My love..Good boy รักนี้เคมีเข้ากัน

    ตอนที่ 14..แลกกัน

              “มิ้นท้องได้สองเดือนแล้วครับ”ว่าที่คุณพ่อลูกสองรีบมารายงานความคืบหน้าหลังจากพาภรรยาสาวไปหาหมอเมื่อวานที่โรงพยาบาลในเมืองแล้วกลับมาที่พักตอนค่ำวสันต์เลิกคิ้วแล้วฉีกยิ้มยินดีกับปิติ

              โรมได้แต่มองคนทั้งสองสนทนากันระหว่างที่เขาเอื้อมมือไปลูบหน้าม้าเพศผู้ที่อยู่ในคอกก่อนจะช่วยคนงานวางหญ้าสดคละหญ้าแห้งไว้ในรางไม้และเทน้ำสะอาดลงภาชนะที่จัดไว้

              เมื่อเช้าหลังจากที่เขาอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยด้วยความรู้สึกผิดที่ทำให้ที่หลับที่นอนของเ๽้านายต้องมีกลิ่นไม่พึงประสงค์ จึงรีบมาจัดการทำความสะอาดแต่ก็ถูกเ๽้าของห้องห้ามไว้ด้วยเหตุผลที่ว่า

     

              ‘ต้องทำทำไม เดี๋ยวสายๆ คนงานก็มาจัดการ’

              ‘เธอไปทำไอ้ที่ควรทำดีกว่า ไม่ได้จ้างมาให้ซักที่นอนหมอนมุ้งสักหน่อย’

     

              โรมลอบเบะปากใส่เ๯้านายตัวโตอย่างหมั่นไส้การให้อาหารกับน้ำม้าเนี่ยนะ..งานที่ควรทำ! ไม่รู้เอาตรรกะไหนมาคิดสิน่ะแต่ก็เอาเถอะ..งานก็คืองาน เ๯้านายสั่งก็ต้องทำ

              “ผมก็เป็๲ห่วงอยู่ว่าจะแพ้หนักเหมือนท้องแรกหรือเปล่าตอนมิ้นท้องยัยมายต้องคอยเฝ้าตลอดตั้งเกือบสี่เดือนน่ะครับกว่าจะหายโอ้กอ้าก..ไปไหนไม่ได้เลย”คนฟังพยักหน้าเข้าใจ

              “งั้น๰่๭๫นี้คุณก็ไม่ต้องไปไหนคอยดูงานอยู่แต่ในรีสอร์ตก็พอ”

              “แล้วใครจะตามงานให้คุณสันต์ล่ะครับที่จริงก็..”

              “ไม่เป็๞ไร เวลาทำงานก็เห็นทำเต็มที่ พอถึงเวลาต้องดูแลครอบครัวก็ควรทำให้เต็มที่ด้วย”

              “ขอบคุณครับ” ปิติค้อมหัวให้คนเป็๲นายแล้วก็พลันเงยหน้าพรวดเพราะไอเดียบรรเจิด “นึกออกแล้วครับ! ผมช่วยคุณรุ้งทำงานดีไหมแล้วให้ลัมภ์ช่วยงานคุณสันต์แทนไปก่อน” โรมต้องปรายตามาทางคู่สนทนา

              ถามกูสักคำก่อนไหม

            “ได้”

            นั่นปะไร!

              เป็๲เ๽้านายกับลูกน้องที่รักและเข้าใจกันดีเหลือเกินนะตกลงเขาจ้างไอ้ลัมภ์มาทำอะไรวะเนี่ย..ชักงง ก็ตอนนี้เขายังต้องดูแลม้าตัวโปรดของนายวสันต์อยู่เลยแถมต่อไปมีแววต้องเป็๲ผู้ติดตามเ๽้านายทำงานอีกทั้งหมดทั้งมวลที่ว่ามานั้นมันเกี่ยวกับงานบัญชีตรงไหน..ใครช่วยบอกทีเหอะ!

              “ลัมภ์”

              “..”

              “ลัมภ์!”

              “ฮะ ครับนาย”

              “มานี่!”

              “คร้าบบบ”โรมส่งถังน้ำให้คนงานแล้วปัดมือไปมาไล่เศษผง

              “กินข้าวเช้าแล้วให้คุยงานกับปิติว่ามีอะไรกำลังทำอยู่และอะไรที่ต้องทำต่อ” วสันต์หันมาทางปิติ“แจ้งคนที่เราดิวงานกัน๰่๭๫นี้ให้ลัมภ์รู้ด้วยนะ”

              “ครับ” เมื่อปิติรับคำคนสั่งงานจึงหันกลับมามอง

              “ต่อไปให้เธอมาคอยช่วยงานฉันสักสามสี่เดือน”

              “เอ่อออ..ฮะ”

              “ก็อย่างที่ได้ยิน” โรมห่อปากโว่วววว..อย่างที่ได้ยิน รู้อีกแน่ะ!มือใหญ่คว้าไหล่คนตัวขาวให้เผชิญหน้า “อย่าลืมกินข้าวฉันสั่ง..ทำตามด้วย”

              “ฮะนาย”