" แฮก แฮก แฮก "
" ฝันงั้นเรอะ "
เด็กหนุ่มตื่นขึ้นมาพร้อมกับร่างกายที่เปียกโชกดวงตากลมโตของเขาจ้องมองไปบนเตียงที่เปียกปอนของตนเอง ไม่นานเขาก็ลุกขึ้นทำความสะอาดร่างกายของตนเอง เสร็จจึงเดินกลับเข้ามาที่ห้อง เมื่อเข้ามาเขาตัวสั่นกระตุกด้วยความตกใจ
" อาจารย์ ? "
ชิงหลงมองไปที่ชายชราตรงหน้าที่นั่งโยกอยู่บนเก้าอี้ไปมาพรางมองมาที่เชาด้วยความอ่อนโยน เด็กหนุ่มพลันประหลาดใจเหตุใดชายชราถึงมาอยู่ที่นี่ได้กัน เหลียงเวิ่นเทียนลูบเคราของตนเองอย่างสนใจก่อนจะกล่าวช้า ๆ
" ข้าคิดว่าเจ้าจะตายไปแล้วเสียอีก "
ชิงหลงรู้ได้เลยว่าชายชราพูดถึงเรื่องอะไร เขาก้มหน้าลงเล็กน้อยด้วยความสำนึกผิด
" ข้าขอโทษท่านอาจารย์ ข้าแค่คิดว่าข้าแข็งแกร่งพอที่จะใช้มันได้ "
เหลียงเวิ่นเทียนพยักหน้า
" อ่า~~ช่างเถอะ เจ้าแข็งแกร่งขึ้นนับเป็นเรื่องที่ดีข้าจะไม่ลงโทษเจ้า ที่ขัดคำสั่งข้าที่ใช้พลังนั้นโดยที่ยังไม่อาจควบคุมมันได้ "
เหลียงเวิ่นเทียนกล่าวช้า ๆ เสียงของเขาเต็มไปด้วยความอ่อนโยนเด็กหนุ่มทำได้เพียงแต่ก้มหน้าฟังที่ชายชรากล่าวเท่านั้น
" รับนี่ไป "
ฟิ้ว หมับ
กล่าวเสร็จชายชราก็โยนบางสิ่งมาที่ชิงหลง เขารับมันเอาไว้ก่อนจะดูสิ่งที่อยู่ภายในมือของเขา มันคือจี้หยกสลักรูปมังกรสีเขียวอ่อนเด็กหนุ่มไม่รู้ว่ามันคือสิ่งใดแต่เขาก็เลือกที่จะห้อยมันเอาไว้ที่คอของตน
ชิงหลงจ้องมองไปที่ชายชราด้วยความแปลกใจ วันนี้เขารู้สึกได้ถึงความผิดแปลกของอาจารย์สุดที่รักของตนเองได้ ปกติชายชราจะเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยวและอารมณ์ขัน แต่วันนี้หลังจากไม่ได้พบกันมาสักพัก
มาวันนี้ได้พบหน้ากันอีกครั้งชายชราพูดอ่อนโยนขึ้นและแววตาของเขามีความเศร้าแทรกอยู่เล็กน้อยในดวงตาที่ดุดันคู่นั้น
" วันนี้ท่านดูแปลก ๆ นะอาจารย์ "
เด็กหนุ่มกล่าวขึ้นด้วยความแปลกใจ ชายชราแค่ลุกขึ้นและกอดเด็กหนุ่มเอาไว้สักพักก่อนเดินกลับไปนั่งที่เดิม
" ฮ่า ฮ่า เจ้าศิษย์โง่ ช่างเรื่องนั้นเถอะ จี้นั้นที่ข้าให้เจ้าดูแลมันไว้ให้ดี มันคือภารกิจที่อาจารย์จะมอบให้เจ้า "
" ภารกิจรึขอรับ "
" อาจารย์ของเจ้าต้องไปจัดการเรื่องบางอย่างในที่แสนไกล ข้าไม่อาจดูแลเจ้าได้อีกนับจากนี้ เจ้าต้องดูแลตัวเอง "
" ท่านจะไปไหนงั้นรึ "
" อืม...สักวันเจ้าจะรู้แต่ตอนนี้ไม่ต้องสนเรื่องของข้ามากนัก "
" เช่นนั้นท่านจะให้ข้าทำอะไรงั้นรึ "
เด็กหนุ่มถามด้วยความสงสัย เขาแค่คิดว่าทำไมอาจารย์ไม่ทำมันด้วยตัวเองกัน
" ข้าไม่มีเวลาที่จะไปจัดการเรื่องนี้ วันนึงหากเจ้าไปที่ทวีปมังกรฟ้า ไปที่หุบเขาพันปีศาจ เจ้าจะรู้เรื่องที่ข้าให้ทำเองเมื่อไปถึง "
" ทวีปมังกรฟ้า...หุบเขาพันปีศาจ "
ชิงหลงสลักมันลงไปในความทรงจำเขาจะไม่ลืมที่จะไปเยือนที่แห่งนั้นเมื่อไปที่นั่น
" เอาล่ะนี่มันก็สายแล้วข้าไม่มีเวลาแล้ว ไว้เจอกันเจ้าศิษย์รัก "
กล่าวเสร็จร่างของเขาก็พร่าเลือนชายชราค่อย ๆ สลายกลายเป็นฝุ่นจางหายไปจากห้อง เหลือเพียงเด็กหนุ่มที่กำลังใช้ความคิดอยู่ ชิงหลงมองออกไปที่หน้าต่างด้วยความมุ่งมั่น เขามั่นใจว่าเรื่องที่ท่านอาจารย์มอบให้เขาไปจัดการมันต้องสำัญเป็นอย่างยิ่งนั่นรวมทั้งเรื่องที่จากไปด้วย
" ไม่ว่าจะเรื่องอะไร ข้าจะทำมันให้สำเร็จ "
" หุบเขาพันปีศาจงั้นรึ "
โปรดติดตามตอนต่อไป
1K
![[108 Heroes of the Star] - ตำนาน 108 ผู้กล้าแห่งดวงดารา](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1600244902_55398898.webp)
