วันนี้เป็นวันที่คนรักของพี่ปักศรจะมาทานข้าวเย็นที่บ้าน ศรรักไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพี่สาวถึงได้ดูมีความสุขขนาดนี้ ถึงขั้นลงทุนลุกขึ้นมาแต่เช้าให้คุณแม่สอนทำอาหารจานง่ายๆ ให้ เพื่อที่จะให้คนรักได้ลองทานดู แม้จะไม่เคยทำมาก่อน แต่พี่ปักศรก็ทำออกมาได้ดีทีเดียว“ฉันกลับก่อนนะ” ศรรักบอกกับเพื่อนๆ แล้วรีบเก็บของที่วางอยู่บนโต๊ะอย่างรีบร้อน“อ้าว!! ทำไมรีบกลับนักล่ะ ว่าจะชวนไปหาอะไรกินสักหน่อย” ข้าวปุ้นเอ่ยถามด้วยความสงสัย“นั่นสิศรรัก” ตะวันเองก็นึกสงสัยเหมือนกัน“ขอโทษด้วยนะ พอดีวันนี้ฉันต้องไปกินข้าวกับที่บ้านน่ะ”“มีอะไรรึเปล่า” คราวนี้อาทิตย์ถามขึ้นมาบ้าง“นั่นสินะ วันนี้เป็นวันสำคัญน่ะ คนรักของพี่ปักศรจะมาทานข้าวที่บ้าน ฉันเลยต้องอยู่ด้วย” ศรรักเอ่ยบอก“อย่างนั้นเหรอ”“งั้นแบบนี้แสดงว่าพี่ปักศรใกล้จะแต่งงานแล้วสินะ” ข้าวปุ้นพูดอย่างตื่นเต้น “งั้นรีบไปเถอะ ไปสายเดี๋ยวพี่ปักศรจะน้อยใจเอา”“ฉันไปก่อนนะ”“คราวหน้าอย่าเบี้ยวเหมือนคืนนั้นอีกล่ะ” คำพูดของตะวันช่วยเตือนความทรงจำที่ศรรักอยากจะลืมมันไปให้หมดเขาจำได้ คืนนั้นหลังจากพาตัวเองกลับมาที่บ้าน เช้าวันต่อมาเขาก็นอนซมอยู่กับเตียงถึงสามวันเต็มๆ และเมื่อมาเรียนเป็นปกติก็ต้องมาขอโทษเพื่อนเสียยกใหญ่ที่ทำให้เป็นห่วง“คราวหน้าไม่พลาดแน่” ศรรักยิ้มรับแล้วรีบเดินออกจากห้องไปอย่างไว“คนที่พี่ปักศรจะแต่งงานด้วยเป็นแบบไหนกันนะ อยากรู้จัง” ข้าวปุ้นหันมาพูดกับเพื่อนทั้งสองคนอย่างนึกสงสัย“นั่นสิ!! คงต้องรอดูแล้วละ” ตะวันพูดเสริมอย่างเห็นด้วย ขณะที่มองไปทางอาทิตย์อย่างมีความหมาย “กลับมาแล้วครับ”“กลับมาแล้วเหรอศรรัก เอาของขึ้นไปเก็บก่อนสิ อีกสักพักแหละกว่าเค้าจะมา เห็นโทร. มาบอกว่าจะแวะทำธุระก่อนน่ะ”ปักศรเดินออกมาจากห้องครัวบอกกับน้องชายขณะที่มือข้างหนึ่งยังคงถือตะหลิว ศรรักที่เห็นแบบนั้นจึงยิ้มออกมาแล้วเดินขึ้นไปบนชั้นสองตามที่พี่สาวบอกตื้ด!! ตื้ด!!!!“เอ๊ะ!! ทำไมมาไวจัง”เสียงออดหน้าบ้านดังให้รับรู้ว่าแขกคนสำคัญได้มาถึงแล้ว ปักศรที่มัวเตรียมอาหารอยู่ในครัวกับคุณแม่ จึงตะโกนให้น้องชายที่ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าบนห้องมาเปิดประตูให้แทน เนื่องจากตอนนี้มือของเธอกำลังเปื้อนและไม่ว่าง“ศรรัก!!”“ครับ!!!!” เด็กหนุ่มขานรับจากบนห้อง“ช่วยไปเปิดประตูให้พี่หน่อยสิจ๊ะ ว่าใช่เค้าไหม”เมื่อได้ยินแบบนั้น ศรรักจึงรีบวิ่งลงมาจากบันไดทันที ก่อนจะมาก้าวพลาดเอาขั้นสุดท้ายจนลงไปนั่งก้นจ้ำเบ้ากับพื้น พร้อมกับปากน้อยๆ ร้องโอดโอยด้วยความเจ็บ“โอ๊ยยย!!!!”ตื้ด!!!! ตื้ด!!!!!! เสียงออดหน้าบ้านดังไม่หยุด ช่วยเร่งให้เด็กหนุ่มลุกขึ้นจากพื้น“เจ็บจัง ครับๆ มาแล้วครับ” ศรรักเปิดประตูพร้อมกับรอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้า“เชิญเลยครับ...