บทนำ
พ.ศ. 26xx
เหล่านักวิทยาศาสตร์ชั้นนำทั่วโลกสิบคนได้ร่วมมือกันวิจัยสารเคมีจากนอกโลกที่เก็บได้จากใจกลางอุกาบาตลูกหนึ่งที่ตกลงบนโลกแต่ในการวิจัยนั้นเองได้เกิดอุบัติเหตุขึ้นสารเคมีนั้นเกิดตกแตกและแพร่กระจายออกไปด้านนอก และทันทีที่พวกมันได้สัมผัสกับออกซิเจน มันก็ได้เกิดการรวมตัวกับออกซิเจนในโลกทันที
ตอนแรกเหล่านักวิทยาศาตร์เหล่านั้นคิดว่าสารเคมีนั้นมันคงจะระเหยไปในอากาศเท่านั้นการวิจัยจึงถูกล้มเลิกไปและหนึ่งปีต่อมาก็ได้เกิดการกลายพันธ์ของเหล่าสัตว์ขึ้น สัตว์พวกนั้นตัวใหญ่ขึ้นจนที่ขนาดลูกหมาตัวเล็กๆกลายเป็นลูกหมาตัวเท่ารถตู้ อีกทั้งพวกมันยังพ่นไฟออกจากปากได้ แถมหน้าตาของมันก็เปลี่ยนไป สัตว์กลายพันธ์บางตัวถึงกลับพูดได้เลยด้วยซ้ำ สัตว์ทุกตัวบนโลกไม่ว่าจะสัตว์บก สัตว์น้ำ หรือสัตว์ที่บินอยู่บนฟ้าอย่างนก พวกมันกลายพันธ์ทั้งหมด
ทำให้เหล่าทหารต้องใช้อาวุธทุกอย่างมาสู้กับพวกสัตว์กลายพันธ์ มนุษย์ทั่วโลกตายไปกว่าพันล้านคนกว่ากองกำลังทหารทั่วโลกกว่าจะตั้งตัวและสร้างเมืองที่ปลอดภัยขึ้นมาใหม่ได้ก็กินเวลาไปหลายเดือน พื้นที่อยู่อาศัยในโลกมนุษย์นั้นหายไปถึงสี่ส่วน
ในตอนนั้นเองนักวิทยาศาตร์คนหนึ่งก็พูดขึ้นมาว่าเรื่องทั้งหมดนี้อาจจะเกิดขึ้นเพราะสารเคมีที่ทำแตกเมื่อหนึ่งปีก่อน ทำให้พวกเขาเริ่มหาสาเหตุจนรู้ในที่สุดวาสออกซิเจนในอากาศบนโลกที่มนุษย์ใช้หายใจนั้นมันไม่เหมือนเดิมอีกแล้ว
แต่กว่าจะรู้ตัวสัตว์ทั่วโลกก็กลายพันธ์ไปทั้งหมดแล้ว แต่ทว่าทำไมมนุษย์ถึงไม่เป็นอะไรกันล่ะ พวกเขารีบใช้ร่างกายของตัวเองทดลองตรวจในห้องแล็บทันทีจนได้ทราบว่าร่างกายของพวกเขานั้นเกิดการเปลี่ยนแปลงทางพันธุกรรมไปแล้ว และการเปลี่ยนแปลงนั้นเองทำให้ทุกคนนั้นมีพลังพิเศษที่ควรจะมีแต่ในจินตนาการเท่านั้นอีกทั้งพลังเหล่านั้นยังมีมากมายหลากหลายชนิดจนจำแนกไม่หมด
เหล่านักวิทยาศาตร์พวกนี้ทั้งสิบคนนั่งวิเคราะห์และฝึกฝนพลังของตนอยู่หลายเดือนจนเชี่ยวชาญ
และแน่นอนด้วยความฉลาดของเหล่านักวิทยาศาสตร์พวกเขาได้ร่วมมือกันสร้างสิ่งที่จะช่วยเหลือมนุษย์โลกขึ้นมาเพื่อแก้ไขความผิดพลาดจากอุบัติเหตุที่เกิดจากพวกเขาจนทำให้มีมนุษย์ตายไปมหาศาล
