ดวงใจจอมอสูรเถื่อน_End

        ญาตาวีเดินทางไปช่วยดูสถานที่ ที่จะจัดงานแต่งงานของพี่ชายสุดที่รัก โดยในวันนี้กฤษกรกับชมพูนิกข์ก็มาดูด้วย แต่ก่อนที่คนทั้งสามจะเข้าไปในโรงแรมระดับห้าดาว ได้พากันเดินไปซื้อขนมที่ร้านขนม ซึ่งอยู่ฝั่งตรงข้ามโรงแรม โดยจะต้องเดินข้ามถนนไป กฤษกรนั้นเดินโอบประคับประคองชมพูนิกข์ ส่วนญาตาวีก็เดินอยู่ข้างๆ กัน

        บรื้นนนนน!!!!......

        ระหว่างที่คนทั้งสามเดินข้ามถนนกันไปอย่างช้าๆ ซึ่งมองซ้ายและขวากันจนแน่ใจแล้วว่า ไม่มีรถวิ่งไปมาในระยะใกล้ๆ แต่พอเดินกันไปจนถึงกึ่งกลางถนน ก็มีรถมอเตอร์ไซค์วิ่งมาจากไหนไม่ทันสังเกต วิ่งตรงเข้ามาหาคนทั้งสามอย่างเร็ว

        “พี่กร นิกข์ระวัง!!!!......”

        ญาตาวีซึ่งหันไปเห็นรถมอเตอร์ไซค์คันนั้นก่อนใครเพื่อน รีบร้องบอกกฤษกรและชมพูนิกข์ให้รู้ตัว ในขณะนั้นกฤษกรก็เห็นมอเตอร์ไซค์ในระยะวิ่งเข้ามาประชิด ซึ่งก็ไม่รู้ว่าจะดึงใครออกไปก่อนเพราะหญิงสาวทั้งสอง ก็อยู่ในระยะการชนของมอเตอร์ไซค์คันนั้นพอๆ กัน

        กรี๊ดดดด!!!!....

        ชมพูนิกข์เมื่อเห็นรถวิ่งก็๻๠ใ๽ ส่งเสียงร้องพร้อมกับหลับตา แน่น หวาดกลัวขึ้นมาจับใจ และในที่สุดคนที่กฤษกรดึงหลบได้เส้นยาแดงผ่าแปด ก็คือชมพูนิกข์นั้นเอง เพราะกฤษกรสวมกอดชมพูนิกข์อยู่ในขณะนั้น

        ญาตาวีก็๻๠ใ๽ไม่แพ้กัน เบิกตากลมโตคู่สวยราวกับตากวางกว้างขึ้น สติกระเจิดกระเจิงหนีหายออกไปจากตัว จึงทำให้ขาเรียวแข็งขืนไม่ยอมเลี่ยงหลบ ออกไปให้พ้นรัศมีที่รถมอเตอร์ไซค์กำลังจะวิ่งเข้ามาชน

        แต่อยู่ๆ ก็มีมือใหญ่ยื่นมาดึงแขนเรียวของญาตาวี จนร่างบางปลิวตามแรงดึง พ้นจากระยะแห่งความเป็๲ความได้อย่างเฉียดฉิว ซึ่งร่างบางก็ปลิวเข้าไปในอ้อมแขนแกร่ง ทั้งใครคนนั้นยังสวมกอดเธอเอาไว้แนบอกแกร่งด้วยอีกต่างหาก

        “ลูส!!!!”

        ญาตาวีได้กลิ่นกายอันคุ้นเคย กลิ่นกายที่เธอคิดถึงอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ถึงจะยังรู้สึก๻๠ใ๽อยู่ยังไม่จางหาย แต่ในใจก็ยังอยากรู้ว่าจะใช่เขาคนนั้นไหม ญาตาวีจึงเงยหน้าขึ้นมองหน้า บุคคลที่ยื่นมือเข้ามาช่วย แล้วก็ได้เห็นว่าใช่เขาจริงๆ

        “ลูส!!”

        กฤษกรร้องเรียกชื่อเพื่อนอย่างดีอกดีใจ ที่บาร์ทาซาร์ ลูส ลูเซีย มาช่วยน้องสาวของตัวเองทันพอดิบพอดี

        “อืม!! ฉันเอง รีบเดินออกจากตรงนี้เถอะ”

        ลูสพยักหน้าให้กฤษกร พร้อมกับเอ่ยชวนทุกคนให้รีบเดินออกจากถนน เข้าไปในโรงแรม เพื่อความปลอดภัยของทุกคน โดยลูสก้มมองใบหน้าสวยหวาน ที่ยังคงมีสีหน้าซีดเซียวนิดหนึ่ง แต่ก็ไม่พูดอะไรออกมา และก็ไม่ยอมปล่อยโอบแขนแกร่งที่โอบกอดร่างบาง กลับโอบประคองพาเดินเข้าไปในโรงแรม

        ญาตาวีก็ยอมให้ชายหนุ่มโอบประคอง เข้าไปภายในโรงแรมแต่โดยดี โดยไม่มีท่าทีขัดขืนแต่อย่างใด แต่พอเดินกันไปถึงเคาน์เตอร์รีเชฟชั่น สติก็กลับมาอีกครั้ง ญาตาวีจึงเบี่ยงขืนตัวออกจากอ้อมแขนแกร่ง อย่างมีแง่งอน ซึ่งลูสก็ไม่ว่าอะไรยอมปล่อยร่างบางแต่โดยดี

        “ฉันว่าเราไปนั่งกันที่ล็อบบี้กันก่อนดีกว่า”

        กฤษกรพูดชวนและโอบประคองชมพูนิกข์เดินไปที่ล็อบบี้ ลูสและญาตาวีจึงเดินตามไป เพื่อจะได้นั่งพักให้หายจากอาการตกอก๻๠ใ๽ และจะได้พูดคุยเ๱ื่๵๹ที่พึ่งเกิดขึ้นหมาดๆ นี้ด้วย

​๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙​๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙​๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙​๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙​๑๙๑๙๑๙๑๙๑๙