คะ...คุณ...เคอิจิ”มือที่เปิดประตูอยู่ถึงกับชะงัก ทั้งที่คิดว่าจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว แต่ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆนัยน์ตาหวานมองคนตรงหน้านิ่งเงียบ ต่างฝ่ายต่างก็มองหน้ากันโดยที่ไม่พูดอะไรออกมา จนกระทั่งปักศรเดินออกมาจากห้องครัว เพื่อจะดูด้วยตัวเองว่าใช่คนรักของตัวเองหรือไม่“มีอะไรรึเปล่าจ๊ะศรรัก รึว่าจะไม่ใช่”“ครับ ไม่...” ไม่ทันที่ศรรักจะพูดจบ พี่สาวก็พูดขึ้นมาเสียก่อน“อ้าว!! ก็ใช่นี่ ทำไมไม่เชิญเค้าเข้ามาด้านในล่ะ เชิญค่ะคุณเคอิจิ นี่ศรรักน้องชายของปักศรเองค่ะ” หญิงสาวเดินเข้าไปหาคนรักพร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนจะเปิดประตูให้เขาเข้ามาภายในบ้าน“ยินดีที่ได้รู้จักนะ” เคอิจิเอ่ยทักทายเด็กหนุ่มอย่างเป็นกันเอง“ศรรักจ๊ะนี่คุณเคอิจิ เค้าจะมาเป็นพี่เขยของเรา ทำความรู้จักเอาไว้สิจ๊ะ”“พี่เขย” ร่างกายชาวาบกับความจริงที่ได้รับรู้ เหมือนสายฟ้าที่ผ่าลงมากลางหัว เหมือนไม้แหลมๆ ที่ถูกตอกลงมากลางใจ เหมือนเข็มยาวๆ ที่ปักลงบนความรู้สึกที่เรียกว่ารักเจ็บแสนเจ็บเพียงใดก็ต้องกล้ำกลืนรับมันเอาไว้ ไม่สามารถขยับตัวหนีได้เลย ถึงจะรับรู้ว่าขอบตาทั้งสองข้างร้อนผ่าว ทว่าน่าแปลกที่ไม่มีน้ำตาไหลออกมาให้เห็น“มีอะไรรึเปล่า” เหมือนเสียงของพี่สาวจะช่วยดึงสติ ศรรักจึงรีบเอ่ยทักทายคนตรงหน้ากลับคืน“ปะ...เปล่าครับ สวัสดีครับพี่เขย”“เรียกฉันว่า ‘พี่เคจิ’ ก็พอ”“ครับพี่เคจิ” ราวกับมีก้อนแข็งๆ มาจุกอยู่ที่บริเวณลำคอ“ดีจังเลยน้าศรรัก ที่คุณเคอิจิอนุญาตให้เรียกแบบนั้นได้ ขนาดพี่ยังต้องเรียกคุณเคอิจิเลย”“เรื่องนั้นเป็นเพราะ....” เคอิจิทำท่าว่าจะอธิบาย แต่หญิงสาวก็เอ่ยขึ้นมาอย่างเข้าใจ“ค่ะ ปักศรเข้าใจ ว่าคุณเคอิจิไม่อยากให้พนักงานในบริษัทมองปักศรในทางที่ไม่ดี ขอโทษด้วยนะคะที่พูดเอาแต่ใจ เข้าไปข้างในกันเถอะค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่รออยู่”พูดจบเธอก็เดินนำคนรักเข้าไปในห้องรับแขก โดยที่สายตาคมเข้มหันไปมองเด็กหนุ่มเพียงชั่วครู่ แล้วหันกลับไปราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้ภายในใจลึกๆ ไม่อยากเห็นแววตาเศร้าของเด็กหนุ่มก็ตาม“...........” ศรรักมองดูพี่สาวกับร่างสูงใหญ่เดินไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ตอนนี้เขาสับสนไปหมด ไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกที่เรียกว่าเจ็บปวดนี้ยังไงดี ทั้งที่น้ำตาน่าจะไหลออกมา แต่มันกลับไม่มีออกมาให้เห็นสักหยด.................................................................................................................................
