ตอนที่21 เอ็มมีเรียร์และเฮอร์คิวลิส
“มีดธรรมดาแต่สิ่งที่อยู่ด้านในนะพิเศษ”จูเหลียนเริ่มตรวจสอบมีดอย่างช้าๆมันใช้เวลาทั้งคืนเพื่อจัดการกับมีดเล่มเล็กๆในมือของมันและสิ่งนั้นทำให้จูเหลียนประหลาดใจมันพบกับหินก้อนหนึ่งที่มีสัญลักษณ์ขนาดเล็กจำนวนมากสลักอยู่
“น่าสนใจ”หินนั้นเริ่มส่งแสดงออกมาหลังจากที่จูเหลียนส่งพลังปราณเข้าไปเวลาผ่านไปไม่ช้าร่างกายของจูเหลียนก็เริ่มรับรู้ถึงความเ็ปอย่างมาก
“ทำการดูดซับพลังเวท”
“คุณได้รับรู้ถึงพลังแห่งเวทมนต์”
“ทำการสร้างแหล่งเชื่อมต่อพลังเวท”
“พลังเวทเหรอ”สีหน้าของจูเหลียนใสุดขีดเพราะว่ามันสามารถที่จะใช้พลังเวทได้แล้วเวลาผ่านไปราวห้าชั่วโมงคนพยายามที่จะเข้ามาในห้องแต่ก็ถูกพลังของจูเหลียนปิดทางเอาไว้จูเหลียนนั้นได้สร้างแหวนขึ้นมาวงหนึ่งและใส่หินเอาไว้มันได้รับรู้ว่าถ้าไม่ได้ััหินนี้เอาไว้มันจะใช้เวทไม่ได้เหมือนเดิม
“ใช้เวทได้แล้วคงสามรถเริ่มฝึกอะไรเจ๋งๆได้แล้ว”จูเหลียนมุ่งหน้าออกมาจากห้องร่างกายของมันบิดไม่มาเล็กน้อยมันไม่ได้มีพลังเวทเป็เปอร์เซนแทนตัวเลขเดิมของมันแล้วจูเหลียนเดินเข้ามานั่งยังโต๊ะเงียบๆมันหลับตาลงและเหมือนกับมันแสกนทุกอย่างยู่มันััได้ถึงเวทของทุกคนได้อย่างง่ายดาย
“คุณได้รับสกิล ััตัวตนััไดถึงตัวตนของผู้คนไดจากการมีตัวตน”
“คุณได้รับสกิล รับรู้ถึงเวทมนต์สามารถที่จะช่วยให้รับรู้ได้ถึงพลังเวทที่หลั่งไหลไปมาภายในอากาศ ผู้คน สัตว์วัตถุ หรือสมบัติต่างๆ”
“คุณได้รับสกิล สัญชาตญาณรับรู้สามารถรับรู้ถึงภัยอันตรายได้โดยใช้สัญชาตญาณในการต่อสู้เพื่อรับรู้”
“อยู่ดีๆก็ได้สามสกิลสักงั้น”จูเหลียนพึมพำหลังจากนั้นมันก็มุ่งหน้าออกไปด้านนอกไปที่โรงงานที่กำลังสร้างเครื่องจักรกลมากมายด้วยความรู้ความสามารถกับความสามารถในโลกนี้และโลกก่อนทำให้จูเหลียนเข้าใจทุกอย่างได้อย่างง่ายดาย
“น่าจะสร้างหุ่นยนต์ไม่โกเลมนักรบสักตัวเพื่อใช้ในา”จูเหลียนใช้เวลาอยู่ครึ่งเดือนในการศึกษาเกี่ยวกับเื่ของเครื่องจักรในรูปแบบต่างๆมากมายทั้งรูปแบบบินดำดิน ออกรบ และรูปแบบกองสร้าง
