ฤดูร้อนในตอนเย็น ไซค์ก่อสร้างแห่งหนึ่งในเมืองอิมพีเรียลชายอายุยี่สิบสองปี รูปร่างกำยำสูงร้อยแปดสิบน้ำหนักตัวนั้นดูจะมากกว่าร้อยแต่ไม่อ้วน ล้วนเต็มไปด้วยกล้ามเนื้อทั้งแขนขากำลังแบกปูนเพื่อไปส่งให้กับช่างก่อสร้าง ร่างกายนั้นเต็มไปด้วยฝุ่นผงเนื้อตัวมอมแมม และหนวดเครารุงรัง
“หลิวหยางเลิกงานหัวหน้างานให้เ้าไปหา”คนงานก่อสร้างคนหนึ่งบอกหลิวหยาง
“ได้ไม่รู้ว่าหัวหน้างานมีเื่อะไรให้ข้าช่วยเหลือหรือเปล่า”
“อันนี้ข้าไม่รู้หัวหน้าไม่ได้บอกไว้”
หลิวหยางวางกระสอบปูนลงแล้วขมวดคิ้มด้วยความงุนงง
“หรือจะไล่ข้าออกกัน”
หลิวหยางยังคงทำงานต่อจนเย็น จึงเข้าไปที่เต็นท์ของหัวหน้างาน
“มาแล้วหรือเ้ามานั่งตรงนี้” หัวหน้างานนั้นเป็ชายร่างใหญ่เช่นกัน แต่จะดูอ้วนและภูมิฐานมาก
“ไม่ทราบมีอะไรให้ข้าช่วยเหลือ หรือมีอะไรแนะนำข้าเกี่ยวกับงานหรือไม่”
“ไม่ได้เกี่ยวกับงานข้าซื้อหมวกสำหรับเล่นเกมส์ให้ลูกสาวแต่ลูกสาวข้ากลับตั้งสตูดิโอเกมส์กับเพื่อนเรียบร้อยแล้วแล้วก็มีอุปกรณ์สำหรับเล่นเกมส์แล้วด้วย พอคุยกัน ข้าก็คิดถึงเ้าขึ้นมา ถือว่าเป็งานหารายได้เสริมแล้วกัน”
หัวหน้างานหยิบกล่องเครื่องเล่นเกมส์ จากด้านหลังวางบนโต๊ะข้างหน้าหลิวหยาง
“เล่นเกมส์? หารายได้เสริม? ข้าไม่เคยเล่นเกมส์มาก่อน”
หลิวหยางนั้นไม่เคยเล่นเกมส์มาก่อนั้แ่เมื่อห้าปีก่อน พ่อแม่ประสบอุบัติเหตุจากเครื่องบินตก เหลือเพียงเขาเป็เสาหลักครอบครัวดูแลน้องชาย น้องสาว ตัวเองนั้นไม่ได้เรียนต่อต้องออกหางานทำเพื่อดูแลครอบครัว
“เ้าเล่นไปก่อนแล้วลูกสาวข้าจะช่วยเหลือเ้าอีกทีหนึ่งระบบของเกมส์นั้นไม่ได้ยากอะไรมากเมื่อเ้าลองดูก็จะเข้าใจได้อย่างง่ายดายเ้าทำงานด้วยความขยันขันแข็ง ข้าว่าเ้าเหมาะที่สุดที่จะทำงานขุดทอง”
“ขุดทอง? ”
“อืม ขุดทองในที่นี้คือเป็พนักงานของสตูดิโอเกมส์ ช่วยหารายได้จากเกมส์”
หลิวหยางมองตาหัวหน้างานพบว่าหัวหน้างานดูจริงจังจริง ๆ
“หมวกเกมส์นี้เป็แบบรุ่นใหม่ซึ่งใช้พลังงานจากสมองเพียงเล็กน้อย เหมือนกับการนอนหลับเฉยๆแต่ตัวเ้าในโลกของเกมส์ก็จะทำอะไรได้หลายอย่างข้าอยากให้เ้าลองดูมันสามารถหาเงินได้ด้วย เผื่อจะเจอช่องทางทำรายได้เพิ่มเติมลองใช้ความขยันขันแข็งที่มีกับเกมส์ดู”
“ทำเงิน” หลิวหยางทำตาโต
หลิวหยางนั้นเงินที่ได้แทบจะไม่เพียงพอสำหรับครอบครัวสามคน
“เกมส์ใหม่นี้ชื่อ MagicEarth Online ราคาของเครื่องอยู่ที่หนึ่งแสนห้าหมื่นเครดิต เ้าจะต้องจ่ายเป็ทองในเกมส์ให้กับลูกสาวข้า สำหรับอัตราแลกเปลี่ยนนั้นรอสักอาทิตย์หนึ่งข้าไม่ได้ให้หมวกเกมส์เ้าฟรี ๆ สำหรับการหักเงินนั้นลูกสาวข้าจะบอกอีกทีแล้วหลังจากหมดเื่ของหมวกแล้วเ้าก็สามารถขายทองที่เ้ามีเพื่อเปลี่ยนเป็เงินได้”
“หนึ่งแสนห้าหมื่นเครดิต!”
