หลังจากแยกตัวออกมาจากพี่คิม ฉันก็เดินมาตรงสถานที่รับน้อง เพื่อเช็คชื่อ ยัยแพรวยังไม่มาเลย โทรหาก็ไม่รับสาย เป็อะไรหรือป่าวนะ
"น้องๆที่เช็คชื่อแล้วมานั่งรวมกันตรงนี้ครับ" เสียงพี่ว๊ากปี3ะโขึ้น ซึ่งไม่ใช่ใครที่ไหน พี่เจมส์นั่นเอง
จนเลยเวลาไป2นาที ยัยแพรวรีบวิ่งเข้ามา เธอโดนพี่เจมส์เล่นงานซะแทบเป็ลม เห็นแล้วก็สงสาร
"ไหวมั้ยแก" ฉันเดินมาหายัยเเพรว เธอหน้าแดงกล่ำ หายใจหอบ
"จะไม่ไหวแล้วแก" ฉันเลยเอาพัดในกระเป๋ามาพัดให้ จนยัยแพรวค่อยยังชั่ว แล้วเข้ารวมรับน้องต่อ
"แหกปากขนาดนั้นไม่เจ็บคอหรอวะ" ยัยแพรวหันมากระซิบกับฉัน
"แกเงียบๆเหอะ" ฉันกลัวยัยแพรวจะโดนพี่เจมส์แกล้งน่ะสิ่
"คุยอะไรกันครับ" นั่นไง โดนจนได้
"..." ฉันและยัยแพรวไม่ตอบ
"น้องแพรวชวนเพื่อนคุยหรอครับ"
"อือ" ยัยแพรวตอบหน้าเอือมๆ
"เชิญด้านหน้าครับ"
นั่นละฮะท่านผู้ชม ยัยแพรวโดนแกล้งวนไป ฮ่าๆ
จนกระทั่งเวลาจับสายรหัส
ฉันเดินหาพี่รหัสฉันจนเจอ
"พี่เป็พี่รหัสหนูใช่มั้ยคะ" ฉันเอ่ยถามผู้ชายหน้าตาดี เป็รุ่นพี่ปี2
"ใช่มั้ยน๊า"
"แฮร่ ใช่...ใช่มั้ยคะ"
"ไปะโบอกรักพี่ตรงนู้นก่อนดิ่ แล้วจะบอก"
"ห๊ะ" ฉันนี่อึ้งเลย
"ไป ไปะโตรงนู้น พี่ชื่อเกมส์นะ"
ฉันจำใจเดินไปตรงที่พี่เขาบอกแล้วะโมา
"รักพี่เกมส์นะค๊าาา"
"น่ารัก ขออีกที ดังๆ" เขาะโกลับมา
"น้ำอุ่นรักพี่เกมส์นะค๊าาา"
"ดังๆสิ่ พี่ไม่ค่อยได้ยิน" เสียงฉันดังลั่นขนาดนี้ บอกไม่ได้ยิน เตะก้านคอซะดีมั้ย -*-
"น้ำอุ่นรักพี่เกมส์ที่สุดเลยยยยย" ฉันะโจนสุดเสียง
"ฮิ้ววววว" เสียงนักศึกษาแถวนั้น เอ่ยเสียงแซวฉัน แซวบ้าบอไรยะ!
