ไอเทมทั้งสองชิ้นนี้เห็นได้ชัดว่าเอาไว้ใช้รักษาชีวิตในยามคับขัน
แน่นอนจะหาว่าลู่เซิ่งระมัดระวังตัวเกินกว่าเหตุก็คงไม่ได้
สาเหตุก็ยังคงเป็เพราะในปัจจุบันประเทศเสินเซี่ยไม่ได้เป็ปึกแผ่นเหมือนเก่า คลื่นใต้น้ำเริ่มพัดกระพืออยู่ภายในมีผู้ใช้อาชีพที่มีพร์ไม่รู้เท่าไหร่ที่ถูกพวกสายลับประเทศศัตรูประทุษร้ายก่อนที่จะได้เติบโต
ลู่เซิ่งยังไม่อยากตายเร็วขนาดนี้
ดังนั้นถึงแม้จะมีพร์การต่อสู้ที่เรียกได้ว่าฝืนกฎ์อย่างพร์‘เสริมพลังหมื่นเท่า’ อยู่กับตัวเขาก็ยังอยากจะเตรียมไพ่ตายไว้ให้ตัวเองมากที่สุดเท่าที่จะทำได้
เพราะอย่างไรเสียการกันไว้ดีกว่าแก้ก็ไม่เคยเป็เื่ผิด
....
หลังจากออกจากสมาคมการค้าซิงไห่ลู่เซิ่งก็ทำเหมือนปกติอย่างที่เคยทำมา เริ่มจากหาร้านอาหารดีๆสักร้านเพื่อเซ่นไหว้ศาลเ้าห้าอวัยวะของตัวเองจากนั้นก็กลับไปยังอพาร์ตเมนต์ห้องเช่าเดี่ยวแล้วนอนหลับปุ๋ยอย่างมีความสุข
จนกระทั่งถึง่บ่ายของวันถัดมา
เมื่อเห็นว่าพร์‘เสริมพลังหมื่นเท่า’ ของตัวเองสิ้นสุดระยะเวลาคูลดาวน์24 ชั่วโมงในที่สุด
ลู่เซิ่งถึงได้ตะเกียกตะกายลุกจากเตียงด้วยความี้เีและเริ่มต้นการเดินทางเก็บเลเวลในวันใหม่ของตน
...
‘บึงเหม็นเน่า’ ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของเขตชานเมืองหลินซานเป็เขตเก็บเลเวลขนาดใหญ่ เลเวล 30 ถึง 100 ที่นี่ไม่เพียงแต่มี่เลเวลที่กว้างมากขึ้นเท่านั้นแต่ยังมีมอนสเตอร์จำนวนมหาศาลอีกด้วย
แต่เนื่องจากมอนสเตอร์ในบึงเหม็นเน่ามักจะรวมตัวกันหนาแน่นบ่อยครั้งที่พวกมันจะอยู่รวมกันเป็ฝูงสิบกว่าตัวแค่โจมตีตัวหนึ่งจึงอาจจะเป็การลากพวกมันมาทั้งฝูง
อีกทั้งภายในบึงยังมี‘ไอพิษร้าย’ ปล่อยออกมาเป็ระยะๆซึ่งติดค่าดีบัฟที่น่าสะอิดสะเอียนอย่างการลดความเร็ว ติดพิษ หรือตาบอดใส่ผู้ใช้อาชีพ
ดังนั้นหลังจากที่เหล่าผู้ใช้อาชีพในเมืองตงหลินมีเลเวลถึง 30พวกเขาจึงยอมที่จะอยู่ในถ้ำปีศาจลาวาที่มีความเสี่ยงสูงกว่าต่อไปดีกว่าจะดั้นด้นมาฟาร์มมอนสเตอร์ในพื้นที่แห่งนี้
ยกเว้นเพียงแต่ลู่เซิ่ง
ั้แ่ที่เขาได้รับเซตอุปกรณ์ระดับทองคำมืดมาแบบครบชุดสี่ชิ้นเขาก็คันไม้คันมือมาตลอด อยากจะลองดูว่าถ้าไม่ใช้พร์‘เสริมพลังหมื่นเท่า’ พลังรบของเขาจะแข็งแกร่งขนาดไหน
ประกอบกับที่บึงเหม็นเน่ามีคนมาเยือนน้อยมากการที่เขามาเก็บเลเวลที่นี่จึงไม่ต้องกังวลว่าข่าวเื่ที่เขาอุปกรณ์ระดับทองคำมืดทั้งชุดจะรั่วไหลออกไป
ลู่เซิ่งจึงตัดสินใจเด็ดขาดเลือกที่จะมายังเขตเก็บเลเวลที่ไร้ผู้คนสนใจแห่งนี้เพียงลำพัง
[เป้าหมาย: คางคกเหม็นหึ่ง]
[ประเภท: สัตว์ป่า]
[เลเวล: 33]
[ค่าพลังชีวิต: 1,500]
[ค่ามานา: 220]
[ระดับดาวพลังรบ: 66 ดาว]
[สกิลเฉพาะ: เมือกเหม็นหึ่ง]
...เ้าคางคกพวกนี้ชอบวางไข่ในซากศพของเหยื่อ!
