คุณพ่อยอดพระกาฬ

“ตัวนี้และก็ตัวนี้”

“ตัวนี้ๆ ๆ ๆ ......”

จางฮ่าน เดินเลือกเอาอย่างละคู่ๆ

“ป๊ะป๋าๆ ให้หนูเลือกบ้างสิ” เหมิงเหมิง ทักขึ้นมา

“ได้เลยๆ เหมิงเหมิงเป็นคนเลือก พวกนี้เป็นหมาพันธุ์ไซบีเรียน ตอนเล็กๆ จะซนหน่อย พอโตขึ้นมันก็ซื่อบื้อ หนูเลือกมาสองตัวแล้วกัน”

“ทำไมมันเหมือนกันหมดเลยล่ะ”

เหมิงเหมิง ยืนเลือกอยู่นาน ไม่รู้จะเลือกยังไง หันไปเห็นสองตัวท่าทางมีชีวิตชีวา แลบลิ้นยื่นออกมาพยายามเลียมือเหมิงเหมิงไม่หยุดก็เลยเลือกได้

“เอาตัวนี้กับตัวนี้” ชี้ไปที่สองตัวนั้น

“เหมิงเหมิง นั่นมันตัวเมียทั้งคู่เลย เลือกใหม่เปลี่ยนเอาตัวผู้มาตัวหนึ่ง” จางฮ่าน บอก

“อ๋า? เอาตัวผู้มาทำอะไรอ่า” เหมิงเหมิง ไม่เข้าใจ

“มีตัวผู้กับตัวเมีย มันจะได้มีลูกได้ยังไงล่ะ” จางฮ่าน ยื่นมือไปหยิกแก้มเหมิงเหมิงเบาๆ

“งั้นตัวนี้ใช่ตัวผู้หรือเปล่าล่ะ” เหมิงเหมิงชี้มือไป

“ใช่แล้วๆ สองตัวนี้แล้วกัน”

หลังจากเลือกซื้อหมากันอยู่นาน ทั้งสองพ่อลูกก็เลือกเสร็จจนได้

“ทั้งหมดก็ประมาณนี้แหละมั้ง” จางฮ่าน หันไปคุยกับคนขาย

คนขายหมาดีใจจนมือไม้สั่น ขนาดพูดน้ำเสียงยังสั่น

“คุณผู้ชายครับ ทั้งหมดที่คุณเลือกมาสามสิบหกตัว รวมราคาแล้วก็ ก็...สองแสนสามหมื่นห้าพันแปดร้อยครับ”

พูดจบก็ดูอาการ จางฮ่าน กลัวว่าเขาจะตกใจในราคาแล้วจะเปลี่ยนใจไม่ซื้อ

“อือ”

จางฮ่าน พยักหน้าตอบ ไม่มีอาการอะไรออกทางสีหน้า ราวกับว่าเงินสองแสนนั้นเหมือนเงินแค่ยี่สิบ

“ไม่ทราบว่าคุณผู้ชายจะจ่ายเงินด้วยวิธีไหนครับ?” คนขายถามอย่างตื่นเต้น

“รูดการ์ด”

“เชิญทางนี้เลยครับ”

คนขายเดินนำไปที่เก็บเงิน ผู้หญิงอีกคนพอเห็นรายการสินค้าแล้วถึงกับตาค้าง

เธอไม่เคยคิดว่าจะมีคนซื้อหมาทีเดียวถึงสามสิบหกตัวมาก่อน หลังจากชำระเงินเป็นที่เรียบร้อย เธอจึงพูดเสียงอ่อนเสียงหวานกับ จางฮ่าน

“ไม่ทราบว่าคุณผู้ชายจะให้ส่งหมาพวกนี้ไปที่ไหนคะ แล้วยังมีอะไรอย่างอื่นที่ต้องการเพิ่มมั้ยคะ จำพวกอาหารหมา ของเล่นน้องหมาอะไรพวกนี้?”