"โอเค พอๆ กลับมา"
"จะหมดเสียงแล้วนะ" ฉันเดินไปยู่หน้าใส่พี่เกมส์
"ฮ่าๆ อ่ะแลกไลน์กัน" เขายื่นโทรศัพท์ให้ฉัน
"ได้ค่า" ฉันจัดการแอดไลน์ แล้วส่งโทรศัพท์คืนให้เขา
"มีอะไร ทักหาพี่ได้ตลอดนะครับ"
"ถ้าทักไปยืมเงินได้มั้ยคะ คิกๆ"
"สำหรับน้องน้ำอุ่น พี่ให้หมดตัวเลยครับ "
"ว๊าววว สายเปย์"
"ฮ่าๆ อ่ะนี้ของขวัญรับน้อง" เขายื่นกล่องของขวัญมาให้
"ว๊าววว สวยจังเลย" ฉันเปิดกล่องดู พบว่าเป็สร้อย จี้รูปดาว
"มาพี่ใส่ให้" ฉันหันหลังให้เขา
"ขอบคุณนะคะ"
"ครับ เดี๋ยวพี่พาไปเจอ พี่ปี3 และปี4 สายรหัสเรานะ"
"ค่า" เรา2คนเดินคุยไปเรื่อยๆ
"พี่กร พี่อาร์ม นี่น้องน้ำอุ่น น้องเล็กสุด"
"สวัสดีค่ะพี่กร สวัสดีค่ะพี่เขย" พี่อาร์ม อยู่ในสายรหัสเดียวกับฉัน ดีใจฟุดๆ
"ฮ่าๆ ดีค่ะน้องเมีย ไงมึงไอ้เกมส์ ให้น้องเมียกูะโบอกรัก ฟินมั้ยล่ะ" พี่อาร์มหันไปถามพี่เกมส์
"ก็ฟินดีพี่ ฮ่าๆ"
"สวัสดีครับ น้องน้ำอุ่น นี่น้องของน้ำขิงหรอเนี่ย"
"ใช่ค่ะ"
"พี่สาวเป็ดาวคณะบริหาร น้องสาวเตรียมเป็ดาววิศวะเลย" พี่กรบอกกับฉัน
"น้ำอุ่นคงเป็ได้แค่ดาวซินโดรมค่ะ คิกๆ"
"ฮ่าๆ/ฮ่าๆ/ฮ่าๆ" พวกพี่ๆหัวเราะให้กับฉัน จากนั้นเราก็แยกย้ายกัน
ฉันเดินมาที่รถ ก็เจอกับพี่คิมเข้า
"ตัวเอง เค้าเหนื่อยจัง รับน้องเหนื๊อยเหนื่อย" อ้อนนิดอ้อนหน่อย ฮี่ๆ
"ฮึ" เซ็งกับคำนี้มากกกก
"ตัวเองพูดมากๆหน่อยสิ่"
"ฮึ" ยังจะพูดอีก -*-
"คิมคะ ไปห้องลูกปลานะคะ" ยัยนี่มาอีกแล้ว ทำไมชอบมาขัดจังเลยยะ -*-
"ครับ" พูดเพราะจัง ทีกับฉันแค่ 'ฮึ'
แล้วเขาก็เดินออกไป ไปที่ห้องกันอีกแล้ว ทำไมเขาต้องไปที่ห้อง แต่วันนี้ฉันคงไปเฝ้าไม่ได้ เพราะฉันต้องไปซ้อมขึ้นคอนเสิร์ตวันพรุ่งนี้
21.30น.
ฉันซ้อมคอนเสิร์ตเสร็จ ก็กลับมาที่ห้อง นอนเล่นโทรศัพท์ 'ทักไลน์พี่คิมดีกว่า'
~LINE~
-KIM-
NAMAUN ???? : ตัวเองทำอะไรอยู่ 21.31น.
22.45น. เขายังไม่ตอบกลับมาเลย เฮ้อ ฉันนอนดีกว่า
~LINE~ เสียงไลน์ดัง ฉันเด้งตัวออกจากที่นอน กรี๊ดดดด เขาตอบฉันแล้ว
-KIM-
KIM : เพิ่งถึงห้อง
NAMAUN ???? : ตัวเองถึงช้าจัง
KIM : อืม
NAMAUN ???? : ตัวเองกินข้าวยัง
KIM : ยัง
NAMAUN ???? : ไม่หิวหรอ
KIM : หิว
NAMAUN ???? : หาอะไรกินด้วยนะคะ
KIM : ไม่มี
NAMAUN ???? : อ้าวตัวเองไม่มีอาหารกระป๋องบ้างเลยหรอ
KIM : ไม่มี
NAMAUN ???? : มากินบะหมี่ที่หน้าคอนโดเค้ามั้ย มีอยู่เ้านึง อร่อยมาก เค้าอยู่คอนโดC
KIM : อีก10นาทีถึง
NAMAUN ???? : เดี๋ยวเค้าลงไปรอนะ
KIM : อืม
นึกว่าจะไม่มาซะแล้ว...ฉันใช่เสื้อคลุมและเดินลงไปที่หน้าคอนโด เขาก็ขับเข้ามาจอดพอดี เราเลยเดินไปที่ร้านบะหมี่กัน
"ตัวเองไปห้องพี่ลูกปลาทำไมหรอ" ฉันเอ่ยถามขณะที่เรากำลังกินบะหมี่
"ยุ่ง"
"โธ่ ก็อยากรู้ว่ายังมีหวังอยู่มั้ย"
"..." เขาไม่ตอบ แต่มองหน้าฉันนิ่งๆ
"เอ่อ กินต่อสิ่ เดี๋ยวอืด" เขาเอาแต่มองหน้าฉัน ฉันเกร็ง =..=
เรากินบะหมี่กันเสร็จ ฉันก็เดินมาส่งเขาที่รถ
"ขับรถดีๆนะคะ"
"ขึ้นห้องสิ่" เขาไม่ยอมออกรถ และบอกให้ฉันขึ้นห้อง สงสัยคงรอส่งฉันก่อน
"ค่าาา" ฉันยิ้มหวานๆ และเดินขึ้นห้องไป
~LINE~
-KIM-
NAMAUN ???? : ฝันดีนะคะ
เขาอ่านแต่ไม่ตอบ ฉันปิดแอพลิเคชั่นไลน์ แล้วล้มตัวลงนอน
'ติ๊ง' ฉันเด้งตัวขึ้นมาอีกครั้ง จะได้นอนมั้ยคืนนี้ =..=
KIM : อืม
แค่เนี้ย ตอบแค่เนี้ย น้ำอุ่นเซ็ง ฉันเปิดอ่านและปิดโทรศัพท์นอนเลย
10.30น.
