น้ำเย็นจัดถูกเทลงมาจากหน้าต่างชั้นสองสู่ม้านั่งที่มีคิมและนิ้กกี้กำลังกอดปลอบใจกันอยู่ ทั้งคู่ใที่โดนน้ำสาดกระเซ็นใส่จนเปียกพวกเขาไม่รอช้ารีบแหงนหน้าขึ้นไปมองต้นตอพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย
“พี่ที!!” คิมอุทานออกมาด้วยความใ ก่อนจะรีบปล่อยมือออกจากนิ้กกี้โดยอัตโนมัติ
“อุ้ย!..ขอโทษทีนะ พอดีว่าฉันจะเทน้ำแช่เท้าทิ้งน่ะ เเต่ไม่ทันได้มองว่ามีใครมาแอบนั่งพลอดรักกันอยู่ตรงนี้ ฮึ!” นทีพูดจบเขาก็รีบปิดหน้าต่างเข้าโดยไม่ให้อีกฝ่ายได้ตอบโต้อะไร คิมได้เเต่ยืนมองหน้าต่างนิ่งเงียบ ส่วนนิ้กกี้นั้นรีบดึงเเขนคิมไปที่อื่น เพราะถ้ายังอยู่ที่นี่ต่อไปมีหวังต้องโดนน้ำสาดอีกแน่ๆ ในระหว่างที่พวกเขากำลังนั่งรถกลับบ้าน ประโยคสนทนาที่แฝงไปด้วยอาการโมโหก็เกิดขึ้น
“ทำแบบนี้ได้ยังไง พวกเราเป็คนนะไม่ใช่หมา..เอาน้ำมาสาดแบบนี้ได้ยังไง ดูซิ เสื้อผ้าเปียกไปหมด”
“เอาหน่า….พี่เค้าคงไม่ได้ตั้งใจ เดี๋ยวไปเปลี่ยนชุดที่คอนโดคิมละกันเนาะ ว่าเเต่คืนนี้นิกจะกลับบ้านไหม?”
“สภาพนี้คงไม่กลับหรอก ขืนกลับไปก็เซ็งเปล่าๆ ไหนๆพรุ่งนี้คิมก็ไม่ได้ไปทำงานละ คืนนี้เราไปเที่ยวกันนะ เดี๋ยวนิก เลี้ยงเอง ถือซะว่าเลี้ยงส่งความวิบัติละกัน” นิกกี้ตบไหล่ให้กำลังใจคิมเพราะเขาเข้าใจว่าที่คิมเจอมานั้น มันไม่น้อยเลยสำหรับคนตัวเล็กๆอย่างคิม ภายในเวลาไม่นานคนขับรถของนิกกี้ก็พาพวกเขาสองคนมาส่งที่คอนโดของคิม
“เดี๋ยวบอกป๊าด้วยว่าวันนี้นิกไม่กลับบ้าน นิกจะอยู่เป็เพื่อนคิม อ่อ ตอน 3 ทุ่มมารับนิกด้วยนะ นิ้กจะพาคิมไปเที่ยว”
“ได้ครับ คุณหนู” นิกบอกกล่าวคนขับรถก่อนที่เขาจะขับออกไป ในขณะที่คิมและนิกกี้กำลังจะเดินเข้าคอนโดใครบางคนก็มายืนรอเค้าอยู่ก่อนเเล้ว พวกเขามองมือถือเพื่อดูรูปให้แน่ใจก่อนจะเดินตรงเข้ามาหาคิมและนิ้กกี้ใกล้ๆ
“ไง..คิม”
“คะ..คะ..คุณภูผา…มาที่นี่ได้ยังไงครับ?”
“ใครหรอคิม ท่าทางเขาดูไม่ธรรมดานะ ระวังตัวหน่อยดีไหมหรือให้นิ้กเรียกคนขับรถกลับมาก่อนดีไหม?”
“เขาชื่อภูผา เป็พี่ชายของพี่ทีน่ะ”
“พี่ชายของพี่ที!!...แบบนี้ยิ่งต้องเรียกตำรวจเลยไหม ฮึ?”
“ไม่ต้องระวังฉันขนาดนั้นหรอก ฉันมาดี…เอาเป็ว่าฉันขอคุยกับคิมเป็การส่วนตัวหน่อยจะได้ไหม”
“ไม่ได้! ถ้าจะคุยกับคิมฉันต้องอยู่ด้วย เผื่อพวกนายทำอะไรเพื่อนฉัน ฉันไม่ไว้ใจ”
“เพื่อน!?..เพื่อนงั้นหรอ เฮอะ!! เอาว่ะ..เพื่อน”
“ก็เพื่อนน่ะสิ ฉันคงไม่แก่พอที่จะเป็พ่อของคุผรหรอกนะ จะว่าไปถ้าฉันมีลูกแบบพวกคุณ ฉันคงตรอมใจตุยไปนานแล้วมั้ง!!”
