ตอนที่26เมอร์ลินเซอร์และซิฟเวอร์
“นี้มัน”จูเหลียนััได้ถึงบางอย่างทุกอย่างรอบตัวของมันกลายเป็สีม่วงอย่างสมบูรณ์อีกทั้งยังเข้มข้นอย่างมากมันจึงไม่มีทางเลือกจ้องมองหาพื้นที่ที่ไม่ถูกพลังสีม่วงห่อหุ้มเอาไว้มันชี้ออกไปเมื่อหาเจอ
“รีบเข้าไปตามทางนั้น”จูเหลียนออกคำสั่งโรเมอร์พุ่งเข้าไปภายในรูเล็กนั้นด้วยพลังจากโล่เวทและเวทบินของทั้งสี่พุ่งเข้าไปภายในด้วยความเร็วสูงมันพุ่งผ่านพื้นที่รอบๆที่เหมือนกับเขาวงกรดไปถึงยังพื้นที่ประหลาด
“เข้าสู่ชั้นที่สามของดันเจี้ยน”
“ที่ไหนอีกวะ”จูเหลียนและกลุ่มตกลงมาภายในพื้นที่ที่เต็มไปด้วยความมืดมิดจนมองอะไรไม่เห็นแม้แต่ััของจูเหลียนยังไม่สามารถตรวจสอบอะไรได้เลยแม้แต่น้อยทำเอามันสับสนไปสักพักเลยละก่อนที่จะเริ่มลุกขึ้นยืน
“ไม่เห็นแม้แต่ตัวเองที่นี้มันประหลาดจริงๆ”จูเหลียนคิดมันปลดปล่อยเวทไฟออกมาจากมือทั้งสองเพื่อสร้างแสงพริบตาที่แสงปรากฏสัตว์ประหลาดจำนวนมากที่อยู่ทั่วไปหมดก็พุ่งเข้าหามันจูเหลียนใสุดขีดยังกับอยู่ในหนังผีในฉากแบบนี้
“แสงสว่างทำลายล้าง”โรเมอร์ปรากฏตัวเข้ามาพร้อมกับกลุ่มของมาลาคินกับหญิงสาวทั้งสามเข้ามายืนด้านหน้าของจูเหลียนโรเมอร์กระแทกคทาลงไปที่อย่างแรงสร้างคลื่นแสงขนาดใหญ่ปลดปล่อยพลังทำลายล้างออกไปรอบตัวของมันจูเหลียนใช้จังหวะนั้นจ้องมองออกไปเพื่อตรวจสอบพื้นที่ทั้งหมดที่นี้เป็ถ้ำที่มีแต่ความมืดและมีปีศาจจำนวนมากอยู่
“วิ้งฟุม”แสงสว่างของโรเมอร์ขยายตัวไปเรื่อยๆจูเหลียนเองก็ใช้เวลานั้นตรวจสอบพื้นที่รอบๆไปด้วยเหมือนกันจนมันได้เจอประตูมันจับโรเมอร์และทุกคนพร้อมวิ่งออกไปเต็มกำลังทุกคนถูกดึงไปพร้อมกับมันแสงสว่างกำลังสลายไปอย่างช้าๆ
“ไม่มั้งคงไม่ใช่ห้องบอสหรอกมั้ง”จูเหลียนวิ่งไปที่ประตูที่มีแต่หมอกสีเทาห่อหุ้มด้านหน้าประตูเอาไว้มันได้เรียกอาวุธบินออกมาจำนวนมากสร้างเปลวเพลิงขึ้นเพื่อให้พวกมันลอยนำทางไปไม่นานจูเหลียนก็มาถึงด้านหน้าประตูโดยที่มันได้ฆ่าปีศาจไปจำนวนมหาศาลในเวลาอันสั้นมันยังลังเลที่จะเข้าไปภายในประตูแต่แน่นอนว่าปีศาจเยอะแบบนี้มันคงไม่มีเวลาคิดบาง
“คุณได้เข้าสู่ห้องบอส”