รักที่ปรารถนา ภาค ศรรักกับเคอิจิ
ขนาดตัวอักษร
สีพื้นหลัง
หัวใจที่เจ็บปวด
วันนี้เป็นวันที่คนรักของพี่ปักศรจะมาทานข้าวเย็นที่บ้าน ศรรักไม่แปลกใจเลยว่าทำไมพี่สาวถึงได้ดูมีความสุขขนาดนี้ ถึงขั้นลงทุนลุกขึ้นมาแต่เช้าให้คุณแม่สอนทำอาหารจานง่ายๆ ให้ เพื่อที่จะให้คนรักได้ลองทานดู แม้จะไม่เคยทำมาก่อน แต่พี่ปักศรก็ทำออกมาได้ดีทีเดียว“ฉันกลับก่อนนะ” ศรรักบอกกับเพื่อนๆ แล้วรีบเก็บของที่วางอยู่บนโต๊ะอย่างรีบร้อน“อ้าว!! ทำไมรีบกลับนักล่ะ ว่าจะชวนไปหาอะไรกินสักหน่อย” ข้าวปุ้นเอ่ยถามด้วยความสงสัย“นั่นสิศรรัก” ตะวันเองก็นึกสงสัยเหมือนกัน“ขอโทษด้วยนะ พอดีวันนี้ฉันต้องไปกินข้าวกับที่บ้านน่ะ”“มีอะไรรึเปล่า” คราวนี้อาทิตย์ถามขึ้นมาบ้าง“นั่นสินะ วันนี้เป็นวันสำคัญน่ะ คนรักของพี่ปักศรจะมาทานข้าวที่บ้าน ฉันเลยต้องอยู่ด้วย” ศรรักเอ่ยบอก“อย่างนั้นเหรอ”“งั้นแบบนี้แสดงว่าพี่ปักศรใกล้จะแต่งงานแล้วสินะ” ข้าวปุ้นพูดอย่างตื่นเต้น “งั้นรีบไปเถอะ ไปสายเดี๋ยวพี่ปักศรจะน้อยใจเอา”“ฉันไปก่อนนะ”“คราวหน้าอย่าเบี้ยวเหมือนคืนนั้นอีกล่ะ” คำพูดของตะวันช่วยเตือนความทรงจำที่ศรรักอยากจะลืมมันไปให้หมดเขาจำได้ คืนนั้นหลังจากพาตัวเองกลับมาที่บ้าน เช้าวันต่อมาเขาก็นอนซมอยู่กับเตียงถึงสามวันเต็มๆ และเมื่อมาเรียนเป็นปกติก็ต้องมาขอโทษเพื่อนเสียยกใหญ่ที่ทำให้เป็นห่วง“คราวหน้าไม่พลาดแน่” ศรรักยิ้มรับแล้วรีบเดินออกจากห้องไปอย่างไว“คนที่พี่ปักศรจะแต่งงานด้วยเป็นแบบไหนกันนะ อยากรู้จัง” ข้าวปุ้นหันมาพูดกับเพื่อนทั้งสองคนอย่างนึกสงสัย“นั่นสิ!! คงต้องรอดูแล้วละ” ตะวันพูดเสริมอย่างเห็นด้วย ขณะที่มองไปทางอาทิตย์อย่างมีความหมาย “กลับมาแล้วครับ”“กลับมาแล้วเหรอศรรัก เอาของขึ้นไปเก็บก่อนสิ อีกสักพักแหละกว่าเค้าจะมา เห็นโทร. มาบอกว่าจะแวะทำธุระก่อนน่ะ”ปักศรเดินออกมาจากห้องครัวบอกกับน้องชายขณะที่มือข้างหนึ่งยังคงถือตะหลิว ศรรักที่เห็นแบบนั้นจึงยิ้มออกมาแล้วเดินขึ้นไปบนชั้นสองตามที่พี่สาวบอกตื้ด!! ตื้ด!!!!