มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ทวีป วารีพิสุท อาณาจักรพันบุบผา เมืองหลวง ตระกูลจ้าว ภายในบ้านที่แสนซอมซ่อใกล้ผุพัง ''แค่กๆ ที่นี้ที่ไหน'' เด็กชายวัย13-14 ที่ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลยันตัวขึ้นจากเตียงอย่างฉับพลัน"อัก! ข้าจำได้ว่าข้ากำลังทำงานอยู่หน้าจอคอมที่บ้านไม่ใช่เหรอ แล้วที่นี้มันที่ไหน" ชายหนุ่มหันมองซ้ายมองขวาอย่างสงสัย และอยู่ๆเขาก็รู้สึกราวกับว่ามีกระเเสไฟฟ้าไหลผ่านเข้าสมองเขาอย่างฉับพลัน "นี้! ขะข้าตายแล้ว มายังอีกโลกงั้นเหรอ" เขาคือ ซูเฉิน นักออกแบบเกมส์ชื่อดัง เขาถูกนับเป็น1ใน3ของบุคคลที่มีอิทธิพลและรวยที่สุดในโลก แต่ตอนนี้เขาได้ตายไปแล้ว และจิตวิญญาของเขาได้เข้ามาอยู่ภายในร่างของเด็กหนุ่มที่มีชื่อเหมือนเขา ภายในโลกสุดแสนแฟนตาซี ที่ผู้คนต่างมีกำลังภายใน ซูเฉินรู้สึกราวกับว่าเขาหลุดมายังหนังกำลังภายในของจีน "เด็กน้อยซูเฉินเอ่ย เจ้าช่างน่าส่งสารนัก"ซูเฉินส่ายหัวเบาๆเมื่อได้เห็นความทรงจำของซูเฉินคนก่อน ตั้งแต่ซูเฉินจำความได้ เขาไม่เคยหน้าพ่อแม่ของตน ชีวิตของเขาแสนรันทด ต้องเดินทางพเนจรได้ตามเมืองต่างๆตั้งแต่ 5ขวบ ในแต่ละวันเขาต้องเอาชีวิตรอดอย่างยากลำบาก ต้องขโมยอาหารประทังชีวิตไปวันๆ บางวันอดบางวันอิ่ม นอนตากลมตากฝน แม้ยามไข้หวัด ก็ต้องอดทนอดกลั้น ไม่เช่นนั้นตนก็มีแต่ต้องตาย วันเวลาผ่านไป เมื่อซูเฉินอายุได้11 ร่างกายของเขาเริ่มเติบโต ใบหน้าแสดงความหล่อเหลาแม่นมีความสกปรกและเปราะเปื่อนแต่ไม่สามารถกลบความหล่อเหลาของเขาได้ วันหนึ่งขณะเขากำลังนอนหลับอยู่ข้างถนนเหมือนปกติ เเต่เมื่อเขารู้สึกตัวอีกที เขาก็อยู่บนเวทีท่ามกลางผู้คนมากมาย ผู้คนเหล่านั้นต่างส่งเสียงบอกราคาราวกับกำลังประมูลซื้อบ้างสิ่ง เมื่อซูเฉินมองรอบตัวเขา เขาก็รับรู้ได้โดยทันที สิ่งที่ผู้คนกำลังประมูลอยู่ก็คือตัวเขา ตัวเขาที่อยู่ภายในกรงกลางเวที ด้านข้างพิธีกรกำลังส่งเสียงเชียร์ให้ผู้คนประมูลเขาในราคาที่แพงขึ้น สุดท้ายเขาก็ถูกประมูลไปโดยบุตรสาวของประมุขตระกูลจ้าว เธอต้องการเขาเพื่อมาบ่มเพาะคู่หยินหยาง แต่ด้วยซูเฉินไม่ได้ฝึกวรยุทธเลยแม้แต่น้อยทำให้เธอโกรธจัดและพยายามขายเขาคืนให้กับทางโรงประมูล แต่ทางโรงประมูลไม่รับของที่ประมูลไปแล้ว แถมเบื้องหลังของโรงประมูลยังทรงพลังแม้แต่ประมุขตระกูลจ้าวก็ไม่กล้าขยับพวกเขา หญิงสาวจึงทำได้แต่หึดหัดแต่ไม่ลงมือทำอะไร และพาซูเฉินกลับตระกูล เมื่อซูเฉินมายังตระกูลจ้าวเขาก็ไม่ได้การปฏิบัติที่ดี แต่กลับเลวร้ายกว่าที่เขาอยู่คนเดียวด้านนอกเสียอีก