หันมาเจอเข้ากับร่างบอบบางไร้อาภรณ์ของสตรีนางหนึ่ง ผิวกายต้องแสงจันทร์งดงามจนหน้าหลงใหล ถึงเขาเห็นเพียงแค่ด้านหลังก็รู้แล้วว่าใบหน้าต้องงดงามตามผิวกายเป็แน่ก่อนเฟิงฉินจะได้ขยับอันใด สตรีนางนั้นหันใบหน้ามาเพียงครึ่งด้วยความมืดเห็นเพียงดวงตากลมโต ก่อนที่เฟิงฉินจะลืมตาตื่น
ร่างหนาลุกขึ้นจากที่นอนก่อนเขาจะออกไปนอกกระโจมมันเป็เวลาเดิมเช่นเคย ดวงจันทร์ส่องสว่างกว่าครั้งไหนๆ คราวนี้เฟิงฉินสลัดภาพสตรีเปลือยแผ่นหลังในความฝันมิได้เลยยิ่งมองยิ่งหน้าคนึงหามือหนาหยิบจอกเหล้าดื่มเข้าปากอย่างช้าๆ
ทหารยามที่พบความผิดปกติของท่านแม่ทัพ ปกติท่านแม่ทัพของพวกเขาจะต้องจ้องเขม็งอย่างไม่พอใจหรือใบหน้าบูดบึ้งแต่กลับรอบนี้ใบหน้าของท่านแม่ทัพกลับนิ่งเฉย
ใบหน้าเพียงครึ่งเดียวโผล่เข้ามาในความคิดดวงตากลมโตในความมืดมีเพียงแสงจันทร์เท่านั้นสาดส่องให้เห็น เฟิงฉินถือจอกเหล้าค้างอยู่เป็เวลานานก่อนจะยกขึ้นดื่มอีกรอบ
"เ้าคือผู้ใดกันนะ" เฟิงฉินกล่าวก่อนมองไปดวงจันทร์ที่สว่างไสว นานแล้วตนมิได้ฝันเช่นนี้เพราะปกติต้องฝันเห็นดวงิญญาที่ถูกสังหารตลอดทุกคืน
ขณะเดียวกันร่างบางที่กำลังสวมอาภรณ์ของตัวเองหลังจากขึ้นมาจากน้ำก่อนที่จะหันไปสนใจดวงจันทร์บนท้องฟ้าคืนนี้สว่างยิ่ง เค่อฉิงคิดก่อนจะกลับกระท่อมไปพักผ่อน
รุ่งเช้าเข้ามาหมอกเข้าปกคลุมเล็กน้อยก่อนจะหายไปดวงอาทิตย์ยามเช้าส่องสว่างตามเวลาของมัน เฟิงฉินที่กำลังจัดการที่ทำอาหารตรงหน้าโดยลองใช้มันก่อน ความร้อนที่ระบายออกจาก้าของเตาเหมาะมากสำหรับการปิ้งอาหารหรืออาหารถนอมไว้
"ท่านพี่ดูนี้สิเ้าคะ" ซิงอีน้อยนางนำเถาวัลย์ที่หามาจากในยื่นให้สตรีตรงหน้านาง
วัสดุสำหรับการทำที่ดักปลาพร้อมแล้ว เค่อฉิงมองอุปกรณ์ก่อนจะลงมือทำมือบางใช้มีดด้วยความคล่องแคล่วค่อยๆทำทีละอย่างจนในที่สุดมันก็เสร็จ เธอมองด้วยความภาคภูมิใจถึงอย่างไรความรู้ในชนบทก็สามารถใช้กับที่นี่ได้เป็อย่างดี
เค่อฉิงเดินเข้ามาในป่าตรงมายังลำธารใสสะอาดมือบางหยิบไซดักปลาโดยวางไว้ริมขอบลำธารหินที่วางทับกันน้ำพาไซหายแต่ด้วยความปลอดภัยเธอจึงนำเถาวัลย์ที่หาได้จากแถวนั้นมามัดไว้
"เสร็จซักที" ก่อนจะเดินจากไปปล่อยให้ไซทำหน้าที่ของมันเอง
หลังจากทำอะไรเสร็จสรรพเค่อฉิงจึงไปฝึกยิงธนูตามเดิมวันนี้ชายชราไม่อยู่ให้เธอปวดหัว ไปไหนก็ไม่รู้ขนาดถามซิงอีน้อยแล้วนางยังสายหน้า แต่อีกไม่นานก็กลับมาอยู่แล้วมือบางปล่อยธนูออกไปก่อนสลับมือขวาถือธนูความเร็วในการยิงเพิ่มขึ้นเป็ทวีคูณ
