ธรณีคลั่ง(ใหม่)

   เสียงบ่นพึมพำเบาของคนแก่ที่ใส่ชุดทหารพร้อมๆ กับเดินเข้าลิฟต์แล้วกดขึ้นไปยังชั้น10ตึกซึ่งเป็๲ชั้นดาดฟ้าแล้วเดินไปขึ้นเฮลิคอปเตอร์ที่จอดรออยู่ เมื่อเขาขึ้นไปนั่งเรียบร้อยแล้วเครื่องก็ลอยขึ้นช้าๆ ก่อนบินขึ้นทันที

จากนั้นชายผมยาวสีขาว ร่างกายผอมแห้งก็ได้หยิบแผ่นกระดาษบนโต๊ะยื่นให้ทั้งสองคนดอกเตอร์ที่ใส่ชุดกาวได้พูดขึ้น

    " นายละ k มีความติดเห็นกับเ๱ื่๵๹นี้ยังไง"

    "ฉันจะส่งทหารฝีมือดีเข้าไปตรวจสอบ ถ้ามันเป็๞ประตูแบบที่ดอกเตอร์ได้ข้อมูลมา เราก็ต้องรู้ว่ามันส่งเราไปที่ไหน"

   "โอเค ให้พวกเขาเร่งทำงานกันหน่อยนะฉัน๻้๵๹๠า๱ข้อมูลอย่างเร่งด่วนเพราะตอนนี้เรายังไม่มีคำตอบให้ประชาชนเลย "

   ชายสูทสีดำที่นั่งตรงหัวโต๊ะพูดกับชายที่ใส่ชุดทหารหน้าเคร่งขรึม

   "ได้เดียวจัดการให้"

   ผู้ที่นั่งกอดอกในชุดทหารกล่าวรับปาก

   จากนั้นทั้งสามคนก็ได้ลุกขึ้นแล้วเดินออกจากห้องแล้วแยกย้ายกันไป   

    Kเมื่อเดินออกมาจากห้องก็ได้ยกโทรศัพท์มือถือใสกระเป๋าเสื้อขึ้นมาก่อนจะโทรหาใครสักคนเมื่อปลายสาย รับแล้วเขาก็ได้พูดออกไปอย่างรวดเร็ว

   "ฉัน๻้๵๹๠า๱มือดี 20 คนส่งมาหาฉันที่ห้องทำงานใน10นาที แล้วก็สั่งทหารทุกคนในประเทศให้เตรียมพร้อมตลอดเวลา๻ั้๹แ๻่ตอนนี้ "

   " ครับท่าน ผมจะจัดการให้เดี๋ยวนี้"

   ปลายสายกล่าวด้วยเสียงนอบน้อมก่อนที่kจะวางสาย

   "แค่นี้ก็เรียกมาประชุม โทรบอกก็ได้เสียเวลาเป็๞บ้า"

   ในค่ายทหารแห่งหนึ่ง ในห้องทำงานของ พลเอกคำปันหรือที่เพื่อนชอบเรียกว่า K หลังจากที่ลงจากเครื่องเฮลิคอปเตอร์ชายแก่หน้านิ่งในชุดทหารก็ได้ลงจากเฮลิคอปเตอร์ที่พึ่งลงจอดก่อนจะรีบเดินไปยังตึงแห่งหนึ่งแล้วเข้าห้องของตัวเองไป เขาได้ยืนมองยังทหารที่อยู่ในค่ายทำกำลังทำกิจกรรมของพวกเขา

   จากนั้นก็ได้มีเสียงเคาะประตูพร้อมกับเสียงขออนุญาตดังขึ้นจากหน้าห้อง

   "เข้ามา"

   Kได้กล่าวเสียงดังฟังชัดก่อนจะมีนายทหารหนุ่มเดิมเข้ามาเขาทำความเคารพคำปันก่อนจะกล่าวรายงาน

   "พร้อมเราทั้ง 20 พร้อมปฏิบัติหน้าที่แล้วครับท่าน"

   จากนั้นคำปันก็ได้เดินไปนั่งยังโต๊ะทำงานของตัวเองก่อนจะพูดกับนายทหารคนนั้นพร้อมกับหยิบรูปในกระเป๋าเสื้อที่พึ่งได้รับออกมาวางบนโต๊ะ

    "ดีมาก ภารกิจของพวกนายคือตามหาสิ่งที่อยู่ในรูปนี้ จากนั้นให้เข้าไปสำรวจด้านใน ข้อมูลภารกิจส่วนอื่นไปเอาที่หน่วยข้อมูล ไปได้"

   เขาก็ทำความเคารพแล้วจากไปอย่างรวดเร็วจากนั้นเขาได้ลงไปยังชั้นที่2และขอข้อมูลเกี่ยวกับภารกิจ จากนั้นเขาก็ได้เดินไปหาลูกทีมทั้ง20นาย

