หลังจากที่ตรวจสอบพื้นที่รอบๆ อยู่นานจนรู้ตัวอีกทีก็ถึง่เวลาที่ใกล้มืด ดิลก็พบกับสถานที่พักที่จะกลายเป็บ้านใหม่ของเขาแล้ว
มันเป็บ้านพักต่างอากาศ 2 ชั้น และยังตั้งอยู่บนเนินเขาลูกเล็กๆ ทำให้สามารถเห็นพื้นรอบๆ เมืองได้อย่างกว้างขวาง เขาจึงเดินทางกลับมาที่บ้าน เพื่อที่จะเตรียมสัมภาระขนย้ายมาที่นี่
แน่นอนว่าทริปขากลับของเขานั้นย่อมไม่น่าเบื่อ เขาอุ้มรินขึ้นควบดุ้นของเขา คราวนี้เขาสนใจที่จะปล่อยน้ำเชื้อเข้าไปมากขึ้นเพื่อหวังให้เธอได้ดูดซับของเหลวให้มากเท่าที่จะทำได้ เขาเปลี่ยนจากการที่ให้กระเทือนจากการเดินตามปกตินั้นเปลี่ยนเป็การขยับเ้าออกขึ้นลงตามจังหวะ ร่างบางที่ถูกยกขึ้นจาก่บั้นท้ายถูกกระหน่ำแทงเข้าไปอย่างต่อเนื่อง เสียงครางของดิลดังขึ้นพร้อมกับปล่อยน้ำสีขาวขุ่นอัดเข้าไปในมดลูกเป็จำนวนมาก ก่อนที่เขาจะรู้สึกติดใจและหาที่หยุดพักเดินสักครู่หนึ่ง
ดิลเปลี่ยนท่าให้รินเอาหลังพิงเข้ากับกำแพงคอนกรีตมุมตึก ก่อนที่เขาจะดันสะโพกเข้าไปอีกครั้ง ยกขาของเธอขึ้นมาพาดไหล่เขาข้างหนึ่ง และอัดท่อนเอ็นของเขาเข้าไปให้ลึกขึ้นอีกเล็กน้อย
"ฮ่าาห์~" ดิลร้องครางอย่างมีความสุข รินเองก็ตอบสนองอยู่ค่อนข้างชัดเจนจากร่างกายที่สั่นไหว เข้ากระแทกเข้าไปให้ลึกขึ้นอีกก่อนที่จะปล่อยน้ำรักจำนวนมากของเขาออกมาอีกครั้งหนึ่ง
พรวด! พรวด! พรวด! พรวด!
พื้นดินใต้เท้าของทั้งสองเปรอะเปื้อนไปด้วยคราบของเหลวสีขาวขุ่นจำนวนหนึ่ง เปลี่ยนให้บรรยากาศที่อึมครึมเต็มไปด้วยกลิ่นของเืและซากศพกลายเป็กลิ่นของตัวเขาอย่างช้าๆ ร่างกายของดิลกระตุกถี่ยิบก่อนที่จะเริ่มกระแทกเข้าไปอีกครั้ง เขาเปลี่ยนให้รินนอนหงายลงกับพื้นและถ่างขาออกทั้งสองข้างและจึงเริ่มตอกอัดดุ้นของเขาเข้าไป เธอส่งเสียงครางต่ำแหบแห้งออกมา เขายื่นหน้าไปพรมจูบกับปากของรินอย่างดูดดื่ม เพิ่มบรรยากาศให้เร่าร้อนยิ่งขึ้นไปอีกเล็กน้อย
ดิลขยับเอวให้เร็วขึ้นอย่างต่อเนื่องเมื่อรู้สึกได้ว่าใกล้ถึงขีดจำกัด ถอนปากและจ้องมองไปที่ใบหน้าอันเฉยชาของซอมบี้สาวด้วยความตื่นเต้น
"อืมม~~ รับไปให้หมดเลยนะ" ดิลกระแทกเข้าไปเน้นๆ อยู่หลายครั้งจนได้ตำแหน่งที่เหมาะสมภายในมดลูก ก่อนที่จะดันเข้าไปจนสุด แล้วปล่อยน้ำเชื้อจำนวนมากไม่แพ้ครั้งก่อนๆ ออกมา
พรวด! พรวด! พรวด! พรวด!
