เสิ่นเมิ่งเฟยถือแพนเค้กที่เหลืออยู่ครึ่งแผ่นไว้ในมืออย่างทะนุถนอมราวกับถือทองคำแท่งความรู้สึกอิ่มเอมใจจากความสำเร็จระลอกแรกค่อยๆ จางลงถูกแทนที่ด้วยความคิดที่เป็เหตุเป็ผล
แม้ว่าเธอจะไม่เคยเป็ผู้ประกอบการมาก่อนแต่การได้เห็นธุรกิจสตาร์ทอัพที่เติบโตและล่มสลายมานับไม่ถ้วนในยุคของเธอทำให้เธอเข้าใจอย่างลึกซึ้งว่าหัวใจของธุรกิจไม่ใช่แค่ผลิตภัณฑ์ที่ดีแต่คือการบริหารจัดการต้นทุนและกำไรอย่างมีประสิทธิภาพ
เธอกินแพนเค้กที่เหลือจนหมดในคำเดียวก่อนจะเดินไปหยิบสมุดบันทึกเก่าๆ กับดินสอทู่ๆ หนึ่งแท่งมาจากกระเป๋าใบเล็กๆ เก่าๆที่พกติดตัวมา
“เอาล่ะลองมาคำนวณดูก่อนเถอะ” เธอพึมพำกับตัวเองก่อนจะเริ่มขีดเขียนลงบนหน้ากระดาษที่เหลืองกรอบ
เธอเริ่มจากการวิเคราะห์วัตถุดิบที่ซื้อมาอย่างละเอียด
แป้งสาลี:5 กิโลกรัม ราคา 5 หยวนจากประสบการณ์ที่ระบบมอบให้ เธอประเมินว่าแป้ง 1 กิโลกรัมสามารถทำแพนเค้กขนาดพอดีมือได้ประมาณ20-25 แผ่น ดังนั้นแป้ง 5 กิโลกรัมจะทำได้ราวๆ100 ถึง 125 แผ่น เธอจึงใช้ตัวเลข 100เป็ฐานในการคำนวณเพื่อความง่ายและเผื่อเหลือเผื่อขาด
น้ำมันหมู:ครึ่งกิโลกรัม ราคา 2 หยวนสำหรับการทอดแพนเค้ก 100 แผ่นน่าจะเพียงพอและอาจจะเหลือด้วยซ้ำ
ต้นหอม:2 กำใหญ่ ราคา 5 เหมา (0.5หยวน) ปริมาณนี้น่าจะใช้ได้กับแพนเค้กประมาณ 50-60 แผ่น ดังนั้นสำหรับ 100 แผ่นเธอจะต้องใช้ต้นหอมประมาณ 4 กำ ซึ่งคิดเป็เงิน 1 หยวน
เกลือ:1 ห่อ ราคา 2 เหมา (0.2 หยวน) ใช้เพียงเล็กน้อยต่อครั้ง ห่อหนึ่งน่าจะใช้ได้นานมากต้นทุนต่อแผ่นจึงน้อยจนแทบไม่ต้องคิด
กระดาษไข:1 ม้วนใหญ่ ราคา 2 หยวนสำหรับห่อให้ลูกค้าน่าจะใช้ได้ประมาณ 100 แผ่นพอดี
ถ่าน:เธอเหลือบไปมองเตาถ่านเล็กๆ ที่มุมห้องถ่านหนึ่งถุงที่เธอซื้อมาพร้อมเตาราคาประมาณ 2 หยวน น่าจะใช้ทอดได้สักสองสามครั้งเธอจึงประมาณการต้นทุนค่าเชื้อเพลิงไว้ที่ประมาณ 1 หยวนสำหรับ100 แผ่นแรก
เสิ่นเมิ่งเฟยบวกรวมตัวเลขทั้งหมดลงในสมุด“ต้นทุนทั้งหมดสำหรับแพนเค้ก 100 แผ่น คือ 11.2 หยวน...”