หลิวหยางใเป็อย่างมากกับจำนวนเงินนี้เขาทำงานเดือนหนึ่งได้รับเพียงห้าหมื่นเครดิต ต้องทำงานแบบไม่กินไม่ใช้เลยสามเดือนเดือนจึงสามารถซื้อหมวกเกมส์นี้ได้ ราคานี้น่ากลัวเกินไป
หลังาโลกครั้งที่สามมีการใช้นิวเคลียที่ซ่อนไว้ของแต่ละประเทศโจมตีกันอย่างรุนแรง มนุษย์ชาตินั้นล้มตายไปกว่าครึ่งโลกนั้นเสียสมดุลน้ำแข็งขั้วโลกละลายผืนดินเหลือเพียงสองในสาม เทคโนโลยีหลายอย่างหยุดความก้าวหน้าหลังาประเทศต่าง ๆ ในโลกจึงเริ่มจับมือกันโดยใช้อัตราแลกเปลี่ยนเดียวกันเรียกว่าเครดิตเป็ยุคสมัยที่แย่ลงไปจากเดิมเป็อย่างมากทั้งมลพิษที่เหลืออยู่ ภาวะโลกร้อนน้ำแข็งขั้วโลกละลายเหลือแผ่นดินอาศัยอยู่ไม่มากแต่มีสิ่งหนึ่งที่มีความก้าวหน้าเสมอคือเกมส์และล่าสุดก็มีเกมส์เปิดตัวใหม่เป็ระบบเกมส์เสมือนจริงเป็เหมือนกับแหล่งบันเทิงในลมหายใจสุดท้ายของมนุษยชาติ
“อย่าได้คิดมากเกินไปมันง่ายมาก เ้าเชื่อข้าสิ ข้าเชื่อว่าเ้าทำได้สบาย ๆ เล่นแต่ตอนกลางคืนถือเป็การหารายได้่พักผ่อนนอนหลับอะไรประมาณนี้ กลางวันก็มาทำงาน อย่าติดเกมส์ละ”
หลิวหยางหยิบกล่องใส่หมวกสำหรับเล่นเกมส์แล้วก็ลากลับบ้าน
“พี่ชายกล่องอะไร”หญิงสาวอายุ 18 ปียิ้มแย้มต้อนรับหลิวหยาง มองไปที่กล่องสี่เหลี่ยมด้วยความสงสัย
“เครื่องเล่นเกมส์นะ”
“อ่า เกมส์ใหม่ MagicEarth Online ใช่ไหม” หญิงสาวกล่าวด้วยความตื่นเต้นหลังจากพิจารณากล่องที่หลิวอยางถืออยู่
“ใช่ หัวหน้างานให้มาบอกว่ามันสามารถสร้างรายได้ ข้าเองก็ไม่ค่อยเข้าใจ”
จางเฉินนั้นอยู่กับน้องชายและน้องสาว น้องสาวชื่อหลิวเยี่ยนเป็นักศึกษามหาวิทยาลัยปีสองส่วนน้องชายนั้นกำลังเตรียมสอบเข้ามหาลัย
“หลิวเยี่ยนแล้วหลิวเหว่ยหละ”
“กำลังอ่านหนังสือเตรียมสอบ”
หลิวหยางเดินเข้าบ้านแล้วเก็บกล่องหมวกเกมส์ไว้ในห้อง เสร็จแล้วก็มาทำอาหารกับน้องสาวหลังทำอาหารเสร็จหลิวเยี่ยนก็เรียกหลิวเหว่ยมาทานอาหารร่วมกัน หลิวหยางนั้นสอบถามเกี่ยวกับการเรียนน้องชายและน้องสาวเสมอเวลาทานข้าว และสอบถามปัญหาต่าง ๆ