...
“มอนสเตอร์เลเวล 33 เลเวลต่างจากฉันไม่มากคงไม่เกิดสถานะไร้ผลขึ้นอีกหรอกนะ!”
เมื่อมองดูฝูงมอนสเตอร์ที่รวมกลุ่มกันอยู่ในบึงเหม็นเน่าลู่เซิ่งก็ถูมือด้วยความตื่นเต้นเริ่มจากสวมใส่เซตอุปกรณ์ระดับทองคำมืดทั้งสี่ชิ้นจากช่องเก็บของติดตัวลงบนร่างกาย
หลังจากเตรียมการเสร็จสิ้นเขาเพียงแค่คิดในใจ
[พิพากษาคลั่ง!]
วิ้ง...
วินาทีต่อมาแสงสีแดงเจิดจ้าก็พวยพุ่งออกมาจากร่างกายของเขา
“สกิลพิพากษาคลั่งนี้สร้างดาเมจอาวุธได้ถึง 150% ด้วยคุณภาพอาวุธที่ฉันมีตอนนี้น่าจะแสดงอานุภาพทั้งหมดของสกิลนี้ออกมาได้แล้วมั้ง...”
ลู่เซิ่งพึมพำขณะมองดู‘เคียวปีศาจ’ รูปทรงดุดันในมือจากนั้นก็ไม่ลังเล พุ่งทะยานเข้าหา ‘คางคกเหม็นหึ่ง’ ตัวที่อยู่ใกล้ที่สุดทันที
ฉัวะ!
HP-192!
เคียวตวัดผ่านความว่างเปล่าเป็เส้นแสงสีแดงคมกริบสร้างความเสียหายสูงถึง 192 หน่วยให้กับ ‘คางคกเหม็นหึ่ง’ ตัวนั้นโดยตรง
ฟืด!
ในเวลาเดียวกัน‘คางคกเหม็นหึ่ง’ ก็ไม่ได้อยู่เฉยมันอ้าปากกว้างเพื่อพ่นเมือกเหม็นหึ่งสีเขียวเข้มใส่ลู่เซิ่งทันที
HP-22!
จากนั้นหนึ่งคนหนึ่งคางคกก็เริ่มปะทะกันซึ่งหน้า แลกดาเมจใส่กันอย่างบ้าคลั่งฝ่ายหนึ่งกวัดแกว่งเคียว อีกฝั่งพ่นเมือกเข้าใส่กันอย่างต่อเนื่อง
ทว่าภายใต้การเสริมพลังจากเซตอุปกรณ์ระดับทองคำมืดลู่เซิ่งไม่เพียงแต่มีพลังโจมตีที่สูงลิ่วแม้แต่ค่าพลังป้องกันก็สูงเกินมาตรฐานไปไกล
ส่วน‘คางคกเหม็นหึ่ง’ ตัวนั้นเป็เพียงมอนสเตอร์ทั่วไปเลเวล33 ไม่เพียงแต่พลังโจมตีจะจำกัด เืก็น้อยมากด้วยจึงไม่อาจสร้างภัยคุกคามใดๆ ให้กับลู่เซิ่งได้เลย
“ฟืด! ฟืด!”
เพียงไม่กี่สิบวินาทีต่อมาพร้อมกับเสียงกรีดร้องแห่งความสิ้นหวังก่อนตาย
[ติ๊ง!]
[ยินดีด้วย คุณสังหาร ‘คางคกเหม็นหึ่ง’ สำเร็จ ได้รับค่าประสบการณ์ 120 หน่วยและได้รับไอเทม 'ต่อมกระเพาะคางคก'!]
....
“ฮ่าๆ ได้ผลจริงๆ ด้วย!”