   พวกเขาได้ขึ้นรถอย่างรวดเร็วเพื่อออกปฏิบัติหน้าที่ พวกเขาได้เดินทางไปยังเป้าหมายที่ที่ระบุในภารกิจซึ่งอยู่ไม่ไกลห่างจากค่ายทหารของพวกเขาไปเพียงไม่กี่กิโลเมตรเท่านั้น

   เมื่อไปถึงเป้าหายชายหนุ่มผู้ที่ได้เข้าไปให้ห้องคำปันซึ่งเขาได้มอบหมายให้เป็๞หัวหน้าหน่วยในการปฏิบัติภารกิจในครั้งนี้ได้ทำการตรวจดูถึงความพร้อมของลูกน้อง จากนั้นเขาก็ได้พูดกับทุกคนที่เรียงแถวกันอย่างเป็๞ระเบียบ

   "เอาละสิ่งที่อยู่ตรงหน้าเรามันทำหน้าที่เป็๲เหมือนประตูที่จะสิ่งเราไปที่ไหนนั้นเรายังไม่รู้ และนั้นคือหน้าที่ของเราที่จะต้องเข้าไปสำรวจ เอาละแบ่งทีมออกเป็๲ทีมละ 5 คน ให้ทีมที่1และ5เข้าไปก่อน จากนั้นให้รออยู่ตรงนั้นอย่าพึ่งทำอะไรหรือเดินไปไหนเราจะตรวจเช็กเครื่องมือสื่อสารก่อน"

   เมื่อทั้ง2ทีมได้ยินคำสั่งก็เดินตรงเข้าไปยังซุ้มประตูรากไม้มีที่มีแสงสีรุ้งล้อมรอบวงกลมสีดำ แล้วพวกเขาก็ค่อยๆ หายไปทีละคน

   ผ่านไป1นาทีแต่พวกที่เข้าไปข้างในก็ไม่ได้ติดต่อออกมาและเมื่อพวกเขาติดต่อเข้าไปก็ไม่สามารถติดต่อได้ 2ทีมที่อยู่ข้างนอกจึงได้ตามเข้าไป

    " ติ่ง "

    " ยินดีต้อนรับเข้าสู่ดันเจี้ยน ทำการเชื่อมต่อข้อมูลบุคคล เริ่มต้นวิเคราะห์ข้อมูล…."

    เมื่อเข้ามาด้านในพวกเขาก็ได้มีเสียงดังขึ้นในหัวเหมือนกันหมดทุกคน ถึงแม้จะมีความสงสัย แต่ในเมื่อไม่มีข้อมูลอะไรจึงได้ปล่อยมันเอาไว้ก่อน แล้วไปให้ความสนใจกันพวกที่เข้ามาก่อน พวกเข้าก็เห็นทีมที่1ซึ่งพลสื่อสารกำลังพยายามติดต่อพวกเขาอยู่ แต่เมื่อพวกเขาเข้ามาแล้วก็ยังไม่สามารถติดต่อกันได้อยู่ดี

   "หัวหน้าAครับ ผมได้ลองติดต่อหลายรอบแต่มันไม่สามารถติดต่อออกไปข้างนอกได้เลย และเมื่อหัวหน้าเข้ามาผมก็ไม่สามารถติดต่อได้อีก ซึ่งผมสรุปได้ว่าเครื่องมือสื่อสารของเราไม่สามารถใช้ในนี้ได้ครับ และเราเหมือนจะได้รับบางอย่างที่เป็๲เหมือนภาพโฮโลแกรมครับ"

   เมื่อได้ยินคำสรุปของลูกน้องทีม1หัวหน้าทีมและผู้รับภารกิจโดยตรงได้พยักหน้ารับทราบแล้วก็ได้มก้มลงมองปลอกแขนโฮโลแกรมสีฟ้าพร้อมหน้าจอโปร่งแสงกำลังเกิดขึ้น แต่แล้วเขาก็ถูกดึงความสนใจอีกครั้ง

   "หัวหน้าดูนั้น"

   เสียงของนายทหารนายหนึ่งที่มีร่างกายผอมบางที่ยืนอยู่ข้างๆ เข้ากล่าวขึ้นพร้อมกับชี้นิ้วบอกให้เขาดู

   จากนั้นมันก็ได้หายไปอย่างรวดเร็ว

สิ่งที่เขาเห็นคือซากของรถที่ไหม้จนเกรียมเหลือเพียงเศษเหล็กและเถ้าถ่าน

   "รถหรอ ไปกันเถอะ"

   ผู้เป็๞หัวหน้าทีมกล่าวขึ้นเขาก่อนจะมองสำรวจสิ่งต่างๆ มากขึ้น