ตอนที่ 11 เ้ายังแกร่งไม่พอ (2)
“...” เจียงอวิ่นจือมองเว่ยเยียนหราน ครุ่นคิดก่อนเอ่ยขึ้นว่า“มารดาเ้าเคยพูดเอาไว้ว่า บางครั้งคนเราก็ไม่อาจใช้ชีวิตเพื่อตัวเอง นางใช้ชีวิตอย่างไม่ด่างพร้อยและชัดเจนในทุกสิ่งตอนที่รักก็ทุ่มเทความรักให้สุดตัว พอไม่รักก็พร้อมจากไปอย่างไม่อาลัยชีวิตนี้ของนางอยู่เพื่อรัก รักเ้า รักน้องชายนาง รักลูกในท้องนาง ความจริงแล้วคนเราก็ต่างพยายามเอาตัวรอดและสู้รบตบมืออย่างสุดกำลังแม้สุดท้ายอาจจะไม่ได้อะไรเลย จริงๆ แล้วชีวิตมนุษย์มิใช่ต้องเสพสุขกับเื่พวกนี้หรอกหรือไม่ว่าจะเผ็ดเปรี้ยวหรือหอมหวาน ก็ล้วนแต่เป็สิ่งที่ต้องประสบพบเจอ ทว่าคนส่วนมากมักแพ้พ่ายต่อโชคชะตาชีวิตก็มีเพียงเท่านี้”
เว่ยเยียนหรานก้มหน้า ไม่ได้เอ่ยคำใดในคุกจึงเงียบลงอีกครั้ง
“แล้ว...แล้วเด็กคนนั้นยังสบายดีหรือไม่”หลังจากผ่านไปสักพัก เว่ยเยียนหรานก็เอ่ยถามขึ้นมา
“เขาสบายดีมาก เพียงแต่น่าเสียดายที่เขาอาจจะต้องกลายเป็เด็กกำพร้าไร้ญาติมิตรใช้ชีวิตอยู่บนโลกโสมมใบนี้เพียงลำพัง”
“...”เว่ยเยียนหรานนึกถึงทารกที่นางผ่าออกมาเองกับมือผู้นั้น นั่นคือชีวิตใหม่ นั่นคือความหวังใหม่
เจียงอวิ่นจือมองเห็นประกายความหวังไหววูบขึ้นในแววตาของเว่ยเยียนหรานจึงพูดต่อ “มีคนถึงขั้นยอมบ้านแตกสาแหรกขาดเพื่อให้เ้าได้มีชีวิตอยู่ต่อมีคนถึงขนาดยอมทุ่มทั้งจวนโหวเพื่อช่วยชีวิตเ้าเช่นนี้แล้วเ้ายังคิดว่าบนโลกนี้ไม่มีคนรักเ้าอีกหรือ เ้ายังคิดว่าคนรอบกาย้าหลอกใช้เ้าทอดทิ้งเ้าอยู่อีกไหม”
“...” เว่ยเยียนหรานนิ่งเงียบเป็เช่นนั้นจริง นางััได้ถึงความรักจากเว่ยเส่าเจี๋ยและหวังเล่อซาน แต่นางเพียงรู้สึกสิ้นหวังกับโลกใบนี้
“ทุกสรรพสิ่งล้วนมีความทุกข์ไม่มีใครได้รับพรวิเศษจากโชคชะตา บางครั้งโลกใบนี้อาจมอบสิ่งเลวร้ายบางอย่างแก่เ้าแต่เ้าห้ามทำสิ่งเลวร้ายกับคนที่รักเ้าเด็ดขาด มารดาเ้าเคยพูดกับข้าว่านางไม่้าให้ข้าตอบแทนนางเพียงร้องขอว่าต่อให้ภายภาคหน้าจะเกิดเื่อะไรขึ้น ข้าก็ต้องรักษาชีวิตเ้าเอาไว้ให้ได้”เจียงอวิ่นจือก้มหน้ามองเว่ยเยียนหราน “นางเป็คนที่รักเ้าได้มากที่สุดในโลกใบนี้นางพูดกับข้าว่าเดิมเ้ามีจิตใจดีงาม