บทที่ 11 ฉันต้องซื้อเธอ
หญิงสาวผู้เผยสีหน้าเศร้าหมองกำลังจะถูกผลักออกไป เธอไม่แม้แต่จะพูดคำใด เอาแต่มองมานิ่งเงียบ เมื่อเห็นว่าร็อบบ์เป็หนุ่มผมบลอนด์หน้าตาหล่อเหลา เธอจึงคิดว่าขายให้กับนายคนนี้ดีกว่าขายให้พวกขุนนางอ้วนลงพุง!
และหญิงสาวยังได้ยินพ่อค้าพูดว่า ‘นักบวช’ นั่นทำให้เธอชอบร็อบบ์มากขึ้นกว่าเดิม นักบวชในหัวใจของคนยากจนคือเสียงของพระเ้า ซึ่งมีความหมายเหมือนกับการช่วยชีวิตผู้ทนทุกข์ นักบวชแห่งแสงจะต้องเป็คนดี
แน่นอนว่านี่เป็เพียงความคิดไร้เดียงสาของผู้หญิงตัวเล็ก ๆ ซึ่งถ้าเปลี่ยนเป็คนสมัยใหม่จะเข้าใจว่านี่เป็หนึ่งในองค์กรทางศาสนายุคกลาง
ผู้หญิงคนนั้นตั้งตารอที่ร็อบบ์จะซื้อตัวเองไป แต่เมื่อเห็นว่าการซื้อขายดูท่าว่าจะไม่สำเร็จ ดวงตาของเธอก็เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตา ขณะเดียวกันเธอก็ถูกคนรับใช้สองคนดันกลับไป นี่มันน่าสมเพชจริง ๆ
“เดี๋ยว!” ร็อบบ์โพล่งขึ้น “ฉันจะซื้อเธอ ไม่ต้องเปลี่ยนเป็ใครทั้งนั้น”
สีหน้าของหญิงสาวเปลี่ยนเป็ความปีติยินดี และคนใช้สองคนที่ผลักเธอออกไปก็ไม่กล้าทำอะไรอีก
“แต่…” พ่อค้าลังเลครู่หนึ่ง “ดูเหมือนว่าคุณจะไม่พอใจกับราคานี้…”
พ่อค้ามีไหวพริบดีเลิศ เขาไม่ได้พูดคำว่า ‘คุณไม่มีเงิน’ แต่บอกว่าไม่พอใจกับราคา ซึ่งมันช่วยรักษาหน้าของร็อบบ์ได้
อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าคำพูดจะรื่นหูแค่ไหนแต่ก็ฟังดูน่าหงุดหงิดอยู่ดี
ร็อบบ์ก้มหน้าลงและพูดว่า “ตอนนี้ฉันพอใจแล้วและ้าซื้อผู้หญิงคนนี้ ห้าเหรียญทองไม่น้อยไปกว่านี้”
พ่อค้ายิ้มอย่างขมขื่น “ก็... คุณวางแผนที่จะ…”
ร็อบบ์รีบพูดขึ้น “คุณคิดว่าฉันจะหาเงินมาได้ยังไง ใช่ไหม?”
พ่อค้ายิ้มอย่างกระดากอาย
ร็อบบ์เอามือเท้าคางแล้วพูดว่า “เมื่อคืนนี้คุณซื้อหนังัหยกมณีจากเรา หนังันั่นยังอยู่กับคุณหรือเปล่า”
พ่อค้าพยักหน้า “อืม!”
ร็อบบ์กล่าวว่า “คุณซื้อจากเราไปด้วยมูลค่าสองร้อยเหรียญเงิน ตอนนี้ฉันขอใช้สองร้อยเหรียญเงินซื้อคืนกลับมาได้ไหม?”
