ตอนที่ 15 เสร็จสิ้นภารกิจหมู่บ้านแรนโดฮอล์
“แน่นอน.....ข้าย่อมต้องช่วยประชาชนของข้าอยู่แล้ว!!”
อากอร์นเปิดปากตอบอย่างหนักแน่นในคำพูดของเขาที่ได้เคยกล่าวออกไปก่อนหน้านี้ว่าจะช่วยเหลือทุกคนให้ปลอดภัย......
“ขอบคุณท่านมากเช่นนั้นแล้วข้าการ์เวลในฐานะหัวหน้าหมู่บ้านแรนโดฮอล์ข้าขอกล่าวคำปฏิญาณว่าจะซื่อสัตย์และเป็ประชาชนที่ดีของท่านบารอนอากอร์น เ้าเมืองเซนต์จูรี่!!”เสียงปฏิญาณตนของการ์เวลดังไปทั่วทั้งหมู่บ้านราวกับกำลังพูดใส่ไมค์อย่างนั้น.....
ซึ่งคำปฏิญาณของเขาที่พูดออกมานั้นได้ทำให้ชาวบ้านและบรรดาเหล่าสภาหมู่บ้านกลายเป็ตกตะลึงกันหมดเพราะพวกเขาไม่คิดว่าการ์เวลจะยอมต่ออากอร์นได้ง่ายขนาดนี้ ทั้งๆ ที่ก่อนหน้านี้เขาดูไม่เห็นด้วยอย่างรุนแรงแต่ในตอนนี้กลับ.......
“ข้าการ์ลอสลูกชายหัวหน้าหมู่บ้านแรนโดฮอล์ข้าขอกล่าวคำปฏิญาณว่าจะซื่อสัตย์และเป็ประชาชนที่ดีของท่านบารอนอากอร์นเ้าเมืองเซนต์จูรี่!!” ชายหนุ่มที่อยู่ข้างๆกับการ์เวลหรือก็คือลูกชายของเขาเองก็ตัดสินใจที่จะทำตามพ่อของเขาเช่นกัน......
เพราะก่อนหน้านี้เขาเองยังคิดอยู่ถึงความสามารถของอากอร์นที่ฆ่าหมีดำด้วยดาบเดียวว่าเขาเป็คนแข็งแกร่งและชื่นชมเขาไม่น้อยและเมื่อมารู้ว่าเขาเป็เ้าเมืองที่ยอมมารับชาวบ้านที่มีฐานะต่อยต่ำกว่าตนเองถึงที่แบบนี้มันยิ่งทำให้เขารู้สึกดีด้วย......
แน่นอนว่าชานบ้านคนอื่นๆเองเมื่อเห็นหัวหน้าหมู่บ้านทำพวกเขาก็ไม่รอช้ากล่าวคำปฏิญาณตนเป็ประชาชนของอากอร์นในทันที รวมถึงเหล่าสภาหมู่บ้านเองก็ด้วยเพราะหากพวกเขาไม่ยอมพวกเขาก็ต้องอยู่ที่หมู่บ้านและต่อสู้กับพวกโจรเอง......
เจมส์วิชที่ยืนอยู่ด้านหน้าอากอร์นเมื่อเขาเห็นภาพที่กำลังเกิดขึ้นนี้ใบหน้าของเขาก็แสดงรอยยิ้มออกมาและหันไปมองที่อากอร์นและอยากที่จะยกนิ้วให้กับเขาจริงๆสำหรับแผนการนี้ของเขาที่สามารถสำเร็จไปได้ด้วยดี.....
ส่วนตัวอากอร์นเขาเองรู้สึกดีใจและยินดีมากกว่าใครเพื่อนเพราะเป้าหมายของเขาสามารถบรรลุได้ไวกว่าที่กำหนดไว้มากเพียงแค่หนึ่งวันก็สามารถซื้อใจพวกเขาได้ทั้งหมดแล้ว......
“ทุกคนลุกขึ้นเถอะเอาละพรุ่งนี้พวกเราจะออกเดินทางกันขอให้ทุกคนไปจัดเตรียมข้าวของที่จำเป็สำหรับเดินทางในครั้งนี้เถอะข้าและทหารส่วนหนึ่งจะไปจัดการกับพวกโจรให้”
หือ....?
“ท่านอากอร์นจะไปจัดการกับพวกโจรอย่างนั้นเหรอ?”การ์เวลรู้สึกใเล็กน้อยเมื่อได้ยินคำพูดของอากอร์นที่ว่าจะนำทหารส่วนหนึ่งไปจัดการกับพวกโจร.....