เธอคำนวณต่ออย่างรวดเร็ว“เท่ากับว่าต้นทุนต่อแผ่นอยู่ที่ประมาณ 0.112 หยวน หรือประมาณ 1 เหมา 1 เฟิน”
เมื่อได้ตัวเลขต้นทุนที่ชัดเจนแล้วขั้นต่อไปคือการกำหนดราคาขาย
เธอนึกย้อนไปถึงบะหมี่ชามละ8 เหมาที่เธอกินไปเมื่อตอนกลางวัน และราคาสินค้าอื่นๆที่เห็นในตลาด หมั่นโถวลูกเล็กๆ อาจจะราคา 1-2 เหมาแพนเค้กของเธอมีขนาดใหญ่กว่า อิ่มท้องกว่า และที่สำคัญคืออร่อยกว่ามาก
‘ถ้าตั้งราคา2 เหมา กำไรจะอยู่ที่ประมาณ 1 เหมาต่อแผ่นขาย 100 แผ่นจะได้กำไร 10 หยวน...น้อยไปหน่อย’
‘ถ้าตั้งราคา4 เหมาล่ะ? กำไร 3 เหมาต่อแผ่น ขาย 100 แผ่นจะได้กำไร 30 หยวน! แต่ราคานี้อาจจะสูงเกินไปสำหรับคนทั่วไปพวกเขาอาจจะเลือกกินอย่างอื่นที่ถูกกว่า’
แถมแพนเค้กของเธอก็เป็แบบที่ธรรมดาที่สุดและยังไม่มีชื่อเสียงแม้แต่น้อย ต่อให้สินค้าจะดีแค่ไหนแต่ถ้าเป็ราคาที่คนเอื้อมไม่ถึง มันก็คงจะขายไม่ได้หรอก
เธอขบคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะตัดสินใจเลือกราคาที่อยู่ตรงกลาง
“3 เหมา ต่อแผ่นเถอะ!” เพิ่มปริมาณและส่วนผสมเข้าไปอีกหน่อย ด้วยราคานี้มันคงจะไม่ถูกหรือแพงจนเกินไป ค่อนข้างสมเหตุสมผลทีเดียว
เดิมทีเสิ่นเมิ่งเฟยกังวลว่าหากตรอกลึกเกินไปเหล้าของเธออาจจะขายไม่ได้เธอเป็คนรุ่นใหม่ที่ไม่อยากจะมั่นใจกับสิ่งไหนแบบสุดโต่ง จึงค่อนข้างระมัดระวัง
แต่หลังจากเปิดกิจการไปสักพักเธอก็จะได้เข้าใจว่าความกังวลนั้นไม่จำเป็เลยแม้แต่น้อย
เพราะไม่ว่าตรอกจะลึกแค่ไหนลูกค้าที่หิวโหยก็ยังจะตามกลิ่นเตาของเธอมาเสมอ…
เมื่อได้ราคาขายแล้วเธอก็เริ่มคำนวณกำไรที่เป็ไปได้อีกครั้งและครั้งนี้...หัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น
-กำไรต่อแผ่น:0.3 หยวน (ราคาขาย) - 0.112 หยวน(ต้นทุน) = 0.188 หยวน (ประมาณ 1 เหมา 9เฟิน)
-กำไรต่อวัน(หากขายได้ 100 แผ่น) : 100 แผ่น x0.188 หยวน = 18.8 หยวน
“18 หยวน 8 เหมา!” เธออุทานออกมาเบาๆ
นี่มันบ้าไปแล้ว!
ในยุค1990 ที่เงินเดือนเฉลี่ยของคนงานในโรงงานอาจจะอยู่ที่ประมาณ300-400 หยวนต่อเดือน การทำเงินได้เกือบ 19 หยวนต่อวันนั้นถือเป็เื่ที่ไม่ธรรมดาอย่างยิ่ง
หากเธอสามารถทำได้ตามเป้าหมายนี้จริงๆเดือนหนึ่งเธอจะมีรายได้เกือบ 600 หยวน! มากกว่าเงินเดือนของพนักงานประจำเสียอีก!
นี่ไม่ใช่แค่หนทางรอดอีกต่อไปแล้วแต่มันคือเส้นทางสู่ความมั่งคั่ง!
แต่แล้วความจริงจังก็เข้ามาแทนที่ความตื่นเต้นอีกครั้ง100 แผ่นเป็แค่การประเมินคร่าวๆ เท่านั้นบางทีเมื่อถึงสถานการณ์จริง มันก็อาจจะไม่เป็ไปตามที่คิดเสียทั้งหมดหรอก
“ต้องค่อยเป็ค่อยไป”เธอเตือนตัวเอง “พรุ่งนี้ลองทำไปขายสัก 30 แผ่นก่อน”
เพื่อเป็การลองตลาดนั่นคือปริมาณที่เธอคิดว่าสมเหตุสมผล หากขายไม่หมด ก็ยังไม่ขาดทุนมากนัก อีกอย่างเธอยังมีไข้อยู่ ร่างกายก็ทั้งเหนื่อยและอ่อนแอ ด้วยปริมาณเท่านี้เธอจะได้ไม่ต้องฝืนตัวเองมากเกินไป
เมื่อวางแผนทุกอย่างเรียบร้อยแล้วเธอก็ลุกขึ้นอีกครั้ง คราวนี้แววตาของเธอเต็มไปด้วยไฟแห่งการต่อสู้จากนั้นก็เตรียมแป้งสำหรับวันพรุ่งนี้ทันที