พวกเขาได้ใช้ความรู้และพลังที่ได้มาใหม่สร้างสิ่งที่เรียกว่าระบบขึ้นมาก่อนจะแจกจ่ายให้รัฐบาลทั่วโลกเพื่อมอบให้แก่ประชาชน
อีกทั้งพวกเขายังร่วมมือและใช้เงินเก็บของพวกเขาทั้งสิบคนสร้างสมาคมฮีโร่ขึ้นมา และยังสร้างโรงเรียนฮีโร่ ขึ้นมาทั่วโลกอีกด้วย เป้าหมายก็คือเพื่อกำจัดเหล่าสัตว์กลายพันธ์ให้หมดไปจากโลก ส่วนสารเคมีที่รวมเป็นหนึ่งเดียวกับออกซิเจนในโลกไปแล้วนั้นพวกเขาไม่สามารถทำอะไรมันได้ เพราะมนุษย์ยังใช้มันในการหายใจอยู่นั่นเอง
หลังจากสร้างสมาคมฮีโร่ขึ้นสำเร็จด้วยมีการร่วมมือจากนานาชาติ อาชีพฮีโร่ จึงเป็นอาชีพหนึ่งที่สามารถหาเงินได้มากที่สุดแต่ก็เสี่ยงที่สุดเช่นกัน ส่วนเด็กๆทุกคนที่อายุยังไม่ถึงสิบแปดปี จะต้องถูกบังคับเข้าโรงเรียนฮีโร่ทุกคนเพื่อฝึกสอนการใช้พลัง หน่วยงานต่างๆเองก็ต้องถูกปรับใหม่หมด
อย่างเช่นหน่วยงานตำรวจที่ต้องรับมือกับเหล่าผู้ร้ายที่ใช้พลังในทางที่ผิด อีกทั้งยังมีหน่วยงานที่สร้างขึ้นเพื่อเฟ้นหาบุคลากรที่มีพลังหายาก และสามารถใช้ประโยชน์เพื่อส่วนรวมได้
นิวยอร์คคอนโดแห่งหนึ่งชั้นที่ 58
ผัวะ !! โคร่ม !! เสียงชายคนหนึ่งถูกต่อยกระเด็นไปติดกับผนังห้องจนผนังแตกเป็นลาย ดีที่ผนังคอนโดแห่งนี้แข็งแรงมากมันจึงแตกเพียงแค่นั้น
“โอย ที่รักใจเย็นๆสิ ผมก็บอกแล้วไงเพราะมีสัตว์กลายพันธ์ LV.47 โผล่ออกมาทำให้ผมไปซื้อของที่ซุปเปอร์ไม่ทันเพราะทางเจ้าหน้าที่เขาปิดเส้นทาง” ชายคนนั้นค่อยๆแกะตัวเองออกมาจากผนังก่อนจะอธิบายให้สาวผมบลอนด์คนหนึ่งเข้าใจ
“นั่นไม่ใช่ข้อแก้ตัว สตีฟ !!!” สาวผมบลอนด์คนนั้นเท้าสะเอวก่อนจะพูดใส่ผู้ชายที่พึ่งจะแกะร่างตัวเองลงมาจากผนังที่เกิดขึ้นจากฝีมือเธอ
“แล้วจะให้ผมทำยังไงล่ะซาร่า ซุปเปอร์อีกสาขาก็อยู่ห่างตั้งเจ็ดกิโลถ้าผมไปที่นั่นผมก็กลับมาทำข้าวเช้าให้คุณไม่ทันอยู่ดี” ชายที่ชื่อสตีฟพยายามอธิบายด้วยเหตุผล
“กะ กะ ก็ไม่รู้ล่ะ นายต้องทำข้าวกล่องและไปส่งให้ฉันที่โรงเรียนด้วย เพราะฉันกินฝีมือคนอื่นไม่ได้มันไม่อร่อยเลย” ซาร่าพูดพลางหน้าขึ้นสี เธอนั้นติดอาหารฝีมือสตีฟสามีของเธอมาก
