เสียงบานพับเก่าแก่ดังขึ้นเบาๆ เมื่อประตูถูกเปิดออก กลิ่นของไม้และฝุ่นที่ค้างคามาเนิ่นนานแตะจมูกของเขา แสงอุ่นที่ลอดออกมาก่อนหน้านี้บัดนี้แผ่กระจายไปทั่ว เผยให้เห็นห้องขนาดใหญ่ที่ดูเหมือนจะร้างผู้คนมานาน ผนังด้านหนึ่งเต็มไปด้วยชั้นหนังสือที่มีปกเก่าคร่ำคร่า ขณะที่ตรงกลางห้องมีแท่นหินตั้งอยู่ และบนแท่นนั้น… มีบางสิ่งวางอยู่
ดวงตาของเขาจับจ้องไปที่วัตถุชิ้นนั้น มันเป็กล่องไม้ใบเล็กที่สลักลวดลายซับซ้อน ยิ่งเพ่งมองนานเท่าไร เขากลับรู้สึกเหมือนลวดลายเ่าั้ขยับเคลื่อนไหวเองได้
หัวใจเขาเต้นแรงขึ้น ราวกับร่างกายของเขารับรู้ว่ามีบางสิ่งสำคัญรออยู่ตรงนั้น บางสิ่งที่อาจไขความลับของเส้นทางที่เขาเลือกเดินมา หรืออาจเปลี่ยนชะตาของเขาไปตลอดกาล
เมื่อเขาก้าวเข้าไปใกล้แท่นหิน เสียงกระซิบเบาๆ ก็ดังก้องอยู่ในหู ราวกับมีใครสักคนกำลังเอ่ยคำบางอย่างจากเงามืดเื้ัเสียงกระซิบที่ไม่สามารถเข้าใจได้ลอยมาในอากาศ มันเหมือนเสียงจากที่ห่างไกล แต่กลับกระแทกเข้ามาในใจเขาราวกับมาจากมุมลึกสุดของความทรงจำ เขาหยุดชั่วขณะและหันไปมองรอบๆ ห้อง มองหาต้นตอของเสียงนั้น แต่ไม่พบอะไรนอกจากเงามืดและเงาแห่งอดีตที่สะท้อนบนผนัง
ดวงตาของเขากลับมาที่กล่องไม้ใบเล็กอีกครั้ง ความรู้สึกคุ้นเคยที่ไม่สามารถอธิบายได้ยังคงวนเวียนในใจ เขาก้าวไปข้างหน้าอีกก้าวหนึ่ง แล้วมือของเขาก็เริ่มยืดออกไปอย่างไม่ตั้งใจ
เมื่อมือัักล่องไม้ ความเย็นเยียบก็ซึมลึกเข้าสู่ปลายนิ้ว ทั้งที่มันดูเหมือนไม้ธรรมดา แต่กลับมีพลังบางอย่างแฝงอยู่ภายใน กล่องนั้นเหมือนจะตอบรับการััของเขา ดวงตาของเขาเบิกกว้างเมื่อเห็นลวดลายที่ขยับเคลื่อนไหวอย่างเป็ระเบียบ ดุจดั่งการเปิดเผยบางสิ่งที่ซ่อนอยู่
ทันใดนั้น กล่องไม้ก็เปิดออกเองอย่างเงียบเชียบ ราวกับรอคอยให้เขาเปิดมันมานานแล้ว ข้างในนั้น… มันมีสิ่งที่เขาไม่เคยคาดคิดมาก่อน