“วัตถุดิบที่ใช้สร้างในแต่ละตัวค่อนข้างเยอะเกินไป”เวลาผ่านไปอีกหนึ่งเดือนครึ่งจูเหลียนใช้เวลาเพื่อรวบรวมวัตถุดิบจำนวนมากจากทั่วทั้งอาณาจักรเพื่อที่จะสร้างหุ่นจักรกลของมันเองแต่แน่นอนว่าวัตถุดิบนั้นหายากมากการที่จะไปหามันจะต้องเดินทางไปเหมืองแร่ที่อยู่ทางเหนือของอาณาจักรจูเหลียนและกลุ่มจะต้องไปเอง
จูเหลียนและกลุ่มมุ่งหน้าออกไปจากบ้านพักมันมุ่งหน้ามาที่เหมืองแร่จากการนำทางของเซนทริสเธอหงุดหงิดมากเพราะว่าถูกปลุกมาั้แ่เช้าจูเหลียนไมได้ให้กลานินกับซาธาเรียไปด้วยเพราะว่ามัน้าให้ปกป้องเธอที่ตั้งท้องสี่เดือนเอาไว้แน่นอนซาธาเรียและกลานินไม่ลังเลที่จะตอบตกลงตามคำสั่งของจูเหลียน
จูเหลียนและกลุ่มมุ่งหน้ามาถึงในเวลาอันสั้นมันเห็นทาสมากมายที่กำลังทำเหมืองอยู่อย่างทุกข์ทรมานแน่นอนจูเหลียนไม่ใช่พ่อพระมันไม่ได้สนใจคนเหลือนี้เลยแม้แต่น้อยมันก็เป็คนคนหนึ่งที่้าเอาตัวรอดในโลกที่โหดร้ายมันจึง้าเพียงคนที่แข็งแกร่งมาอยู่ข้างกายของมันเท่านั้น
“แสกน”จูเหลียนลืมตาลงและใช้สกิลััทั้งสามเพื่อตรวจสอบแน่นอนไม่เจอบ้าอะไรเลยมันเลยใช้พลังจากสกิลแสกนเพื่อช่วยหาจูเหลียนเดินหน้าตรงเข้าไปที่กำแพงที่มีคนกำลังขุดอยู่มันโบกมือโรเมอร์ใช้เวทดินเจาะทะลุมันเจอแร่ที่เอาไว้สร้างแก่นกลางของหุ่นรบได้อย่างง่ายดายจูเหลียนโบกมือเก็บมันทั้งหมดทันที
“ไปต่อ”จูเหลียนออกคำสั่งหลังจากนั้นมันก็ตรวจหาและให้โรเมอร์ขุดมันเก็บทำ.ไปเรื่อยๆจนทุกคนจ้องมองมาที่มันเพราะไม่เข้าใจว่าหาเจอง่ายๆแบบนั้นได้ยังไงเซนทริสยังประหลาดใจอย่างมากเลยจูเหลียนมาถึงยังพื้นที่ของส่วนท้ายของเหมืองมันไม่มีแร่อยู่เลยแม้แต่น้อยแต่จูเหลียนกับััได้ถึงบางอย่าง
“โรเมอร์รู้สึกไหมมีบางอย่างกำลังวิ่งไปมาตามกำแพงเหมือง”จูเหลียนถามขึ้นโรเมอร์พยักหน้าตอบมันเองก็เริ่มกังวลแล้วเพราะสิ่งนั้นดูแข็งแกร่งอย่างมากจูเหลียนเห็นทุกอย่างเป็สีม่วงมันรีบวิ่งพาทุกคนออกไปทันที
“ที่นี้กำลังจะถูกทำลายหนี”จูเหลียนะโไปหาชายที่กำลังคุมเหล่าทาสทำงานอยู่มันเต็มไปด้วยความสับสนและไม่ได้ทำตาซึ่งแน่นอนจูเหลียนไม่ได้สนใจมันพากลุ่มของมันวิ่งหนีออกไปด้านนอกเซนทริสเองก็ไม่มีทางเลือกนอกจากหนีตามจูเหลียนไป
“โรเมอร์ เมเธอนอย กาจินกลาราเตรียมตัวรับมือมันมีขนาดใหญ่มาก”จูเหลียนออกคำสั่งพริบตาเหมืองก็ะเิออกงูใหญ่ั์พุ่งออกมาจากพื้นมันมีร่างกายที่ใหญ่โตแต่ที่ประลหาดที่สุดคือมันมีปีกงูบ้าอะไรมีปีก