“ได้จ๊ะที่รัก รีบไปทำงานเถอะจะสายแล้วนะเกือบแปดโมงแล้วนะ” สตีฟยิ้มออกมาหลังจากเห็นอาการหน้าแดงของภรรยาเขา
“อ๊ะจะสายแล้ว !!” ซาร่าอุทานออกมาพลางมองไปที่นาฬิกา ที่เป็นเวลา 7.50 น. แล้ว
สตีฟเดินไปหยิบกระเป๋าสำหรับทำงานให้ซาร่าก่อนจะส่งให้เธอทันที
“ขอบใจนะสตีฟแล้วก็อย่าลืมเอาข้าวกล่องไปส่งล่ะ” ซาร่ายิ้มออกมาและวิ่งไปที่ระเบียงทันทีก่อนจะขึ้นไปยืนบนขอบระเบียงและกระโดดลงไป
สตีฟรีบวิ่งไปดูก่อนจะเห็นซ่าร่าไม่ได้ตกลงไปและกำลังเหาะไปทำงานด้วยความเร็วสูง ตอนนั้นเองสตีฟก็อุทานออกมา
“อ๊ะ ซ่าร่า !!!!!!!!!!! กลับมาก่อนเธอลืมรองเท้า !!!!!!!!!!!!!!!!!” สตีฟตะโกนไล่หลังไปแต่มีหรือเธอจะได้ยิน
“เฮ้อ !! ไม่ทันซะแล้ว” สตีฟส่ายหน้าออกมาก่อนจะเดินกลับเข้าไปด้านในบ้าน
เอาล่ะเรามาแนะนำตัวกันก่อน สวัสดีผู้อ่านผมชื่อ สตีฟ แมคดูวัลล์ และที่พึ่งเหาะออกไปทางระเบียงนั่นภรรยาผมเอง เธอชื่อ ซาร่า แมคดูวัลล์ เธอเป็นอาจารย์สอนที่โรงเรียนฮีโร่ ผมนั้นอายุจะเข้าเกือบจะสามสิบแล้วในปีหน้า (อายุ 29 ) ส่วนซาร่านั้นเธอก็อายุเท่ากับผมนั่นแหละ
พวกเราทั้งคู่นั้นเป็นเพื่อนกันตั้งแต่สมัยเด็กซาร่านั้นเป็นคนใสซื่อและหัวช้าหรือง่ายๆก็ซื่อบื้อนั่นแหละแน่นอนที่พวกเราเป็นเพื่อนสมัยเด็กกันนั้นก็เพราะพ่อแม่พวกเราสนิทกันนั่นเอง พวกเราแต่งงานกันมาสิบปีแล้ว ซึ่งก่อนหน้านั้นเราไม่คิดจะแต่งงานกันหรอกนะ แต่จู่ๆ ก็เกิดเหตุการณ์สัตว์กลายพันธ์ขึ้นมาตอนพวกเราอายุได้สิบเก้าปี ตอนนั้นพวกเราพึ่งจะปีหนึ่งกำลังเรียนอยู่ในมหาลัย ซาร่าและผมเสียพ่อแม่ไปในตอนนั้น หลังจากนั้นหนึ่งปีทางรัฐบาลก็ประกาศเรื่องสารเคมีจากนอกโลกที่ตกลงมาทำให้ออกซิเจนในโลกเปลี่ยนไปพวกมันไปกระตุ้นสัตว์เหล่านั้นให้กลายพันธ์ เท่านั้นยังไม่พอยังเปลี่ยนพันธุกรรมมนุษย์อีกด้วยทำให้พวกเรามีพลังพิเศษขึ้นมา
จากนั้นผมเลยตัดสินใจขอซาร่าแต่งงาน เพราะอะไรน่ะเหรอเพราะถ้าปล่อยให้ซาร่าอยู่คนเดียวล่ะก็ยัยนั่นตายแน่เพราะยัยนั่นทำอะไรไม่เป็นซักอย่าง ไม่ว่าจะถูบ้าน ซักผ้า ทำอาหาร เธอทำไม่เป็นเลย
เอาล่ะนอกเรื่องมามากพอแล้วประวัติผมและซาร่าช่างมันก่อน ผมบอกว่าซาร่าเป็นอาจารย์สินะ ส่วนผมทำอาชีพอ่ะไรน่ะเหรอ อ๊ะยังไม่ได้บอกเลยนี่นา