น้ำรักสีขาวขุ่นถูกฉีดอัดเข้าไปในมดลูกของซอมบี้ลินในระดับคงที่และรวดเร็ว ทำให้ท้องของเธอป่องเหมือนกับคนท้องที่ใกล้จะคลอดอยู่เต็มที และยังมีหลายส่วนที่ล้นทะลักออกมาเป็จำนวนมากเนื่องจากไม่สามารถรองรับได้ทั้งหมด มันกระฉูดไปทั่วจนเปรอะเปื้อนไปทั่วทั้งส่วนล่างของหญิงสาว ดิลอุ้มร่างบางที่ตอนนี้ถูกอัดแน่นไปด้วยน้ำกามของเขาขึ้นอย่างช้าๆ โดยที่ท่อนเอ็นของเขายังเสียบคาไว้อยู่ ดิลเริ่มที่จะเดินทางกลับบ้านของเขาอีกครั้งหนึ่ง
ผ่านไป 5 ชั่วโมงนับจากตอนเริ่มออกเดินทางครั้งล่าสุด ที่จริงเขาน่าจะถึงได้ไวกว่านี้อยู่หลายชั่วโมง แต่จะให้ทำยังไงได้ ในเมื่อการที่เดินทางโดยที่เขาเสียบท่อนเอ็นของเขาไว้นั้น ทำให้เกิดอารมณ์ระหว่างทางขึ้นมาเป็ระยะๆ เขาจึงแวะระหว่างทางแล้วเริ่มบรรเลงรักอยู่หลายต่อหลายยกจนใจเย็นลง เขารู้ว่าเป็พฤติกรรมที่ไม่ดีสักเท่าไหร่นักในระยะยาว แต่ด้วยความติดใจต่อรสััของเพศตรงข้ามมันยิ่งยากเข้าไปใหญ่
เขาไม่แน่ใจว่าร่างกายของเธอได้ดูดซึมของเหลวไปมากน้อยเท่าไหร่เพราะตัวเองก็มัวแต่เติมของชุดใหม่เข้าไปให้อยู่ตลอดเวลา แต่ก็ไม่ได้กังวลหรือเสียดายมากนัก ถึงยังไงซะเขาก็มีเวลามากเท่าที่้าอยู่แล้ว
ทั้งสองหยุดอยู่ตรงทางเข้า ใช้ความเงียบจากโดยรอบในการตรวจสอบเพียงเล็กน้อยเพื่อมองหาความผิดปกติ เมื่อไม่พบอะไรเขาจึงก้าวเท้าเดินต่อไป
ดิลปลดล็อกและเปิดประตูเข้าไปในห้องของตนเอง ก็พบกับห้องนอนเก่าๆ เดิมๆ ที่อยู่ในสภาพปกติ โชคดีที่ยังไม่มีใครมาบุกรุกบ้านของเขา เรนเองก็น่าจะอยู่ที่ห้องนอนตามปกติด้วยเช่นกัน
ดิลรู้สึกเหนื่อยขึ้นมาเล็กน้อยหลังจากที่ได้ร่วมรักกับรินนับครั้งไม่ถ้วนตลอดวัน เขานั่งลงบนโซฟาขณะที่ยังมีดุ้นของเขาเสียบไว้ที่ตัวของเธอ ถึงจะแอบคิดเล็กน้อยว่าควรจะจัดการทำความสะอาดให้กับซอมบี้ผู้น่ารักคนนี้หรือไม่ แต่ดิลก็ส่ายหน้าเล็กน้อยยอมแพ้ให้กับความสุขสบายตรงหน้าก่อนเขาดึงเธอเข้ามากอดและเริ่มผล็อยหลับลงไปทั้งแบบนั้น
ผ่านไปไม่กี่ชั่วโมง ดิลถูกปลุกขึ้นจากการกระตุ้นที่ท่อนเอ็นของเขา ดิลค่อยๆ ลืมตาขึ้นก็พบกับรินที่ยังกอดคอเขาไว้อยู่เหมือนเดิม
าแเหวอะที่ต้นคอของรินที่เคยมีได้หายไปแล้ว มันกลับมาเป็คอที่ดูเรียบเนียนน่าััอีกครั้งหนึ่ง ิัที่ซีดเผือดนั้นได้เปลี่ยนเป็ิัที่ดูเต่งตึงนุ่มนวลกว่าแต่ก่อน ดวงตาที่เหม่อลอยอยู่ตลอดเวลานั้น กำลังจ้องมองมาที่เขาอย่างไม่ลดละ
เพราะการที่เธอขยับตัวเล็กน้อย จึงทำให้ดิลตื่นขึ้นมาด้วยความสับสน
ท้องที่บวมเป่งตอนนี้ได้ยุบลงเป็เหมือนเดิมตามคาด เขายื่นมือไปััที่ใบหน้าของรินอย่างอ่อนโยน เธอเองก็มีการตอบสนองตามเล็กน้อย ดวงตาของเธอจ้องมองไปที่มือเล็กๆ ของเขาก่อนที่จะกลับมาจ้องตาเขาดังเดิม
"....ว้าว" เด็กหนุ่มอุทานออกมาเบาๆ ด้วยความตื่นเต้น ปฏิกิริยาของเธอทำให้เขาหน้าแดงขึ้นมาเล็กน้อย
ดวงตาที่ดูสดใสน่ารักนั้นกำลังจ้องมองมาที่เขาอย่างไม่วางตา ดิลเลื่อนมือไปััที่ริมฝีปากของริน ขณะนั้นเอง เธอก็ตอบสนองโดยการอ้าปากแล้วแลบลิ้นน้อยๆ ออกมาััเข้ากับนิ้วมือของเขา
เธอสามารถจดจำการกระทำบางอย่างได้ และตอบสนองออกมาอย่างที่เห็น!
