วันรุ่งขึ้น คาลอสมาดักรอแอนนาแต่เช้าตรู่เพื่อที่จะปรับความเข้าใจด้วยแต่ก็ต้องพบว่าแอนนาได้ออกไปที่บริษัทแล้วทั้งที่ปกติไม่เคยไปเช้าขนาดนี้มาก่อนทำให้ผู้เป็บิดาฉุกคิดได้ว่าเมื่อคืนลูกสาวได้พูดอะไรไว้จึงรีบส่งข้อความไปยังฝ่ายดำเนินงานเื่การเดินทางของสเปซออฟ เพื่อยับยั้งไม่ให้มีการอนุมัติเอกสารหรือไฟล์ข้อมูลใดๆทั้งของแอนนาและลิซ่า แต่ดูเหมือนคาลอสจะช้าไปก้าวเดียวเพราะทางแผนกได้ส่งข้อความตอบกลับมาว่าทุกอย่างได้อนุมัติไปแล้วเรียบร้อยโดยแอนนาอ้างว่าการเดินทางในครั้งนี้เป็คำสั่งของคาลอสผู้เป็บิดาจึงไม่มีใครกล้าที่จะปฏิเสธหรือตรวจสอบใดๆเมื่อทุกอย่างแก้ไขไม่ได้แล้วคาลอสเหลือเพียงวิธีเดียวคือต้องรีบเดินทางไปที่บริษัทเพื่อเป็คนสั่งยกเลิกการเดินทางของแอนนาด้วยตัวเอง
เมื่อคาลอสเดินทางมาถึงบริษัทเขายืนมองอาคารหกเหลี่ยมทรงสูงสีเทาเบื้องหน้าอย่างคนคิดไม่ตก คาลอสเรียกแอนนาให้มาเข้าพบทันทีที่เขาขึ้นมาถึงห้องทำงานแต่แอนนากลับปฏิเสธโดยให้เหตุผลว่ากำลังยุ่งอยู่กับการเตรียมตัวเดินทางนั่นทำให้คาลอสต้องเป็ฝ่ายไปหาลูกสาวเสียเอง
“ที่พ่อพูดเมื่อคืนลูกไม่เข้าใจเหรอแอนนา!”
คาลอสเสียงดังใส่ทันทีที่เข้ามาในห้องทำงานของแอนนา
“ยังไงพ่อก็ไม่อนุญาตให้ไป!”
แอนนาไม่สนใจสิ่งที่ผู้เป็บิดาพูดเธอยังคงก้มหน้าก้มตาจัดเตรียมไฟล์งานของตนเองต่ออย่างเงียบๆ
ขณะนั้นลิซ่าเปิดประตูเข้ามาในห้องหมายจะเอาของว่างมาให้เ้านายสาว แต่แล้วกลับพบว่าสองพ่อลูกกำลังอยู่ด้วยกันลิซ่าก็ทำท่าจะกลับออกไป แต่โดนคาลอสเรียกตัวเอาไว้เสียก่อน
“เธอก็พอกัน”คาลอสหันไปดุลิซ่าที่ยืนก้มหน้า “ทำไมไม่ห้ามแอนนาเอาไว้”
“ดะ...ดิฉันห้ามคุณหนูแล้ว”ลิซ่าเสียงสั่น “แต่ว่าคุณหนูเธอ...”
ลิซ่าหันไปมองแอนนาซึ่งกำลังก้มหน้าก้มตาจัดการงานอย่างไม่สนใจใคร
“คุยกับคุณท่านก่อนดีไหมคะคุณหนู...นะคะ”ลิซ่าเข้าไปสะกิดผู้เป็นาย
แอนนายอมวางมือจากงานพลางถอนหายใจเฮือกใหญ่แล้วเงยหน้าขึ้นสบตากับผู้เป็บิดา
“ยังไงหนูก็จะไปค่ะพ่อหนูไม่มีทางเลิกล้มความคิดนี้แน่”
คาลอสฟังคำของลูกสาวก็ยิ่งเครียดหนักแต่เมื่อห้ามอะไรไม่ได้ จึงได้ยื่นข้อเสนอ
“ถ้าลูกยังดื้อรั้นที่จะไปพ่อก็จะจ้างทหารมือดีที่สุดของดาวไปกับลูก”
“หนูขอปฏิเสธ”แอนนาตอบทันควัน แล้วกลับไปก้มหน้าทำงานต่อ “หนูจะไปกับลิซ่าเท่านั้น”
“มีทหารไปด้วยก็ดีนะคะคุณหนูอุ่นใจดี”
ลิซ่ารีบสนับสนุนข้อเสนอของคาลอสแอนนาจากที่ยังคงทำเป็สนใจงานตรงหน้าจึงหันไปมองลิซ่าด้วยแววตาไม่สบอารมณ์เลขาประจำตัวรู้ทันทีว่าตนเองพูดไม่เข้าหูเ้านายเข้าให้แล้ว จึงหยุดออกความเห็น
คาลอสออกมาจากห้องทำงานของแอนนาในเวลาถัดมาเขาตรงไปยังห้องเตรียมงานของโครงการสเปซออฟที่เวลานี้มีคนยืนออกันเต็มไปหมดรวมทั้งเจสันด้วย
