พันธมิตรกาล : Lyra : Chronicle Of Time

หลังจากสำรวจวัดร้างและพอจะตั้งสติได้บ้างไลราตัดสินใจว่าการอยู่ในนี้นานเกินไปคงไม่ปลอดภัย เธอคล้องเป้ไว้บนหลังอีกครั้ง
ขยับ Chronosync บนข้อมือให้เข้าที่ แล้วดึงแขนเสื้อยาวลงมาคลุมอุปกรณ์นั้นไว้ให้มิดชิดเพื่อไม่ให้เป็๲ที่สังเกตในโลกที่ไม่คุ้นเคยนี้
พลางเหลือบมองไฟสีแดงเล็กๆที่ยังคงกระพริบเตือนถึงพลังงานที่เหลือน้อยเธอต้องเคลื่อนไหวอย่างระมัดระวังและประหยัดพลังงานของอุปกรณ์ให้มากที่สุด

แสงแดดยามเช้าส่องจ้าจนเธอต้องหรี่ตาลงเล็กน้อยขณะเดินออกจากห้องโถงใหญ่ที่ทรุดโทรมบริเวณโดยรอบวัดเงียบสงัด แต่กลับเต็มไปด้วยความเขียวชอุ่มของต้นไม้สูงใหญ่หลากหลายสายพันธุ์ที่เธอไม่เคยเห็นในโลกอนาคตที่เต็มไปด้วยตึกคอนกรีตและพืชสังเคราะห์ใบไม้สีเขียวสดใสต้องแสงแดดเป็๞ประกายระยิบระยับดอกไม้ป่าหลากสีสันบานสะพรั่งตามข้างทางส่งกลิ่นหอมอ่อนๆ ชวนให้รู้สึกสดชื่น

เธอไม่เคยเห็นธรรมชาติที่อุดมสมบูรณ์เช่นนี้มาก่อนมันแตกต่างจากภาพจำของโลกที่แห้งแล้งและแตกระแหงในยุคของเธออย่างสิ้นเชิงเพียงแค่ได้สูดอากาศบริสุทธิ์เข้าไปเต็มปอดเธอก็เริ่มมีความหวังถึงอาหารที่สดใหม่และรสชาติอร่อยที่อาจจะได้พบเจอในโลกนี้

เธอเดินไปตามทางเดินดินที่เลือนลางมองหาเส้นทางที่จะนำเธอลงจากเนินเขาไปยังทุ่งนาเบื้องล่าง ระหว่างทางไลราสำรวจทุกสิ่งที่ดูแปลกตาอย่างระมัดระวังเธอสังเกตใบไม้ที่มีรูปร่างและสีสันแตกต่างกัน พยายามจดจำลักษณะของพืชแต่ละชนิดเผื่อว่าจะมีบางอย่างที่สามารถนำมาเป็๲อาหารได้

เธอมองหาร่องรอยของแหล่งน้ำ อาจจะเป็๲ลำธารเล็กๆ หรือบ่อน้ำที่ซ่อนอยู่ในป่าเธอจำคำสอนของพ่อได้ดี "ในต่างยุคต่างสมัยสิ่งสำคัญที่สุดคือการเรียนรู้ที่จะอยู่รอด สังเกตทุกสิ่งรอบตัวและอย่าไว้ใจใครง่ายๆ" เธอจึงเดินอย่างระแวดระวัง คอยเงี่ยหูฟังเสียงต่างๆและสังเกตความเคลื่อนไหวรอบข้างอยู่เสมอ

เมื่อเดินลัดเลาะไปตามป่าโปร่งที่เริ่มบางลงแสงแดดส่องถึงพื้นดินมากขึ้น ไลราก็เริ่มสังเกตเห็นร่องรอยของผู้คน บนพื้นดินที่ปกคลุมด้วยใบไม้แห้งมีรอยล้อเกวียนขนาดใหญ่สองร่องขนานกัน และรอยเท้าของคนจำนวนมากย่ำไปมาจนดินเป็๞หลุมเป็๞บ่อ

ดูเหมือนว่าจะมีกองคาราวานขนาดใหญ่เพิ่งผ่านไปเมื่อไม่นานมานี้ เธอยังพบเศษผ้าสีซีดขาดรุ่งริ่งที่มีลวดลายปักที่ไม่คุ้นตาติดอยู่กับกิ่งไม้เตี้ยๆและร่องรอยของการตั้งค่ายพักแรมที่ถูกทิ้งร้างอย่างเร่งรีบ เปลวไฟจากกองไฟมอดดับไปแล้วแต่ยังมีขี้เถ้าอุ่นๆ หลงเหลืออยู่

ความรู้สึกไม่ปลอดภัยเริ่มก่อตัวขึ้นในใจของไลราเธอเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น ร่องรอยเหล่านี้บ่งบอกว่าไม่ใช่แค่คนธรรมดาที่สัญจรไปมาในบริเวณนี้อาจจะเป็๲ทหาร หรือกลุ่มคนที่กำลังเดินทางด้วยเหตุผลบางอย่างที่น่ากังวลเธอต้องระมัดระวังตัวให้มากขึ้น

เมื่อเดินพ้นเขตป่าออกมาสู่ที่โล่งไลราก็ต้องหยุดชะงักกับภาพที่ปรากฏอยู่ตรงหน้า เบื้องหน้าของเธอคือทุ่งนาที่กว้างใหญ่สุดสายตาต้นข้าวกำลังออกรวงสีทองอร่าม สายตาของเธอกลับจับจ้องไปยังกลุ่มควันดำทะมึนที่กำลังลอยสูงขึ้นสู่ท้องฟ้าสีคราม
จากหมู่บ้านเล็กๆ ที่อยู่ไม่ไกลออกไปทางทิศใต้ ควันนั้นหนาทึบและมีกลิ่นเหม็นไหม้ลอยมาตามลมราวกับกำลังเกิดไฟไหม้ครั้งใหญ่ หรือ...อาจจะเป็๞สัญญาณของความขัดแย้ง ๱๫๳๹า๣ที่เธอกำลังพยายามจะหลีกเลี่ยงในอนาคต?