“ของเล่น?” เหมิงเหมิง หูผึ่งขึ้นมาทันที “ดีเลยๆ ซื้อของเล่นให้เจ้าดำ แล้วก็ซื้อให้น้องหมาตัวอื่นๆ ด้วย”

“ไปสิ ไปเลือกของเล่น” จางฮ่าน พาเหมิงเหมิง ไปเลือกของเล่น

“เอาอันนี้ๆ ๆ ๆ อยากได้หมดเลยป๊ะป๋าทำไงดีล่ะ” เหมิงเหมิง ถูกใจไปหมด เลือกไม่ถูก

“งั้นก็ซื้อหมดนี่แหละ” จางฮ่าน หัวเราะ

“Really?” เหมิงเหมิง ตาโตขึ้นมาทันที

“แน่นอนสิ” จางฮ่าน ลูบหัวเหมิงเหมิง

“ดีเลย ของเล่นเยอะขนาดนี้ น้องหมาต้องเล่นกันสนุกมากๆ แน่เลย” เหมิงเหมิง ลิงโลด

“งั้นก็ซื้อเยอะหน่อย” จางฮ่าน พยักหน้า หันไปบอกผู้หญิง “ของเล่นพวกนี้จัดมาอย่างละยี่สิบชิ้นแล้วกันนะ”

“ได้เลยค่ะคุณผู้ชาย เพราะคุณซื้อหมาเยอะขนาดนี้ ของเล่นพวกนี้ก็เลยถือว่าเป็นของสมนาคุณให้คุณไปเลยแล้วกันค่ะ ไม่ทราบว่าจะให้จัดส่งไปที่ไหนคะ?”

“ส่งที่เขาจันทรา พวกคุณค่อยไปส่งให้ผมหลังจากผ่านไปสองชั่วโมง ก่อนออกไปส่งของก็โทรบอกผมหน่อยแล้วกัน”

“ได้ค่ะได้ รบกวนขอเบอร์ติดต่อคุณไว้หน่อยค่ะ”

” XXXXXX”

จางฮ่าน ให้เบอร์เสร็จก็พาเหมิงเหมิงออกไป

“เจ๋งจริงๆ ยกนิ้วให้เลย” หญิงสาวหันไปชมชายคนขาย

“ฮี่ๆ ๆ ๆ ”

.......

จางฮ่าน ขับรถตรงต่อไปที่ฟาร์มปศุสัตว์ ด่านที่สองของวันนี้

เดิมทีคิดจะซื้อแมวมาเลี้ยงเพิ่มอีกหน่อย แต่คิดไปคิดมา เงินในธนาคารเหลือไม่เท่าไหร่ เรื่องซื้อแมวเลยพักเอาไว้ก่อน

เหมิงเหมิงเองก็นึกเรื่องนี้ขึ้นมาได้ เลยทักขึ้นมา “ป๊ะป๋า พวกเราเหมือนว่าจะลืมอะไรไปอย่างนะ”

“อะไรเหรอ?” จางฮ่าน ถาม

“เอ่อ...ก็ลืมแมวน่ารักๆ พวกนั้นไง” เหมิงเหมิง ตอบ

“แมวเหรอ” จางฮ่าน หาคำแก้ตัว “แมวต้องรอให้มะหมาโตกว่านี้ซะก่อน ค่อยซื้อมาเลี้ยง ไม่งั้นพวกมันทะเลาะกันตายเลย”

“เป็นงั้นหรอกเหรอ งั้นก็ยังไม่ซื้อแล้วกัน เชื่อป๊ะป๋า” เหมิงเหมิงนึกถึงภาพหมาแมวกัดกันก็พลันสยอง

“อือ ยังไม่ซื้อแมวก็ได้ พวกเราไปซื้ออย่างอื่นกัน หมู เป็ด ไก่ อะไรพวกนี้” จางฮ่าน บอก

“อื้อ ซื้อๆ ๆ แล้วก็ซื้อ” เจ้าหญิงตัวน้อยพูดอย่างเริงร่า

เรื่องใช้เงินใครๆ ก็ชอบ ถึงของที่ซื้อจะไม่ใช่ของเล่นที่เหมิงเหมิงชอบ แต่เธอก็รู้สึกสนุกกับมัน

ขับรถมาได้ครึ่งชั่วโมงก็มาถึง

“มาซื้ออะไร”

