ผมกลับไปที่โต๊ะทำงาน ถือใบปลิวไปส่งให้คุณเจริญ ทันใดนั้น นนท์ ก็เรียกผมให้ไปช่วยยกกาแฟเข้าไปในห้องประชุม หัวใจผมเต้นรัวแต่ก็พยักหน้าและเดินตามเขาไป
เมื่อก้าวเข้าไปในห้องประชุม แสงแดดสีทองส่องผ่านหน้าต่างลงมาทอดเงายาว ผมช่วยนนท์เสิร์ฟกาแฟให้เหล่านักธุรกิจ พยายามทำมือให้นิ่งที่สุด แต่พอเดินไปถึงจักร นิ้วมือของผมกลับสั่นอย่างควบคุมไม่ได้ ผมค่อยๆ วางถ้วยลงบนโต๊ะแล้วสบตาเขาพอดี
"ขอบคุณ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามปกติ
ผมรีบพยักหน้าและหันหนีทันที ก่อนที่เขาจะสังเกตเห็นว่าหัวใจผมเต้นเร็วแค่ไหน
เวลา 17.45 น. ผมเลิกงานและตรงไปที่ร้านเสื้อเพื่อซื้อตัวใหม่ให้เขา พนักงานต้อนรับผมอย่างดี ผมยื่นเสื้อตัวเก่าให้เธอดูและขอแบบเดียวกันเป๊ะ ถึงได้รู้ว่าที่นี่เป็ร้านแบรนด์หรู ทุกอย่างดูแพงไปหมด
"ตัวนี้กำลังลดราคาค่ะ จาก 3,300 บาท เหลือ 3,000 บาท"
ผมกลืนน้ำลายอึกใหญ่ มันแพงกว่าที่คิดไว้มาก ผมรีบโทรหา นิรา พี่สาวของผมเพื่อขอยืมเงิน 1,000 บาทจนกว่าเงินเดือนจะออก ซึ่งพี่ก็โอนให้ทันที
คืนนั้นผมวาดรูปนกอินทรีต่อจนเสร็จ ก่อนจะเผลอหลับไป... และผมก็ฝัน
ผมฝันว่านั่งอยู่ในห้องทำงานของจักร เขาลุกเดินมาหาผม โน้มตัวลงมาดึงเนคไทของผมจนใบหน้าเราห่างกันเพียงนิดเดียว... แล้วเขาก็จูบผม!
ผมสะดุ้งตื่น หัวใจเต้นแรง 'บ้าจริง... นั่นมันแค่ฝัน' ผมบอกตัวเองพลางวักน้ำล้างหน้า แต่ภาพจูบนั้นยังติดตาจนน่ากลัว
เช้าวันต่อมา ผมถือถุงใส่เสื้อและรูปวาดไปที่ห้องทำงานของจักร
"บอสครับ นี่เสื้อตัวใหม่ครับ ซักรีดเรียบร้อยแล้ว" ผมยื่นให้เขา
จักรรับไปตรวจดู "ขอบคุณ" เขาหยุดเว้นจังหวะ "แล้วรูปวาดล่ะ?"
ผมยื่นรูปนกอินทรีที่วาดเสร็จแล้วให้เขา จักรคลี่รูปออกดู สายตาของเขาเปลี่ยนไป... เขามองมันราวกับมันเป็สมบัติล้ำค่า จ้องมองทุกเส้นสายที่ผมลงแรงวาด
เขาสบตาผมแล้วยิ้มที่มุมปาก "ทำได้ดีนี่... แต่มันยังขาดรายละเอียดไปนิดหน่อย"
"เอ่อ... ครับ ผม..."
"วันนี้เธอต้องอยู่โอทีกับผม" เขาพูดแทรกขึ้น "ทำงานของเธอให้เสร็จ แล้วรอข้อความจากผม พอผมเรียก ให้เข้ามาทางประตูข้าง ห้ามให้ใครรู้ว่าเธออยู่ที่นี่"
ผมขนลุกซู่ "เข้าใจครับบอส... แต่เราจะทำอะไรกันครับ?"
จักรหรี่ตาลง "เดี๋ยวก็รู้... ไปได้แล้ว"
ผมรอจนถึงค่ำ ข้อความจากจักรก็เด้งขึ้นมา: "มาที่ห้องผม เข้าทางประตูข้าง"
ผมสูดลมหายใจลึก ก้าวเข้าไปในตึกที่เงียบเชียบ เมื่อถึงห้องทำงาน มีเพียงแสงไฟสลัวจากโคมไฟบนโต๊ะ จักรลุกขึ้นเดินมาหาผม
"คงสงสัยล่ะสิว่ามาทำไม" เสียงเขาอ่อนลงกว่าเดิม
"ครับบอส"
"ผมอยากให้เธอวาดรูปรอยสักของผมลงบนผืนผ้าใบ" เขายิ้มกริบ "แต่คราวนี้... ต้องละเอียดกว่าเดิม"
พูดจบ จักรก็เริ่มปลดกระดุมเสื้อเชิ้ต... ทีละเม็ด... อย่างช้าๆ
บรรยากาศในห้องหนักอึ้งขึ้นมาทันที ผมยืนตัวแข็งทื่อ มองดูเขาถอดเสื้อออกจนหมด เผยให้เห็นแผงอกและกล้ามเนื้อที่เรียงตัวสวยราวกับรูปสลัก สายตาของผมเผลอจ้องมองนานเกินไปจนจักรจับได้
"ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้น" เขากระซิบ "ผ่อนคลายหน่อย... นั่งลงสิ"
เขาหยิบผ้าใบและดินสอให้ผม ก่อนจะหันหลังให้
ผมนั่งลง มือสั่นเทาขณะจับดินสอ มองแผ่นหลังเปลือยเปล่าที่มีรอยสักนกอินทรีสยายปีก
คืนนี้... คงเป็คืนที่ยาวนานสำหรับผมแน่ๆ
605
