“มิ้นท้องได้สองเดือนแล้วครับ”ว่าที่คุณพ่อลูกสองรีบมารายงานความคืบหน้าหลังจากพาภรรยาสาวไปหาหมอเมื่อวานที่โรงพยาบาลในเมืองแล้วกลับมาที่พักตอนค่ำวสันต์เลิกคิ้วแล้วฉีกยิ้มยินดีกับปิติ
โรมได้แต่มองคนทั้งสองสนทนากันระหว่างที่เขาเอื้อมมือไปลูบหน้าม้าเพศผู้ที่อยู่ในคอกก่อนจะช่วยคนงานวางหญ้าสดคละหญ้าแห้งไว้ในรางไม้และเทน้ำสะอาดลงภาชนะที่จัดไว้
เมื่อเช้าหลังจากที่เขาอาบน้ำเสร็จเรียบร้อยด้วยความรู้สึกผิดที่ทำให้ที่หลับที่นอนของเ้านายต้องมีกลิ่นไม่พึงประสงค์ จึงรีบมาจัดการทำความสะอาดแต่ก็ถูกเ้าของห้องห้ามไว้ด้วยเหตุผลที่ว่า
‘ต้องทำทำไม เดี๋ยวสายๆ คนงานก็มาจัดการ’
‘เธอไปทำไอ้ที่ควรทำดีกว่า ไม่ได้จ้างมาให้ซักที่นอนหมอนมุ้งสักหน่อย’
โรมลอบเบะปากใส่เ้านายตัวโตอย่างหมั่นไส้การให้อาหารกับน้ำม้าเนี่ยนะ..งานที่ควรทำ! ไม่รู้เอาตรรกะไหนมาคิดสิน่ะแต่ก็เอาเถอะ..งานก็คืองาน เ้านายสั่งก็ต้องทำ
“ผมก็เป็ห่วงอยู่ว่าจะแพ้หนักเหมือนท้องแรกหรือเปล่าตอนมิ้นท้องยัยมายต้องคอยเฝ้าตลอดตั้งเกือบสี่เดือนน่ะครับกว่าจะหายโอ้กอ้าก..ไปไหนไม่ได้เลย”คนฟังพยักหน้าเข้าใจ
“งั้น่นี้คุณก็ไม่ต้องไปไหนคอยดูงานอยู่แต่ในรีสอร์ตก็พอ”
“แล้วใครจะตามงานให้คุณสันต์ล่ะครับที่จริงก็..”
“ไม่เป็ไร เวลาทำงานก็เห็นทำเต็มที่ พอถึงเวลาต้องดูแลครอบครัวก็ควรทำให้เต็มที่ด้วย”
“ขอบคุณครับ” ปิติค้อมหัวให้คนเป็นายแล้วก็พลันเงยหน้าพรวดเพราะไอเดียบรรเจิด “นึกออกแล้วครับ! ผมช่วยคุณรุ้งทำงานดีไหมแล้วให้ลัมภ์ช่วยงานคุณสันต์แทนไปก่อน” โรมต้องปรายตามาทางคู่สนทนา
ถามกูสักคำก่อนไหม
“ได้”
นั่นปะไร!
เป็เ้านายกับลูกน้องที่รักและเข้าใจกันดีเหลือเกินนะตกลงเขาจ้างไอ้ลัมภ์มาทำอะไรวะเนี่ย..ชักงง ก็ตอนนี้เขายังต้องดูแลม้าตัวโปรดของนายวสันต์อยู่เลยแถมต่อไปมีแววต้องเป็ผู้ติดตามเ้านายทำงานอีกทั้งหมดทั้งมวลที่ว่ามานั้นมันเกี่ยวกับงานบัญชีตรงไหน..ใครช่วยบอกทีเหอะ!
“ลัมภ์”
“..”
“ลัมภ์!”
“ฮะ ครับนาย”
“มานี่!”
“คร้าบบบ”โรมส่งถังน้ำให้คนงานแล้วปัดมือไปมาไล่เศษผง
“กินข้าวเช้าแล้วให้คุยงานกับปิติว่ามีอะไรกำลังทำอยู่และอะไรที่ต้องทำต่อ” วสันต์หันมาทางปิติ“แจ้งคนที่เราดิวงานกัน่นี้ให้ลัมภ์รู้ด้วยนะ”
“ครับ” เมื่อปิติรับคำคนสั่งงานจึงหันกลับมามอง
“ต่อไปให้เธอมาคอยช่วยงานฉันสักสามสี่เดือน”
“เอ่อออ..ฮะ”
“ก็อย่างที่ได้ยิน” โรมห่อปากโว่วววว..อย่างที่ได้ยิน รู้อีกแน่ะ!มือใหญ่คว้าไหล่คนตัวขาวให้เผชิญหน้า “อย่าลืมกินข้าวฉันสั่ง..ทำตามด้วย”
“ฮะนาย”