ถ้าหากแบ่งทหารออกไปแล้วยังไงจำนวนคนก็น้อยกว่ากองโจรที่มาจะมาบุกในครั้งนี้แน่ ดังนั้นแล้วการ์เวลเลยรู้สึกกังวลใจขึ้นมาเล็กน้อยและกลัวว่าจะเกิดเื่ไม่ดีขึ้นกับอากอร์นเขาเลยคิดที่จะเอ่ยขอไปช่วยอากอร์นอีกแรกหนึ่ง.......
“ท่านการ์เวลข้าอยากให้ท่านอยู่ที่นี่ดูแลชาวบ้านและอำนวยความสะดวกช่วยพวกเขาเก็บสัมภาระก่อนออกเดินทางส่วนเื่กลุ่มโจรเดียวข้าจัดการเอง”
ก่อนที่การ์เวลจะได้พูดอะไรออกมาอากอร์นก็พูดแทรกขึ้นมาก่อนแล้วเพราะเขารู้และเห็นว่าการ์เวลแสดงท่าทางดูเป็กังวลออกมาและคิดที่จะตามเขาไปอากอร์นจึงได้พูดตัดบทเขาไปก่อนที่เขาจะได้พูดอะไรออกมา.....
อีกอย่างกลุ่มโจรทั้งสองร้อยคนนี้ก็ไม่ได้เป็ภัยคุกคามอะไรกับเขามากด้วยเพียงแค่ทหารห้าสิบคนก็เอาพวกเขาอยู่แล้วอย่าว่าแต่ทหารห้าสิบคนเลยเพียงแค่ส่งลอลิไปคนเดียวก็สามารถจัดการพวกนั้นได้ทั้งหมดภายในเวลาอันสั้นแล้ว.......
“แต่ว่า.......”
พรึบ!!
ทันใดนั้นเองร่างของหญิงสาวอกโตสวมชุดสีดำก็ปรากฏข้างๆกายของอากอร์น พร้อมกับกลิ่นคาวเืที่ฟุ้งกระจายเต็มไปหมดซึ่งหญิงสาวคนนี้ก็คือลอลินักฆ่าสาวที่อยู่ข้างกายของอากอร์นนั้นเอง......
“รายงานท่านอากอร์นกลุ่มโจรพวกนั้นถูกเก็บกวาดเรียบร้อยแล้ว”นางกล่าวรายงานด้วยน้ำเสียงที่ฟังดูเ็าตาก็แฝงไปด้วยความรู้สึกพิเศษบางอย่างเมื่อนางมองอากอร์น......
หะ!!
“เก็บกวาดเรียบร้อยแล้ว?!”การ์เวลรู้สึกใมากเมื่อได้ยินแบบนั้นแต่ไม่นานเขาก็เรียกสติกลับคืนมาได้ เพราะเขารู้ว่าหญิงสาวคนนี้ต้องเป็นักฆ่าและเป็นักฆ่าระดับสูงแน่ๆไม่งั้นนางคงไม่แผ่รังสีความตายออกมาอย่างนี้.......
“อือ.....รวดเร็วทันใจจริงๆเลยเช่นนั้นก็ดีจะได้ไม่ต้องเสียเวลาเดินทางไปจัดการให้เสียเวลาเอาเวลามาฉลองกินบาร์บีคิวหมีดำกันดีกว่า”อากอร์นก็ไม่ได้โทษลอลิที่ลงมือก่อนเขาโดยไม่ได้รับอนุญาตกลับรู้สึกดีเสียอีกที่นางทำเช่นนั้น......
เพราะการที่นางทำแบบนี้มันเป็การช่วยทำให้แผนการในการเพิ่มประชาชนของเขาในครั้งสำเร็จไปได้ด้วยดีเลยแถมยังทำให้พวกเขามีความเชื่อใจและมั่นใจในตัวเขามากขึ้นด้วย.....
“เยี่ยมไปเลยท่านอากอร์นนานเท่าไหร่แล้วนะที่ไม่ได้กินบาร์บีคิวสุดแสนอร่อยนี้ครั้งนี้เดียวข้ารับหน้าที่เป็พ่อครัวหัวไข่เอง!!”พอพูดถึงบาร์บีคิ้วแววตาของเจมส์วิชก็สว่างวาบขึ้นมาทันทีทันใดพร้อมกับน้ำลายที่ไหลออกมาโดยไม่รู้ตัวพร้อมกับเปิดปากรับหน้าที่เป็คนทำบาร์บีคิวในครั้งนี้เอง......