~ก็อกๆ~ ฉันกำลังทำอาหารอยู่ก็มีคนมาเคาะห้องฉัน ทำไมไม่กดออดฟะ -*- พอเปิดออกมาก็พบว่าเป็แพรว
"อ้าว แพรว เข้ามาสิ่" สีหน้ายัยแพรวดูไม่ค่อยดีเท่าไหร่
"เป็อะไรป่าวแพรว" ฉันเอ่ยถามหลังจากที่แพรวเงียบไปนาน
"มีเื่ให้คิดนิดหน่อยอ่ะ"
"ไม่นิดม้างงง มีไรบอกฉันได้นะ"
"ไว้ฉันพร้อม ฉันจะบอกเธอนะ"
ฉันและแพรวนั่งเล่นกันจนเย็น เลยลุกไปแต่งตัวเตรียมไปคอนเสิร์ตของมหาวิทยาลัย
"น้ำอุ่นแกไปเปลี่ยนชุดเลย" ฉันใส่เสื้อยืด กางเกงขาสั้น
"ทำไมอ่ะ"
"มีแต่คนแต่งตัวไปประชันกัน แกจะดับแบบนี้ไม่ได้ มานี่ฉันเลือกเอง" แพรวดึงฉันมาที่ตู้เสื้อผ้า
"ยัยน้ำอุ่น แกไม่มีแบบแซ่บๆบ้างหรอ" ยัยแพรวถามพร้อมทำหน้าเซ็งๆ
"ไม่มีอ่ะ เดี๋ยวฉันโทรไปขอยืมชุดพี่น้ำขิงก็ได้"
ฉันไม่มีหรอกชุดแซ่บๆ มีแต่ชุดเรียบร้อยน่ารัก แต่พี่น้ำขิง มีเต็มตู้ ถึงจะขนไปห้องพี่อาร์มบ้างแล้วแต่ก็ยังมีที่นี่อยู่หลายชุด ว่าแล้วก็ต่อสายหาพี่น้ำขิง
-พี่น้ำขิง-
"ฮัลโหล พี่น้ำขิง น้ำอุ่นไม่มีชุดสวยๆเลย ขอยืมชุดพี่บ้างได้มั้ยคะ"
"ได้สิ่ แต่ห้ามโป๊มากนะ" ปลายสายตอบกลับมา
"ขอบคุณค่าาา" ฉันกดวางสาย และให้ยัยแพรวเข้ามาเลือกชุดให้
ฉันใส่ชุดที่แพรวเลือก และมาแต่งหน้าทำผมนิดหน่อย ดีนะที่คอนเสิร์ตฉันร้องเพลงช้า ถ้าร้องเพลงเร็วชุดนี้คงไม่เหมาะแน่ ฮ่าๆ
"ว๊าววว สวยมากแก"
"แกก็สวยมากเลยแพรว"
"ป่ะ ไปกันเถอะ" เรา2คนก็ออกจากห้อง ขับตรงไปมหาวิทยาลัย
**********END EP7*********
SPOIL
"น้องน้ำอุ่นไม่หนาวนิ่คะ"
"พี่แอบฟังหรอคะ" ยัยแพรวเอ่ยถามพี่ลูกปลา
****************************
2K