เมื่อมองดูซากมอนสเตอร์ตรงหน้าลู่เซิ่งก็หัวเราะออกมาอย่างตื่นเต้น
นี่เป็ครั้งแรกในชีวิตที่เขาไม่ได้พึ่งพาพลังจากพร์การต่อสู้แต่สังหารมอนสเตอร์ได้ด้วยความสามารถของตัวเอง
เพราะั้แ่เปลี่ยนอาชีพมาโดยพื้นฐานแล้วลู่เซิ่งมักจะพึ่งพาแต่พลังของพร์‘เสริมพลังหมื่นเท่า’ มาตลอดทันทีที่ผลของมันหมดลง เขาก็จะเลิกเก็บเลเวลทันที
ซึ่งนั่นทำให้เขาเสียเวลาล้ำค่าในการอัปเลเวลไปไม่น้อย
ความจริงลู่เซิ่งก็ไม่ได้อยากจะพึ่งพาสูตรโกงของตัวเองมากเกินไปนัก
เพราะยังไงเสียพร์‘เสริมพลังหมื่นเท่า’ ก็มีระยะเวลาคูลดาวน์สูงถึง24 ชั่วโมง
ขณะที่ผลของสกิลของเขาส่วนใหญ่คงอยู่ได้แค่1ชั่วโมง เท่ากับว่าในแต่ละวันเขาเก็บเลเวลได้แค่ชั่วโมงเดียวเวลาที่เหลือล้วนถูกทิ้งขว้างไปอย่างเสียเปล่า
ยังดีที่หลังจากผ่านด่านโหมดฝันร้ายของถ้ำปีศาจลาวามาได้ตอนนี้ลู่เซิ่งก็นับว่ามีพื้นฐานอุปกรณ์ที่มั่นคงแล้ว ต่อให้ไม่ใช้พร์‘เสริมพลังหมื่นเท่า’ พึ่งพาแค่ความแข็งแกร่งของอาชีพพาลาดินเองเขาก็สามารถสังหารมอนสเตอร์ตามธรรมชาติเหล่านี้ได้อย่างง่ายดาย
“แบบนี้ค่อยยังชั่วหน่อย ต่อไปถึงแม้ 'เสริมพลังหมื่นเท่า'จะอยู่ใน่คูลดาวน์ฉันก็ออกมาเก็บเลเวลฆ่ามอนสเตอร์คนเดียวได้แล้ว”
เมื่อคิดได้ดังนั้นลู่เซิ่งก็รู้สึกเบาใจขึ้น
จากนั้นเขาก็กวัดแกว่งเคียวในมืออีกครั้งพุ่งเข้าหาฝูงมอนสเตอร์ที่เบียดเสียดกันแน่นขนัดใน ‘บึงเหม็นเน่า’ทันที!
และในขณะที่มอนสเตอร์ตัวแล้วตัวเล่าล้มตายลงลู่เซิ่งก็จมดิ่งลงสู่ความรู้สึกตื่นเต้นสะใจของค่าประสบการณ์ที่พุ่งกระฉูดอย่างเต็มที่
ในจังหวะสำคัญที่ลู่เซิ่งกำลังทุ่มสุดตัวเพื่ออัปเลเวลอยู่นั้น
เขาหารู้ไม่ว่าณ วินาทีนี้ ภายในพุ่มไม้ที่ห่างจากเขาไปไม่ถึงยี่สิบเมตรมีร่างลึกลับร่างหนึ่งที่ดูเกือบจะโปร่งแสงกำลังลอบสังเกตทุกความเคลื่อนไหวของเขาอย่างเงียบเชียบ
“เอ๊ะ? หรือว่านั่นจะเป็... เซตอุปกรณ์ระดับทองคำมืด?”
เมื่อเห็น‘เคียวปีศาจ’ ในมือลู่เซิ่งที่ทอประกายแสงสีแดงเข้มร่างลึกลับนั้นก็อดไม่ได้ที่จะมีรูม่านตาหดแคบลงเขาใช้ทักษะตรวจสอบใส่ลู่เซิ่งโดยสัญชาตญาณทันที
[เป้าหมาย: ลู่เซิ่ง]
[อาชีพ: พาลาดิน]
[ความเชี่ยวชาญเฉพาะทางของอาชีพ:??]
[เลเวล:??]
[ค่าพลังชีวิต:??]
[ค่ามานา:??]
[ระดับดาวพลังรบ:??]
...
“อะไรกัน? มองไม่เห็นค่าสถานะงั้นเหรอ?”
เมื่อเห็นแผงสถานะของลู่เซิ่งที่เต็มไปด้วยเครื่องหมายคำถามร่างลึกลับก็ขมวดคิ้วมุ่น
แต่เมื่อฉุกคิดอีกทีเขาก็คลายความสงสัยลง
“ดูท่าไอ้หนูนี่จะใช้ไอเทมบางอย่างที่ซ่อนค่าสถานะเอาไว้แต่ดูจากความเร็วในการจัดการมอนสเตอร์ อย่างมากเลเวลก็คงแค่ 30 ถึง 40 ไม่เห็นจะมีอะไรน่ากังวลเลย”