[แกนอิกทิโอซอรัส]
มันเป็แกนธาตุที่พบได้ในสัตว์ประหลาดระดับ7ขึ้นไป เป็ของที่ล้ำค่ามาก ถ้านำไปผ่านกระบวนการแล้วดูดซับเข้าร่างต่อให้ไม่มีเหรียญก็สามารถเพิ่มเลเวลพลังเวทได้
เ้านี่เป็ถึงอิกทิโอซอรัสระดับเ้าแห่งท้องทะเลแกนของมันจึงได้รับการปกป้องอย่างดีเยี่ยม ผมค่อย ๆ ชำแหละเนื้อที่ห่อหุ้มอยู่รอบๆ แกนออก พอนำออกมา บีฮยองก็มองผมด้วยความตกตะลึง
“ขายไอ้นี่”
[เ้านี่มัน...]
“แน่นอนว่าไม่ได้ขายให้แก ช่วยโพสต์ขายมันในการประมูลโทแกบีหน่อย”
บีฮยองยอมเข้าใจง่ายๆ เขาคงเหนื่อยแล้วที่จะถามอะไรจากผม
[เฮ้อ...ทำตามใจเ้าก็แล้วกัน แล้วจะให้โพสต์ขายเท่าไหร่]
“ไม่ขายแลกเหรียญ ขอแลกเป็ของแทน”
[บัดซบ เ้านี่รู้หมดทุกเื่จริง ๆ]
บีฮยองพร่ำบ่นแต่ก็ยอมอัปโหลดสินค้าขึ้นในการประมูลโทแกบีคงเป็เพราะความปรารถนาของเ้านี่เรียบง่ายมากละมั้งถึงได้เป็โทแกบีที่ว่าง่ายกว่าที่คิด
“ไม่นานจะมีคนเข้ามาซื้อแน่ และของที่ฉัน้าจะแลกเปลี่ยนต้องเป็‘ศรัทธาที่แตกสลาย’ เท่านั้น”
[ศรัทธาที่แตกสลาย? มีคนของแบบนั้นอยู่ด้วยหรือ...ยังไงก็เถอะเอาเป็ว่าข้าลงทะเบียนให้แล้ว]
“ดีมาก และของที่ฉันจะซื้อก็คือ...”
ผมมอง[พลังดวงดาราบริสุทธิ์] ที่กดใส่ตะกร้าเอาไว้ ตามคาด ยังไม่มีใครซื้อไปกลุ่มดาวส่วนใหญ่ไม่ค่อยรู้จักไอเท็มราคาย่อมเยาแบบนี้ ทั้ง ๆ ที่พวกสินค้าใน ‘กระเป๋าสินค้าโทแกบี’ ที่แพงขูดเืขูดเนื้อพวกนั้นเองก็ใช่ว่าจะเป็ของดีเสมอไปแท้ๆ
[เดี๋ยวก่อน ก่อนหน้านั้นมาคุยกันหน่อยมั้ย]
เสียงพูดของบีฮยองดังขึ้นพร้อมกับเสียงโฆษณาที่เริ่มแ่ลงกลับเพิ่มระดับเสียงขึ้นอีกครั้ง
[กลุ่มดาวบ่นโฆษณาที่เริ่มยืดยาว]
ผมมองโฆษณาที่ถูกเล่นใหม่อีกรอบพอจะรู้แล้วว่าบีฮยอง้าพูดเื่อะไร
“เื่สัญญา?”
วิธีปิดหูปิดตากลุ่มดาวโดยไม่ปิดการออกอากาศมีแค่การฉายโฆษณาเท่านั้นเพราะเื่ที่จะคุยกันนับแต่นี้เป็ต้นไป ถ้ากลุ่มดาวมาได้ยินเข้าย่อมไม่เกิดผลดี
[ใช่ ก่อนหน้านี้ข้าไม่มั่นใจนักแต่ได้เห็นซีนาริโอคราวนี้แล้วถึงค่อยมั่นใจขึ้นมาบ้าง ได้...มาลองดูกันสักตั้งไม่ว่าเ้าจะทำอะไร ข้าแค่คอยช่วยเหลือบ้างก็น่าจะพอไหว]
“แบบนั้นจะไม่กลายเป็การละเมิดคำปฏิญาณของนักเล่าเื่เหรอ”
[อ่า อันที่จริงข้าก็ช่วยอะไรเ้าไม่ได้หรอก แค่พูดไปเฉย ๆอย่างนั้นแหละแต่เ้าจะเซ็นสัญญาใช่หรือเปล่า]
“เงื่อนไข?”