ด้วยความที่คาลอสมอบหมายหน้าที่ให้เจสันเป็คนคอยดูแลเื่ปลีกย่อยต่างๆเกี่ยวกับโครงการสเปซออฟแทนเขาทันทีที่ชายร่างเตี้ยเห็นเ้านายโผล่หน้าเข้ามาก็รีบไล่ลูกน้องของตนออกไปจากห้องเพื่อที่จะได้รายงานเื่ที่ตกลงกับคาลอสไว้ในห้องประชุมคราวก่อน
“ทุกอย่างเรียบร้อยแล้วนะครับท่าน”
เจสันกระซิบกระซาบกับผู้เป็นาย
“รับรองว่าจะไม่ให้ใครรู้เื่นี้แน่นอน”
“แต่ผมมีเื่อยากจะให้คุณช่วยอีกสักหน่อย”คาลอสเอ่ยขึ้น
“คุณรู้ใช่ไหมเื่ที่แอนนาจะร่วมเดินทางไปในครั้งนี้ด้วย”
“ครับ”เจสันพยักหน้า “ผมจำเป็ต้องทราบว่ามีใครเดินทางไปในครั้งนี้บ้างเพื่อที่จะจัดเตรียมอุปกรณ์ทุกอย่างให้เหมาะสมกับร่างกายของแต่ละคน”
“ถ้างั้นคุณช่วยหาทหารมือดีให้ผมทีให้เขาเดินทางไปกับทีมด้วย”
ผู้เป็นายเอ่ยแค่นั้นก็เห็นเจสันขมวดคิ้วเข้าหากัน “ท่านกลัวว่าคุณหนูจะไม่ปลอดภัยอย่างนั้นเหรอครับ”
“ทำตามที่บอกเถอะน่า”คาลอสเริ่มรำคาญ “บอกไปว่าให้คุ้มครองลูกสาวผม อย่าให้เป็อะไรเด็ดขาด”
เจสันพยักหน้าและเริ่มคำนวณตัวเลขบนแป้นพิมพ์อย่างรวดเร็วก่อนที่จะส่งให้คาลอสดู
“ทำไมราคาสูงขนาดนั้นมันไม่มากเกินไปหน่อยรึ!”
คาลอสอุทานออกมาเมื่อเห็นจำนวนตัวเลขบนแป้นพิมพ์
“เงินจำนวนนี้สามารถจ้างระดับมือดีที่สุดได้เลยนะครับ”เจสันยิ้มให้นายจ้าง “หรือว่าท่านเสียดายมันมากกว่าชีวิตของลูกสาว”
“ก็ได้ๆ”คาลอสกดรหัสลงไปบนแป้นพิมพ์เพื่อยืนยันการโอนเงิน “บอกพวกเขาไปถ้าพาลูกสาวผมกลับมาแบบครบสามสิบสองได้ ผมจะเพิ่มเงินค่าจ้างให้อีกสามสิบเปอร์เซ็นต์”
“ผมจะบอกพวกนั้นให้ครับท่าน”
เจสันก้มศีรษะรับคำสั่ง
ระหว่างนั้นผู้เป็นายเหลือบไปเห็นภาพบางอย่างที่ฉายอยู่บนโต๊ะทำงานของเจสันแต่เ้าของโต๊ะรีบปิดหน้าจออย่างรวดเร็ว ทำให้คาลอสมองไม่ทันว่าภาพนั้นคือสิ่งใดและเขาเองก็ไม่ได้ใส่ใจในสิ่งที่ลูกน้องคนนี้ทำมากนักเพราะที่ผ่านมาเจสันก็ทำงานดีมาตลอดไม่เคยมีเื่ราวให้เสื่อมเสียมา ถึงบริษัทแม้แต่เื่เดียว
“งานเสริมน่ะครับพอดีเพื่อนฝากมาให้ช่วยดู”
“ผมก็ไม่ได้ว่าอะไรคุณอยากทำอะไรก็ทำไป แต่อย่าให้โครงการนี้ล่าช้าแล้วกัน”
“เื่นั้นแน่นอนครับไม่น่าเกินสามวันทุกอย่างคงเข้าที่”
“ก็ดี”คาลอสตบไหล่เจสันเบาๆ “งั้นทำงานของคุณไปเถอะ ส่วนเื่ที่ไหว้วานฝากด้วยก็แล้วกัน”
พูดจบคาลอสก็ผละออกไป
“ให้ตายสิเกือบไปแล้วไหมล่ะ” คล้อยหลังคาลอสเดินพ้นประตูห้องเตรียมงานของโครงการสเปซออฟไปแล้วเจสันถึงกับเป่าลมออกจากปากอย่างโล่งอกพร้อมกับเปิดหน้าจอบนโต๊ะทำงานขึ้นมาอีกครั้ง
“แน่นอนครับท่าน...”เจสันเหยียดยิ้มที่มุมปาก
“ถ้าทุกอย่างสำเร็จตามแผนเราก็จะรวยเละ ไม่ต้องทนลำบากอีกต่อไปแล้ว”
ว่าแล้วเจสันก็มองลงไปบนโต๊ะทำงานที่กำลังฉายภาพแผนผังโครงสร้างภายในยานอวกาศ ซึ่งเป็ลำเดียวกันกับที่จะใช้ออกเดินทางสำรวจดวงดาวเพื่อหาสินแร่ในครั้งนี้