“โฮกกก”งูั์นั้นภายในปากของมันมีก้อนแร่ที่เอาไว้ใช้ในการสร้างแก่นกลางควบคุมขนาดใหญ่ั์มันพุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้าและดิ่งกลับลงมาจากท้องฟ้าเพื่อกระแทกกับพื้นสร้างแรงะเิขนาดใหญ่ขึ้นมันทำเพื่อที่จะกลืนก้อนแร่นั้นเข้าไป
“มัน้าที่จะนำแร่นั้นไปให้บางคน”จูเหลียนพูดทุกคนต่างเริ่มเข้าใจที่มันบุกมาที่นี้เพราะ้าบางอย่างไปแน่นอนหลังจากนั้นมันก็บินออกไปจูเหลียนและกลุ่มได้แต่จ้องมองเพราะจูเหลียนเองก็ไม่สามารถที่จะเห็นค่าสถานะได้เลยแม้แต่น้อย
จูเหลียนรับรู้ถึงความแข็งแกร่งของมันและงูนั้นอาจจะอยู่ในระดับเดียวกับาาอสรพิษการ้าเลยมันไม่ได้มีทางเื่มากจึงได้มุ่งหน้ากลับไปที่บ้านพักของมันในงานของเหมืองแน่นอนว่าไม่ใช่ความผิดของจูเหลียนมันจึงไม่จำเป็ที่จะต้องไปรับผิดชอบในๆมันมุ่งหน้าเข้ามาที่บ้านพักของมันเพื่อจัดการเื่หุ่นของมันต่อ
เวลาผ่านไปกว่าสองเดือนในสองเดือนนั้นราชวงศ์ของอาณาจักรไอเซนไฮได้มุ่งหน้าออกไปเพื่อตรวจสอบและตามล่าอสรพิษนั้นแต่ก็ไม่อาจที่จะพบมันได้เลยแม้แต่น้อยในตอนนี้จูเหลียนได้เริ่มสร้างจักรกลตัวหนึ่งขึ้นมันแข็งแกร่งมากและสิ่งที่จูเหลียนได้ทำในตอนนี้คือประตูที่กำลังเชื่อมต่อกับประตูมิติเอาไว้แน่นอนว่ามันไม่ได้สร้างได้ง่ายๆ
จูเหลียนได้ใช้ให้โรเมอร์จัดการเกี่ยวกับเวทมิติและเมเธอนอยจัดการต่อดูนี้นั้นด้วยพลังในการใช้แรงงานของมันกับซาธาเรียทำให้การสร้างสิ่งต่างๆได้เริ่มงานดายขึ้นอย่างมากกลารานั้นค่อยดูแลกลานนิกาจินเองก็ออกไปด้านนอกเพื่อหาข่าวต่างๆกลับมาเสมอ
อีกสี่เดือนจูเหลียนจะคลอดลูกและอีกแปดเดือนจูเหลียนจะต้องเดินทางกลับไปยังอาณาจักรของมันในเวลานี้จูเหลียนกำลังสร้างหุ่นยนต์และประตูมิติอย่างช้าๆด้วยแกนกลางจำนวนมากมันก็สามารถที่จะจัดการทุกสิ่งอย่างได้อย่างสมบูรณ์
“โรเมอร์ทดสอบดู”เวลาผ่านไปอีกสามเดือนจูเหลียนก็ให้โรเมอร์ทดสอบประตูมิติดูพริบตาที่โรเมอร์ส่งเวทมิติเข้าไปภายในประตูมิติมันก็ะเิออกเกิดการไหลเวียนของพลังภายในส่วนกลางของประตูมิติอย่างรุนแรง
“ผมจะทดสอบเองจับเชือดนี้เอาไว้”จูเหลียนออกคำสั่งทุกคนต่างแตกตื่นเพราะมันเสี่ยงและอันตรายเกินไปแต่จูเหลียนไม่ได้สนใจมันมัดและโยนเชื่อไปทางเมเธอนอยหลังจากนั้นมันก็ะโเข้าไปภายในประตูมิติทันที