“เวรแล้วไง”จูเหลียนคิดหลังจากที่มันเข้าไปภายในประตูที่มีหมอกสีเทาพริบมันก็กลายเป็ห้องขนาดใหญ่ยังที่เหมือนกับห้องบอสในเกมเลยมันมีพื้นที่เหมือนกับพระราชวังเก่าและมีบัลลังก์สีทองอยู่ตรงส่วนกลางของห้อง
“โรเมอร์มาลาคินซาช้าแยกย้ายกันออกไปโจมตีมันจากรอบผมจะหาจุดอ่อนมันเอง”จูเหลียนออกคำสั่งทั้งสามรีบแยกย้ายออกไปจูเหลียนจ้องมองออกไปยังสิ่งมีชีวิตที่เหมือนซากกระดูกของชายร่างสู้ใหญ่สวมใส่เกราะสีดำมือดาบใหญ่สีทองภายในมือของมัน
“ตรวจสอบค่าสถานะไปแต่เป็บอสแน่ๆ”จูเหลียนคิดเพราะมันสามารถที่จะจ้องมองค่าสถานะได้เห็นแค่คำว่า(BOSS)แต่กับไม่เห็นอย่างอื่นเลยแม้แต่น้อยทำเอามันสับสนเลยแต่มันก็ไม่ได้มีทางเลือกนอกจากเรียกเทพเปลวเพลิงออกมา
“ติ้งตูม ตูม”เมื่อโรเมอร์โจมตีเข้าใส่ด้วยเวทแห่งแสงก็ทำให้มันตื่นขึ้นและโจมตีสวนกับการต่อสู้ได้เริ่มขึ้นจูเหลียนจ้องมองไปรอบๆเพื่อตรวจสอบหาตัวควบคุมแต่ไม่มีเลยนั้นแสดงว่ามันไม่ได้ถูกควบคุมแต่สู้ด้วยตัวเอง
“ออกมา”จูเหลียนเรียกเทพแห่งเปลวเพลิงออกมามันเริ่มต่อสู้กันอย่างบ้าคลั่งจูเหลียนไม่คิดว่าการต่อสู้จะรุนแรงแบบนี้โรเมอร์และกลุ่มได้เข้ามาหามันอยู่ภายใต้โล่ป้องกันเพื่อไม่ให้ถูกเผาตายไปก่อน
“โรเมอร์ตรวจสอบที่นี้สิ”จูเหลียนออกคำสั่งเนตรพันลี้ของโรเมอร์ทำงานทันทีมันจ้องมองไปรอบๆเพื่อตรวจสอบและชี้ไปที่บัลลังก์เหมือนกับมีบางอย่างอยู่จูเหลียนให้เทพเปลวเพลิงโจมตีเข้าใส่ที่บัลลังก์ทันที
“วิ้งฟุม”ดาบเปลวเพลิงทำลายบัลลังก์อย่างง่ายดายจูเหลียนวิ่งเข้าไปดูภายในรูปรากฏลำแสงจำนวนมากพุ่งขึ้นมาจากรูลำแสงจำนวนมากนั้นเปลี่ยนไปค่าประสบการณ์และเริ่มไหลเข้ามาภายในร่างกายของจูเหลียน
“LV UP 78” “LV UP 79” “LV UP 80”
“คุณได้รับ15แต้มค่าสถานะ”
“ไม่สามารถที่จะเพิ่มค่าประสบการณ์ได้จนกว่าจะเข้าสู่คลาสที่4”
จูเหลียนได้รับค่าประสบการณ์จำนวนมากร่างการของบอสก็ตายลงไปแล้วมันสับสนไปเล็กน้อยเพราะไม่คิดว่าการฆ่าบอสตัวนี้จะง่ายดายแบบนี้มันเดินจ้องมองเข้าไปภายในรูเพราะว่าร่างกายของมันทั้งเกราะสีดำและดาบสีทองใหญ่สลายหายไปอย่างสมบูรณ์เหมือนเป็แค่หุ่นเชิดเท่านั้นหลังจากนั้นมันก็ะโลงไปภายในรู
