บทที่ 10 ตามหาชายคนนั้น!
เมืองหลวงเหยียนจิง
บริเวณลานภายในเมืองซีจู ต้นไผ่สีเขียวสูงและตรง ดอกในฤดูหนาวบานสะพรั่ง บ้านที่มีคานไม้แกะสลัก และตัวอาคารทาสีเป็ไม้จันทน์ที่ม้วนงอจากสมัยโบราณ
หยางเฉิงโซ แพทย์แผนจีนาุโที่รู้จักกันในชื่อ ‘หัตถ์ศักดิ์สิทธิ์แห่งการแพทย์แผนจีน’ เขากำลังอ่านสำเนาเอกสารอาการของคนไข้อย่างถี่ถ้วน
ติ๊ด!!!
"เกิดอะไรขึ้น?" หยางเฉิงโซรับโทรศัพท์
“อาจารย์ ผมจะส่งวิดีโออะไรบางอย่างให้คุณดู”
“ว่าไงนะ…?!” ก่อนที่หยางเฉิงโซจะพูดจบ เขาก็พบว่าอีกฝ่ายวางสายไปแล้ว จึงส่ายหัวด้วยรอยยิ้มบิดเบี้ยวทันที
ครู่ต่อมาเขาก็ได้รับวิดีโอ...
"วิดีโอ?"
“ตอนนี้บรรยากาศทางสังคมแย่ลงกว่าเมื่อก่อนมาก มีคนจำนวนมากอยู่รอบตัว แต่มีเพียงไม่กี่คนที่จะไปช่วยชีวิตผู้อื่น!”
“เอ๊ะ? ชายหนุ่มคนนี้มีพละกำลังมหาศาล!”
"เขียนสัญญาหนี้ค่ารักษาพยาบาล? เขาเป็หมอแบบไหนกัน?!"
เมื่อหยางเฉิงโซเห็นสิ่งนี้ก็อดไม่ได้ที่จะส่ายหัว และแววตาของเขาก็ฉายความผิดหวัง
เขาได้พบแพทย์ที่หิวเงินจนแทบจะหมดความเชื่อมั่นในตัวแพทย์หนุ่มสาวรุ่นใหม่แล้ว...
แพทย์ที่มีชื่อเสียงที่สุดในวงการแพทย์คือหญิงชราคนนั้น
แต่วัยรุ่นสมัยนี้ ถ้าเรียนไม่ดีจะเรียนรู้เื่แย่ ๆ เหล่านี้ได้อย่างไร?
หยางเฉิงโซไม่้าดูอีก เขากำลังจะปิดวิดีโอ แต่จู่ ๆ มือของเขาก็ต้องค้างอยู่ในอากาศ
“เทคนิคของเขา…มือัักระดูก? มันเป็มือัักระดูกที่หายไปนานใช่หรือเปล่า?!”
“การใช้เข็มของเขา...จะมีเงาของ ‘เก้าเข็มมรณะ’ ได้อย่างไร?! เป็เทคนิคการใช้เข็มแบบไหนกัน?!”
“นี่คือ...ทักษะเฉพาะของหญิงชราคนนั้นในการปิดจุดฝังเข็ม ปิดกั้นเส้นเื และปิดกั้นพลังชีวิต?!”
หยางเฉิงโซลุกพรวดขึ้นทันที!
เขาจ้องไปที่การปฐมพยาบาลของโจวอี้ในวิดีโอเพราะกลัวว่าจะพลาดอะไรบางอย่างไป
ไม่กี่นาทีต่อมา ก็ดูเหมือนว่าเขาจะพบสมบัติที่ไม่เคยมีมาก่อน แววตาของเขาเป็ประกายระยิบระยับ
หยางเฉิงโซกดโทรกลับ และเมื่ออีกฝ่ายรับสาย เขาก็รีบถามว่า "เขาเป็ใคร? อยู่ที่ไหน? คุณได้วิดีโอนี้มาจากไหน?!"
“อาจารย์ ใจเย็น...” เฉินเจียนหรงอธิบาย “ตอนนี้ผมยืนยันได้เพียงชื่อของเขาคือโจวอี้ อยู่ในเมืองจินหลิง นอกนั้นผมไม่รู้อะไรอีกเลย...”
“ฟังนะ แม้ว่าเราจะต้องพลิกเมืองจินหลิง เราก็ต้องหาเขาให้พบ!!” หยางเฉิงโซะโ
“อาจารย์ คุณ...”