“คุณได้ทำการเชื่อมต่อมิติและยึดครองอย่างสมบูรณ์”
“กรุณาตั้งนามของมิตินี้”
“เอาชื่อบ้านๆแล้วกันมิติเคลื่อนย้าย”หน้าจอสองอันเด้งขึ้นมาจูเหลียนตั้งชื่อแบบบ้านๆเท่าที่มันจะคิดออกพริบตาต่อมามิติก็เปลี่ยนไปเป็ห้องสีดำขนาดใหญ่จูเหลียนได้เห็นความทรงจำมากมายวิ่งไปมา
“นี้มันที่อาณาจักรลิโอนียร์”จูเหลียนคิดมันเดินเข้าไปจับพริบตาร่างกายของมันก็ถูกดูดเข้าไปมนมาปรากฏตัวที่ห้องของมันภายในอาณาจักรลิโอเนียร์จูเหลียนใอย่างมันไม่คิดว่าตัวเองจะมาโผล่ที่นี้ง่ายแบนนี้แต่มิติกลมๆยังอยู่เหนือหัวของมันจูเหลียนจึงได้รีบะโกลับเข้าไปก่อนที่ใครจะมาหามิติจึงได้ปิดลง
“เริ่มเข้าใจแล้ว”จูเหลียนเริ่มเข้าใจสิ่งต่างๆภายในมิติเคลื่อนย้ายนี้แล้วมันเลยรีบเปลี่ยนแปลงให้ห้องกลายเป็หกเหลี่ยมและมีประตูหลายสิบบานจากทั่วทั้งหกทิศรอบห้องอาณาจักรไอเซน”ออาณาจักรลิโอเนียร์ อาณาจักรไอเอ็น อาณาจักรการ้าความทรงจำที่จูเหลียนเคยผ่านมามันสามารถที่จะเคลื่อนย้ายไปได้ทั้งหมด
จูเหลียนเดินออกมาด้านนอกมันต้องคิดว่าวิธีที่ง่ายกว่านี้ในการใช้ประตูมิตินี้มันจึงได้ให้โรเมอร์ย่อขนาดลงให้แน่นอนโรเมอร์ทำได้จูเหลียนเอาประตูมิติไปใส่เป็ตุ้มหูและทดสอบดูปรากฏประตูมิติที่ถูกยิงออกมาจากประตูต้นฉบับที่อยู่บนตุ้มหูและเมื่อจูเหลียนเดินเข้าไปมันก็มาปรากฏตัวที่ด้านหลังของกลานินที่นั่งดูอยู่บนชั้นสองจูเหลียนสลายและเปิดประตูมิติได้ตามใจนึกเลยมันเต็มไปด้วยความยินดี
“ดีละเรามาเริ่มกันต่อเลย”ทุกคนต่างใเพราะว่าพวกมันไม่สามารถที่จะเชื่อได้เลยว่ามีการข้ามมิติที่ง่ายดายเช่นนี้มาก่อนแต่จริงๆถ้าจูเหลียนไม่เจอหินเวทที่ช่วยให้มันสามารถใช้เวทได้มันคงจะเปิดประตูเองไม่ได้หรอก
จูเหลียนและกลุ่มเริ่มทำการสร้างหุ่นยนต์ต่อหุ่นยนต์ตัวนี้ถูกสร้างเพื่อฆ่าและทำลายล้างทุกอย่างเพราแบบนั้นมันจึงถูกสร้างให้มันสามหน้าเก้าแขนมันมีร่างกายที่แข็งแกร่งอย่างมากเพราะถูกสร้างจากเหล็กพิเศษที่บนอาณาจักรไอเซนไฮและจูเหลียนก็ได้สร้างตราสัญลักษณ์จำนวนมากมายมหาศาลให้กับหุ่นตัวนั้น