“วิ้งฟุม”โรเมอร์และกลุ่มรีบะโตามลงไปเพราะว่าไม่รู้ว่าจะทำสิ่งใดต่อไปได้จูเหลียนและกลุ่มมาถึงยังพื้นพื้นที่ด้านหน้าทางออกแล้วมันจ้องมองออกไปรอบๆมันสามารถที่จะออกไปมาได้แล้วแต่ทำไมไม่มีของดรอปเลยสักชิ้นทำเอาเซงสุด ๆ
“แต่บอสตัวนี้จัดการง่ายๆเกินไปหรือเปล่าหว่า”จูเหลียนคิดแต่มันก็ไม่ได้ทำอะไรเพิ่มแต่ก่อนที่มันจะเดินปรากฏลำแสงเข้ามามัดร่างกายของมันโรเมอร์และกลุ่มเตรียมที่จะเข้ามาช่วยเหลือมันแต่ก็ไม่ทันเพราะว่าจูเหลียนถูกดึงไปแล้ว
“เวรอะไรวะ”จูเหลียนถูกดึงเข้ามาภายในรูเดิมที่มันะโลงไปปรากฏก้อนแสงที่เหมือนสไลน์ที่กำลังมัดร่างกายของมันเอาไว้มันเหวี่ยงจูเหลียนลงไปฟาดที่พื้นอย่างแรงจนพื้นแตกหัวของจูเหลียนก็แตกเืจำนวนไหลออกมา
“เ้าคิดว่าจะทำตามพื้นที่รอบๆนี้ได้แน่หรือ”ก้อนแสงเริ่มพูดเสียงของมันเหมือนกับผู้หญิงมาและมันก็เตรียมที่จะเหวี่ยงจูเหลียนไปรอบๆและพริบตาทุกอย่างก็หยุดเอาไว้จูเหลียนมองไปที่ชายคนหนึ่งที่เดินเข้ามาภายประตูหมอกสีเทา
“ลำแสงเวทเทพสังหาร”ชายผู้นั้นดีนิ้วเสียงดังก้อนลำแสงสีทองจำนวนมากปรากฏรอบตัวของมันและกระหน่ำยิงเข้าใส่ทำลายล้างร่างกายของก้อนแสงนั้นจนสลายหายไปไม่เหลือซากเลยจูเหลียนตกลงมานั่งที่พื้น
“ข้าต้องไปแล้วละองศ์ชายจูเหลียน”ชายผู้นั้นจ้องมองมาที่จูเหลียนและพูดด้วยรอยยิ้มก่อนที่จะหายตัวไปด้วยพลังที่เหมือนกับเวทข้ามมิติจูเหลียนทำได้เพียงแค่จ้องมองมันไม่สามารถที่จะพูดหรือถามอะไรได้เลยหัวมันมึนไปหมดเพราะการถูกกระแทกเมื่อครู่
“บัดซบจริงๆ”จูเหลียนพึมพำมันรีบลุกขึ้นและทิ้งตัวลงไปภายในรูไม่นานมันก็ปรากฏตัวเข้ามาที่ด้านหน้าของทุกคนโรเมอร์รีบเดินเข้ามาเพื่อฟื้นฟูร่างกายของจูเหลียนอย่างช้าๆไม่นานร่างกายของมันก็ถูกรักษากลับมาในเวลาอันสั้น
“โรเมอร์เคยเห็นชายคนนี้ไหม”จูเหลียนได้หยิบหยกภาพออกมาเพื่อฉายภาพความทรงจำของมันออกมาเพื่อให้ทุกคนได้เห็นภาพของชายหนุ่มที่เขามาช่วยเหลือมันทั้งสามตรวจสอบดูภาพที่ปรากฏขึ้นและส่ายหัวตอบ
“เขาเข้ามาช่วยผมและจากไปอย่างโดยการพูดแค่องศ์ชายจูเหลียนเท่านั้น”จูเหลียนอธิบายทั้งสามพยักหน้าตอบเพราะพวกมันเองก็ไมได้รู้จักเกี่ยวกับเื่นี้มาก่อนะเลย