“มือัักระดูกที่หายไปนาน นอกจากนี้ยังมีเทคนิคการฝังเข็มซึ่งมีเงาของ 'เก้าเข็มมรณะ' แต่ก็ไม่ใช่ ผมไม่เคยเห็นเทคนิคนั้นมาก่อน ชายคนนั้นอยู่ในอาณาเขตของคุณ และเขาปรากฏตัวเพื่อผมแล้ว ต้องตามหาเขาให้พบ!” หยางเฉิงโซออกคำสั่งเด็ดขาด
“ครับ ๆ อย่าตื่นเต้นสิครับอาจารย์ ผมจะตามหาเขาให้เจอ!” เฉินเจียนหรงยืนยันอย่างมั่นคง
มือัักระดูก!
นั่นเป็ทักษะเฉพาะของหมอผี...อู๋เต๋าหยา เมื่อหกสิบกว่าปีที่แล้ว
และเทคนิคการฝังเข็มที่หยางเฉิงโซรู้จักกันในนาม ‘ผู้เชี่ยวชาญด้านการแพทย์แผนจีน’ ไม่เคยเห็นมันมาก่อน ทั้งยังกล่าวอีกว่าเทคนิคการฝังเข็มนั้นมีเงาของ ‘เก้าเข็มมรณะ’ ซึ่งไม่ใช่เื่เล็กน้อยเลย!
หยางเฉิงโซวางสายโทรศัพท์และเดินไปมาในห้องหนังสือ
หลังจากนั้นไม่นาน เขาก็หยุดกะทันหัน ก่อนจะกดหมายเลขโทรศัพท์และะโว่า "เสี่ยวหวาง ซื้อตั๋วไปจินหลิงให้ผม วันนี้ผมจะเก็บสัมภาระและไปสนามบิน!"
---
เมืองจินหลิง
โจวอี้กำลังศึกษาวิธีใช้สมาร์ตโฟนเมื่อเขาได้ซื้อมันมาจากหวงไห่เทา เขาแปลกใจที่รู้ว่าเพื่อนบ้านของถังหว่านได้พูดคุยเกี่ยวกับการซื้อบ้านแล้ว
เขารู้ว่าหวงไห่เทากังวลเื่การรักษาของผู้เฒ่าหวง
เพียงแต่ว่ามันเร็วเกินไป!
การซื้ออสังหาริมทรัพย์ในเมืองใหญ่เป็เื่ง่ายมากเลยเหรอ? หรืออำนาจของตระกูลหวงในเมืองจินหลิงแข็งแกร่งเกินคาด?
เมื่อโจวอี้มาถึงสถานที่ที่ตกลงกันไว้ เขาได้พบกับหวงไห่เทา เจียงเฟิงผู้เป็เ้าของบ้าน และหลี่ฮุยฟางภรรยาของเขา ซึ่งได้ร่างสัญญาขายบ้านกันแล้ว
“เซ็น! หลังจากเซ็น ผมจะจ่ายทันที สำหรับขั้นตอนการโอนทรัพย์สินที่ตามมา ผมจะดำเนินการให้คุณภายในสามวัน” สีหน้าของหวงไห่เทา เต็มไปด้วยภาวะซึมเศร้า
“ผู้ชายไม่มีประจำเดือนสักหน่อย แต่ทำราวกับเข้าสู่วัยหมดประจำเดือนแล้ว?”
โจวอี้แอบใส่ร้ายในใจ
ชายหนุ่มรับสัญญามาและอ่านอย่างละเอียด จากนั้นก็เข้าใจว่าทำไมหวงไห่เทาถึงบ่นออกมามาก
ยี่สิบแปดล้านหยวน!
นี่คือราคารวมของวิลล่า!
ไม่แปลกใจเลยที่หวงไห่เทากังวลเล็กน้อย เห็นได้ชัดว่าเขาเป็หนี้อยู่เพียงห้าแสนหยวน แต่เขาไม่รู้ว่าเพื่อนบ้านของถังหว่านอาศัยอยู่ในบ้านแบบใด จึงได้ตกลงตามคำขอของเขาโดยตรง
นี่มันขูดรีดกันชัด ๆ!
