ลู่เสวียนััไปที่เหรียญทองคำขาว เงินทั้งหนึ่งร้อยล้านเหรียญทองคำขาวถูกเก็บเข้าไปในช่องว่างมิติเก็บของ จากนั้นลู่เสวียนก็เดินออกมาจากร้านแลกเปลี่ยนเงิน เพื่อจะกลับไปยังเรือนสี่ประสานของตน
“เ้าหยุดก่อน”
“เ้ามีอันใดกับข้างั้นรึ”
ลู่เสวียนเมื่อเห็นว่าผู้ที่กล่าวถามสวมใส่เครื่องแบบของนิกายที่เหมือนกับสหายก็ลดการป้องกันลง
“ข้ามาเอาชีวิตเ้า อย่างไรเล่า”
“ตูมม!”
ลู่เสวียนถูกหมัดที่เสริมพลังของผู้ที่อยู่ในระดับหลอมเทพ ชกไปที่ลำตัวอย่างจัง แต่กับไม่เป็อะไร
“ข้าโจมตีด้วยพลังทั้งหมดที่มี เหตุใดตัวเ้าถึงไม่เป็อะไรเลย”
“ข้าต้องบอกเ้าด้วยหรือ ข้าไม่มีความแค้นต่อเ้าแต่กลับคิดทำร้ายข้า ก็จงรับโทษทัณฑ์จากข้าไปซะ”
“ทักษะของเ้า จะเท่าไหร่กัน ”
“เช่นนั้นเ้าก็ลองป้องกันจากทักษะของข้าดู ทักษะวิชาดรรชนีเทพ!”
“ตูมม!!”
“อักก!”
“เป็ไปไม่ได้ ข้าที่อยู่ในระดับหลอมเทพจะแพ้ให้กับเ้าได้เช่นไร ”
“ลู่เสวียนเดินเข้ามาใกล้”
“หากเ้าสังหารข้านิกายศักดิ์สิทธิ์เซียนหยวนไม่ปล่อยเ้าแน่ ข้ากัวห้าวเฟิงเป็ถึงศิษย์ฝ่ายในของนิกาย ยังมีบิดาข้าที่เป็ถึงผู้าุโหลัก ”
“พอสู้ข้าไม่ได้ เ้าก็อ้างอำนาจที่อยู่เื้ั”
“เ้าอย่าเข้ามา”
“ตุบ!”
ลู่เสวียนฟันด้วยสันมือไปที่ต้นคอของกัวห้าวเฟิงจนสลบไป
‘หากไม่ใช่ว่าตัวเขามีกายาเทพเ้าโบราณะ การที่จะทำให้ตัวตนระดับหลอมเทพหมดสติก็เป็เื่ยาก ’
หลังจากนั้นลู่เสวียนกลับไปยังเรือนสี่ประสาน แล้วเขียนจดหมายให้กับสหาย ก่อนจะออกจากเมืองศักดิ์สิทธิ์เซียนหยวนไป
‘ระบบช่วยแนะนำสถานที่ปลอดภัยให้กับข้าหน่อย’
{ระบบขอแนะนำให้โฮสต์มุ่งหน้าไปยังป่าหมื่นอสูร นั้นคือสถานที่ปลอดภัยสำหรับโฮสต์ในการถูกตามล่าในตอนนี้}
‘บอกเส้นทางให้ข้าระบบ’
{โฮสต์ต้องไปทางทิศตะวันออก}
ลู่เสวียน วิ่งด้วยฝีเท้าที่รวดเร็วไปทางทิศตะวันออก เขาใช้เวลาถึงยี่สิบวันก็มาถึงยังป่าหมื่นอสูร ภายใต้การแนะนำจากระบบทำให้ลู่เสวียนมาถึงยังเขตชั้นในของหุบเขาหมื่นอสูร
‘ในที่สุดเขาก็รอดพ้นจากการถูกตามล่า เขาเกือบตายอยู่หลายครั้งหากไม่มีกายาเทพเ้าโบราณะและการช่วยเหลือจากระบบเขาคงตายไปแล้ว สักวันหนึ่งหากเขาแข็งแกร่งมากกว่านี้เขาจะไปถล่มนิกายศักดิ์สิทธิ์เซียนหยวนให้ราบคาบ’
สิบวันต่อมา…
{ติ๊ง! โฮสต์้าสุ่มรับรางวัลหรือไม่?}
“้า”
{ติ๊ง! โฮสต์ได้รับทักษะวิชาเทพมิติเร้นลับ ้าเรียนรู้หรือไม่}
“้า”
{ติ๊ง! การถ่ายทอดทักษะวิชาสำเร็จ การสุ่มรางวัลครั้งต่อไปจะมีในอีกสามสิบวันข้างหน้า}
ลู่เสวียนเมื่อได้รับทักษะวิชาก็เริ่มฝึกฝน ใช้เวลาเพียงสิบวันก็ฝึกฝนทักษะวิชาเทพมิติเร้นลับสำเร็จก่อนจะไปหาประสบการณ์ต่อสู้กับสัตว์อสูรในเขตชั้นนอกของป่าหมื่นอสูร
“ผลัวะ!! ตูมม!!”
สัตว์อสูรระดับต่ำถูกลู่เสวียนต่อยเพียงครั้งเดียวก็ตกตายในทันที จากนั้นลู่เสวียนก็เริ่มออกล่าสัตว์อสูรตัวอื่นต่อ
สองชั่วยามต่อมา…
ลู่เสวียนสังหารสัตว์อสูรระดับต่ำไปจนถึงระดับลึกลับไปมากกว่าหลายร้อยตัว และยังได้เก็บเกี่ยววัตถุดิบของสัตว์อสูรไปด้วย หลังจากนั้นลู่เสวียนก็ไปล้างเนื้อล้างตัวแล้วกลับไปยังที่พัก
วันต่อมา…
ลู่เสวียนฝึกฝนทักษะวิชาทั้งสามั้แ่เช้า ใน่บ่ายก็ออกไปล่าสัตว์อสูร ลู่เสวียนได้เข้าไปยังเขตป่าชั้นในที่ลึกกว่านี้ก่อนที่เขาััได้ถึงอันตรายบางอย่าง
“นี้มันสัตว์อสูรระดับเทวะ กับมีถึงห้าตน!!”
ลู่เสวียนรีบใช้ทักษะวิชาเทพมิติเร้นลับ เพื่อหลบหนีกลับไปยังที่พัก
‘ปลอดภัยแล้ว ดีที่ตัวข้ามีทักษะนี้หนีออกมาได้ไม่เช่นนั้นคงได้รับาเ็สาหัส ไว้แข็งแกร่งกว่านี้ค่อยเข้าไปสำรวจภายในส่วนลึกของป่าหมื่นอสูร’
ห้าเดือนต่อมา…
{ติ๊ง! โฮสต์้าสุ่มรับรางวัลหรือไม่}
“้า”
ลู่เสวียนคาดหวังที่จะได้รับเม็ดยาโอสถจากระบบ เพราะตลอดระยะเวลาสี่เดือนมานี้ได้รับทักษะวิชามาโดยตลอด
……………………………………………………
ระดับสัตว์อสูร
1.ระดับต่ำ 4.ระดับลึกลับ 7.ระดับเทวะ
2.ระดับกลาง 5.ระดับาา 8.ระดับ์
3.ระดับสูง 6.ระดับราชันย์ 9.ระดับเซียน
10.ระดับเทพ
145