“ข้าเองก็จะช่วยท่านเจมส์วิชด้วยอีกแรง!!”
“ข้าก็จะช่วยด้วย!!”
เหล่าทหารเองก็รู้สึกดีใจและตื่นเต้นที่จะได้กินบาร์บีคิวเช่นกันยิ่งเป็เนื้อของสัตว์ร้ายอย่างหมีดำด้วยแล้ว มันยิ่งทำให้พวกเขามีพละกำลังเพิ่มมากขึ้นถึงจะมามากแต่ก็ยังดี......
ส่วนชาวบ้านพวกเขายังคงพูดอะไรไม่ออกเพราะยังอยู่ในอาการใอยู่แต่ไม่นานชายหนุ่มที่เคยอยู่กับเจมส์วิชก็เริ่มแสดงสีหน้ายินดีออกมาและรีบกลับไปยังบ้านของตนเพิ่มเก็บข้าวของและรีบกลับมาหาเจมส์วิช.......
ซึ่งชาวบ้านคนอื่นๆเมื่อได้สติกลับมาพวกเขาก็รีบกลับไปที่บ้านของตนเช่นกันเหลือทิ้งไว้เพียงการ์เวลกับลูกชายการ์ลอสที่ยังคงยืนอยู่ที่เดิม......
ตุบ!!
“ข้าต้องขอประทานโทษต่อท่านอากอร์นด้วยที่ทำเสียมารยาทก่อนหน้านี้”ทันใดนั้นเสียงของการ์ลอสก็ดังขึ้นพร้อมกับชันเข่าลงข้างหนึ่งและกล่าวขอโทษจากใจจริง.....
หมับ!!
“ลุกขึ้นเถอะข้าเองไม่คิดมากหรอกเื่ที่มันผ่านมาแล้วก็ให้มันผ่านไปอย่าได้เก็บมาใส่ใจเลยอีกอย่างเ้าเองก็คงจะเป็ห่วงหมู่บ้านจึงได้แสดงท่าทีไม่เป็มิตรแบบนี้ออกมาแล้วข้าจะโทษเ้าได้ยังไงกันหากเป็ข้า ข้าก็ทำเช่นเดียวกันกับเ้านั่นแหละ”
อากอร์นเดินไปรับเอาการ์ลอสให้ยืนขึ้นมาพร้อมกับบอกว่าตัวเขานั้นไม่ได้คิดมากกับเื่นั้นเลยเพราะเป็คนใครก็ต้องทำแบบนั้นกับคนแปลกหน้า.....
“ขอบคุณท่านอากอร์น”การ์ลอสยืนขึ้นพร้อมกับกล่าวขอบคุณอีกครั้งอย่างจริงใจ.....
“ขอบคุณท่านอากอร์นที่ไม่คิดเอาความเขาข้าผู้เป็พ่อรู้สึกผิดยิ่งนัก”การ์เวลเองก็กล่าวโทษตัวเองเช่นกันที่ดูแลลูกชายได้ไม่ดี......
“เอาเถอะเลิกพูดเื่ไม่สบายใจนี้กันเถอะเอาเป็ว่าข้าไม่ติดใจก็แล้วกัน คืนนี้พวกเราก็มาทานบาร์บีคิวเนื้อหมีดำกัน”อากอร์นไม่อยากที่จะพูดเื่เศร้าหรือความหลังที่ไม่ดีอีกเขาจึงได้เปลี่ยนหัวข้อคุยใหม่และบอกให้ทั้งสองกลับไปเตรียมตัวแล้วมาเจอกันคืนนี้......
“ขอรับท่านอากอร์น”
หลังจากที่จัดการปัญหาทั้งหมดได้แล้วอากอร์นก็กลับไปที่กระโจมของเขาซึ่งมีลอลิเดินตามหลังเขาไปติดๆและเพียงไม่นานก็มาถึงกระโจมหลังขนาดกลางที่เป็ของเขา.....
ตุบ!!
อ้า!!