ทุกๆวันจะมีรุ่นเยาว์ของตระกูลจ้าวแวะเวียนมาหาเขา เพื่อให้เขาเป็นหุ่นฝึกลองทักษะใหม่ๆ ทุกค่ำคืนซูเฉินต้องนอนหลับอย่างปวดร้าว ร่างกายของเขาเต็มไปด้วยบาดแผลกระดูกร้าว หยาดเลือดแห้งกรังติดตามที่นอนของเขา เขาได้แต่กล่ำกลืนกัดฟันและฝืนนอนหลับอย่างยากลำบาก ผ่านไป2ปีในที่สุดเขาก็ทนพิษบาดแผลที่สะสมมายาวนานกว่า2ปีไม่ไหว ซูเฉินได้เสียชีวิตขณะเขานอนหลับ"เห้อออ วางใจได้เด็กน้อย ความแค้นของเจ้า ซูเฉินคนนี้จะเป็นคนจัดการมันทุกคนเพื่อให้เจ้าได้ไปสู่สุขติ"ซูเฉินถอนหายใจและหลับลงเพื่อไว้อาลัย ขณะนั้นเองเขารู้สึกสติวูบไป เมื่อเขารู้สึกตัวขึ้นเรารู้สึกว่าตนกำลังลอยอยู่ท่ามกลางหมู่ดาวนับร้อย เมื่อนับคร่าวๆมันมีมากกว่า500ดวง ดวงดาวเหล่านี้ปลดปล่อยกลิ่นอายแตกต่างกันออกไป แต่ก็มีดวงดาวที่คล้ายกันอยู่เหมือนกัน แต่พวกมันปล่อยกลิ่นอายที่ดูอ่อนแอกว่าดวงดาวที่อยู่ด้านหน้าสุด ซูเฉินงุนงงดวงดาวตรงหน้าเขานี้คืออะไร เมื่อเขาลองเพ่งดูดวงดาวดวงหนึ่งอย่างตั้งใจ ภาพที่ปรากฏขึ้นภายในดวงดาวทำเอาเขาแทบหยุดหายใจ ซูเฉินตะโกนออกมาด้วยความประหลาดใจ" the god of Greedy!!"ภาพที่ปรากฏคือชายหนุ่มที่มีใบหน้าซีดและมีเค้าโครงหล่อเหลาสวมเสื้อคลุมสีดำขอบทองยาวจนถึงพื้น "พระเจ้าจอมตะกละทำไมอยู่ที่นี้ ที่ไหน" ซูเฉินพยายามทำความความใจกับสถานที่เขาอยู่ ไม่นานเขาได้ข้อสรุปสถานที่นี้คือภายในจิตวิญญาณของเขา เขาสามารถเขาออกสถานที่นี้ได้อย่างอิสระ "แล้วทำไมพระเจ้าตะกละถึงมาอยู่ในจิตวิญญาณของข้า แล้วดาวพวกนี้คืออะไรกันแน่" ซูเฉินงุนงงเเละเริ่มสำรวจดาวดวงอื่นๆ ภาพที่เขาเห็นทำให้ขาตกตะลึงมากขึ้น "ทะทั้งหมดนี้ ทำไมมันเป็นพระเจ้าสูงสุดในเกมส์ของฉัน บัดซบนี้มันเกิดอะไรขึ้น" ภายในดวงดาวเหล่านั้น พวกมันทั้งหมดคือตัวละNPCที่เขาสร้างขึ้นภายในเกมส์ เกมส์ที่ชื่อว่า*เส้นทางแห่งพระเจ้า*เกมส์MMORPGอันดับหนึ่งของโลก ที่มีผู้เล่นทั้วโลกถึง3,000ล้านคน จำนวนผู้เล่นสามารถบ่งบอกได้ถึงความเป็นที่นิยมของเกมส์นี้ ด้วยเกมส์นี้ทำให้ซูเฉินประสบความสำเร็จครั้งใหญ่ทำให้เขากลายเป็นมหาเศรษฐีที่รวยติด1ใน3ของโลก และการเป็นผู้ทรงอิทธิพลอัน2ของโลก เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ทำให้เขาอดภูมิใจในตัวเองไม่ได้ "ถึงเนื้อเรื่องภายในเกมส์แทบทั้งหมด จะได้-มาจากตาลุงลึกลับที่ต้องการให้ข้าทำเกมส์นี้ให้เขาก่อนตายก็เถอะ แต่ข้าก็อดภูมิใจในตัวเองไม่ได้ การที่ทำให้เกมส์นี้โด่งดังขึ้นมาได้ ทำเอาเสียตาแทบกระเด็นเลยที่เดียว " ซูเฉินอดส่ายหัวไม่ได้เมื่อนึกถึงค่ำคืนหฤโหดที่ทำเอาเขาแทบไม่ได้นอนเกือบ2เดือน