คราวนี้คนที่ออกมารับแขกเป็นชายอายุราวๆ สี่สิบ

“แพะแกะวัวหมูเป็ดไก่ห่าน คุณช่วยแนะนำที่ดีๆ ให้ผมหน่อย” จางฮ่าน ตอบ

“เอาที่ดีที่สุดเลยนะ” เหมิงเหมิง พูดเสริม

“ได้เลย จะเอาที่ดีที่สุดให้เลย แม่สาวน้อย”

ชายวัยกลางคนเริ่มแนะนำ “วัวที่ดีที่สุดของที่นี่ก็วัวดำ เลี้ยงดีๆ เนื้อของมันเทียบวัวเนื้อโกเบได้เลยทีเดียว คิดว่าคุณคงเคยได้กินมาบ้าง วัวน้ำหนักสองร้อยห้าสิบกิโลจะมีแค่ไม่กี่สิบกิโลที่เป็นเนื้อเกรด 5A ราคาเนื้อเกรดนี้ก็พันห้าร้อยขึ้นไป”

“เนื้อวัวเกรด5Aเหรอ?” จางฮ่าน นึกภาพ

เขาไม่เคยกินเนื้อโกเบมาก่อน แต่จำได้ว่าเคยเห็นในหนังสือพิมพ์ครั้งหนึ่ง ราคาขายที่ 888 ต่อน้ำหนักเนื้อแค่ 200 กรัม แถมไม่ค่อยมีคนเลี้ยงด้วย

วัวดำถ้าเลี้ยงดีๆ มีโอกาสเทียบเนื้อโกเบได้เลย ไอ้เลี้ยงดีๆ นี่คือเลี้ยงยังไง?

ที่เขาจันทรา วัวดำเลี้ยงให้เป็นวัวเนื้อโกเบได้สบาย เผลอๆ เนื้อของมันอาจจะดีกว่าอีกด้วยซ้ำ

“แล้วมันตัวละเท่าไหร่? " จางฮ่าน ไม่อ้อมค้อม

“ตัวละแปดพัน” คนขายตอบ

“จัดให้ผมสิบตัว” จางฮ่าน บอก “แล้วก็ช่วยแนะนำวัวนมให้ผมหน่อย”

“วัวนมต้องโฮลสไตน์ฟรีเซี่ยน ให้น้ำนมได้ถึงปีละสามร้อยวัน เฉลี่ยวันละสามสิบลิตร ส่วนอีกหกสิบวันเป็นช่วงฤดูผสมพันธุ์”

“อ่อ เอาไว้สองตัวนะ ตัวผู้ตัว ตัวเมียตัว” จางฮ่าน ตอบ

“ได้เลย” คนขายหยิบกระดาษขึ้นมาจด “ผมว่าคุณซื้อตัวเมียไปทั้งคู่จะดีกว่า พอถึงฤดูผสมพันธุ์คุณค่อยติดต่อมาทางเรา ซื้อตัวผู้คุณคงไม่รู้วิธีจัดการอยู่ดี”

“งั้นก็เอาตามคุณว่าแล้วกัน ตัวเมียทั้งคู่” จางฮ่าน พยักหน้ารับ “ยังขาดแพะกับหมูคุณช่วยแนะนำหน่อย”

“ดีที่สุดของที่นี่ก็แพะภูเขากับหมูดำไท่หู พวกนี้เอาไปทำอาหารได้อร่อยเลยล่ะ”

“อย่างละสิบตัวแล้วกัน แล้วก็หาแพะนมให้ผมเพิ่มสองตัวนะ” จางฮ่าน บอก

“ไม่มีปัญหา” คนขายจดใส่กระดาษ

“เป็ดไก่ห่านก็เอาด้วย ไก่ไข่ก็เอา”

“ของที่นี่โตหมดแล้วน่ะสิ แถมยังเลี้ยงด้วยหัวอาหารคิดว่าคุณคงไม่เอา ถนนเส้นมีตลาดนัดเกษตร คุณลองไปดูเผื่อจะเจอถูกใจ ทางนั้นส่วนมากที่เอามาขายเป็นพวกชาวบ้านเลี้ยงเอง” คนพูดตรงไปตรงมา

“อ่อ งั้นก็เอาเท่าที่ว่าไปก่อนแล้วกันครับ”

“ทั้งหมดก็แสนเก้าหมื่นแปดพัน” คนขายคิดเงินออกมา

จบตอน