### ขลุ่ยมรณะ (Deadly Flute)
**Episode 6: พันธมิตรที่ไม่คาดคิด (Unexpected Allies)**
เช้าวันต่อมา ที่กองบัญชาการตำรวจ ไอริณนั่งหน้าคอมพิวเตอร์ในห้องทำงานส่วนตัว แจ็คเก็ตหนังสีน้ำตาลวางพาดเก้าอี้ กางเกงยีนส์และบู้ทหนังยังคงเปื้อนคราบฝนจากคืนก่อน ผมดำขลับมัดหางม้าสูงแต่หลุดรุ่ยเล็กน้อย ใบหน้าสวยคมดูเหนื่อยล้า แต่ดวงตายังคงคมกริบ ราวกับไม่เคยยอมแพ้
เธอฟังไฟล์เสียงจากโทรศัพท์ของนายบุญเลิศซ้ำไปซ้ำมาผ่านหูฟัง ทำนองขลุ่ยนั้น... มันหลอกหลอนเธอ เหมือนเสียงเรียกจากอดีตที่เธอพยายามลืม
พิธาเดินเข้ามาพร้อมรายงานในมือ “พี่ไอริณ ผลวิเคราะห์เสียงจากแล็บมาแล้วครับ คลื่นความถี่ต่ำมากๆ แบบที่ไม่ปกติ มันกระทบระบบประสาทส่วนที่ควบคุมการเต้นของหัวใจโดยตรง ถ้าฟังนานเกินไป อาจทำให้หัวใจหยุดเต้นได้จริงๆ แต่ต้องเป็เสียงสดหรือบันทึกคุณภาพสูงเท่านั้น”
ไอริณถอดหูฟังออก หันมามองคู่หู “แล้วสารเคมีล่ะ? มีอะไรเคลือบขลุ่ยไหม”
พิธาเลื่อนหน้าจอให้ดูกราฟ “จากเศษไม้ไผ่ที่พบ แล็บพบร่องรอยสารโบราณคล้ายพิษจากสมุนไพรสมัยอยุธยา อาจเป็ส่วนผสมที่ทำให้เสียงขลุ่ยมีพลังมากขึ้นเมื่อเป่า แต่ต้องมีสูตรเฉพาะถึงจะทำงาน”
ไอริณพยักหน้า “คนร้ายต้องรู้เื่นี้ดีมาก ไม่ใช่มือใหม่”
ประตูห้องเปิดออก ดร.ศิริพรเดินเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสารเก่า เธอดูซีดเซียวเหมือนนอนไม่หลับเหมือนกัน “ไอริณ ฉันได้ยินเื่ศพใหม่แล้ว ฉัน... อาจช่วยได้”
ไอริณมองเพื่อนเก่าอย่างสงสัย “เธอมาทำไมศิริพร”
ศิริพรนั่งลง วางแฟ้มบนโต๊ะ “ฉันศึกษาขลุ่ยมรณะมานาน เอกสารพวกนี้จากห้องสมุดโบราณในอยุธยา มันบอกว่าขลุ่ยถูกเคลือบด้วยสารสกัดจากรากไม้พิษผสมกับน้ำมันจากดอกไม้หายาก สมัยนั้นใช้เป็อาวุธลอบสังหารในราชสำนัก เสียงขลุ่ยจะปล่อยคลื่นที่ทำให้พิษทำงานในร่างกายคนฟัง ถ้าคนฟังเคยััพิษนั้นมาก่อน”
พิธาแทรกขึ้น “หมายความว่าคนร้ายต้องวางแผนให้เหยื่อััพิษก่อน แล้วค่อยเป่าเสียง?”
ศิริพรพยักหน้า “ใช่ และทำนองต้องห้ามที่ตำนานพูดถึง มันคือสูตรเฉพาะที่ช่างหลวงถ่ายทอดให้ลูกหลานเท่านั้น”
ไอริณจ้องเอกสารนั้น “แล้วเธอรู้เื่นี้ได้ยังไง ศิริพร เธอเคยบอกว่าศึกษาขลุ่ยแค่ผิวเผิน”
ศิริพรหลบตาเล็กน้อย “ฉัน... สนใจเื่นี้เพราะครอบครัวฉันมีเชื้อสายจากอยุธยา บรรพบุรุษอาจเกี่ยวข้องกับช่างหลวงคนนั้น ฉันไม่เคยบอกใครเพราะกลัวถูกมองว่าเชื่อเื่งมงาย”
บรรยากาศในห้องตึงเครียด ไอริณมองเพื่อนเก่าอย่างพินิจพิเคราะห์ “เธอช่วยฉันได้ยังไง”
ศิริพรยื่นเอกสารอีกแผ่น “รายชื่อลูกหลานที่อาจรู้สูตรทำนอง มีสามคนที่ยังมีชีวิตอยู่ หนึ่งในนั้นคือวิกรม สุวรรณศรี ที่เธอเคยเอ่ยถึง อีกคนเป็ชายแก่ในหมู่บ้านเก่าแก่ และคนสุดท้าย... เป็ฉันเอง”
พิธาและไอริณหันขวับ ศิริพรยกมือขึ้น “ฉันไม่ได้ทำนะไอริณ แต่ฉันรู้ทำนองนั้น ฉันอาจช่วยถอดรหัสเสียงจากคลิปได้ ถ้าเธอไว้ใจฉัน”
ไอริณเงียบไปชั่วครู่ ดวงตาคมกริบจ้องเพื่อนเก่า “ได้... แต่ฉันจะเฝ้าดูเธอทุกฝีก้าว ถ้าเธอโกหก ฉันจะจับเธอเอง”
ศิริพรยิ้มบางๆ “ฉันเข้าใจ เราเคยเป็เพื่อนกันนะไอริณ”
พิธาแทรกขึ้นเพื่อคลายบรรยากาศ “งั้นเรามีพันธมิตรใหม่แล้วสิครับ ต่อไปทำอะไรก่อนดี”
ไอริณลุกขึ้น หยิบแจ็คเก็ตหนังสีน้ำตาลคลุมตัว “ไปหาวิกรมก่อน เขาเป็ผู้ต้องสงสัยตัวแรกสุด”
บ่ายนั้น ทั้งสามคนขับรถไปอยุธยา บรรยากาศในรถเงียบกริบ มีเพียงเสียงวิทยุรายงานข่าวฆาตกรรมลึกลับที่ยังหาตัวคนร้ายไม่ได้
ไอริณมองออกไปนอกหน้าต่าง ฝนเริ่มปรอยอีกครั้ง
ในใจเธอสงสัย พันธมิตรใหม่นี้... จะเป็มิตรจริงหรือศัตรูที่ซ่อนตัว
และเสียงขลุ่ยที่เธอได้ยินในหัวทุกคืน มันดังขึ้นเรื่อยๆ
ราวกับเรียกหาเธอโดยเฉพาะ
**End of Episode 6**
*โปรดติดตามตอนต่อไป*