ณ.บริษัทั์ใหญ่ที่บัดนี้สิงห์หนุ่มดีกรีผู้ถือหุ้นเดินเข้าห้องประธานไปอย่างหัวเสีย ที่ทำให้เขาต้องรีบบึ่งรถขึ้นเครื่องบินมาที่นี่แต่เช้า ข้าวปลาก็ไม่ได้กิน ขนาดชุดยังไม่ได้เปลี่ยนต้องใส่ชุดเลอะโคลนออกมาดีที่อาบน้ำก่อนเข้าไร่ไม่งั้นคิดไม่ออกเลยกลิ่นจะแรงขนาดไหน
ท่านประธานคุยธุระอยู่ค่ะ เข้าไปไม่ได้นะคะ!!
ปัง!! เสียงประตูเปิดปิดด้วยความโมโหของสิงห์หนุ่มที่มีต่อเลขาสาวของเสือหนุ่ม จึงกระแทกประตูอย่างแรงเพื่อขู่เธอ
“ไม่เป็ไร คุณณีไปทำงานไป ผมจัดการเอง”
“ไหนเื่ที่ให้สืบมา”
สิงห์หนุ่มถามน้องไปด้วยความโมโหนิดๆที่คนเป็น้องไม่บอกข้อมูลเขาทางโทรศัพท์บอกแค่ว่าเื่ด่วนหญิงนางนั้นท้องให้รีบมาดูเองที่บริษัทเขาจึงรีบมาอย่างร้อนใจเมื่อเขาได้ยินข่าวคราว
“ไอ้เฮียสิงห์ มาดีๆไม่ได้รึไง มานั้งนี่ นี่คุณภพนักสืบที่ให้ไปสืบ”
ทั้งสองคนที่ให้สืบกับคนสืบพูดคุยกันพร้อมหลักฐานที่ตีแสกหน้าตนว่าหญิงที่เคยปล่อยน้ำใส่นั้นมีฐานะสูงศักดิ์เป็ท่านหญิงตระกลูผู้ดีเก่า อีกทั้งตอนนี้ตั้งท้องได้ 3-4เดือนแล้ว เขาอ่านหลักฐานพวกนี้ย้ำอีกครั้งว่าไม่ใช่ความฝัน เขากำลังจะเป็พ่อคนจริงๆไม่ใช่เื่ล้อเล่น แต่ฉิบหายละแม่ของลูกเป็ถึงท่านหญิงกว่าจะได้ตัวมาคงไม่ง่ายเหมือนสาวชาวบ้านธรรมดาแน่ๆ
“แล้วนี่ก็เป็รูปล่าสุดที่คนของผมส่งมา รายละเอียดคือพ่อแม่ของผู้หญิงท่านนี้จะให้ลูกเขาแต่งกับผู้ชายคนนี้ครับ”
สิงห์หนุ่มมองรูปในโทรศัพท์ที่ปรากฎรูปผู้ชายหน้าตาดีกำลังเดินเข้าบ้านหลังใหญ่ และเมื่อซูมดูดีๆเขาเห็นชายคนนี้ถือกล่องใส่เครื่องประดับที่มองยังไงก็ต้องเป็กล่องกำมะหยี่ใส่แหวนแน่นอน เมื่อเห็นอย่างนั้นด้วยความร้อนใจ จึงขอที่อยู่บ้านท่านหญิงไปแล้วรีบเดินออกมาอย่างหุนหันไม่เอ่ยอำลาแม้กระทั้งน้องชายที่นั่งอยู่ด้วย
“เฮียจะไปไหน”
เงียบ…..สิ่งที่ได้คือความเงียบที่สิงห์ตอบเสือ จนเสืองงบัดจะมีเมียนี่เป็คนเืร้อน ตอนไม่มีนี่โอ้โห ม๊าให้ไปดูตัวแต่ละครั้งอย่างกะคนจะตาย บางครั้งหนีไปอยู่บ้านก๊งเป็เดือน
