ตอนที่ 20
หุ่นเชิดปีศาจ สมญานามที่มอบให้หญิงสาวคนหนึ่งที่สกิลหุ่นเชิดทำให้เธอสามารถควบคุมหุ่นเชิดต่างๆได้ทำให้เธอมีกองทัพที่ไม่กลัวตายแล้วสร้างใหม่ได้ไม่รู้จบและยังมีข่าวลือว่าตัวเธอไม่ได้ควบคุมได้แค่หุ่นเชิดอย่างเดียว
“””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””””’”
ย้อนกลับไปยังฝั่งของตัวเอกกึ่งตัวประกอบเล็กน้อย
“วะฮ่าๆๆๆตูวางกับะเิเป็ล้านลูก ถ้าเอ็งฝ่ามาได้ก็ให้รู้กันไป”
ซีโร่มองไปยังพื้นที่เปล่าตรงหน้าด้วยความชื่นมื่น
โอ๊ะโอ้อย่าคิดว่าพื้นดินราบเรียบตรงหน้าไม่มีอะไรเชียว
นี่เป็ผลจากการใช้พวกหุ่นยนต์ให้ปรับสภาพหน้าดินให้เป็เหมือนอย่างเดิมมากที่สุดยังไงล่ะ
ทำไมถึงไม่ใช้วงจรเวทเพื่อปรับสภาพหน้าดินยั้งงั้นน่ะหรือ?
หึหึแน่นอนว่าไม่ใช่พลังเวทไม่พอ
แต่เป็แผนต่างหาก!!
วงจรเวทย์ แน่นอนว่าตามชื่อของมันแล้วจะต้องมีเวทย์อยู่อย่างแน่นอน
ถ้าฝ่ายตรงข้ามมีพวกสามารถตรวจจับเวทย์ได้แผนของเราก็จะแตกออกทันที
ยัง ยังไม่หมด!!
ยังมีมิสไซล์อีกเป็พันเพียงพอที่จะปูพรมถล่มพวกศัตรูได้ตามสบาย
แน่นอนว่าหุ่นยนต์ของเขาได้รับการอัพเกรดไปอีกขั้นแล้วในตอนนี้หุ่นยนต์ของเขามีการติดตั้งปืนกลทุกตัว แถมบางตัวยังมีรูปร่างคล้ายมนุษย์ไว้
สำหรับการโจมตีระยะประชิดอีกด้วย
นอกจากนั้นตัวเขายังได้เตรียมสร้างปืนใหญ่ไว้อีกจำนวนมากซึ่งน่าจะใกล้เสร็จเร็วๆนี้
ที่เหลือก็แค่รอให้เ้าพวกนั้นยกทัพมาโจม...
ฉัวะ!
“บังอาจ!”
ซีโร่สะบัดดาบคาตานะในมือก่อนที่จะปรากฏร่างเนื้อหล่นลงมายังพื้น
หมาป่าสายฟ้า
“ดูเหมือนพวกแมลงของผู้หญิงคนนั้นจะได้รับคำสั่งไม่ให้โจมตีมอนเสตอร์ระดับต่ำพวกนี้แฮะ”
ซีโร่เหลือบมองไปที่หมาป่าพวกนี้พร้อมกับขมวดคิ้วเล็กน้อย
เ้าพวกนี้....
เนื้อมันกินได้ป่าวว่ะ?
หรือเราจะเข้าสู่่นิยายเปิปพิสดารดีนะ??
พูดไปแล้วก็คิดถึงอาหารบ้านเกิดขึ้นมาเลยแฮะ
ถึงน่าจะผ่านมาแค่ครึ่งเดือนก็เถอะ
กะเพราะหมูสับที่กินทุกวันจนเอียนก็ชักอยากินขึ้นมาเลย
ต้มยำกุ้งก็ไม่เลวราเมง ไก่ทอด ส้มตำ...
อาหารบนโลกนี้เราก็ยังไม่ได้ลองเลย....
โอ้พูดแล้วหิวดูจากการโคจรของดวงดาวแล้ววันนี้จะต้องหาของอร่อยยัดเข้าปากซะแล้ว
“น่าจะมีหมู่บ้านที่รอดจาการโจมตีอยู่มั้งส่วนพวกเมืองน่าจะไม่มีใครรอดชีวิตแล้ว แต่ถ้าเป็พวกเมืองของประเทศอื่นก็น่าจะยังไม่โดนทำลาย”
หมู่บ้านก็ใกล้ๆเมืองก็ต้องเดินทางไกลหน่อย...
“ช่างเหอะๆเอาเป็เมืองแล้วกัน พ่อครัวที่นั้นน่าจะทำอาหารตามความ้าของเราได้มากกว่า”
พูดจบแล้วซีโร่ก็หายตัวไปจากจุดภายในพริบตาก่อนมุ่งหน้าไปยังเมืองของอีกประเทศนึง
.
.
สมภูมิตอนกลาง
“ตาย ตายซะไอ้แมลง”
“อ้าก แมลงกำลังเข้าไปในตัวข้า”
“ขะข้าหายใจไม่ออกแมลงเข้าทาง จะ...จมูก”
“โอ้ยไอ้แมลงเชี่ยมึงจะเข้าทางตูดข้าเพื่อ”
“เอ็งยังดีของข้ามันเข้าทางหำ!!”
กองทัพของมนุษย์บางกลุ่มกำลังถูกหนอนจำนวนมากเข้าจู่โจม
หนอนกาฟาก
แมลงชั้นกลางที่มักจะอยู่กันเป็ฝูงโดยจะเข้าไปในร่างกายของเหยี่อจากรูต่างๆเพื่อกัดกินจากภายใน มีความสามารถในการเจาะเกราะทุกประเภทเพื่อเข้าไปในร่างกาย
“อ่า!ชะ..ช่ว...”
อัศวินสาวนางหนึ่งถูกยกขึ้นมาโดยมิโนทอร์ั์ก่อนที่มันจะบีบร่างกายของเธอจนแหลกคามือ
“โฮกกกกกกกกกก”
มิโนทอร์คำรามมมมมมมมมเสียงดังสนั่นหวั่นไหว
“อ้ากกกกกกกกกกร้อนนนนนน”
“หน่วยหน้าไม้ั์หน่วยนักเวทโจมตีทางอากาศสอยัเพลิงลงมาให้ได้”
กลุ่มกองทัพของมนุษย์พยายามโจมตีใส่เหล่าัเพลิงหลายสิบตัวบนท้องฟ้า