พ่อค้าพยักหน้าด้วยความยินดี “แน่นอนสิ สินค้ายังคงอยู่ดี อีกทั้งฉันไม่ได้มีปัญหาเื่เงินหากจะซื้อคืนในราคาเดิม ฉันไม่ใช่พ่อค้าใจดำประเภทที่จะเรียกเก็บเงินหลายร้อยเหรียญเงินหลังจากเปลี่ยนมือ แต่... คุณมีเงินน้อยใช่ไหม อืม ขอแนะนำว่าการซื้อหนังันี้ไม่เพียงแต่ไม่มีประโยชน์เท่านั้น แต่ยังเสียเงินไปเปล่า ๆ มัน…”
“เอาล่ะ ไปเอาหนังัมา” ร็อบบ์กล่าวตัดบทและหยิบเหรียญเงินจำนวนหนึ่งออกมานับ แน่นอนว่าเขามีเงินน้อยกว่าห้าร้อยเหรียญเงิน แต่แค่สองร้อยน่ะสบายมาก! แต่อย่างนั้นก็เถอะ กระเป๋าฉันแบนหมดแล้ว!
พ่อค้าโบกมือหนึ่งครั้ง เหล่าคนรับใช้ก็เข้าไปในห้องข้าง ๆ และออกมาพร้อมกับหนังสีเขียวที่หนาและหนัก มันเป็หนังัหยกมณีชั้นดีตัวเมื่อวานนี้ ซึ่งไม่เพียงป้องกันการโจมตีเท่านั้น แต่ยังสามารถต้านทานเวทมนตร์ได้ในระดับหนึ่งด้วย
ร็อบบ์พูดว่า “ขอใช้ห้องเงียบ ๆ สักห้องได้ไหม”
อีกฝ่ายรีบตอบรับ “โอ้ เชิญห้องนี้”
ร็อบบ์หยิบหนังักับเกลือที่เพิ่งซื้อสำหรับทำเมนูหมูป่าย่าง จากนั้นเดินเข้าไปในห้องข้าง ๆ และล็อกประตูอย่างแ่า
พ่อค้าพึมพำกับตัวเอง “เขาจะทำอะไรน่ะ”
เมื่อเข้าไปในห้อง ชายหนุ่มก็โยนหนังัหนา ๆ ลงบนพื้น ปากขยับเสียงงึมงำ จากนั้นก็หยิบเกลือที่เพิ่งซื้อมาโรยบนหนังั
ยอดอาชีพช่างทำเครื่องหนัง!
ใช้วัสดุหนึ่ง [หนังัหยกมณี] และวัสดุสอง [เกลือ] เพื่อสังเคราะห์!
และจะได้รับวัสดุใหม่ [หนังัหยกมณีศักดิ์สิทธิ์!]
เลือกไอเทมที่คุณ้าสร้าง [เกราะหนังั] และใช้วัสดุ [หนังัหยกมณีศักดิ์สิทธิ์]
เริ่มการผลิต!
ทักษะการทำเครื่องหนังขั้นสูงจะมีผลกับการป้องกันทางกายภาพและการป้องกันเวทมนตร์ ซึ่งประสิทธิภาพจะมากกว่าเกราะหนังัธรรมดาถึงห้าสิบเปอร์เซ็นต์!
สุ่มร่ายมนตร์ [ความคล่องตัวเกราะหนังั]
ความเร็วโจมตี +20
ความเร็วเคลื่อนที่ +15
หลังจากการผลิตเสร็จสิ้น คุณจะได้รับอุปกรณ์เกราะหนังั!
หนังัธรรมดากลายเป็เกราะหนังัสีมรกตระยิบระยับ นี่คือเอฟเฟกต์พิเศษที่มีได้เฉพาะการร่ายเวทเท่านั้น มันไม่เพียงมีลายเส้นเหมือนเกราะหนังัธรรมดา แต่ยังมีจารึกเวทมนตร์สลักไว้ มันดูสวยงามและลึกลับ!