[ลองอ่านดู]
เ้านี่อาจจะเป็แค่โทแกบีแต่ก็อุตส่าห์เตรียมสัญญามาเรียบร้อยผมเริ่มอ่านเนื้อหาในเอกสารสัญญาที่ปรากฏอยู่บนหน้าต่างโปร่งแสงกลางอากาศ
<เอกสารแสดงความยินยอมทำสัญญาสตรีม>
1. อวตารคิมดกจา(ผู้ร่างสัญญาดังต่อไปนี้) จะทำสัญญาต่อเนื่องกับโทแกบีบีฮยอง(ผู้รับสัญญาดังต่อไปนี้) ไปจนกว่าซีนาริโอทั้งหมดจะสิ้นสุดลงหรือเสียชีวิต
“...ฉันเป็ผู้ร่างสัญญา?”
[ฮ่า ๆ ก็พวกมนุษย์ชอบแบบนี้ไม่ใช่หรือแต่ยังไงมันก็ไม่มีความหมายอะไรอยู่แล้ว อ่านต่อเถอะ]
2. ผู้ร่างสัญญาไม่สามารถเลือกกลุ่มดาวผู้สนับสนุนได้จนกว่าซีนาริโอทั้งหมดจะสิ้นสุดลงหรือเสียชีวิต
ข้อนี้ก็คาดการณ์ไว้แล้ว
3. ผู้ร่างสัญญาจะปฏิบัติหน้าที่ได้แค่เฉพาะในช่องของผู้รับสัญญา
4. ผู้ร่างสัญญาและผู้รับสัญญาจะแบ่งผลกำไรที่ได้รับผ่านสัญญาสตรีมอัตราส่วนจะถูกกำหนดหลังจากทั้งคู่ได้หารือร่วมกัน
···
10. หากผู้ร่างสัญญาและผู้รับสัญญาได้ละเมิดสัญญาจะถูกทำลายตามกฎของสตาร์สตรีม
ผมอ่านสัญญาอย่างละเอียดจนถึงข้อสุดท้ายนึกว่าจะมีแอบเล่นลูกไม้อะไรเพราะเห็นว่าผมคงไม่รู้เื่รู้ราวเสียอีกแต่กลับไม่มีการเล่นแง่อะไรแบบนั้น
พูดให้ถูกคือเว้นอยู่อย่างเดียว
“ไม่เห็นมีส่วนที่สำคัญที่สุดเลยนะ”
[หมายถึงตราประทับ? ของแบบนั้นแค่บอกตกลงปากเปล่าก็เรียบร้อยแล้วสัญญาสตรีมเป็สัญญาที่ทำด้วยิญญา...]
“อัตราส่วนต่างหาก”
[อ๊ะ อ่า...ฮ่า ๆ นั่นสินะ]
เขาแสร้งทำเป็เหมือนไม่รู้เื่นั่นเป็ส่วนที่สำคัญที่สุดเชียวนะ บีฮยองลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะพูดเหมือนถือว่าเขาเมตตาผมแล้ว
[ห้าต่อห้าเป็ไง แล้วข้าจะละเว้นค่าธรรมเนียมช่องที่เ้าต้องจ่ายให้อ๊ะเ้ารู้วิธีคิดคำนวณใช่หรือเปล่าเงินสนับสนุนที่เ้าจะได้รับในอนาคตจะถูกแบ่งตามสัดส่วน ถ้าได้มาร้อยเหรียญเ้าก็จะได้รับห้าสิบ ส่วนข้าได้ห้าสิบ]
<สัญญาสตรีม> ทั้งหมดจะอยู่ในรูปแบบนี้พวกกลุ่มดาวจะสั่งอวตารของตัวเองปฏิบัติหน้าที่ในช่องของโทแกบีส่วนเงินสนับสนุนที่ได้รับจากกลุ่มดาวอื่นๆก็จะถูกแบ่งสันปันส่วนกันตามอัตราที่ตกลงไว้ ปกติเป็เช่นนั้น
“เห็นฉันเป็พวกหัวอ่อนหรือไง ไม่ตกลง”
[อะไร ตะ...แต่นี่เป็อัตราส่วนปกติของวงการนี้...]