“สถานะ !!” สตีฟพูดขึ้นมาก่อนจะปรากฎหน้าจอโปร่งแสงขึ้นตรงหน้าของเขา หน้าจอนี้ทุกคนเรียกมันว่าระบบ ซึ่งถูกแจกโดยรัฐบาลพวกนั้นจะฉีกสารบางอย่างเข้าที่ร่างกายของประชาชนทุกคน ทำให้สามารถใช้เจ้าระบบนี่ได้ ระบบนี่นั้นสะดวกมากเลยๆล่ะ ทำอะไรได้น่ะเหรอดูเอาสิ
หน้าต่าง ชื่อ : สตีฟ แมคดูวัลล์ Level : 1อาชีพ : สุดยอดพ่อบ้าน อายุ : 29สกิลพิเศษทำอาหาร Lv.100 Maxทำความสะอาด Lv.100 Maxเจรจาต่อรอง Lv.100 Maxเย็บปักถักร้อย Lv.100 Maxค่าประสบการณ์ x 10 Max (ยูนีคสกิล)สถานะความแข็งแกร่ง 30ความเร็ว 22พลังกาย 50ความฉลาด 25โชค 18
เป็นไงล่ะเห็นแล้วใช่มั้ย นั่นคือระบบ ที่ทางรัฐบาลแจกให้ล่ะ มันสุดยอดมากเลยส่วนเลเวลของผมทำไมเป็นหนึ่ง น่ะเหรอก็เพราะตั้งแต่แต่งงานมาผมไม่เคยออกไปสู้กับสัตว์กลายพันธ์เลยน่ะสิ ส่วนสกิลพิเศษผมก็ไม่ไม่สายต่อสู้เลย ผมถามหน่อยเถอะได้มาทำไม ทำอาหาร ทำความสะอาด เจรจาต่อรอง เย็บปักถักร้อย ไม่มีมันผมก็ใช้ชีวิตอยู่ได้เฟ้ย
แต่จะว่าไปมันก็มีข้อดีอยู่ เพราะตั้งแต่ผมได้สกิลทำอาหารมา มันทำให้ผมทำอาหารเก่งขึ้น นี่ถ้าผมไปประกวดรายการ Master Chef ล่ะก็ผมได้ที่หนึ่งตั้งแต่รอบแรกแน่นอน แล้วถ้ามิชลินสตาร์มันสามารถมีได้มากกว่าสามดาวล่ะก็ ต่อให้สิบดาวมันก็ไม่พอสำหรับผมหรอก ผมกล้าพูดตรงนี้เลยผมน่ะเป็นผู้ชายที่ทำอาหารได้อร่อยที่สุดในโลกแล้ว แต่ผมน่ะไม่เคยทำให้คนอื่นกินหรอกนะนอกจากซาร่า
ส่วนสกิลทำความสะอาดหลังจากผมฝึกมันจนเต็มการขัดห้องน้ำที่ต้องใช้เวลาเป็นชั่วโมงนั่น ผมใช้เวลาไม่ถึงห้าวินาทีก็เสร็จแล้ว สะอาดเหมือนสร้างใหม่เลย ส่วนเรื่องการเจรจา มันสะดวกมากเวลาผมไปซื้อของที่ไหน แค่เอ่ยปากขอลดราคาหน่อยคำเดียว พวกนั้นก็แทบจะให้ผมในราคาทุนด้วยซ้ำ นั่นแหละคือข้อดีของมัน
และก็สกิลเย็บปักถักร้อยนั้นผมชอบมาก เพราะผมเก่งถึงขนาดตัดเย็บเสื้อผ้าใส่เองได้สบายๆ เคยมีครั้งหนึ่งมีดีไซน์เนอร์ชื่อดังบังเอิญพบซ่าร่าเข้าและเห็นชุดทำงานที่เธอใส่เขาถึงกับขอซื้อต่อชุดทำงานของซาร่าในราคา สิบล้านดอลล่าเลยล่ะ และแน่นอนชุดทำงานของเธอผมเป็นคนตัดเองกับมือเลย