หากในเกมจะมีคำนำหน้าเป็ [ค่าความคล่องตัว] แน่นอนว่าในโลกแห่งความเป็จริงจะถูกเรียกเพียงว่า [เกราะหนังั]
ร็อบบ์คว้าเกราะหนังัมาไว้ในมือก่อนจะเปิดประตูเดินออกไป
ด้านนอกนั้น พ่อค้ามีท่าทีสับสน ส่วนหญิงสาวก็ดูกังวล ทั้งคู่กำลังรอให้ร็อบบ์ออกมา แต่ไม่คิดว่าเขาจะออกมาพร้อมกับเกราะหนังั!
ร็อบบ์โบกมือเบา ๆ ทำให้เกราะหนังัลอยไปอยู่บนโต๊ะตรงหน้าพ่อค้าพร้อมกับเสียงกระแทกดังลั่นสั่นะเืทั้งโต๊ะ
จากนั้นชายหนุ่มก็นั่งลงฝั่งตรงข้าม ยกขาขึ้นไขว่ห้างอย่างมีมาด และพูดด้วยท่วงท่าสบาย ๆ “คุณเป็พ่อค้า และคงจะมีสายตาเฉียบแหลม ช่วยดูทีว่าเกราะหนังันี้ตีเป็เงินเท่าไร”
“อะ… เอ๊ะ? คุณได้เกราะหนังัมาจากไหน? เมื่อครู่ในห้องนั้น…”พ่อค้าทั้งใทั้งสับสน ไม่มีหน้าต่างในห้องเล็ก ๆ ซะหน่อย แล้วร็อบบ์ไปเอามาจากไหน? มันทำจากหนังัหยกมณีที่ฉันเพิ่งถือมาหรือเปล่า? เป็ไปไม่ได้น่ะ!
หนังัสดไม่สามารถนำมาใช้ทำชุดเกราะได้ทันที ต้องตากแห้งข้ามวันข้ามคืน ช่างทำเครื่องหนังยังต้องใช้เวลาหลายวันในการตัด เย็บ ขัดเงา และผ่านกระบวนการมากมายก่อนจะนำมาใช้งานได้ในที่สุด สิ่งนี้ทำขึ้นได้เพียงพริบตาเหรอ?
มีเพียงความคิดเดียว …ร็อบบ์เพิ่งใช้ศาสตร์ลับบางอย่างในห้อง! ต้องใช่แน่ ๆ!
ร็อบบ์เคาะโต๊ะเบา ๆ "เฮ้ ตื่น ๆ มาดูก่อนว่าเกราะหนังันี่ราคาเท่าไหร่"
“โอ้ โทษที” พ่อค้าตั้งสติรีบยื่นมือไปลูบเกราะหนังัอย่างแ่เบา ในเวลาเดียวกันก็สังเกตอย่างระมัดระวัง และก็ต้องใเมื่อเห็นว่ามันถูกสร้างขึ้นมาอย่างประณีตด้วยทักษะอันน่าเหลือเชื่อ ไม่ได้ทำโดยช่างทำเครื่องหนังกาก ๆ เลยด้วยซ้ำ ด้วยขั้นตอนการผลิตทำให้มั่นใจได้ว่าทนทานกว่าเกราะหนังัทั่วไป และความสามารถในการป้องกันก็ดีกว่าแน่นอน
นอกจากนี้ยังมีจารึกเวทมนตร์ติดอยู่ด้วย... เขาเป็พ่อค้าตัวเล็กที่มีความรู้น้อยนิด จึงไม่รู้ว่ามันหมายความว่าอย่างไร แต่แค่มองไปที่แสงสีเขียวเรืองรองก็รู้ว่าต้องเป็เวทมนตร์ระดับสูงสุดที่ทำให้ท้องฟ้าสั่นะเื!
พ่อค้าร่างกำยำแทบจะทรุดเข่าลงตรงนั้น!
5K