ั้แ่พ่อแม่เสียชีวิตจากอุบัติเหตุหลิวหยางนั้นต้องทำหน้าที่ทั้งสองอย่างบริษัทของพ่อแม่นั้นถูกยึดด้วยหุ้นส่วน มรดกที่เหลืออยู่นั้นมีเพียงบ้านหลังนี้เท่านั้นด้วยเงินที่เหลือไว้ของพ่อแม่นั้นมีเพียงพอสำหรับใช้เพียงหนึ่งปีหลิวหยางจึงไม่ได้เรียนต่อและทำงานก่อสร้างมาสองสามปีแล้ว
หลังจากทานข้าวเสร็จหลิวหยางก็เข้าห้องตามจริงเขาไม่อยากเล่นเกมส์มากนักแต่ด้วยหัวหน้างานให้มาถ้าไม่รับก็เกรงใจเพราะดูเ้าตัวจะอยากให้เล่นมาก
หลิวหยางเริ่มต้นจากการอ่านคู่มือจากในกล่องก่อนหลังจากอ่านคู่มือแนะนำไปสักพักหนึ่งก็เอาอุปกรณ์ต่าง ๆ ออกจากกล่อง
Magic Earth Onlineเกมส์VRMMO พัฒนาโดย World Corperation ด้วยนักวิทยาศาสตร์จากนานาประเทศมาร่วมมือกันเกมส์เข้าถึงสมองของมนุษย์เข้าสู่เกมส์ด้วยคลื่นสมองโดยร่างกายนั้นจะอยู่ในสภาพของการนอนหลับอาชีพที่สามารถเลือกได้คือ นักรบ นักฆ่า นักธนู นักบวช นักเวทย์ ซัมมอนเนอร์ในเบื้องต้นหกอาชีพเท่านั้น แต่ภายในเกมส์จะมีอาชีพต่าง ๆอีกมากกว่านี้ให้เลือกพัฒนาหรือเปลี่ยนสายอาชีพตัวเองอีกครั้งหนึ่ง
ตัวคู่มือนั้นเพียงแนะนำติดตั้งและอาชีพต่าง ๆ เบื้องต้นเท่านั้นแต่ในตอนท้ายมีสิทธิพิเศษสำหรับผู้เล่นใหม่ในเดือนแรกหากสุ่มอาชีพมีโอกาสได้รับอาชีพพิเศษหรือสกิลพิเศษเฉพาะตัวให้ใช้เป็เวลาหนึ่งสัปดาห์เพื่อเป็การโปรโมทสำหรับคนที่ไม่เคยเล่นเกมส์ หรือคนอยากเสี่ยงโชค
“อ่า...ข้าน่าจะปฏิเสธไปทำไมมันดูยุ่งยากขนาดนี้”
หลิวหยางทำการติดตั้งกล่องสัญญาณคล้ายซีพียูของคอมพิวเตอร์ แล้วต่อสายต่าง ๆ กับหมวก ไว้ข้างที่นอนวันนี้จะเป็วันเปิดวันแรกหมวกสำหรับเกมส์จะวางขายจำนวนจำกัดคนที่ซื้อได้่แรกจะได้เข้าทดสอบระบบก่อนเจ็ดวันจากนั้นจึงจะเปิดเกมส์จริงและวางขายอุปกรณ์สำหรับเกมส์ทั่วไป
หลังจากเสียบปลั๊กเครื่องเล่น และตรวจสอบความพร้อมของสัญญาณไฟต่าง ๆ หลิวหยางก็นอนลงแล้วสวมหมวกสำหรับเกมส์
“โอ้ย”หลิวอยางรู้สึกปวดหัวเล็กน้อยเขาพยายามเอามือขึ้นกุมหัวแต่ติดที่ว่าเป็หมวกเล่นเกมส์จึงเป็เพียงเอามือเคาะหมวกเกมส์ให้เจ็บมืออีกต่อหนึ่งผ่านไปสักพักหนึ่งก็หายปวดหัวดูเหมือนจะเป็การกระตุ้นสมองในครั้งแรกก่อนเข้าเกมส์เขาจึงผ่อนคล้าย แล้วก็ปรากฏเป็ความมืดด้านหน้ามีตัวหนังสือลอยอยู่
Ting “ยินดีต้อนรับสู่ MagicEarth Online”