จูเหลียนคิดว่าไอหุ่นตัวนี้คงพอๆกับจอมมารในเกมเลยละถ้าปล่อยให้มันซัดหนึ่งๆกับพวกจอมมารจูเหลียนก็คิดว่าหุ่นของมันไม่น้อยหน้าแน่เพราะทั้งตัวของมันมีตราสัญลักษณ์หลากหลายรูปแบบทั้งโจมตีป้องกันสะท้อนกับและสะท้อนเวท
“อ้ายยย”เวลาผ่านไปถึงหนึ่งเดือนเต็มจูเหลียนและกลุ่มต่างยืนอยู่ที่ด้านหน้าของกลานินที่กำลังทำคลอดอยู่ภายในพระราชวังจูเหลียนเดินวนไปวนมาเพราะมันเองก็ไม่เคยมีลูกมาก่อนเลยเทียนโอและจูเหลียนจริงๆเองก็ตื่นเต้นเหมือนกันทั้งสองเองก็ไม่เคยมีลูกมาก่อนจูเหลียนเดินไปมาจนทุกคนเริ่มมึนหัวเสียงกรีดร้องดังออกมาจากห้องจูเหลียนหันไปที่ประตูทันที
“นายท่านโปรดใจเย็น”ซาธาเรียรีบพูดเพราะรู้ว่าถ้านานกว่านี้จูเหลียนได้พุ่งทะลุเข้าไปในห้องแน่นอนเลยจูเหลียนจึงได้หยุดตัวเองลงและพยักหน้าตอบมันเดินวนไปวนมาอีกครั้ง โรเมอร์และทุกคนที่รู้จักจูเหลียนไม่เคยเห็นจูเหลียนที่เป็แบบนี้มาก่อนเลย
“อุ แว้ อุแว้”เสียงเด็กร้องดังออกมาจากประตูจูเหลียนจ้องมองเข้าไปสีหน้าของมันตอนนี้แสดงออกว่ามีความสุขอย่างเห็นได้ชัดหมดตำแยเดินออกมาจากห้องเธอเริ่มพูดถึงเพศของจูเหลียนมันได้ลูกสาวเด็กผู้หญิงตัวเล็กน่ารัก
จูเหลียนรีบเดินไปดูกลานินกำลังอุ้มเด็กหญิงตัวน้อยๆเอาไว้ในมือด้วยรอยยิ้มแม้เธอจะเหนื่อยอย่างมากเลยก็ตามจูเหลียนเดินเข้ามาหาไปอุ้มลูกของมันขึ้นมาจากกลานินมันตรวจสอบค่าสถานะยังไม่มีอะไรเลยชื่อเองก็ยังไม่มี
“เอ็มมีเรียร์อาลูคัสต่อจากนี้ไปเธอมีชื่อว่าจะได้ชื่อนี้”จูเหลียนพูดออกมาทุกคนต่างพยักหน้าตอบพริบตาปรากฏแสงสว่างพุ่งออกมาจากร่างกายของเอ็มมีเรียร์สิ่งที่ปรากฏบนหน้าจอทำเอาจูเหลียนหน้าซีด
“LV 0เอ็มมีเรียร์อารูคัส อายุ แรกเกิด
ฉายา ผู้กลับมาเกิดแห่งเผ่านางฟ้า(ไม่สามารถเรียกความทรงจำเก่าได้จนกว่าจะอายุ18ปีบริบูรณ์)
(คำอวยพรจากเทพแห่งแสง คำอวยพรจากเทพแห่งการเดินทางคำอวยพรจากเทพแห่งความงดงาม คำอวยพรจากเทพแห่งความรักคำความพรจากเทพแห่งความซื่อสัตย์ คำอวยพรแห่งเทพกตัญญู คำอวยพรแห่งเทพผู้สร้าง)
สถานะ องศ์หญิง อาชีพ -
พลังโจมตี 0 พลังป้อง 0
พลังเวท 99000 ความเร็ว 0
โชค 100
แต้มคงเหลือ ไม่สามารถที่จะอัพเลเวลเองได้
