ในวันนั้นผมกับไอ้ภัทรนั่งเล่นเกมเพลย์สเตชันกันอยู่หลังเลิกเรียนในห้องคณะซึ่งตอนนั้นเป็่เย็นๆ ไม่ค่อยมีคนแสงแดดสาดส่องเข้ามาในห้องที่เงียบสงบสร้างบรรยากาศสบายๆ เหมาะกับการพักผ่อนหลังเลิกเรียน ผมจำได้ว่าตอนนั้นเราเล่นเกม บอลชื่อดังกันอย่างเมามันและผมกำลังจะชนะมันอยู่แล้วเชียว
“ยิงเข้าไป! ยิงเข้าไปดิ! แม่งเอ๊ย! ไม่ทัน!”
ผมโวยวายเมื่อพลาดโอกาสทำประตูซึ่งนานๆทีจะมีโอกาสได้รุกไปถึงจุดนั้น ไอ้เพื่อนบ้าคนนี้แม่งเก่งไปซะทุกเื่จนผมเริ่มโมโหตัวเอง
“ฮ่าๆๆ บอกแล้วว่าอย่าประมาทกู”
ไอ้ภัทรหัวเราะเยาะ
“พอๆ พักแป๊บ กูกำลังหัวร้อน”
ผมรีบกดหยุดเกมเพื่อปรับอารมณ์และเดินหาน้ำกินเพื่อดับความร้อนในตัว
ทันใดนั้นเองระหว่างที่เราพักไอ้เพื่อนตัวดีมันก็พูดขึ้นมาลอยๆเกี่ยวกับเื่พลอย แฟนที่มันคบอยู่ในปัจจุบัน ผมก็ฟังๆ ไป ไม่ได้สนใจอะไรมากนักเพราะปกติมันก็คุยกับสาวๆ หลายคนอยู่แล้ว ผมคิดว่ามันคงแค่บ่นเื่ทั่วไปเหมือนเคยให้ผมฟังแต่แล้วอยู่ดีๆ มันก็หันมาถามผมตรงๆ ว่า
“ไอ้ภัทร!”
“มึงเคยคิดอยากลองอะไรแบบ…”
“สามคนมั้ย?”
ด้วยความงุนงง ผมจึงถามมันกลับไปว่า
“สามคน? สามคนอะไรวะ?”
ผมขมวดคิ้วด้วยความสงสัยเพราะผมไม่เข้าใจว่ามันหมายถึงอะไร
มันก็อ้ำๆ อึ้งๆ อยู่พักหนึ่งก่อนจะพูดออกมาในที่สุดว่า
“ก็แบบ… มึง กู แล้วก็แฟนกูไง”
ทันทีที่มันพูดออกมาตรงๆ แบบนั้นผมนี่สตั๊นไปสามวิเลยครับ ผมรู้สึกเหมือนมีอะไรมาจุกอยู่ที่คอจนพูดอะไรไม่ออก เพราะผมไม่คิดว่ามันจะพูดอะไรแบบนี้ออกมาจริงๆบรรยากาศในห้องที่เคยสบายๆ เปลี่ยนเป็อึดอัดขึ้นมาทันที
“ไอ้ภัทร… มึงพูดอะไรของมึง?”
ผมถามเสียงแ่ๆพยายามควบคุมน้ำเสียงไม่ให้สั่น
จากนั้นมันก็บอกกับผมว่า ความจริงแล้วั้แ่วันนั้นที่พลอยได้เจอผม เหมือนพลอยจะสนใจผมเอามากๆ มันบอกว่าหลังจากวันนั้นพลอยก็ถามถึงผมอยู่เรื่อย ผมจึงแย้งไปทันทีว่า
“มึงมั่วและ พลอยจะมาชอบกูทำไม? มึงทั้งหล่อทั้งเก่งกว่ากู อีกอย่างกูก็ไม่เคยคิดจะแย่งแฟนเพื่อน”
ผมไม่เชื่อจริงๆ ครับว่าพลอยจะสนใจผม ผมคิดว่าไอ้ภัทรคงคิดไปเองแต่มันก็ยืนยันหนักแน่นว่าพลอยถามถึงผมอยู่เรื่อย โดยถามเื่สัพเพเหระ
“กูไม่ได้มั่วนะเว้ย พลอยถามถึงมึงจริงๆ”
ไอ้ภัทรยืนยันเสียงหนักแน่น
“ถามอะไรวะ? ถามว่ากูใส่กางเกงในสีอะไรเหรอ?”
ผมประชดประชันพร้อมกับกลับมานั่งที่เดิมพร้อมจะเล่นเกมต่อแต่ในใจผมนี่สิมันเตลิดไปไหนถึงไหนแล้ว
“ไอ้สัส…ไม่ใช่แบบนั้นซะหน่อย”
ไอ้ภัทรทำหน้าจริงจัง
“ก็ถามเื่ทั่วไปน่ะแหละ เช่น มึงเป็คนที่ไหนชอบกินอะไร ทำอะไรเวลาว่างๆ… ประมาณนั้น”
เมื่อได้ยินแบบนั้น ผมก็เริ่มลังเลเพราะผมไม่แน่ใจว่าไอ้ภัทรพูดจริงหรือเปล่า แต่ท่าทางของมันดูจริงจังมากด้วยเหตุนี้ ผมจึงไม่ได้พูดอะไรต่อ เพราะกลัวมันจะคิดมากหรือหึงเอาผมไม่อยากให้เื่นี้กระทบกับความสัมพันธ์ของเรา
หลายวันต่อมามันก็ถามผมตรงๆ อีกครั้งโดยเริ่มจากพูดอ้อมไปอ้อมมาจนผมเริ่มรำคาญท้ายที่สุดมันก็เลยพูดกับผมตรงๆ ว่า
“มึงอยากลอง…กับพลอยมั้ย?”