ทางด้านวังเทพชัยกุล บัดนี้คุณชายวิชิตที่ว่านั่งคุยกับหม่อมสุด้วยความเป็กันเอง แต่เสียดายที่เขามาวันนี้เพื่อตั้งใจเอาแหวนมาหมั้นไว้ก่อนกลับไม่พบท่านชายและท่านหญิงฟ้า หญิงที่งามและคู่ควรกับเขา
“ท่านชายออกไปธุระได้สักพักเองค่ะ เสียดายนะคะ คลาดกันเลย”
“ไม่เป็ไรครับ ผมก็ผิดเองที่รีบมาไม่ได้นัดหมายท่านไว้ ผมดีใจนะครับตื่นเต้นไปหน่อยหม่อมสุโทรไปแจ้งผมไม่มีสิติเลย”
“แม้ ท่านหญิงฟ้านี่โชคดีนะคะ ที่คุณชายรักท่านหญิงมากขนาดนี้ ดิฉันคงหมดห่วงแล้วละค่ะที่ท่านหญิงเจอผู้ชายดีๆแบบคุณชาย”
ทั้งสองต่างพูดคุยและยกยอกันไปมา สักพักคุรชายวิชิตก็ขอตัวกลับเมื่อรอท่านชายไม่ไหวแต่ก่อนไปเขายังทิ้งท้ายเครื่องประดับสร้อยคอจี้เพชรน้ำงามไว้ให้เป็ของขัวญที่หม่อมสุเลือกข้างเขา
หม่อมสุก็ยิ่งดีใจ ได้ทั้งความสะใจที่ลูกเลี้ยงจะย่อยยับในชีวิตคู่ และดีใจที่ได้ของฟรีน้ำงามราคาแพงมาเป็ของตัวเอง
“อ่าวหนูพิมพ์ มานี่สิลุก นี่สวยมั้ย"
“ก็สวยดีคะ คุณแม่ซื้อใหม่หรอคะ”
“ป่าวหรอก คุณชายวิชิตพึ่งให้เป็ของขัวญต้อนรับแม่ยาย”
“ดีคะ พิมพ์อยากให้ได้กันเร็วๆจะได้ออกไปจากวังสะที ทีนี้พิมพ์ก็จะเป็ลูกสาวคนเดียวของวังเทพชัยกุล”
สองแม่ลูกต่างหัวเราะกับสิ่งที่คิดและจินตนาการโดยไม่รู้เลยว่านมแจ่มของบ้านแอบฟังอยู่ เธอตั้งใจว่าท่านหญิงของเธอกลับมาแล้วจะรีบบอกเื่ราวให้ฟังทันที
“เด็กแข็งแรงดีนะคะ วันนี้คุณหมอจะจัดยาบำรุงให้ คุณแม่ต้องทานอาหารเยอะๆและที่สำคัญต้องมีประโยชน์กับลูกน้อยนะคะ"
"ขอบคุณคะหมอ แล้วเขาเป็ผู้หญิงผู้ชายคะ”
“ตอนนี้ยังไม่เห็นนะคะ น้องปิดไว้ เดี๋ยวอัลตร้าซาวด์รอบหน้าหมอจะดูให้อีกทีนะคะ”
ท่านหญิงมองสมุดสีชมพูอย่างปลิ้มปริ่มเธอไม่เสียใจเลยที่มีเขา เธอสัญญาจะดูแลและจะเข้มแข็งเป็แม่ที่ดีกับลูกเธออย่างที่หม่อมแม่เธอทำ ความตื่นตันและปลื้มปริ่มได้สักพักก็วางสมุดใส่กระเป๋าเดินขึ้นรถออกมาเพื่อกลับไปยังวังเทพชัยกุลของเธอโดยที่ไม่รู้เลยว่าจะมีเื่ราวอะไรรอเธออยู่ที่นั้น ได้แต่อ่านแชทเรนนี่ที่ถามไถ่เื่หลานและขอโทษต่างๆนาๆที่ไม่ได้พาเธอไปโรงพยาบาล และเรนนี่กับแฟนจะเป็พ่อทูนหัวแม่ทูนหัวให้กับหนูน้อยที่อยู่ในท้องเธออย่างรอคอย