“เอ๊ะ!! ทำไมมาไวจัง”เสียงออดหน้าบ้านดังให้รับรู้ว่าแขกคนสำคัญได้มาถึงแล้ว ปักศรที่มัวเตรียมอาหารอยู่ในครัวกับคุณแม่ จึงตะโกนให้น้องชายที่ขึ้นไปเปลี่ยนเสื้อผ้าบนห้องมาเปิดประตูให้แทน เนื่องจากตอนนี้มือของเธอกำลังเปื้อนและไม่ว่าง“ศรรัก!!”“ครับ!!!!” เด็กหนุ่มขานรับจากบนห้อง“ช่วยไปเปิดประตูให้พี่หน่อยสิจ๊ะ ว่าใช่เค้าไหม”เมื่อได้ยินแบบนั้น ศรรักจึงรีบวิ่งลงมาจากบันไดทันที ก่อนจะมาก้าวพลาดเอาขั้นสุดท้ายจนลงไปนั่งก้นจ้ำเบ้ากับพื้น พร้อมกับปากน้อยๆ ร้องโอดโอยด้วยความเจ็บ“โอ๊ยยย!!!!”ตื้ด!!!! ตื้ด!!!!!! เสียงออดหน้าบ้านดังไม่หยุด ช่วยเร่งให้เด็กหนุ่มลุกขึ้นจากพื้น“เจ็บจัง ครับๆ มาแล้วครับ” ศรรักเปิดประตูพร้อมกับรอยยิ้มที่ประดับบนใบหน้า“เชิญเลยครับ...คะ...คุณ...เคอิจิ”มือที่เปิดประตูอยู่ถึงกับชะงัก ทั้งที่คิดว่าจะไม่ได้เจอกันอีกแล้ว แต่ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่นี่ได้ล่ะ มันต้องมีอะไรผิดพลาดแน่ๆนัยน์ตาหวานมองคนตรงหน้านิ่งเงียบ ต่างฝ่ายต่างก็มองหน้ากันโดยที่ไม่พูดอะไรออกมา จนกระทั่งปักศรเดินออกมาจากห้องครัว เพื่อจะดูด้วยตัวเองว่าใช่คนรักของตัวเองหรือไม่“มีอะไรรึเปล่าจ๊ะศรรัก รึว่าจะไม่ใช่”“ครับ ไม่...” ไม่ทันที่ศรรักจะพูดจบ พี่สาวก็พูดขึ้นมาเสียก่อน“อ้าว!! ก็ใช่นี่ ทำไมไม่เชิญเค้าเข้ามาด้านในล่ะ เชิญค่ะคุณเคอิจิ นี่ศรรักน้องชายของปักศรเองค่ะ” หญิงสาวเดินเข้าไปหาคนรักพร้อมกับรอยยิ้ม ก่อนจะเปิดประตูให้เขาเข้ามาภายในบ้าน“ยินดีที่ได้รู้จักนะ” เคอิจิเอ่ยทักทายเด็กหนุ่มอย่างเป็นกันเอง“ศรรักจ๊ะนี่คุณเคอิจิ เค้าจะมาเป็นพี่เขยของเรา ทำความรู้จักเอาไว้สิจ๊ะ”“พี่เขย” ร่างกายชาวาบกับความจริงที่ได้รับรู้ เหมือนสายฟ้าที่ผ่าลงมากลางหัว เหมือนไม้แหลมๆ ที่ถูกตอกลงมากลางใจ เหมือนเข็มยาวๆ ที่ปักลงบนความรู้สึกที่เรียกว่ารักเจ็บแสนเจ็บเพียงใดก็ต้องกล้ำกลืนรับมันเอาไว้ ไม่สามารถขยับตัวหนีได้เลย ถึงจะรับรู้ว่าขอบตาทั้งสองข้างร้อนผ่าว ทว่าน่าแปลกที่ไม่มีน้ำตาไหลออกมาให้เห็น“มีอะไรรึเปล่า” เหมือนเสียงของพี่สาวจะช่วยดึงสติ ศรรักจึงรีบเอ่ยทักทายคนตรงหน้ากลับคืน“ปะ...