อารมณ์ของดิลพุ่งสูงขึ้นอีกครั้ง เขาทั้งตื่นเต้นและดีใจเป็อย่างมาก เขาสามารถพัฒนาความคิดของซอมบี้เหล่านี้ได้ และยังสามารถอาศัยอยู่ได้โดยที่เหล่าผีดิบพวกนี้ไม่ทำร้ายเขาอีกด้วย
เขารู้สึกว่าตัวเองเกิดมาเพื่อสิ่งนี้อย่างแท้จริง!
เขาเลื่อนมือไปจับที่่ใบหน้าของริน พร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปจูบกับเธออย่างดูดดื่ม ลิ้นของเธอเองก็ตอบสนองกลับมาด้วยเช่นกัน การตอบสนองของเธอนั้นมันให้มีความรู้สึกแตกต่างจากครั้งก่อนๆ อยู่มากมายหลายเท่า ท่อนเอ็นของเขากระตุกและแข็งขึ้นมากกว่าเดิมจนรู้สึกเจ็บเล็กน้อย โดยที่แท่งร้อนๆ ของเขาขยายตัวขึ้นในร่องรักของริน เธอจึงตอบสนองโดยการขยับเอวเข้าออกอย่างช้าๆ
"อาห์ อาห์ อืมม~" เสียงครางของเธอเองก็เปลี่ยนไปเช่นกัน จากเสียงครางต่ำแหบแห้งที่ฟังชวนขนหัวลุก เปลี่ยนเป็เสียงหวานๆ เหมือนหญิงสาวขึ้นทีละน้อย ดิลไม่อาจที่จะปล่อยให้ความตื่นเต้นเบาบางลง กลับเข้าไปบดปากจูบจนเกิดเสียงครางอู้อี้อยู่ในลำคอของริน
ถึงแม้ว่าสีหน้าของเธอจะไม่เปลี่ยน แต่การตอบสนองเ่าั้ก็ทำให้เขาแทบจะทนไม่ไหว ดิลเริ่มขยับสวนเข้าไปเหมือนกัน ร่องรักของรินคับแน่นขึ้นเป็อย่างมาก ถึงแม้จะยังสู้เรนของเขาไม่ได้ แต่มันก็ทำให้เขารู้สึกดีไม่แพ้กัน
"อ้ะๆๆๆๆ ~~" รินครางถี่ขึ้นขณะที่ดิลเร่งจังหวะของเขา เขาพยายามอดทนให้นานมากที่สุดเท่าที่จะทำได้ เขาเปลี่ยนท่าให้รินหันหน้าไปพิงกับโซฟา ขณะที่เขาสอดใส่ท่อนเอ็นเข้าจากทางด้านหลังจนมิดด้ามในจังหวะเดียว ดิลฉีกยิ้มขึ้นมาเล็กน้อย ใช้มือเล็กของเขาัักับหน้าอกที่กระเพื่อมอยู่ด้านหน้า รินสะดุ้งตอบรับเล็กน้อยเมื่อเขาัักับยอดปทุมถันคู่นั้นของเธอ
ผ่านไปครึ่งชั่วโมง พวกเขาเปลี่ยนท่าร่วมรักกันหลายต่อหลายครั้ง ดิลครางออกมาอย่างสุขสมขณะที่อัดกระแทกท่อนเอ็นของเขา ร่างของลินนอนอยู่ที่พื้นโดยที่ดิลกดทับไว้อย่างแนบชิด
"อึก! มาแล้ว..." เขากระซิบบอกกับซอมบี้สาวโดยไม่แน่ใจว่าเธอเข้าใจในสิ่งที่พูดหรือไม่ พร้อมกับซอยเอวเข้าออกให้ไวขึ้นจนเกิดเสียงหนักแน่น ขณะที่รินกอดคอของเขาไว้อยู่ เธอััได้ถึงท่อนเอ็นของดิลที่สั่นกระตุกอย่างรุนแรง
เธอตอบรับโดยการเอาขาทั้งสองข้างของเธอ มาพาดไว้ที่เอวของเขาอย่างแแ่ขึ้นไปอีก
"ฮึก!♥" ดิลร้องออกมาเป็ครั้งสุดท้าย ก่อนที่จะปลดปล่อยน้ำรักที่อดกลั้นสะสมไว้อย่างยาวนานออกมา
