เช้าวันหยุดใน่ปิดภาคเรียนของ"ปลายฟ้ารุ่ง" นักศึกษาคณะมนุษยศาสตร์ฯ
"ปลายฟ้า มาทานข้าวเช้าสิจ๊ะ " แม่ของเธอเรียกขึ้นขณะที่เธอกำลังเดินมายังโต๊ะอาหารที่พ่อและแม่ของเธอนั่งรออยู่ก่อนแล้ว
"สวัสดีตอนเช้าค่ะพ่อ สวัสดีตอนเช้าค่ะแม่"ปลายฟ้าพูดขึ้นมาพร้อมกับหอมแก้มท่านทั้งสองก่อนจะนั่งลงที่เก้าอี้เพื่อทานอาหารเช้าพร้อมหน้าพ่อและแม่ของเธอ
"วันนี้พ่อกับแม่จะไปไหนกันคะ ทำไมแม่แต่งตัวสวยแต่เช้าเลย"
"ปากหวานชมแม่แต่เช้าเชียวนะ"
"ก็จริงนี่นา ว่าแต่จะไปไหนกัน ฟ้าไปด้วยได้มั้ยค่ะ..." เสียงอ้อนของสาวน้อยที่ใช้กับพ่อและแม่ของเธอทำให้ท่านทั้งสองนั้นอดที่จะยิ้มให้กับความขี้อ้อนของลูกสาวคนสุดท้องไม่ได้
"ไปได้สิ เพราะวันนี้เป็วันของลูกสาวพ่อ"พ่อของเธอตอบกลับมาเมื่อได้ฟังเสียงอ้อนของเธอ
"ขอบคุณค่ะ งั้นหนูรีบทานดีกว่าจะได้รีบไปอาบน้ำแต่งตัว"เมื่อพูดจบเธอก็รีบทานอาหารเช้าทันที
"ค่อยๆทานก็ได้ลูก เดี๋ยวจะติดคอเอา"แม่ของเธอเอ่ยขึ้นเมื่อเห็นลูกสาวนั้นรีบทานอาหารด้วยความเร่งรีบปนกับความดีใจ
"อิ่มแล้วค่ะ ฟ้าไปอาบน้ำแต่งตัวก่อนนะคะ"เมื่อพูดจบเธอก็รีบเดินขึ้นไปยังห้องนอนของเธอทันที
"เอ้าๆ ระวังสิฟ้า" แม่ของเธอเอ่ยท้วงขึ้นพรางยิ้มส่ายหน้าเบาๆเมื่อเห็นลูกสาวเดินด้วยความเร่งรีบจนเผลอชนเก้าอี้ที่วางอยู่ด้านหน้า
***************************
"คุณว่าลูกสาวของเราจะรับได้มั้ย"ผู้เป็พ่อกล่าวถามกับผู้เป็แม่ของปลายฟ้า เมื่อลูกสาวเดินออกจากโต๊ะอาหารไปแล้ว
"ลูกก็คงจะเสียใจอยู่บ้าง แต่ชั้นเชื่อค่ะว่าแกจะเข้าใจ"แม่ของปลายฟ้าบอกพร้อมกับยิ้มให้ผู้เป็สามี
เมื่อปลายฟ้ารุ่งอาบน้ำแต่งตัวเรียบร้อยแล้วเธอเดินมาหาพ่อและแม่ที่นั่งรอยู่ในห้องนั่งเล่น
"มาแล้วค่า..."
"งั้นเราไปกันเลยดีมั้ย" พ่อของเธอเอ่ยถามเธอและแม่ของเธอขึ้นมา
"ไปค่ะ" ผู้เป็แม่ตอบกลับพร้อมกับเอื้อมมือไปจับที่มือของลูกสาวตนเอง
***************************