สิบวันก่อนหน้านี้
“พ่อได้เรียกมหาจอมเวทชั้นสูงสุดของอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์โซโลมอน มาเพื่อสอนลูก”ซาซาลัสปรากฏตัวเข้ามาพร้อมกับชายที่เข้ามาช่วยเหลือจูเหลียนก่อนหน้านี้มันได้เดินเข้ามายืนที่ด้านหน้าของอาเธอร์(ผู้กล้าหรือองศ์ชายสี่น้องชายจูเหลียน)
“ข้าขอแนะนำตัวข้ามีนามว่าเมอร์ลินเซอร์ ไซคลอบ เป็หนึ่งในมหาจอมเวทสูงสุดของอาณาจักรโซโรมอนขอรับ”มหาจอมเวทเดินเข้ามายืนที่ด้านหน้าอาเธอร์และโค้งคำนับพร้อมแนะนำตัวอย่างเป็ทางการ
“คาราวะท่านอาจารย์เมอร์ลินเซอร์”อาเธอร์เริ่มแนะนำตัวเช่นกันหลังจากนั้นการฝึกก็ได้เริ่มขึ้นอีกครั้งด้วยการฝึกการเป็จอมเวทด้วยเวทระดับสูงมากมายแน่นอนว่าอาเธอร์สามารถฝึกได้ทั้งหมดเพราะพลังแห่งภูตทั้งสี่ธาตุน้ำลม ไฟ และดิน พลังทั้งสี่เปลี่ยนแปลงความเข้มข้นของเวทภายในร่างกายของมัน
“ข้าััได้ถึงบางอย่าง”เมอร์ลินเซอร์คิดมันลุกขึ้นจากพื้นและหายไปตัวไปด้วยความเร็วสูงเข้ามาภายในห้องบางอย่างที่ราวกับพื้นที่มิติมันตรวจสอบห้องนั้นและเดินเข้ามายืนที่ด้านหน้าของคริสตันขนาดใหญ่
“จูเหลียนมาลาคัสองศ์ชายที่สี่หรือข้าควรที่จะช่วยดีหรือไม่”เมอร์ลินเซอร์เริ่มครุ่นคิดภายในหัวของมันและยิ้มขึ้นมันได้เดินข้ามมิติเข้ามายืนที่ด้านหน้าประตูหมอกสีเทาพร้อมเดินเข้ามาช่วยเหลือจูเหลียนอย่างง่ายดายหลังจากที่มันได้กลับมายืนที่ด้านข้างของอาเธอร์ด้วยการข้ามมิติมันก็เริ่มฝึกต่อ
“องศ์ชายข้าจะมอบศาสตราวุธศักดิ์สิทธิ์ระดับราชวงศ์ให้กับท่านดาบศักดิ์สิทธิ์แห่งมาเอลเทวทูต์แสงตะวัน”เมอร์ลินเซอร์เริ่มพูดด้วยเกี่ยวกับดาบภายในมิติของมันและแทงดาบลงไปที่พื้นด้านหน้าของอาเธอร์
“ดาบศักดิ์สิทธิ์แห่งมาเอลนี้จะช่วยเ้าฝึกเกี่ยวกับพลังเวทเพลิงศักดิ์สิทธิ์ภายในร่างกายของท่าน”อาเธอร์พยายามที่จะพูดบางอย่างแต่เมอร์ลินเซอร์ได้พูดออกมาก่อนอาเธอร์ไม่อาจที่จะปฏิเสธสิ่งที่เมอร์ลินเซอร์ได้มอบให้ได้มันจึงได้จับดาบศักดิ์สิทธิ์แห่งมาเอลและะเิพลังของเวทเพลิงศักดิ์สิทธิ์ออกมาทำลายล้างพื้นจากลานฝึกจนเต็มไปด้วยเปลวเพลิงสีทองกระจายไปทั่ว
