกคลุมไปด้วยกลิ่นเื และคราบเืก็กระจัดกระจายเป็วงกว้าง
ไม่นานนัก พวกของหมาป่าชราจ่าฝูงก็ตกเป็ฝ่ายเสียเปรียบ
หมาป่าชราจ่าฝูงมีอายุมากและร่างกายอ่อนแอ ลูกน้องของมันส่วนใหญ่ก็เป็หมาป่าที่อายุประมาณเจ็ดหรือแปดปี ซึ่งอายุขัยโดยเฉลี่ยของหมาป่าอาร์กติกนั้นอยู่ที่เจ็ดปีเท่านั้น
หมาป่าหนุ่มกล้าหาญเป็อย่างมาก มันตะปบไปที่หัวของหมาป่าชราที่เคยเป็จ่าฝูงด้วยอุ้งเท้า ทิ้งรอยแผลเปื้อนเืเอาไว้
หลังจากที่โจมตีสำเร็จ หมาป่าหนุ่มก็ไม่ได้รุกหน้าต่อ แต่กลับถอยหลังเดินไปรอบ ๆ หมาป่าชราจ่าฝูง มองหาโอกาสที่จะโจมตีอีกครั้ง
ผู้ใต้บังคับบัญชาของหมาป่าชรานอนจมกองเืจนหมด ตอนนี้เหลือเพียงผู้ใต้บังคับบัญชาของหมาป่าหนุ่มเท่านั้น พวกมันทั้งหมดเข้าล้อมอดีตจ่าฝูงเอาไว้
เห็นได้ชัดเลยว่าการฏของหมาป่าหนุ่มประสบความสำเร็จ
ดวงตาข้างหนึ่งของหมาป่าชราถูกทำให้มืดบอดโดยหมาป่าหนุ่ม อีกทั้งขาหน้าข้างหนึ่งของมันก็ห้อยไปมา เห็นได้ชัดเลยว่าหัก
ขนสีขาวหิมะถูกย้อมเป็สีแดง ร่างที่ก้มต่ำของมันดูเศร้าโศกและอ้างว้าง
ลูกบอลสีดำขนาดเล็กบันทึกภาพการต่อสู้ดังกล่าวไว้อย่างชัดเจน และแม้ว่าจะรับชมผ่านหน้าจอ แต่เหล่าผู้ชมรู้สึกได้ถึงความโเี้ในการนองเืครั้งนี้
ฮั่วอวี๋นอนลงบนพื้น ขมวดคิ้วเข้าหากันและเอ่ย “หมาป่าชราจ่าฝูงแพ้แล้ว มันควรจะหนีหรือไม่ก็ออกจากฝูงไป การต่อสู้แบบกลุ่มแบบนี้มีให้เห็นไม่บ่อยนัก"
“มีบางอย่างผิดปกติเกี่ยวกับหมาป่าชราจ่าฝูง ดูเหมือนมันจะซ่อนบางอย่างเอาไว้"
หมาป่าชราจ่าฝูงและหมาป่าหนุ่มเผชิญหน้ากันเป็เวลาอย่างน้อยสามนาที และในที่สุดหมาป่าหนุ่มก็ทนไม่ไหวพุ่งเข้าใส่ศัตรูพร้อมกับพรรคพวกที่เหลือ
ท่ามกลางพายุหิมะ เสียงคำรามอันเ็ปของหมาป่าชราจ่าฝูงดังก้องไปทั่ว และเืหมาป่าสีแดงฉานก็กระจายเต็มพื้น
ท้ายที่สุด หมาป่าชราจ่าฝูงก็นอนนิ่งอยู่กับที่ ไม่เหลือร่องรอยชีวิตอีกต่อไป
หมาป่าหนุ่มจ้องเขม็งไปยังหมาป่าชราจ่าฝูงที่นอนอยู่กับพื้น ราวกับว่ามันกำลังจมอยู่ในความคิดของตัวเอง
หลังจากผ่านไปครู่หนึ่ง มันก็คำรามออกมาและจากไปพร้อมกับหมาป่าตัวอื่น ๆ
- ในที่สุดก็จบ ฉันกลัวแทบตาย!
- เกิดอะไรขึ้น? ฉันเพิ่งเข้ามา นี่เป็ห้องถ่ายทอดสดแบบไหนเหรอ?
- พระเ้า นี่เป็สเปเชียลเอฟเฟกต์รึเปล่า? ไม่สมจริงเกินไปหน่อยเหรอ?
- ฉันเชื่อนะ ฉันแทบจะฉี่ราดอยู่ตรงหน้าจอแล้ว เ้าของห้องสุดยอดไปเลยที่ยังสงบนิ่งได้ในสถานการณ์แบบนี้
- โห หมาป่าชราจ่าฝูงน่าสงสารมากจริง ๆ
- ฮ่า ๆ ๆ ๆ เ้าของห้องเองก็กลัวเหมือนกัน เขานอนนิ่งเลย
ฝูงหมาป่าหายไปหมดแล้ว แต่ฮั่วอวี๋ยังคงนอนนิ่งอยู่บนพื้น ไม่ไหวติง
“อย่าดูถูกพวกหมาป่า ความฉลาดของมันไม่ได้ด้อยไปกว่ามนุษย์เลย เรายังไม่ควรปรากฏตัวออกไปตอนนี้"
ฮั่วอวี๋คลานไปบนพื้นและเอ่ยกับเหล่าผู้ชม
- จริง ๆ นะ เ้าของห้องระแวงเกินไปแล้ว พวกมันไปจนหมดแล้ว
- ฮ่า ๆ ๆ ๆ ไม่จำเป็ต้องอธิบาย พวกมันคือหมาป่า ไม่ใช่เื่น่าอายที่แข้งขาจะอ่อนแรง!
ฮั่วอวี๋ไม่สนใจข้อความที่ปรากฏขึ้นและยังคงอยู่ที่เดิม
10 นาทีต่อมา หมาป่าอาร์กติกสีขาวหิมะตัวหนึ่งก็ปรากฏขึ้นภายในกล้อง
บทสนทนาเกี่ยวกับการต่อสู้ก่อนหน้านี้ภายในห้องถ่ายทอดสดหยุดลงกะทันหัน
หมาป่าหนุ่มตัวนั้น... ไม่สิ หมาป่าจ่าฝูงตัวใหม่กลับมาจริง ๆ!
มันมองไปรอบ ๆ อย่างระมัดระวัง หลังจากที่ยืนยันแล้วว่าไม่มีสิ่งมีชีวิตอื่น ๆอยู่รอบ ๆ มันจึงวิ่งไปยังสนามรบก่อนหน้านี้
มุมปากของฮั่วอวี๋ยกยิ้มขึ้น จากนั้นเขาก็หยิบมีดกรูข่าออกมาจากด้านหลัง!
[1] มีดกรูข่า : เป็มีดพื้นเมืองดั้งเดิมของชาวเนปาลและชาวกรูข่า คล้ายมีดอีเหน็บ โดยใบมีดมีรูปร่างปลายแหลม กลางป่อง โคนแคบ สันค่อนข้างหนา