ส่วนไอ้ค่าประสบการณ์ x10 นั่นน่ะเหรอ ไม่รู้เอามาทำไม ผมสู้กับสัตว์กลายพันธ์ไม่ไหวหรอกเฟ้ย อะแต่มีเรื่องประหลาดอยู่อย่างนะ ผมน่ะมีสกิลพิเศษตั้งหลายสกิลเลยทุกคนเห็นหรือเปล่า ผมน่ะเคยลองขอดูของคนอื่นแล้ว อย่างของซาร่าเธอมีสองสกิลเองนั่นก็คือ สกิลควบคุมแรงโน้มถ่วงและสกิลหมัดพลังช้าง แถมเลเวลสกิลเธอก็ไม่ได้เลเวล100 Max แบบผมด้วย เลเวลสกิลเธอน้อยมากๆ ไม่รู้ทำไมแต่ถ้าให้ผมเดาที่เลเวลสกิลผมสูงขนาดนี้น่าจะเป็นเพราะสกิลค่าประสบการณ์ x10 นั่นแหละนะ
ส่วนเรื่องอาชีพนั้นจะรบบจะเป็นคนเลือกเองหลังจากเราใช้ชีวิต เช่นซาร่าเธอเป็นอาจารย์ ระบบก็จะแสดงว่าเธอเป็นอาจารย์ส่วนผมที่อยู่แต่บ้านคอยทำอาหารและทำความสะอาดบ้านก็กลายเป็นพ่อบ้านไปซะงั้นแต่ทำไมถึงมีคำว่าสุดยอดอยู่ด้วยผมก็ไม่รู้เหมือนกัน
ส่วนค่าสถานะต่างๆน่ะเหรอมันมากกว่าคนปกติทั่วไปนิดหน่อย อย่างพลังกายที่มากถึง 50 นั้นนั่นก็เพราะผมโดนซาร่าอัดบ่อยๆ ส่วนความแข็งแกร่งนั้นปกติคนเลเวลหนึ่งแบบผมนั้นจะมีอยู่ไม่เกินสิบ แต่ที่ผมมีมากถึง 30 ทั้งๆที่เลเวลหนึ่งก็เพราะตลอดสิบปีมานี้ผมเป็นพ่อบ้านคอยซื้อของตลอดยังไงล่ะ อย่าดูถูกงานของพ่อบ้านนะการจ่ายตลาดแต่ละครั้งจะต้องซื้อของมากมาย คิดดูสิทั้งของใช้ ทั้งของสด ทั้งเครื่องปรุงต่างๆมันหนักกี่กิโลกัน ผมทำแบบนี้มาตลอดตั้งแต่แต่งงานกับซาร่า
ส่วนความเร็วนั้นก็ได้มาเพราะผมต้องคอยใช้ความไวแย่งชิงสินค้าลดราคากับเหล่าแม่บ้านคนอื่นๆ การแย่งสินค้าลดราคากับพวกนั้นตลอดสิบปีนั้นทำให้ความเร็วของผมนั้นไม่ธรรมดายังไงล่ะ
“อ๊ะต้องรีบไปซุปเปอร์ซื้อของสดเตรียมข้าวกล่องให้ซาร่าแล้วสิตอนเก้าโมงจะมีลดราคาซะด้วย หวังว่าตำรวจจะจัดการเคลียสัตว์กลายพันธ์ที่มันขวางถนนที่จะไปซุปเปอร์ไปแล้วนะ” สตีฟพูดออกมาก่อนจะเดินไปหยิบผ้ากันเปื้อนสีฟ้าลายกระต่ายที่ปักด้วยมือมาสวมซึ่งผ้ากันเปื้อนผืนนี้สตีฟเป็นคนตัดและปักลายเองสตีฟเมื่อสวมผ้ากันเปื้อนเสร็จแล้วก็ไม่ลืมหยิบถุงสีขาวลายคุณหมีที่ไว้ใช้ใส่ของก่อนจะเดินออกจากห้องไป
จบ... ปล. ถ้าชอบหรือถูกใจยังไงฝากกดติดตาม กดใส่ชั้นหนังสือ ฝากรีวิวเป็นกำลังใจให้นักเขียนด้วยนะครับขอบพระคุณครับ