โจวอี้มองไปที่หวงไห่เทาอย่างเห็นใจ แต่เขาก็ไม่นึกสงสาร
ท้ายที่สุด เขาก็ไม่ได้รู้สักหน่อยว่าบ้านแบบใดที่ถังหว่านอาศัยอยู่ ถ้าจะโทษก็โทษถังหว่านเถอะ
โจวอี้เซ็นชื่อของเขาลงไป
“คุณเจียงและคุณหลี่ ขอให้มีความสุข” โจวอี้ยื่นมือและพูดอย่างสุภาพ
"มีความสุข" ทั้งคู่ยิ้มและพยักหน้า
ตามราคาตลาดในปัจจุบัน ทาวน์เฮาส์ของพวกเขามีมูลค่ามากถึงยี่สิบสองล้านหยวน และพวกเขาก็พอใจที่จะขายมันในราคาเพิ่มขึ้นอีกหกล้านหยวน
โจวอี้รอจนกระทั่งหวงไห่เทาโอนเงินให้อีกฝ่ายแล้ว และถามอย่างตรงไปตรงมาว่า “คุณเจียง คุณจะย้ายออกได้เมื่อไหร่?”
"เราจะย้ายเมื่อเรากลับไป อย่างมากที่สุดจะล่าช้าในวันพรุ่งนี้หนึ่งวัน คุณสามารถเช็กอินได้พรุ่งนี้เช้า" เจียงเฟิงสัญญา
"ครับ" โจวอี้พยักหน้า
เมื่อเจียงเฟิงและหลี่ฮุยฟางออกเดินทาง อารมณ์ของหวงไห่เทาก็เปลี่ยนไป
ยี่สิบแปดล้านหยวนไม่ใช่เงินเล็กน้อยเลยสำหรับเขาในตอนนี้ ก่อนหน้านี้เขารู้สึกหดหู่ใจเพราะรู้สึกว่าต้องรีดเืในธุรกิจที่เขาสัญญากับโจวอี้
“เมื่อไหร่คุณจะไปรักษาปู่ของผม?” หวงไห่เทาถาม
“ไม่ต้องห่วง รอให้คุณทำภารกิจให้เสร็จก่อน!” โจวอี้ตอบอย่างใจเย็นเหมือนเหยี่ยวที่เห็นกระต่าย
“โจวอี้ คุณเซ็นสัญญาแล้ว คุณกำลังรออะไรอีก?!” หวงไห่เทาคิดว่าโจวอี้ด้อยกว่าเขา และตอนนี้เขาก็โกรธเล็กน้อย
“ผมบอกไปแล้วว่าผู้าุโหวงไม่ได้อยู่ในภาวะฉุกเฉิน คุณจะรีบกินเต้าหู้ร้อนไม่ได้ เข้าใจไหม? นอกจากนี้ ผมยังต้องเตรียมวัตถุดิบยาสำหรับทาภายนอกและยากินร่วมกับการฝังเข็ม!" โจวอี้กล่าว
“คุณ้ายาอะไร ผมจะซื้อให้” หวงไห่เทากล่าวอย่างเร่งรีบ
“จุ๊ ๆ! เถ้าแก่หวง คุณจะซื้อให้ผมเหรอ ตกลง! ผมจะเขียนใบสั่งยาให้คุณ คุณเอาไปซื้อยา หลังจากนี้อีกสองวัน ให้ผู้าุโหวงดื่มมัน! จำไว้ว่าหลังจากที่คุณซื้อยาแล้ว คุณสามารถฉีกมันออกได้ ใบสั่งยาของผมมีค่าเท่ากับหนึ่งหมื่นหยวน"
แววตาของโจวอี้เป็ประกายแปลก ๆ แสร้งทำเป็ว่าจริงจัง
"ดี!" หวงไห่เทาตกลงด้วยเสียงอู้อี้ แล้วพูดอย่างไม่พอใจว่า "ผมชื่อหวงไห่เทา ไม่ใช่เถ้าแก่หวง ระวังคำพูดคุณด้วย!"
“ก็คุณเป็เศรษฐี เรียกแบบนั้นมันผิดตรงไหน?” โจวอี้ยิ้ม
"นี่คุณ...!" หวงไห่เทาต่อต้าน และมองหน้าตาของใบสั่งยาหนึ่งหมื่นหยวน
ส่วนเื่ฉีกใบสั่งยา...ไร้สาระ!
ไม่ใช่นิสัยของเขาที่จะสิ้นเปลือง อย่างไรซะเขาก็สามารถเอามันไปขายต่อได้?
14K
![อย่าให้รัก [pls, nix my love]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1656215814_6520971.webp)
