เช้าวันรุ่งขึ้น ท่านอ๋องซิงเฉิง ได้ให้
องค์รักษ์พาท่านอ๋องไปฝึกธนู ฝึกดาบ ขี่ม้า
ทุกอย่าง คือเริ่มต้นใหม่หมด
ท่านอ๋องท่านนี้ เหมือนคนละคนเลย ั้แ่ได้รับาเ็มาต่างวิพากวิจารณ์ท่านอ๋อง
พอทหารและเหล่าขุนนางแม่ทัพเห็นท่านอ๋อง ต่างก็มอง อย่างเจอกับเจอคนแปลกหน้าอย่างไรอย่างนั้น
องค์รักษ์ เรียกเหล่าทหารฝีมือดีมาฝึกคู่สำหรับฝึกดาบ ยิงธนู
ส่วนขี่ม้า ท่านอ๋อง ก็คุ้นชินแล้วบ้าง ตอนขากลับ จากกระท่อม ในหุบเขาของแม่นางหลี่ฉาง
ท่านอ๋อง ค่อยๆฝึก วันแรก ก็ฝึกได้อย่าง แม่นยำโดยเฉพาะการยิงธนู ส่วนฟันดาบ ท่านอ๋องก็ต่อสู้ไม่แพ้ใคร ขี่ม้า ท่านอ๋อง ก็ชำนาญอย่างรวดเร็ว จน แม่ทัพ ได้เอ่ยชม
ท่านอ๋อง ท่าน กลับมาเหมือนเดิมแล้ว แต่ว่าท่านยังจำอดิตไม่ได้ แต่การเรียนรู้เริ่มต้นใหม่ของท่าน พัฒนาได้เร็วยิ่งนัก ร่างกายของท่าน เรียนรู้ได้ไว ตอบสนองได้ไว
ข้าน้อยขอชื่นชม ท่านอีกครั้ง ท่านแม่ทัพกล่าวเช่นนั้น
ท่านอ๋องเลยพูดไปว่า ท่านแม่ทัพ ท่านกล่าว เกินไปแล้ว ท่านเองก็เรียนรู้ได้ไว มากความสามารถ ถึงได้สอนข้าและเหล่าทหาร ต้องยกย่องท่าน ดั่ง ที่ว่า ครูสอนมาดี ศิษย์ ย่อมเรียนดีและไว ท่านอ๋องกล่าวเช่นนั้น
หลังจาก การฝึกยิงธนู ฝึกดับ ขี่ม้าจนครบ ท่านอ๋องเห็นเหล่าทหารกลุ่มหนึ่งนั่งเล่นหมากรุก จึงเดินเข้าไป ร่วมวงด้วย
ท่านอ๋องเล่นกับเหล่าทหารแต่เหล่าทหารเกรงใจไม่กล้าที่จะเล่นกับท่านอ๋อง ท่านอ๋องจึงตรัสว่า
ไม่ต้องเกรงใจหรอก ให้คิดว่าข้าเหมือนสหายของพวกท่านไม่เล่นกับข้าแล้วใครจะเล่นกับข้าละ เหล่าทหารจึงค่อยๆ นั่งลง และเล่นหมากรุกกับท่านอ๋อง
ซึ่งท่านแองก็ยังมึนๆ งงๆ กับวิธีการเล่น เพราะไม่เคยเล่นมาก่อน เหล่าทหาร บ้างก็หัวเราะท่านอ๋อง
ยิ่งท่านแม่ทัพ เห็น ยิ่ง หัวเราไปใหญ่ แล้วได้กล่าวว่า
ท่านอ๋องนะ ท่านอ๋อง จำอะไรไม่ได้เลยสักอย่าง ไม่เป็รัย ข้าสอนเอง ค่อยๆเรียนรู้ ค่อยๆเล่นไป อาจไม่แน่ ท่านอาจจะเป็เซียนหมากรุกก็ได้ ซึ่งอดิตท่าน ฝีมือก็ไม่เบาเลย แต่ตอนนี้ เหมือนทุกๆอย่างท่านต้องเรียนรู้ใหม่
ท่านอ๋องเล่นหมากรุกจนค่ำ จน องค์รักษ์ ต้องบอกกลับแล้ว ท่านอ๋อง วันนี้ท่านอ๋อง ดูมีความสุขนะเพคะ ท่านอ๋อง จึงได้ถาม
องค์รักษ์ว่า แต่ก่อนข้าเป็เช่นรัย
ท่านอ๋องทำไมถึงถามเช่นนี้ละเพคะ เพราะข้าลืมทุกอย่างแล้วนะสิ ถ้าข้าจำได้จะถามเ้าจะให้เ้าพาข้ามาทำสิ่งเหล่านี้หรอ
กระหม่อม แค่ถามเฉยๆพะยะคะ
..องค์รักษ์ตอบ ท่านอ๋อง
อย่างกล้าๆกลัวๆ แต่ก่อนท่านอ๋อง ท่าน เป็คน เข้มงวด ยิ่งกับเหล่าทหาร และ กระหม่อมเอง
แต่ท่านกับ สนิทและ เล่นได้ กับองค์หญิง เพียงคนเดียว ซึ่งทำให้ท่านได้ฉายาว่า อ๋องน้ำแข็ง องค์รักษ์ หัวเราะเบาๆ ซึ่งทำให้ ท่านอ๋องหัวเราะออกมา จนองค์รักษ์ ใ ท่าน เป็อะไรเพคะ ท่านอ๋อง ข้าตลก ตัวข้าเอง ที่จำอดิตของตัวเองไม่ได้ องค์รักษ์ พูดต่อไป แต่ว่าท่านตอนนี้ สิ ร่าเริง เข้ากับคนได้ง่าย ไม่ เข้มงวด และไม่เ็า เหมือนแต่ก่อน
เอ้ม เอ้ม เสียงกระเอม ของท่านอ๋อง ทำให้องค์รักษ์หยุดพูด และท่านอ๋อง ก็ เข้าไปตำหนัก ขอบใจเ้ามาก ท่านอ๋องกล่าวก่อนจะเดินเข้าห้องไป ถ้ามีอะไรรับสั่งได้นะพะยะคะ กระหม้อมยินดีรับใช้
เอาละเอาละ เ้ากลับไปเหอะ วันนี้ ก็เหนื่อยมากแล้ว ถ้ามีอะไร จะเรียก ขอรับท่านอ๋อง
เห้ย วันนี้ เหนื่อยจังเลย แต่ก็สนุกดี
ในความรู้สึกวันนี้ ซีเฉิง ในโลกอนาคต เริ่มลืมตัวตน แล้วค่อยๆ เปลี่ยน เป็ท่านอ๋อง
ซีเฉิง
468