เพียงแต่ยังอายุน้อยด้อยประสบการณ์ไม่รู้ใจคน ถูกเอาใจจนเสียนิสัย เหมือนกับนางในวัยเด็กสิ่งที่นางคาดหวังที่สุดในชีวิตก็คือการที่เ้าได้มีสามีดั่งใจปรารถนาเขาไม่จำเป็ต้องอยู่ในเทียบเศรษฐีเลื่องชื่อ ไม่จำเป็ต้องมีผลงานผ่านศึกมากมายขอแค่รักเดียวใจเดียว เช่นนี้แล้วเ้ายังรู้สึกว่าโลกใบนี้ไม่คู่ควรอีกหรือบางทีบนโลกใบนี้อาจจะมีหลายคนอยากให้เ้าตายไปแต่ก็ยังมีคนพยายามปกป้องคุ้มครองเ้าอย่างสุดความสามารถอยู่เช่นกัน หรือเ้าอยากเห็นคนที่รักเ้าเ็ปแต่ศัตรูสะใจเล่า”
คนรักเ็ป ศัตรูสะใจรึ?!
เมื่อนึกถึงความชั่วช้าของเว่ยเส่าชิงกับเซียวถิงหลานนึกถึงเว่ยเส่าเจี๋ย และความใจดีของหวังเล่อซานนึกถึงตอนที่พวกเขาทราบข่าวการตายของตนและมีคนหัวเราะร่า มีคนร้องไห้ไร้เสียงเว่ยเยียนหรานก็พลันเ็ปใจ ไม่! นั่นไม่ใช่สิ่งที่นาง้า!
เว่ยเยียนหรานเงยหน้ามองเจียงอวิ่นจือทันใดองค์ชายซึ่งเป็ที่วิพากษ์วิจารณ์ที่สุดของเป๋ยฉู่มารดาเขาเคยเป็นางกำนัลข้างกายเจิ้นซีอ๋อง ฐานะต่ำต้อย ไม่มีตระกูลแข็งแกร่งหนุนหลังทั้งยังถูกฮ่องเต้ชิงชังั้แ่ยังเล็ก ครั้งนั้นจึงส่งเขามาเป็ตัวประกันอย่างไม่ลังเลทว่าตอนนั้นก็เป็องค์ชายที่ไม่ได้รับความโปรดปรานคนนี้ที่ขออาสาไปชายแดนด้วยตัวเองหลังจากเจิ้นซีอ๋องกำราบรางวงศ์ก่อนลงได้ซ้ำยังกรำศึกจนมีชื่อเสียงทั้งที่อายุยังน้อย มีผลงานโดดเด่นั้แ่นั้นมา
แต่หลังจากที่เจียงอวิ่นจือกลับราชสำนักมาด้วยผลงานมากมายฮ่องเต้ที่รังเกียจเขาเป็ทุนเดิมก็ยิ่งเกลียดชังเขาที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้กลับเทียบไม่ได้กับองค์ชายที่ไร้ผลงานการศึกทว่าเป็ที่โปรดปรานพวกนั้นทว่าเจียงอวิ่นจือกลับนั่งนิ่งและยอมรับสิ่งเหล่านี้โดยไม่ปริปากบ่นสักคำ ราวกับว่าสำหรับเขาแล้วสิ่งเหล่านี้เป็เพียงหมอกควันที่ลอยผ่านสายตาไปเท่านั้น
**ติดตามตอนต่อไปก่อนใครได้ที่ https://www.readawrite.com/a/c296c31b0765291b1e1f03a511502655
![[7S] STORY OF MAFIA : ตอน ตามหารัก [ดีอ้อน x อันนา]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/1579192537_35629377.webp)
2K