ท่อนเอ็นที่สั่นกระตุกอย่างรุนแรงนั้นได้ฉีดอัดน้ำรักออกมาด้วยจำนวนที่มากกว่าปกติ ต่อเนื่องเป็ระลอกคลื่นที่พุ่งผ่านเข้าไปสู่ร่างกาย
พรวดๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ ~~~♥♥♥
"อร้างงง~~" ลินร้องครางออกมา น้ำรักสีขาวขุ่นจำนวนมากไหลเข้าสู่มดลูกของเธออย่างต่อเนื่อง ท้องของรินตอนนี้พองออกมาจนมีขนาดใหญ่ด้วยน้ำเชื้อของเขา และมันก็ยังไหลเข้ามาในท้องของเธอเรื่อยๆ เหมือนกับว่าไม่มีวันหมด
ของเหลวสีขาวขุ่นดังกล่าวยังคงไหลทะลักออกมาเรื่อยๆ จนท่วมไปทั่วพื้นบ้านของเขาจนเหมือนกับน้ำหลาก
ร่างของดิลกระตุกและหดเกร็ง ดวงตาเหลือกขึ้นอย่างเห็นได้ชัดเนื่องจากการปลดปล่อยความอัดอั้นออกมารวดเร็ว ปากของเขาอ้ากว้างแต่ไม่มีเสียงร้องออกมา เขายังฉีดอัดน้ำกามของเขาไปเรื่อยๆ อยู่หลายนาที แขนทั้งสองข้างของเขากอดรัดร่างของรินจนแน่นนั้นไม่มีทีท่าว่าจะปล่อย หรือขยับไปไหนง่ายๆ
เขาเริ่มถอนดุ้นของตนเองออก แล้วจู่ๆ ความรู้สึกแปลกๆ เหมือนกับกระแสไฟฟ้าฟาดเข้ากลางลำตัวของเขาอย่างแรงจนทำให้เขาร้องเสียงหลงออกมา ร่างกายของเขาหดตัวกลับไปยังตำแหน่งเดิม ดันท่อนเอ็นกลับเข้าไปจนสุด หลังจากนั้นคลื่นระลอกสองก็ปะทุขึ้นอีกหนหนึ่ง
พรวดๆๆๆๆๆๆๆๆ ~~~♥♥♥
"ฮ่าาาห์~~~" ดิลครางออกมา กดแช่ค้างท่อนเอ็นไว้อยู่นาน น้ำเชื้อจำนวนมากพุ่งเข้าสู่มดลูกของรินอีกครั้งหนึ่ง ครั้งนี้เธอมีอาการตอบรับโดยการสั่นกระตุกขึ้นอย่างรุนแรง พร้อมด้วยน้ำสีขาวขุ่นที่ทะลักออกมาอีกครั้งหนึ่ง
ท้องของรินในตอนนี้พองขึ้นจนเหมือนกับว่าใกล้จะะเิออกมาเต็มที ดิลจึงมองหาอะไรที่อยู่ใกล้ตัวของเขามาอุดร่องรักของรินไม่ให้ระบายน้ำออก เขารีบถอนดุ้นออกมาด้วยความรวดเร็ว เพราะกลัวจะเสียโอกาสที่จะให้เธอดูดซับของเหลวจากตัวเขาไปโดยเปล่าประโยชน์
รินในตอนนี้ไม่สามารถลุกขึ้นได้เพราะเนื่องจากร่างกายที่รับศึกหนักมาทั้งวัน บวกกับการที่เขาปลดปล่อยออกมาสองระลอกติด ทำให้ถึงแม้ว่าเธอจะเป็ซอมบี้ กล้ามเนื้อตายด้านนั่นก็ไม่มีแรงมากพอที่จะขยับตัวได้อีกในเร็วๆ นี้ เธอจึงนอนอยู่ท่ามกลางน้ำรักของดิลอยู่อย่างเงียบๆ สั่นไหวไปตามความเสียวซ่านที่ได้รับเมื่อครู่
ดิลรู้สึกตัวเบาสบายอย่างบอกไม่ถูก ดุ้นของเขาที่ยากต่อการทำให้พึงพอใจนั้น บัดนี้มันได้สงบลงแล้วเป็การชั่วคราว เพียงแต่เขายังรู้ว่าตัวเขายังมีอีกหนึ่งสิ่งที่ต้องทำ เขาจึงลุกขึ้นและเดินเข้าไปที่ห้องนอนของเขาต่อ ในหัวคอยนึกถึงใบหน้าของเพื่อนสมัยเด็กที่อยู่ด้านหลังประตูนั่น
14K