“ไม่คิดว่าเื่จะจบลงง่ายๆแบบนี้ ต้องขอบคุณกลุ่มโจรกลุ่มนั้นจริงๆ เลยที่มาได้ตรงจังหวะพอดี เลยทำให้แผนการนี้สำเร็จลุล่วงด้วยเวลาอันสั้น”อากอร์นพ่นลมหายใจออกมาอย่างโล่งใจและมีความสุขมากเมื่อแผนการทุกอย่างเป็ไปได้ด้วยดี......
“เป็เช่นนั้นจริงๆยินดีกับท่านอากอร์นด้วยที่แผนการทุกอย่างไปเป็ได้อย่างราบรื่น” ลอลิที่อยู่ข้างๆก็ได้พูดเสริมขึ้นมาด้วยใบหน้านิ่งๆของนางแต่ก็ดูมีเสน่ห์โดยเฉพาะหน้าอกคู่หน้าของนาง.....
หือ....?
“ทั้งหมดเ้าเองก็มีส่วนร่วมด้วยหากไม่ใช่เพราะเ้าไปจัดการกลุ่มโจรกลุ่มนั้นก่อนเริ่มคงไม่จบลงเร็วแบบนี้แน่ข้าต้องขอบคุณเ้าจริงๆ ที่ช่วย ไม่รู้ว่าข้าจะตอบแทนเ้ายังไงดี........”อากอร์นรู้ว่าที่แผนการของเขาสำเร็จได้นั้นก็เพราะมีลอลิช่วยด้วยอีกแรงดังนั้นเขาจึงคิดที่จะให้รางวัลกับนางซักเล็กน้อยแต่สายตาของเขาบังเอิญไปหยุดอยู่ที่หน้าอกของลอลิพอดี......
พรึบ!!
“แบบนั้นไม่ได้นะเ้าค่ะ........ถึงข้าจะช่วยนายท่านแต่ข้าก็ช่วยเพราะความเต็มใจไม่ได้คิดที่จะรับเอารางวัลอะไร.....จากนายท่านเลย”ลอลิรู้สึกได้ถึงสายตาของอากอร์นที่จ้องมองมาที่อกของนางนางจึงรีบยกแขนขึ้นมาปิดเอาไว้แล้วพูดปฏิเสธของรางวัลด้วยเสียงสั่นๆพร้อมกับใบหน้าที่แดงขึ้นและร่างกายสั่นเล็กน้อย......
อึก!!
อากอร์นกลืนน้ำลายลงคอไปอึกใหญ่หลังจากที่เผลอไปมองหน้าอกของลอลิเข้าเขาจึงรีบเบี่ยงสายตาไปทางอื่นและยกมือขึ้นมาเกาหัวตัวเองอย่างเขินอายและพูดอะไรไม่ออกเลยเพราะเขารู้ว่าลอลิกำลังคิดไปถึงรางวัลคนละความคิดกับเขาเลย.....
“ถ้าเ้าพูดเช่นนั้นก็ตามใจเ้าก็แล้วกันเอาละเ้าไปพักผ่อนได้แล้วคืนนี้เรามากินบาร์บีคิวกัน”
เพื่อเป็การเปลี่ยนบรรยากาศที่น่าอึดอันนี้อากอร์นจึงได้พูดเปลี่ยนเื่และบอกให้ลอลิไปพักผ่อนได้แล้วค่อยมาเจอกันในคืนนี้......
“เ้าค่ะท่านอากอร์น!!”
หวืดดดดด!!
เมื่อพูดจบร่างของนางก็พลันหายไปอย่างรวดเร็วด้วยทักษะการเคลื่อนที่ที่ยอดเยี่ยมของนักฆ่าระดับปฐีขั้นที่สามเหลือทิ้งไว้เพียงความหอมจางๆ ของหญิงสาวเท่านั้นซึ่งเป็เื่ที่ผิดปกติมากสำหรับนักฆ่าที่จะมีกลิ่นหอมออกมาจากตัว.....
เพราะหากนักฆ่าที่กลิ่นกายหรือกลิ่นหอมออกมาจากตัวมันก็จะทำให้การลอบสังหารคนอื่นเป็ไปได้ยากเพราะอีกฝ่ายจะสามารถรู้ได้ในทันถึงการมีอยู่ของนักฆ่าคนนั้นแต่สำหรับลอลิแล้วที่นางมีกลิ่นหอมจากๆนั้นเป็เพราะนางถูกผงติดตามของกลุ่มโจรที่นางไปสังหารมาเข้าเลยทำให้ตัวนางมีกลิ่นหอมจางๆตามที่อากอร์นได้กลิ่น.......
5K