“ภูตทั้งสี่ของข้ากำลังแข็งแกร่งขึ้น”อาเธอร์คิดมันยิ้มและเริ่มฝึกการใช้ได้พร้อมกับการใช้พลังเวทจากธาตุทั้งสี่ความแข็งแกร่งของมันเพิ่มมากมานขึ้นเรื่อยๆเมอร์ลินเซอร์ที่ยืนดูอยู่ไม่ไกลก็ยิ้มขึ้นแต่รอยยิ้มขึ้นมันดูไม่ใช่คนดีเลยแม้แต่น้อย
ในด้านของจูเหลียน
จูเหลียนมุ่งหน้าออกจากพื้นที่ของดันเจี้ยนและเข้ามาถึงยังหมู่บ้านขนาดใหญ่ก่อนถึงอาณาจักรและเข้าไปพักที่นั้นเพราะทุกคนเหนื่อยล้าจากต่อสู้และการเดินทางอย่างมากจูเหลียนเองก็หลับไปโดยไม่รู้ตัวเลย
ในตอนนี้ทุกคนได้พักกันและหลับไปมาลาคินถอนหน้ากากของมันออกใบหน้าที่เต็มไปด้วยาแปรากฏต่อหน้ากระจกซาช้าเดินเข้ามาภายในห้องน้ำทั้งสองจ้องงมองหน้ากันอย่างตกตะลึงในตอนนี้มาลาคินเองก็ได้เห็นสภาพร่างกายที่เต็มไปด้วยาแเป็มากมายทั่วร่างกายของมันพร้อมกับที่ได้เดินเข้ามาที่ด้านหน้าของลามาคิน
“แผลของเ้าคงเกิดจากการเป็ทาสมาสินะแต่สำหรับข้านั้นเกิดจากผู้เป็แม่แท้ๆของตน”มาลาคินเริ่มพูดด้วยแววตาที่โศกเศร้าราวกับมันจะตายเพราะความโศกเศร้านี้เลยซาช้าเองก็รับรู้ได้ถึงความโศกเศร้าแม้ว่านางจะเจอเื่มามากมายเช่นกันแต่จิตใจของนางทดทานต่อมันได้แล้วต่างจากมาลาคิน
“ข้าจะช่วยท่านถูหลัง”ซาช้าพูดเธอเดินเข้ามาที่ด้านหลังของมาลาคินและใช้ผ้าถูหลังให้ทั้งสองอยู่ในสภาพที่เปลือยเปล่าแต่กับไม่ได้แสดงถึงความรักต่อกันเลยแม้แต่น้อยจูเหลียนที่ตื่นขึ้นมาเพราะหิวมันจ้องมองเข้าไปภายในห้องน้ำเล็กน้อยเห็นทั้งสองกำลังนั่งถูหลังให้กับมันหัวเราะเล็กน้อยและจากไปเพื่อไปหาอะไรกินกับโรเมอร์
“สวัสดียามค่ำคืนพ่อหนุ่ม”จูเหลียนและโรเมอร์เดินเข้ามานั่งยังร้านค้าอาหารเล็กๆทั้งสองจ้องมองหน้ากันด้วยสีหน้าเฉยชาเพราะโรเมอร์กำลังคิดบางอย่างภายในหัวของมันจูเหลียนไม้ได้ถามชายคนหนึ่งที่มีหน้าตาหน้ากลัวเดินเข้ามาหาจูเหลียนพร้อมพูดด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแม้มันจะหน้ากลัวแต่ดูนิสัยมันดีอย่างมาก