สกิลติดตัว กลับมาเกิดใหม่ ฟื้นฟูร่างกาย แสงแห่งการรักษา แสงสว่างเทพนางฟ้าความแข็งแกร่งของนาง ความแข็งแกร่งของเทพแห่งแสง อัญเชิญสัตว์อสูร์ทั้งเจ็ดการฟื้นฟูแห่งแสงสว่าง”
“โรเมอร์ต่อจากนี้ข้าจะให้เ้าดูแลและฝึกเอ็มมีเรียร์ในฐานะเ้าหญิงแห่งแสงนางฟ้า”จูเหลียนเมื่อได้เห็นค่าสถานะมากมายของเอ็มมีเรียร์มันก็หัวเราะเล็กน้อยมันคืนลูกให้กับกลานินหลังจากนั้นจูบที่หน้าผากเพื่อทำลายคำสาปของมันแล้วจูเหลียนออกคำสั่งโดยการกระซิบโรเมอร์เมื่อได้ยินแบบนั้นมันก็หน้าซีด
“สอนแต่เวทแห่งแสงและเวทรักษาให้นาง”จูเหลียนออกคำสั่งอย่างเด็ดขาดโรเมอร์พยักหน้าตอบโดยไม่ลังเลหลังจากนั้นมันก็มุ่งหน้าจากไปปลอดให้กลาลาดูแลทั้งสองที่กำลังพักผ่อนอย่างเงียบๆ จูเหลียนมุ่งหน้าที่ห้องโถงขนาดใหญ่มีกลิ่นอายของน้ำมันและเหล็กกับเหล็กชั้นพิเศษจำนวนมาก
“เฮอร์คิวลิส”จูเหลียนเดินเข้ามายืนที่ด้านหน้าของหุ่นยนต์ขนาดใหญ่สูงสิบเมตรทั่วร่างกายเต็มไปด้วยเกราะและอาวุธและยังมีอาวุธพิเศษที่ซ่อนอยู่ถึงสามอย่างที่จูเหลียนเก็บเอาไว้ใช้ตอนนี้มันเป็ที่จะต้องใช้จริงๆมันได้ตั้งชื่อของหุ่นยนต์ั์นี้ว่าเฮอร์คิวลิสเทพจอมพลัง
“ฮิฮิฮิ คนอ่านคงกำลังอยากที่จะรู้สินะรอไปก่อนนะ”จูเหลียนหันมาที่ด้านหน้าของหน้าจอผู้อ่านมันเริ่มพูดด้วยรอยยิ้มและหันกลับไปเก็บเฮอร์คิวลิสเข้าไปภายในแหวนมิติแต่แน่นอนด้วยพลังจากไอเทมบ็อคทำให้มันสามารถที่จะเก็บเข้าไปได้อย่างง่ายดายในช่องเดียวเท่านั้นจูเหลียนมุ่งหน้าออกไปยังด้านนอกเพราะมัน้าที่จะไปซื้อของบางอย่าง
“เ้านี้เอง”จูเหลียนได้เข้ามาในร้านหนังสือร้านหนึ่งที่เต็มไปด้วยหนังสือต่างๆมากมายจูเหลียนใช้สกิลแสกนหาหนังสือที่มัน้าสิ่งนั้นหนังสือมันมีชื่อว่า ตำนานแห่งเผ่าเทพและนางฟ้าหนังสือเกี่ยวกับตำนานของเทพ นางฟ้าผู้กล้า และจอมมาร เริ่มอ่านมันทั้งหมดในเวลาอันสั้นแววตาของมันเปลี่ยนไป
“ไม่คิดลูกของผมจะเป็ราชินีแห่งเผ่านางฟ้ากลับมาเกิดใหม่นะ”จูเหลียนคิดมันปิดหนังสือการที่เผ่านางฟ้าโดยเฉพาะนางฟ้าแบบราชินีนี้มันเรียกได้ว่าเป็ไปไม่ได้เลยมีเพียงหนึ่งทางเลือกเท่านั้นสำหรับเหตุการณ์นี้มันคือการที่เธอไปตกหลุมรักกับเผ่าปีศาจมันคือการทำลายกฎของ์การที่เผ่านางฟ้าที่มีสายเืของเทพและเผ่าปีศาจที่เป็ศัตรูกันมารักมันคือสิ่งที่ทำให้เกิดเื่แบบนี้ขึ้น
2K