“นี่นาย!!” คิมเห็นว่านิกกับภูผาประชันฝีปากกันไม่จบ เขาจึงต้องหยุดการปะทะนี้ลงก่อนที่นิติคอนโดจะออกไปไล่ คิมยื่นคีย์การ์ดให้นิกกี้ขึ้นไปรอที่ห้องก่อน ส่วนคิมก็ตามภูผาไปคุยที่สวน ภูผาเล่าเื่ที่เขารู้และสืบมาทั้งหมดให้คิมฟัง ซึ่งคิมก็แทบจะไม่อยากเชื่อว่าทั้งหมดนี้คือพวกเขาสองคนต่างเข้าใจไปคนละแบบ ด้านคิมก็เข้าใจว่านทีนอกใจ ส่วนนทีก็เข้าใจว่าคิมหนีตามชายอื่นไป
“เื่ทั้งหมดมันก็เป็แบบนี้แหละ พี่รู้ว่าเราสองคนยังรักกันมาก ดูจากที่ปะทะอารมณ์กันวันนี้ พี่ถามคิมจริงๆนะ คิมจะปล่อยให้นทีเข้าใจผิดไปแบบนี้หรอ พวกนายไม่อยากคืนดีกันรึไง?”
“แล้วพี่ยังคิดว่าคิมดูมีหวังอีกหรอครับ แม้เเต่หน้าคิม พี่ทียังไม่อยากมองเลย”
“นั่นเพราะว่ามันกำลังเข้าใจคิมผิดไง ทางเดียวเท่านั้นคือคิมต้องไปอธิบายให้มันเข้าใจ ทุกอย่างจะได้ลงตัวซักที”
“แล้วทำไมพี่ถึงไม่พูดเื่นี้กับพี่ทีละครับ?”
“เื่หัวใจ ยังไงพี่น้องก็สู้คนรักไม่ได้หรอก คิมกลับไปทำงานกับพี่เถอะนะและก็ใช้โอกาสนี้แสดงให้มันเห็นว่ามันกำลังเข้าใจคิมผิดอยู่ พี่เชื่อว่ามันก็กำลังรอฟังคิมอยู่เหมือนกัน เพียงเเต่ว่าน้องชายพี่มันปากเเข็ง วางมาดเฉยๆ ลึกๆแล้วมันเป็คนอ่อนไหวมาก คิมก็น่าจะรู้ดีนี่”
“เเต่คิม……”
“เถอะนะคิม..ถือว่าพี่ขอร้อง ถ้าคิมตกลงพี่จะยื่นเอกสารกับธนาคารให้ 50 ล้านบาท แลกกับการทำให้นทีกลับมาเป็คนเดิม โอเคไหม”
“พี่ผา….คือคิมว่า…”
“พี่รู้ว่ามันคือการมัดมือชก เเต่พี่ให้ทนนท์เตรียมเอกสารไว้หมดแล้ว เพียงเเค่คิมเซ็นหนี้ทั้งหมดจะกลายเป็ศูนย์ทันที คิม กลับมาเถอะนะ”
“............” คิมไม่รู้จะปฏิเสธยังไงเพราะอีกใจเขาก็ยังคงรักและอยากอยู่ใกล้ๆนทีเสมอมา เวลาผ่านไปครึ่งชั่วโมง คิมกลับขึ้นมาห้องพร้อมซองเอกสารหนึ่งซอง ครั้นเมื่อเห็นเพื่อนเปิดประตูเข้ามา นิกกี้รีบกระโจนเข้าไปสำรวจร่างกายเพื่อนทันที
“เป็อย่างไรบ้าง ไอ้บ้านั่นมันทำอะไรคิมไหม เจ็บตรงไหนรึเปล่าและมันพูดอะไรกับคิมบ้างแและนี่ซองอะไร ไหนดูซิ…ห๊า!!! 50ล้าน=1ปี คิม..นี้มันอะไรกัน?”
“คุณภูผาเขามาขอร้องให้คิมกลับไปทำงานน่ะ”
“แลกกับข้อเสนอบ้าๆนี้น่ะหรอ หนอย!!มันจะดูถูกกันมากไปแล้ว ไหน..นายผาลิงนั่นมันอยู่ไหน นิกจะไปคุยกับเขาเอง”
“เขากลับไปแล้ว”
“กลับไปแล้ว!!หนอย!!กลัวล่ะสิรีบกลับเชียว ชิ!! แล้วนี้คิมจะเอายังไง จะกลับไปหรอ?”
“.........” ไม่มีการตอบรับใดๆ คิมเอาเเต่นั่งมองออกไปนอกหน้าต้างและถอนหายใจออกมาแรงๆประหนึ่งว่าเขาก็ค่อยข้างตัดสินใจลำบากเหมือนกัน คิมมีเวลาเลือกเเต่ 2 คืนเท่านั้นเพราะภูผาให้เวลาคิมตัดสินใจเเค่สองวันหลังจากนั้นเขาจะมาฟังคำตอบจากปากของคิมด้วยตัวของเขาเอง
9K