เปล่าครับ สวัสดีครับพี่เขย”“เรียกฉันว่า ‘พี่เคจิ’ ก็พอ”“ครับพี่เคจิ” ราวกับมีก้อนแข็งๆ มาจุกอยู่ที่บริเวณลำคอ“ดีจังเลยน้าศรรัก ที่คุณเคอิจิอนุญาตให้เรียกแบบนั้นได้ ขนาดพี่ยังต้องเรียกคุณเคอิจิเลย”“เรื่องนั้นเป็นเพราะ....” เคอิจิทำท่าว่าจะอธิบาย แต่หญิงสาวก็เอ่ยขึ้นมาอย่างเข้าใจ“ค่ะ ปักศรเข้าใจ ว่าคุณเคอิจิไม่อยากให้พนักงานในบริษัทมองปักศรในทางที่ไม่ดี ขอโทษด้วยนะคะที่พูดเอาแต่ใจ เข้าไปข้างในกันเถอะค่ะ คุณพ่อกับคุณแม่รออยู่”พูดจบเธอก็เดินนำคนรักเข้าไปในห้องรับแขก โดยที่สายตาคมเข้มหันไปมองเด็กหนุ่มเพียงชั่วครู่ แล้วหันกลับไปราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น แม้ภายในใจลึกๆ ไม่อยากเห็นแววตาเศร้าของเด็กหนุ่มก็ตาม“...........” ศรรักมองดูพี่สาวกับร่างสูงใหญ่เดินไปด้วยความรู้สึกที่หลากหลาย ตอนนี้เขาสับสนไปหมด ไม่รู้จะจัดการกับความรู้สึกที่เรียกว่าเจ็บปวดนี้ยังไงดี ทั้งที่น้ำตาน่าจะไหลออกมา แต่มันกลับไม่มีออกมาให้เห็นสักหยด.................................................................................................................................
นิยายแนะนำ
The Love of Hades กลิ่นวสันต์แห่งราชันย์นรก
นิยาย แฟนตาซี 
751
15
751
15
คิมหันต์กับก๊วนปราบผี!
นิยาย แฟนตาซี
9K
24
9K
24
คุณสามี เราหย่ากันเถอะ
นิยาย รัก
21K
497
21K
497
พันธนาการเงา
นิยาย รัก
151
1
151
1
CENTURIES โคตรวีรชนแห่งศตวรรษ
นิยาย แฟนตาซี
1K
3
1K
3
เด็กเลี้ยงของเฮียแทน
นิยาย รัก
184
5
184
5
THE DEVIL OF LIGHT AND ALL 7 SINS พญามารเเห่งรุ่งอรุณ
นิยาย แฟนตาซี
844
2
844
2
พู่กันวาดรัก
นิยาย Y (Yaoi)
585
28
585
28
จุติมา
นิยาย แฟนตาซี
17K
40
17K
40
ทะลุมิติพร้อมแอปเถาเปา โอ้ตาเฒ่า องค์หญิงอย่างเราขอเป็นเศรษฐี
นิยาย รัก
381K
1526
381K
1526