“โอ้....อร่อย”จูเหลียนได้ทานอาหารกับโรเมอร์ทั้งสองเอาแต่พูดว่ามันอร่อยเพราะอาหารที่ชายหน้ากลัวด้านหน้าของมันทำอร่อยอย่างหน้าเหลือเชื่ออาหารหลากหลายรูปแบบหลากหลายรสชาติและสิ่งที่น่าสนใจที่สุดคือมันเพิ่มค่าสถานะจำนวนมากเลย
“ลุงมาเป็พ่อครัวสวนตัวของผมไหม”จูเหลียนถามขึ้นชายหน้ากลัวสับสนและจ้องมองมาที่จูเหลียนเพื่อตรวจสอบและมันรับรู้ได้ว่าจูเหลียนอ่อนแอมากแต่โรเมอร์กับแข็งแกร่งอย่างมหาศาลและโรเมอร์ก็ได้มาเป็ข้ารับใช้ให้กับจูเหลียนด้วย
“คงสับสนเกี่ยวกับความอ่อนแอของผมและความแข็งแกร่งของโรเมอร์สินะ”จูเหลียนถามด้วยสีหน้าที่เปลี่ยนไปชายหน้ากลัวเมื่อได้ยินก็หัวเราะเล็กน้อยนั้นเป็แสดงว่ามันได้คิดเื่ที่จูเหลียนได้ถามเอาไว้จริงๆ
“เพราะว่าผมได้ค้นพบและความสามารถของคนมากมายรวมทั้งคุณด้วยนะลุงซิฟเวอร์”จูเหลียนพูดด้วยรอยยิ้มชายหน้ากลัวเมื่อได้ยินก็ใมากที่จูเหลียนสามารถรับรู้ถึงชื่อของมันได้อย่างง่ายดายและด้วยสีหน้าของจูเหลียนสามารถที่จะมอบเห็นค่าสถานะทั้งหมดของมันได้
“ไม่ต้องคิดมากผมไม่ได้คิดจะเอาเื่ที่ลุงมีฐานะเป็พ่อครัวของาาแห่งดวงดาว”จูเหลียนพูดด้วยรอยยิ้มระหว่างที่ทานอาหารต่อซิฟเวอร์จับมีดภายในมือของมันและเตรียมเข้าโจมตีจูเหลียนแต่มันก็ลังเลอยู่โรเมอร์เองก็ได้เตรียมตัวรับมือเหมือนกันมันจับคทาภายในมือของมันพร้อมกับจิตสังหารพุ่งเข้าใส่กันอย่างเงียบๆ
“มันเสียบรรยากาศ”จูเหลียนพูดโรเมอร์กระแทกพลังของคทาลงพื้นพลังที่รุนแรงกดทับร่างกายของซิฟเวอร์จนพื้นแตกออกจิตสังหารทั้งสองสลายฟายไปอย่างง่ายดายจูเหลียนพยักหน้าตอบเล็กน้อยหลังจากนั้นก็เริ่มทานอาหารต่อซิฟเวอร์คุกเข่าอยู่บนพื้นเลเวลของมันคือ100ก็จริงแต่กับไม่สามารถที่จะทำอะไรได้แม้เลเวลของโรเมอร์จะอยู่ที่70กว่าก็ตามเพราะว่าพลังของคทาและค่าสถานะของมันมีมากกว่าจึงทำให้ซิฟเวอร์ต่อต้านไม่ได้เลย
“ลุงไม่มาติดตามผมจริงเหรอ”จูเหลียนถามซิฟเวอร์ไมได้สนใจจูเหลียนจึงได้โบกมือให้โรเมอร์สลายพลังทั้งหมดของมันออกเมื่อเห็นว่าซิฟเวอร์ไม่ได้แสดงความ้าที่จะมาติดตามมันจูเหลียนจึงได้เดินจากไปพร้อมกับโรเมอร์