มันช่างเป็นช่วงเวลาที่หนักหนาสาหัส ขนาดที่เขาจบค่ำคืนหฤโหดและ เขาถึงกับเขาโรงพยาบาลนอนหยอดน้ำเกลือไป2อาทิตย์ แต่เมื่อเทียบกับที่เจ้าของร่างประสบพบเจอ เขาแทบจะบ่นอะไรไม่ได้เลย ขณะที่ซูเฉินกำลังเหม่อลอย ดวงดาวดวงหนึ่งภายในจิตวิญญาณของเขาก็ได้สว่างขึ้นปัง!! ร่างกายทั่วร่างของซูเฉินดังขั้นพร้อมกัน ซูเฉินรู้สึกสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเขาแทบทรงตัวไม่อยู่ สติของเขาเกือบดับวูบ ไม่นานสติก็เขาก็กลับมาปกติ "เกิดอะไรขึ้น"ซูเฉิน งุนงงและเริ่มสำรวจร่างกายของเขา เขาพบว่าร่างกายของเขาดูกำยำขึ้นอย่างแปลกประหลาด เขารู้สึกว่าภายในกายของเขามีปีศาจร้ายที่พร้อมจะระเบิดพลังได้ทุกเมื่อ เขารู้ราวกับว่าตอนนี้เขาสามารถต่อยช้างให้กระเด้นไป100เมตรได้อย่างสบายๆ ขณะที่ซูเฉินกำลังสำรวจร่างกายตัวเอง เสียงเปิดประตูอย่างรุนแรงก็ดังขึ้น "เจ้าเศษขยะ ออกมาเดี่ยวนี้ จ้าวหยุนผู้นี้ได้ร่ำเรียนวิชาใหม่มา ต้องการให้เจ้าได้ลิ้มลองรสชาติวิชาใหม่ของบิดาผู้นี้ดู จงภูมิใจเสียเถิดการได้โดนบิดาผู้นี้ลองวิชากับเจ้า ถือเป็นบุญที่สุดกับเจ้าแล้ว " ชายหนุ่มวัย17-18 สวมชุดม่วงสดใส เดินเข้ามาภายในบ้านของซูเฉิน ใบหน้าแสนธรรมดาของเขาเต็มไปด้วยรอยยิ้มแสนมั่นใจและเย่อหยิ่งซูเฉินเหลือบมองไปยังจ้าวหยุนและ สะบัดมือไปทางจ้าวหยุนเบาๆ ครืนนนน ร้าวกับเสียงฟ้าผ่า กระแสลมขนาดใหญ่พัดตรงไปยังจ้าวหยุน ขณะนี้จ้าวหยุนไม่ได้ระวังตัวแม้แต่อย่างใดเขากำลังเชิดหน้าอย่างภูมิใจ เขาจึงถูกกระแสลมกระแทกเข้าร่างกายเข้าอย่างจัง ปัง!ร่างของจ้าวหยุนบินไปราวกับลูกศรพุ่งไปด้านหลัง และตกไกลจากตัวบ้านของซูเฉินไป10เมตร"อัก!! บัดซบเกิดอะไรขึ้น"จ้าวหยุนกระอักเลือดและพยายามยันตัวขึ้นจากพื้น แววตาของเขาเต็มไปด้วยความงุนงงและตกใจเมื่อสักครู่มันเกิดอะไรขึ้น เขาไม่รู้สึกแน่ชัด แต่การโจมตีนี้ต้องไม่ได้มาจากเศษสวะภายในบ้านนั้นแน่ๆ เศษขยะที่เป็นแค่รวบรวมลมปราณขั้น1 จะสามารถทำอันตรายอะไรกับเขาได้? เขาเป็นถึงผู้บ่มเพาะ หลอมรวมลมปราณขั้น5 ระยะห่างระหว่างเขากับไอ้เศษสวะห่างกันถึง2ช่วงขั้นมันเป็นไปไม่ได้แน่นอนที่ซูเฉินจะทำอะไรมันได้"การโจมตีรุนแรงขนาดตีต้องเป็นขั้นก่อตั้งเเน่นอน งั้นแสดงว่ายังมีคนอื่นอยู่ข้างในอีกงั้นเหรอ"จ้าวหยุนเหลือบมองไปภายในบ้านของซูเฉินอย่างสงสัย

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่1

นิยายแนะนำ

มรดกเทพอยู่ในกายข้า+7!!

ขนาดตัวอักษร

สีพื้นหลัง

ตอนที่1

นิยายแนะนำ

เว็บไซต์นี้ใช้คุกกี้