“ฉันเป็อวตารที่ไม่มีกลุ่มดาวสนับสนุนเวลาที่กลุ่มดาว้ามอบเงินสนับสนุนให้อวตารที่ไม่มีผู้สนับสนุนเื้ัพวกเขาจะต้องจ่ายค่าธรรมเนียมจำนวนมากให้โทแกบี แกก็ดูจะได้รับไปเยอะเพราะฉันแล้วแท้ๆ”
บีฮยองยิ้มแหยแต่ทำสีหน้าแบบนั้นก็ไม่ช่วยอะไร
“สิบต่อศูนย์ แกรับเฉพาะค่าธรรมเนียมก็น่าจะพอแล้วฉันจะไม่จ่ายสักแดงเดียว”
[ว่าไงนะ ไม่มีทาง...ถะ...ถ้าอย่างนั้นเจ็ดต่อสามเป็ไง]
อัตราส่วนลดฮวบลงอย่างรวดเร็วแต่ผมไม่คิดที่จะเห็นใจอะไรทั้งนั้น
“สิบต่อศูนย์”
[พูดพล่ามอะไรของเ้า! อัตราส่วนแบบนั้นยอมรับไม่ได้!]
“ไม่ชอบก็ช่าง ฉันไปร่วมกับช่องอื่นก็ได้ ่นี้ ‘กิลดัล’ ก็กำลังไปได้สวยคงต้องลองไปขอร้องทางนั้นดูสักหน่อย”
[...แปดต่อสอง ข้าเองก็ยอมมากกว่านี้ไม่ได้]
“สิบต่อศูนย์”
[...]
สีหน้าของบีฮยองเปลี่ยนเป็คุกคามเขากดดันผมราวกับอยากจะะเิหัวผมทิ้งเสียเดี๋ยวนี้ แต่ผมรู้ดีเ้านี่ไม่มีวันยอมละทิ้งสัญญานี้แน่ เพราะผมเป็โอกาสสุดท้ายของเขา
“ใกล้ต้องจบโฆษณาแล้ว พวกกลุ่มดาวบ่นกันใหญ่แล้วไม่เห็นหรือไง”
สุดท้ายบีฮยองก็ยกมือทั้งสองข้างขึ้นยอมแพ้
[บ้าชะมัด ก็ได้ งั้นก็ทำสัญญากัน]
ยอมจำนนง่ายกว่าที่คิดความจริงแล้วผมตั้งใจจะยอมที่เก้าต่อหนึ่งนะ...บางทีเงินที่เขาได้ลับหลังผมอาจจะมากกว่าที่ผมรู้ไปเยอะก็ได้น่ารังเกียจชะมัด
“ใช่แล้ว ยังมีอีกเื่”
[หา? อะไรอีก]
“แกต้องจ่ายค่าทำสัญญามาด้วยสิ เอามาห้าพันเหรียญ”
สีหน้าของบีฮยองเอ๋อไปเลย
[เ้า...เ้านี่มัน]
ผมแสยะยิ้มทำไม ‘ผู้ร่างสัญญา’ ถึงได้ถูกเรียกว่า ‘ผู้ร่างสัญญา’ทำไมมนุษย์ถึงได้ยึดติดกับคำเรียกที่ไม่มีอะไรเลยนั่น...เขาคงได้รู้แล้วไอ้โทแกบีโง่
[สัญญาสตรีมเสร็จสมบูรณ์]
[คุณได้รับเงินค่าทำสัญญาจำนวน 5,000 เหรียญ]
ในที่สุดโฆษณาก็จบลงกลุ่มดาวกลับเข้ามาในช่องอีกครั้ง ผมตบไหล่โทแกบีเสียงดังตุบ ๆในขณะเดียวกันก็กล่าวขึ้น
“เอาละ ออกไปข้างนอกกันเถอะ”
นับแต่นี้เป็ต้นไปมันคือการเริ่มต้นที่แท้จริง