คำถามนั้นทำให้ผมรู้สึกเหมือนถูกฟ้าผ่าผมไม่รู้จะตอบอย่างไร ด้วยความใเล็กน้อยผมจึงถามมันย้ำอีกทีด้วยน้ำเสียงที่สั่นว่า
“มึงพูดจริงดิไอ้ภัทร?”
ผมอยากให้มันบอกว่ามันแค่ล้อเล่นแต่แววตาของมันบอกกับผมว่ามันพูดจริง และมันก็พยักหน้ายืนยันในที่สุด
“เออ กูพูดจริง”
ไอ้ภัทรตอบกลับด้วยสีหน้าเรียบเฉย
ผมเงียบไปพักหนึ่งความรู้สึกหลายอย่างตีกันในหัว ทั้งใ สับสนและ…ความรู้สึกบางอย่างที่ผมไม่กล้าที่จะยอมรับมันออกมา
“มึง…คิดอะไรอยู่?”
ไอ้ภัทรถามผมกลับ
ผมส่ายหน้าเบาๆ เพราะในใจตอนนี้มันสับสนไปหมดผมไม่เข้าใจจริงๆ ว่าความสัมพันธ์ของไอ้ภัทรกับพลอยเป็แบบไหนกันแน่ ผมก็เลยตอบกลับไปแบบขอไปที
“กูไม่รู้…กูแค่…ใ”
“กูรู้ว่ามันอาจจะดูแปลกๆ แต่มึงลองคิดดูดีๆก่อน มึงว่าพลอยน่ารักมั้ย อย่างน้อยกูก็จะได้ไม่ต้องระแวงทีหลังเื่มึงกับพลอย”
“กูไว้ใจมึงเพราะมึงไม่เคยยุ่งกับผู้หญิงของกูเลยสักคนแต่กับพลอยกูไม่ไว้ใจ”
“เพราะงั้น…”
“กูก็เลยต้องจัดการ… ก่อนที่เื่ทุกอย่างมันจะยุ่งเหยิงไปมากกว่านี้”
ไอ้ภัทรพยายามพูดชี้นำโดยอ้างความสัมพันธ์ของผมกับมัน
พอเห็นท่าทางจริงจังของมันผมก็เริ่มคิดตามอย่างจริงจังถึงแม้ใจหนึ่งจะยังไม่เชื่อว่ามันจะกล้าพูดเื่แบบนี้ออกมาจริงๆ
ยอมรับเลยว่าตอนนั้นใจเต้นแรงมากครับเสียงหัวใจเต้นดังจนแทบจะได้ยินท่อนเนื้อภายใต้กางเกงนักศึกษาก็เริ่มรู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงความร้อนแล่นพล่านลงไปถึง่ล่าง เพราะผมไม่เคยเจออะไรแบบนี้มาก่อนในชีวิต
ผมก็แกล้งทำเป็เฉยๆ ตอบไปส่งๆ ว่า
“กูไม่รู้ดิ แล้วแต่มึง… ละกัน”
แต่ในใจตอนนั้นกลับคิดไปถึงไหนต่อไหนแล้วภาพต่างๆ ผุดขึ้นมาในหัวอย่างควบคุมไม่ได้ และไอ้ภัทรก็ดูเหมือนจะเอาจริงเอาจังกับเื่นี้มากครับ
“โอเคเพื่อน… เดี๋ยวว่างๆกูจะไปคุยกับพลอยเื่นี้”
ไอ้ภัทรตบไหล่ผมแรงๆ แล้วส่งยิ้มกวนๆ ผมมองหน้ามันพร้อมกับด่าไปหนึ่งที
“มึงนี่มันเ้าแผนการชิบ…”
…
โดยหลังจากที่เราคุยกันเื่นั้นประมาณสามวันหลังจากที่เราทำการบ้านติวหนังสือกันเสร็จที่ห้องพักซึ่งปกติเราจะติวกันเกือบทุกวันอยู่แล้ว จู่ๆ ไอ้ภัทรมันก็บอกว่าจะออกไปข้างนอกแป๊บนึงผมก็ไม่ได้ถามมันว่าจะออกไปไหนเลยไม่ได้สนใจอะไรมากนัก
แต่แล้วผ่านไปชั่วโมงกว่ามันก็กลับมาพร้อมกับ พลอยแฟนของมัน
บรรยากาศในห้องตอนนั้นดูแปลกๆั้แ่แรกแล้วครับ ความเงียบปกคลุมไปทั่วห้อง ตอนนั้นผมไม่ได้คิดว่าไอ้ภัทรมันจะทำอย่างที่มันเคยคุยกับผมเอาไว้จริงๆผมคิดว่ามันคงแค่พูดเล่นๆ ไปอย่างนั้น ผมลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่ามันเคยพูดอะไรไว้เพราะไม่มีใครที่ไหนเขาจะพาแฟนที่คบอยู่มาให้เพื่อนทำเื่อย่างว่ากันหรอก
1K
![ใต้ร่มสกุณี [Shadiness]](https://kawebook-public.s3.ap-southeast-7.amazonaws.com/contents/982363aad22bc315c8f862d4facc3dbe.webp)