“เอาไว้เมื่อถึงเวลาเราคงได้พบกับใหม่นะพ่อครัวดารา”จูเหลียนพูดพร้อมโยนถุงเงินเอาไว้บนโต๊ะหลังจากนั้นมันก็กลับมาที่ห้องค่าสถานะของมันพุ่งมาอยู่ในระดับเดียวกับนักรบธรรมดาแล้วแต่มันยังไม่ได้คิดที่จะเพิ่มค่าอะไรเพิ่ม
“พรุ่งนี้ต้องเข้าอาณาจักรไซรัสแล้วสินะ”จูเหลียนคิดหลังจากานั้นมันก็นอนต่อโดยที่ภายในร่างกายของมันกำลังปรากฏพลังจำนวนมากกำลังพุ่งไปรอบๆร่างกายของมันกำลังเริ่มเปลี่ยนไปเพราอาหารที่ได้กิน
โรเมอร์ที่นั่งนั่งสมาธิกลางอากาศจ้องมองมาที่จูเหลียนก็ประหลาดใจที่ร่างกายของจูเหลียนกำลังปรากฏพลังเวทจำนวนมากหลั่งไหลไปรอบๆและพุ่งเข้าไปภายในแหวนของมันแหวนกำลังเริ่มดูดซับพลังเวททั้งแหวนที่สร้างพลังเวทและแหวนของภูตและนี้เป็ครั้งแรกที่เคยเห็นไอเทมกำลังเลื่อนระดับหรือยกระดับตัวเอง
“เจ็บๆ”จูเหลียนลุกขึ้นจากเตียงมันบิดตัวไปเล็กน้อยที่กำลังได้รับความเ็ปจากพลังเวทที่กำลังกัดกินร่างกายของมันโรเมอร์ มาลาคินซาช้า ทั้งสามกำลังจ้องมองมาที่มันด้วยกันทั้งสามคนเลยจูเหลียนเลยทำได้เพียงแค่เอียงคอเพราะมันไม่ได้รู้เลยว่าเกิดอะไรขึ้นในตอนนี้มันเลยจ้องมองไปที่ค่าสถานะ
“LV 80 จูเหลียน อารูคัสอายุ16
(ติดสถานะคำสาปจุดจบ จะมีผลในอีก1ปีเต็ม)“แก้ไขได้เมื่อจูบที่หน้าผากของลูกสายเืแท้ของตนเองเท่านั้น”
ฉายา ผู้ปลดปล่อยพลังแห่งเซียน ผู้นำทางจิติญญาเทพซัพพอร์ตเตอร์แห่งา ทายาทเทพแห่งธาตุทั้งสี่ จ้าวแห่งความโกรธผู้นำนายโชคชะตา
(คำอวยพรจากเทพแห่งโชคลาภ คำอวยพรจากเทพแห่งโชคชะตาคำอวยพรแห่งเทพเปลวเพลิง คำอวยพรจากเทพแห่งาคำอวยพรจากเทพแห่งความเกรี้ยวกราด)
สถานะ องศ์ชายลำดับที่3 อาชีพ ซัพพอร์ตเตอร์
พลังโจมตี 1050(200) พลังป้อง 720(300)
พลังเวท 0 ความเร็ว 1060(300)
โชค 615 จิตใจ (4350%)
แต้มคงเหลือ 105
สกิลติดตัว จดจำสมบูรณ์ รับรู้ถึงโชคร้าย เป่าหู ชักจูง บังคับควบคุมจิตใจผู้คน คำกล่าวของผู้ยิ่งใหญ่ บัญชา์ เสริมพลังเป็กลุ่มเสริมพลังอย่างบ้าคลั่ง ไฟแห่งเทพ เปลวไฟ การยืมพลังแห่งา ทำนายชะตากรรมทำนายดวง ััตัวตน รับรู้ถึงพลังเวท สัญชาตญาณรับรู้ การเคลื่อนไหวของภูตภูตอำพราง
หมวดปรุงยา หมวดสร้างอาวุธ หมวดผู้ใช้ปราณ หมวดเซียนหมวดนักเล่นแร่แปรธาตุ หมวดผู้ตรวจสอบสภาพอากาศและภูมิประเทศ”