หลังจากตกเย็นเค่อฉิงเดินไปยังไซดักปลา กลับพบว่าดักได้พอสมควรจึงนำกลับไปทำอาหารแต่ก็ทำอะไรมากไม่ได้เครื่องปรุงก็ไม่มี แต่ซิงอีน้อยกลับชอบปลาเป็อย่างมากนางกินไปยิ้มไป
"ปลาหรือ?" ชายชรากลับมาแล้วปลาที่สตรีตรงหน้าและหลานกินอยู่นางเอามาจากที่ใดกัน ก่อนจะถาม ไถ่จนได้ความว่าสตรีนางนี้สร้างอะไรสักอย่างนี่แหละมาดักปลา ทำให้ตาแก่ผู้นี้ได้รู้จักอะไรใหม่ๆได้มากมายเสียจริง
จนเข้ากลางดึก..ท่านตาซิงอีน้อยเข้านอนส่วนนางที่กำลังเล่านิทานให้ซิงอีน้อยอยู่ ดวงตาซิงอีหลับไปอย่างรวดเร็วเด็กน้อยตรงหน้า เธอเอ็นดูเหมือนน้องแท้ๆเลยก็ว่าได้ด้วยความน่ารักและฉลาดเกินเด็กทั่วไปเธอจึงชอบซิงอีน้อยเป็อย่างมาก
ก่อนออกมาจากกระท่อมเค่อฉิงมิลืมห่มผ้าให้สตรีน้อยก่อนจะเดินเข้าป่าไปอาบน้ำเธอรู้สึกว่าการอาบน้ำตอนกลางคืนมันทำให้ผ่อนคลายได้ดีแต่ต้องเลือกเวลาที่ดวงจันทร์ส่องสว่างจนเห็นเส้นทาง
จนถึงลำธารมือบางปลดอาภรณ์ออกตามเดิมแต่คราวนี้เธอจะสระผมด้วยมือบางเอื้อมไปปลดผมที่รวบไว้ก่อนจะจัดการธุรกิจให้เสร็จ
อีกทางด้านหนึ่งบุรุษผู้หนึ่งกำลังยืนมองสตรีตรงหน้าอาบน้ำ นี่เขาเป็พวกชอบถ้ำมองสตรีอาบน้ำหรือนี้ เฟิงฉินคิดในใจแต่คราวนี้เขากลับมองเห็นใบหน้างดงามของสตรีนางนี้เต็มตา เฟิงฉินเห็นของสตรีสัดส่วนของตรงหน้าจนหมด จนใจเขาเต้นไม่เป็จังหวะ ถึงเขาจะเห็นเรือนร่างสตรีมาเป็จำนวนมากแต่ทำไมกับสตรีนางนี้ถึงทำให้เกิดความรู้สึกใจเต้นเช่นนี้
"ถ้ามีลูกมาจะเลี้ยงได้ดีหรือเปล่านะ" เค่อฉิงที่กำลังกล่าวกับตัวเธอเอง หลังคิดถึงซิงอีน้อยหากเธอมีลูกแล้วจะดูแลได้ดีเหมือนซิงอีน้อยหรือไม่ แต่กลับไม่รู้เลยว่าคำพูดของเธอกล่าวออกมา บุรุษร่างสูงก็ได้ยินเช่นกัน
"บุตรหรือ?" สตรีตรงหน้าอยากมีบุตร เฟิงฉินคิดก่อนจะสำรวจไปรอบกายพบเพียงกองเสื้อผ้าที่มิได้เป็เสื้อผ้านักด้วยสภาพที่เก่าพอควรรวมถึงธนูที่วางอยู่ แต่เขามิอาจจับต้องของสตรีตรงหน้าได้ เพียงได้แค่มองเท่านั้นแต่แค่นี้ก็ทำให้บุรุษเช่นเขาพึงพอใจแล้ว
เค่อฉิงที่รู้สึกแปลกๆเธอมองไปรอบๆตัว รู้สึกเหมือนว่ามีคนแอบมองเธออาบน้ำอยู่ เมื่อคิดได้เช่นนั้นเค่อฉิงจึงขึ้นจากน้ำทันที ด้วยความที่นางกลัวด้วย
เฟิงฉินที่เห็นสตรีตรงหน้าสวมอาภรณ์แต่สายตาก็ไปเห็นสัญลักษณ์ของแคว้นหยางิก่อนที่ตนจะตื่นขึ้นในกระโจม
"สตรีแคว้นหยางิ?" เฟิงฉินคิดเขาจะตามหาตัวนางได้ที่ไหนกันนะจะได้ถามให้รู้ความว่าเหตุใดถึงฝันเห็นแต่นางถึงสองครั้ง..
จบตอน..